«Είμαι ο Πετράκης από τη Χάλκη». Έτσι απαντά ο Πέτρος Μάρκαρης όταν του ζητούν να συστηθεί.

Στη συνέντευξή του στον Νίκο Μωραΐτη και στη σειρά Vidcast του Skai.gr «Ποιος είσαι τελικά;», ο σπουδαίος συγγραφέας επιστρέφει στις ρίζες του: στη Χάλκη των Πριγκιποννήσων, στα καθημερινά ταξίδια με το καράβι προς την Κωνσταντινούπολη και στη μοναξιά που τον οδήγησε για πρώτη φορά στα βιβλία. Εκεί, σε ένα παλιό βιβλιοπωλείο της Πόλης, ξεκίνησε η σχέση του με τη λογοτεχνία. Αρχικά μέσα από την τούρκικη, πριν ανοίξει ο δρόμος προς τις γερμανικές και τις ελληνικές επιρροές.

Ο Μάρκαρης μιλά για τη γλώσσα ως ταυτότητα, για την επιλογή να γράψει στα ελληνικά, αλλά και για τις μεγάλες συναντήσεις που σημάδεψαν τη διαδρομή του: από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, που επηρέασε βαθιά τη γραφή του, μέχρι τη μακρόχρονη συνεργασία και φιλία του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο.

Θυμάται ακόμη τον φίλο του Αντρέα Καμιλλέρι, τις συζητήσεις τους στη Ρώμη και τον παράξενα «παράλληλο» βίο δύο συγγραφέων που κατέληξαν στο αστυνομικό μυθιστόρημα σε ώριμη ηλικία.

Και φυσικά, μιλά για το alter ego του: τον αστυνόμο Χαρίτο. Τον ήρωα που γεννήθηκε σχεδόν απρόσκλητος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του και έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.

Σε μια χειμαρρώδη εξομολόγηση στον Νίκο Μωραΐτη, και στη σειρά vidcast του skai.gr "Ποιος είσαι τελικά;" η Νένα Μεντή ξετυλίγει το νήμα μιας διαδρομής που δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Μιλά για τη ζωή, την τέχνη και την ανάγκη να μένεις αληθινός, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου γκρεμίζονται.

Από τα παιδικά χρόνια και τον καθοριστικό «φάρο» της ζωής της, τον πατέρα της και συνθέτη Σπήλιο Μεντή, μέχρι τα χρόνια της «πείνας» στο θέατρο προτού έρθει η σαρωτική επιτυχία των «Τριών Χαρίτων», η Μεντή μιλά χωρίς φίλτρα. Αναφέρεται στους ανθρώπους που τη «σημάδεψαν» -όπως ο πρώτος της σύζυγος, Κώστας Στυλιάρης- και περιγράφει τις απώλειες που την έφεραν στο οριακό δίλημμα «ή θα φουντάρω ή θα ζήσω».

Πώς ένας άνθρωπος που μεγάλωσε στις οικονομικές συμπληγάδες της δικτατορίας κατάφερε να μη νιώσει ποτέ το τραύμα, αλλά μόνο την ελευθερία; Ο Χρήστος Χωμενίδης μιλά στο "Ποιος είσαι τελικά;" και ξετυλίγει μια βαθιά προσωπική αφήγηση —από την εμβληματική μορφή του παππού του, Βασίλη Νεφελούδη, και τη θεατρική γιαγιά Λώρα που του μάθαινε τον Καβάφη "σαν παιχνίδι", μέχρι τον "γονιό-ξεναγό" που έγινε ο ίδιος σήμερα.

Ένα πορτρέτο φτιαγμένο από μνήμη, χιούμορ και την ακρίβεια μιας γλώσσας που αρνείται να μπει σε καλούπια.

Ο Θανάσης Αλευράς στο «Ποιος είσαι τελικά;» ανοίγει το κουτί της προσωπικότητάς του: από το τραγούδι της γιαγιάς και τον Καζαντζάκη του πατέρα του, μέχρι τη Γλυκερία, τη Βίσση, το Θέατρο Τέχνης και την «υγρασία της Πίνδου» που κουβαλά μέσα του.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης δεν απαντά υιοθετώντας μια απλή ταμπέλα· αντιθέτως, περιγράφει τον εαυτό του μέσα από μια διαδρομή εμπειριών, σχέσεων και αναγνωρίσεων.