Praatscherm

Ik weet nog goed hoe ik in mijn tienerjaren iedere vrijdagavond urenlang met vrienden Super Smash Bros. Melee op de Nintendo Gamecube speelde. Hoewel we doordeweeks ook wel regelmatig afspraken, waren die vrijdagen heilig. Dan kwam de harde kern bijeen zodat we al onze puberale frustraties op elkaar konden botvieren in Nintendo’s vrolijke vechtfestijn. Totdat een van ons ‘wavedashing’ ontdekte en alles verpestte.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Vluchtelingen hebben vaak maar één hulpmiddel tijdens de helse tocht naar Europa: hun smartphone. Het apparaat speelt dan ook een belangrijke rol in Bury Me, My Love, dat het verhaal vertelt van de Syrische Nour en haar gevaarlijke reis naar Europa.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Met open mond staarde ik op mijn allereerste E3 naar de presentatie van Metal Gear Solid V: The Phantom Pain. Het kon niet anders: dit spel moest en zou het verlossende sluitstuk worden van een serie die mij al meer dan tien jaar in zijn greep hield.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Ik heb al jaren een hekel aan games met grote open werelden. Wat heb je aan vrijheid als het ontaardt in verveling? Zelda: Breath of the Wild is ook een openwereldgame. Het is tegelijkertijd een van de beste games die ik ooit gespeeld heb en daarom niet meer speel. De angst voor het moeten uitspelen van openwereldgames heeft plaatsgemaakt voor de angst er een uit te spelen.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Ik praat niet vaak over mijn jeugd. Misschien omdat het er niet van komt, waarschijnlijk omdat ik niet echt weet waarover ik het moet hebben. Terugkijkend op mijn jeugd voelt het als een optocht van willekeurige flarden waar ik geen patroon in kan ontdekken. Het enige dat ik wel weet is dat games voor mij de manier waren om structuur in mijn jonge leven aan te brengen.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Er lijkt soms geen einde te komen aan de lange gangen van het Bredase verpleeghuis Thebe Lucia. Kamers links en rechts, sommige deuren zitten op slot. Dit is de gesloten Krokus-afdeling, de plek waar dementerende ouderen worden verzorgd.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Tweede kerstdag, 2013. Paul staat op om zijn computer in orde te maken voor ‘derde kerstdag’: een niet-bestaande feestdag maar desondanks traditie voor hem en een van zijn beste vrienden. “Een beetje luieren en gamen vanaf een uur of elf ‘s ochtends tot ‘s avonds laat. Dat was het idee.” Maar het zou nooit gebeuren.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Voor veel mensen zijn games escapisme. Als volwassenen zoeken we regelmatig een plek op waar we even kunnen ontsnappen aan de dagelijkse stress. Games voorzien in die behoefte door je even de held te laten spelen en al het andere te vergeten. Niet zelden verlangen we ernaar om weer even kind te zijn. Maar wanneer voelen we dat nu echt in games?

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Ik tik dit stuk omdat het internet in mijn appartement momenteel niet werkt. En als ik niet kan gamen, dan schrijf ik er maar over. Voor iemand die vrijwel uitsluitend singleplayergames in de kast heeft staan, zou het gebrek aan een continue internetverbinding geen belemmering moeten zijn. Alleen speel ik games eigenlijk nooit meer alleen. Sinds Sony eind 2014 Share Play aan de PlayStation 4 heeft toegevoegd, speel ik alles in coöp.

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.

Als je een console in elke hotelkamer zet, ben je dan een gamehotel? Met die vraag worstelde ik in aanloop naar mijn overnachting in The Arcade Hotel. Totdat ik de eigenaar sprak: “We willen dé plek worden voor de Nederlandse gamecommunity en -industrie.”

Volg Laadscherm ook op Twitter en Facebook.