Lisa Weeda stelt haar debuutroman Aleksandra voor, een familiegeschiedenis die zich uitstrekt tot Oekraïne. Drie vrouwelijke regisseurs onderzoeken in de film Prism hoe de camera huidskleur vastlegt. An Van Dienderen en Rosine Mbakam vertellen over hun bijdrage aan de film.

De Portugese kunstenares Paula Rego verwerkt in haar schilderijen de worstelingen waar vrouwen in de loop van hun leven mee te maken krijgen. Liesa Van der Aa onderzoekt in haar muzikale performance Court of Choice hoe macht zich manifesteert. Christophe Vekeman leest Een duik in een vijver in de regen van George Saunders, een masterclass over lezen en schrijven aan de hand van de grote Russische schrijvers.

Het is één van de minder bekende aspecten uit het oeuvre van Marcel Broodthaers: industriële gedichten die lijken op straatnaamborden met signalen, pictogrammen, letters en leestekens. Dirk Snauwaert en Joris D’hooge buigen zich over dit raadselachtige werk. De Amerikaanse kunstenares R.H. Quaytman raakte in de ban het van Wiertzmuseum in Brussel. De Rwandees-Belgische kunstenaar Sandra Heremans maakt films gebaseerd op familieherinneringen.

De Franse pedagoog Fernand Deligny startte in 1967 met een experiment. Hij creëerde een kleine samenleving zonder gesproken taal voor kinderen met autisme. Bart Marius van Museum Dr. Guislain stelt de ideeën van Deligny voor en kunstenaar Simon Allemeersch bouwt verder op zijn ideeën in een werkplaats met jongeren uit de Gentse psychiatrie. Choreografe Katja Heitmann legt in Brugge een archief aan van banale bewegingen die typisch zijn voor elk mens maar zelden aandacht krijgen.

De Bourgondiërs zijn razend populair sinds het boek en de podcast van Bart Van Loo. Maar wist je dat onze blik op de Bourgondiërs ontzettend gekleurd is door wat er in de 19de eeuw over hen verteld werd? Dat is het vertrekpunt van de tentoonstelling Uitbundig verleden in Museum Hof van Busleyden in Mechelen. Chantal Pattyn gaat in gesprek met curatoren Bart Stroobants en Samuel Mareel en met Jan Dirk Baetens, specialist in 19de-eeuwse historieschilderkunst.

Koen Peeters verkent de mysteries van het leven in zijn roman De Minzamen. Het is een tocht langs priesters, dokters, ziener en genezers van alle slag. Want niet alles is met kille ratio te verklaren, ontdekt het personage in de roman. Koen Van Synghel stelt het werk van het Brusselse architectenbureau URA voor, dat het evenwicht zoekt tussen het rationele en het emotionele, het functionele en het buikgevoel.

Schrijver Maarten Inghels raakte in de ban van Piet Van Haut, een meesteroplichter die sinds de jaren 80 miljoenen ontfutselde aan banken en particulieren over heel Europa. Dat was het startschot voor Het mirakel van België, een true crime roman waarin de grens tussen feit en fictie onduidelijk is. Christophe Vekeman herleest de beste essays en beschouwingen van Godfried Bomans, bijeengebracht in de bundel In alle ernst. Filip Tielens vertelt waarom filmregisseur Gus Van Sant plots theater maakt

Georges Petitjean verdiept zich al jaren in de cultuur van de Aboriginals. Ze waren de eerste inwoners van Australië en hun cultuur gaat onafgebroken terug tot 65 000 jaar geleden. Toch zijn er nauwelijks materiële sporen van die rijke geschiedenis overgebleven, het verleden wordt mondeling overgeleverd van generatie op generatie. Karen Billiet vertelt over het project Open Trial, waarbij kunstenaars reflecteren over rechts-extremistisch geweld in Duitsland.

Kunstenaar Jan Van Imschoot gaat in zijn schilderijen de confrontatie aan met de klassieke Westerse schilderkunst. Na een hommage aan de Nederlandse schilder Heda richt hij zijn blik op de Franse impressionist Edouard Manet. Jeroen Laureyns ontdekt het werk van de Belgische kunstenares Marianne Berenhaut. Ze werd geboren in 1934 maar haar oeuvre wordt pas ten volle ontdekt sinds ze de 80 voorbij is. Radiomaker Katharina Smets zwerft door Detroit in het kielzog van Belgische migranten.

Chantal Pattyn vertelt over haar ontmoeting met de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge, die een eredoctoraat kreeg van de VUB. Maarten Couttenier voert onderzoek naar de mensentuinen, het pijnlijke fenomeen waarbij zwarte mensen als curiosum werden tentoongesteld op de Europese wereldtentoonstellingen in de 19de en 20ste eeuw.