POST! POST! POST!

Bedenimiz değişmeden, bildiklerimizi unutmadan, dün yapabildiğimiz şeyleri bugün hâlâ yapabiliyorken nasıl bir anda yetersiz sayılırız?

POST! POST! POST!’un bu bölümünde, her gün çıktığımız bir merdivenden başlayıp robotlara, insan emeğine ve mülkiyet ilişkilerine uzanıyorum. Bir basamak üç metreye yükseldiğinde değişen bedenimiz mi, yoksa bizi engelleyen koşullar mı? Robotların çalışabilmesi için çevreyi yeniden tasarlarken insanlardan neden sürekli uyum sağlamalarını bekliyoruz?

Engelliliği beden, çevre ve ekonomik düzen arasındaki ilişki üzerinden tartışırken, yapay zekânın kimin için geliştirildiğini de sorguluyorum. Verimlilik adına çalışanların gerekliliği tartışmaya açılıyorsa aynı soru neden şirket yöneticilerine ve sermaye sahiplerine sorulmuyor?

Teknolojinin ortak ve kamusal yarar için kullanılabileceği başka bir hayatı düşünmek mümkün. Bunun için neyi, nasıl ürettiğimiz ve kararları kimin verdiği üzerine konuşmamız gerekiyor.

Asıl sorum şu: İnsanı gereksiz sayabilen bir düzeni neden sürdürmek zorundayız?

Hazırlayan ve sunan: Yiğit Arpacı.