Οι Κώστας και Βασιλική Ρόρρη, ένα μοναδικό ποιητικό ζεύγος της ελληνικής διασποράς, συνθέτουν ένα δίπολο όπου ο ανδρικός στοχασμός και η γυναικεία τρυφερότητα συναντιούνται στον κοινό τόπο της ξενιτιάς και της αγάπης για την πατρίδα

Η ποίηση της Πιπίνας-Δέσποινας Έλλη είναι βαθιά βιωματική, με κύριους άξονες τη μνήμη, την ξενιτιά, την ιστορία, την πίστη και την ανθρώπινη αγωνία

Το θέμα της Άνοιξης, μεταφορικώς και κυριολεκτικώς, υπάρχει έντονα στην ποίηση των ομογενών ποιητών και ποιητριών

Ο Θόδωρος Πατρικαρέας υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της ελληνικής διασποράς στην Αυστραλία, ένας λογοτέχνης που μετουσίωσε σε ποίηση και πεζογραφία την προσωπική του πορεία, την αγωνία του μετανάστη, αλλά και τις μεγάλες ιστορικές και κοινωνικές τομές του 20ού αιώνα

Η ποιητική δημιουργία της Ελένης Γαβαλά αντανακλά τη ζωή μιας γυναίκας που βίωσε τη μετανάστευση, τον μόχθο της καθημερινότητας, τη μοναξιά, την απώλεια αν και υπάρχουν και αρκετές φωτεινές εκλάμψεις

Η ποίηση της ομογένειας για την ειρήνη απλώνεται σε ένα ευρύ φάσμα εκφράσεων: από την πολιτική καταγγελία και τον αντιπολεμικό στοχασμό έως την εσωτερική αναζήτηση και την ελπίδα για ένα μέλλον απαλλαγμένο από βία

Η Ελληνο-Αυστραλιανή ποίηση έχει να επιδείξει μια σειρά από ποιήματα για τον πόλεμο αντικατοπτρίζοντας συχνά τις περίπλοκες συναισθηματικές, ηθικές και πολιτικές διαστάσεις των συγκρούσεων

Η Γιώτα Κριλή ανήκει σε μια ξεχωριστή γενιά ποιητών της διασποράς, που όχι μόνο γράφουν σε δύο γλώσσες αλλά και δημιουργούν μια λογοτεχνία με οικουμενικό χαρακτήρα

Ο πατέρας, όπως αναδύεται μέσα από τη μεταναστευτική ποίηση, δεν είναι ποτέ μόνο ένας άνθρωπος. Είναι το στήριγμα και η σκιά, η φωνή που σιωπά και η παρουσία που παραμένει.

Ξεκίνησε σχετικά αργά την ενασχόλησή του με τη συγγραφή και η ποίησή του έρχεται ως προσωπική εξομολόγηση και φόρος τιμής σε όσα αγάπησε, αλλά και σε όσα έχασε