Gościem Wojtka Hańbowskiego jest Alicja Bobowska – jedna z osób współtworzących środowisko psychoanalityczne, które w latach dziewięćdziesiątych rozpoczęło drogę prowadzącą od niewielkiej Study Group do pełnoprawnego miejsca polskiej psychoanalizy w strukturach International Psychoanalytical Association (IPA). W rozmowie wracamy do pionierskiego okresu odbudowy psychoanalizy po dekadach jej nieobecności w Polsce. Alicja Bobowska wspomina atmosferę tamtych lat, pierwsze kontakty z zagranicznymi analitykami, wymagania stawiane przez IPA, a także wysiłek organizacyjny, edukacyjny i kliniczny, który pozwolił stworzyć trwałe podstawy przyszłego Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. W odcinku Alicja Bobowska wspomina konferencję w Pułtusku, która – jak opowiada – była jednym z ważnych momentów na drodze polskiego środowiska psychoanalitycznego do uzyskania uznania przez International Psychoanalytical Association. Opowiada o swoim referacie wygłoszonym podczas tego spotkania oraz o znaczeniu, jakie konferencja miała dla rozwijającego się polskiego środowiska psychoanalitycznego na scenie międzynarodowej. Wspomnienia te pokazują, jak duże znaczenie miały nie tylko formalne procedury, ale również osobiste spotkania, wymiana myśli i możliwość zaprezentowania poziomu pracy polskich psychoanalityków przed przedstawicielami IPA. Jest to także opowieść o odwadze, wytrwałości i odpowiedzialności. O czasie, gdy wszystko trzeba było tworzyć od początku: system szkolenia, standardy etyczne, kulturę dyskusji naukowej i relacje z zagranicznymi ośrodkami. Dla osób zainteresowanych historią psychoanalizy w Polsce rozmowa stanowi cenne świadectwo narodzin środowiska, które dziś jest integralną częścią światowej wspólnoty psychoanalitycznej. To odcinek nie tylko o historii instytucji, ale przede wszystkim o pamięci ludzi, którzy tę historię współtworzyli.

https://sympozjum.isphs.pl/
Ten odcinek miał być jedynie zapowiedzią IV Sympozjum ISPHS… a stał się rozmową samą w sobie — o tym, co w psychoanalizie (wśród wielu innych istotnych zagadnień) bardzo istotne: o napięciu między dogmatem a refleksją. O tym, jak obie siły działają, czego bronią, co umożliwiają i jak potrafią kształtować zarówno nasze myślenie, jak i relacje kliniczne oraz instytucjonalne. Rozmawiamy o tym, kiedy dogmat chroni, a kiedy zamyka i dlaczego lepiej go nie romantyzować. O ograniczeniach i o swobodzie. O tym, jak trzyma nas teoria — i jak my trzymamy się jej, czasem z lęku, czasem z potrzeby orientacji, a czasem z rozpędu. A także o tym, jak tworzą się miejsca, w których można myśleć swobodnie. W rozmowie udział biorą: Agnieszka Hańbowska, Joanna Dopierała, Anna Wojcinowicz i Rafał Pniewski — reprezentanci Komitetu Organizacyjnego i Komitetu Naukowego IV Sympozjum ISPHS. Zapraszamy do wspólnego namysłu nad tym, co jest rdzeniem tegorocznego wydarzenia: nad twórczym napięciem między tym, co już ustalone, a tym, czego jeszcze nie wiemy i co dopiero się wydarzy.
https://sympozjum.isphs.pl/

Gościem premierowego odcinka cyklu „Spotkania z Psychoanalizą” jest Jerzy Pawlik – analityk szkoleniowy Instytutu Analizy Grupowej „Rasztów”, superwizor Sekcji Psychoterapii PTP i PTPP, honorowy członek Group Analytic Society (London) oraz Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej. Od początku swojej pracy związany z Ośrodkiem Psychoterapii „Rasztów”, współautor i redaktor publikacji o analitycznej psychoterapii grupowej, m.in. książki Psychoterapia analityczna. Procesy i zjawiska grupowe. Spotkanie moderuje Rafał Pniewski, a rozmowę prowadzi psychoanalityk, Wojtek Hańbowski. Rozmówcy wracają do początków psychoanalizy w Polsce lat sześćdziesiątych: do pierwszych spotkań, nauczycieli, miejsc formacji, atmosfery rodzącego się środowiska. To rozmowa pełna ciepłych wspomnień, anegdot i szczegółów, które budują żywy obraz tamtego czasu, ale także refleksji o postawie psychoanalitycznej – jej odpowiedzialności, uważności i wewnętrznej pracy, bez których niemożliwy byłby rozwój psychoanalizy w Polsce. Pierwsze spotkanie cyklu było piękne i wzruszające. Zapraszamy do słuchania.

Instytut Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal tą rozmową zainicjował cykl spotkań poświęconych najnowszej historii polskiej psychoanalizy. Gościem pierwszego spotkania jest dr Jerzy Pawlik – od początku swojej działalności zawodowej związany z Ośrodkiem Psychoterapii „Rasztów”, jeden z założycieli Instytutu Analizy Grupowej. Rozmowę prowadzi Wojtek Hańbowski, psychoanalityk, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego i ISPHS. To rozmowa pełna historii i anegdot, wspomnień i refleksji, ale też psychoanalitycznych odniesień – niekiedy w duchu powagi, a czasem z przymrużeniem oka. Wspólne przywoływanie przeszłości staje się tu okazją do namysłu nad tym, jak kształtowała się tożsamość środowiska analitycznego w Polsce i jak wciąż kształtuje się dziś.

Ciąża i poród to nie tylko procesy biologiczne – to także intensywne doświadczenie psychiczne, które uruchamia głębokie fantazje, lęki i nieświadome mechanizmy zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. W tym odcinku rozmawiamy z Aną Petrowić-Chojnacką psychoterapeutką psychoanalityczną o tym, jak psychoanaliza rozumie ten okres przejścia – od ciąży, przez poród, po pierwsze tygodnie z dzieckiem. Jak możemy pomagać osobom w okresie okołoporodowym, w tym by poszerzać ich przestrzeń psychiczną na to niezwykłe, ale też wymagające doświadczenie. Poruszymy także kwestie tego jak system może tworzyć wspierające środowisko dla przyszłych matek i ojców, a kiedy może przyczyniać się do powstawania komplikacji. 

Czy tatuaż to forma sztuki, transgresji, rytuału czy ochrony? W tym odcinku Rafał Pniewski rozmawia z psychoterapeutkami Edytą Łbik-Lichtenberg i Martą Tarasiuk o znaczeniach i funkcjach, jakie tatuaże mogą pełnić  osobi≥ście w psychice i w życiu społecznym. Zastanawiamy się, czy znak na ciele wpisuje się w obszar sacrum – jako rytuał przejścia, przynależności lub pamięci – czy raczej profanum, jako gest buntu, zawłaszczenia ciała lub prześmiewczego dystansu wobec obowiązującej normy. Dotykamy pytań o nieświadome motywacje tatuowania ciała: czy to sposób na zamanifestowanie odrębności i autonomii, czasem tak silnej, że wypiera możliwość uznania zależności i wdzięczności wobec drugiego człowieka? A może przeciwnie – to akt przynależności, wpisania się w grupę, która znakuje się wspólnym kodem? Rozmawiamy o tatuażu jako ekspresji popędów i nieświadomych fantazji , ale też jako zasłonie przed lękiem, który może towarzyszyć spotkaniu z Innym – w społeczeństwie, w relacji, w terapii. Punktem odniesienia są zarówno kulturowe korzenie tatuażu – od rytualnych znaków przynależności plemiennej i ochrony przed zakażeniem chorobą weneryczną po globalną reakcję na pandemię COTen odcinek to zaproszenie do spojrzenia pod powierzchnię skóry – dosłownie i metaforycznie.

„O docenianiu” to nowy odcinek podcastu Instytutu Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal, w którym psychoanalityk Robert Sadowski dzieli się refleksjami nad złożoną, a zarazem codzienną zdolnością – docenianiem. Czym jest akt docenienia i dlaczego nie przychodzi łatwo, mimo że wszyscy go pragniemy? Autor przygląda się temu, co uruchamia i co blokuje naszą gotowość do doceniania – siebie, drugiego człowieka, doświadczeń, a nawet straty.
W odcinku spotykają się dwa języki: potoczny i psychoanalityczny. W ich zestawieniu rodzi się myślenie, które prowadzi słuchacza ku głębszemu rozumieniu relacyjnego wymiaru doceniania – nie jako gestu wdzięczności, ani afirmacji, lecz jako aktu poznawczego, emocjonalnego i etycznego. Docenianie zostaje tu ukazane jako źródło radości, siły, odporności i estetycznej obecności w życiu – nawet w obliczu końca. To opowieść o tym, jak nadać znaczenie, nie uciekając od złożoności.

Informacja o samobójczej śmierci uczennicy szkoły średniej skłoniła nas do podjęcia tematu nienawiści i samobójstw wśród nastolatków.  Staralismy sie znaleźć zrozumienie tego, co sie stało i nadal dzieje, raz na jakiś czas przecież słyszymy o podobnych wydarzeniach, a potem jakby zapominamy.

Jest to druga w ramach podkastu Instytutu Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal rozmowa Rafała Pniewskiego z Katarzyną Lenda Woźniak (psychoterapeutką i superwizorką psychoterapii psychoanalitycznej) o perwersji - trybie pracy umysłu, w którym znaczenia sa odwracane, prawdy zaprzeczane, chociaz dostrzegane i który służy unikaniu, a nie rozwojowi. Perwersja to szeroki temat, mozliwy do podejmowania w kontekscie struktury osobowości, obrony, tozsamości, psychopatologii, w konteście społecznym, politycznym i w obszarze sztuki - i temu ostatniemu poświecona jest spora część rozmowy.

Ostatnia część rozmowy o ustawie o zawodzie psychoterapeuty skupiła się nad przyszłością zarządzania tą sferą. Czy powinno być ono scentralizowane, czy oparte na ekspertach - przedstawicielach róznych psychoterapeutycznych nurtów, czy lepszym rozwiązaniem będzie zbudowanie wspólnego samorządu zawodowego bazującego na wieloletnim doświadczeniu już istniejących stowarzyszeń psychoterapeutycznych, czy może należałoby zacząć wszystko od zera. 
Poruszony został również bardzo ważny dla środowiska psychoterapeutów temat: wybór konsultanta krajowego w dziedzinie psychoterapii.