Σε αυτό το επεισόδιο πιάνουμε το φαγητό.
Όχι απλά τι τρώμε — αλλά γιατί τρώμε.

Μιλάμε για:

• 🧠 Συναισθηματικό vs βιολογικό φαγητό (πεινάς ή απλά είσαι κουρασμένος απ’ τη ζωή;)

• 📊 Έρευνες για το πώς και πόσο τρώμε

• 👥 Πώς αλλάζει το φαγητό όταν είμαστε μόνοι και όταν είμαστε με παρέα

• 🍕 Τι λέει έρευνα για τις ηλικίες 17-29 (θα μας το επιβεβαιώσει και η Ρεβέκκα που είναι σε αυτό το ηλικιακό πλαίσιο)

• 😂 Πόσο τρώμε εμείς στην πραγματικότητα και πόσο λέμε ότι τρώμε

Όπως πάντα, τα σχολιάζουμε όλα με προσωπικές εξομολογήσεις, διαφωνίες, λίγη επιστήμη και πολλή πείνα.
Αν έχεις ανοίξει τώρα το ψυγείο χωρίς λόγο, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα.

Πεινάς ή απλά έχεις συναισθήματα;Η επιστήμη απαντάει. Εμείς τρώμε. 🍔🎙️

Κάθε χρόνο τα ίδια:
new year, new me, στόχοι, resolutions και μεγάλες υποσχέσεις που ξεχνιούνται μέχρι..... τον Φεβρουάριο.

Ε, εμείς φέτος το πήγαμε ανάποδα.

Συζητάμε τι ΔΕΝ θα κάνουμε το 2026, τι βαρεθήκαμε να υποσχόμαστε στον εαυτό μας και γιατί τελικά το “same me” είναι μια χαρά.

Χωρίς πίεση, χωρίς guilt, χωρίς vision board.
Μόνο αλήθεια, γέλιο και λίγη υγιή άρνηση.

🎙️ Ένα επεισόδιο για όσους ξεκινούν τη χρονιά χωρίς αυταπάτες — και με πολύ καλύτερη διάθεση, για τιςαποφάσεις για το 2026 που ΔΕΝ θα πάρουμε ποτέ!

Χριστούγεννα χωρίς άγχος δεν γίνεται — ειδικά όταν πρέπει να πάρεις δώρο.

Σήμερα συζητάμε τι (και αν) παίρνεις δώρο:
στο αφεντικό, στους φίλους, στους συγγενείς,
αλλά και τι εμφανίζεσαι να κρατάς όταν είσαι καλεσμένος σε τραπέζι.

Κρασί; Γλυκό; Κερί; Ή απλά την παρουσία σου; 🎁

Όλα αυτά ενώ έξω γίνεται κατακλυσμός, ακούγονται βροντές και εμείς γράφουμε επεισόδιο απτόητοι, σε πλήρες χριστουγεννιάτικο mood.

Ένα επεισόδιο εορταστικό, καθημερινό και επικίνδυνα relatable —
ανεβαίνει ανήμερα Χριστούγεννα, γιατί τα δώρα… δεν τελειώνουν ποτέ. 🎄

Καλά Χριστούγεννα αγαπημένο μας κοινό!

Υγεία και χαρές! Μην ευχηθείτε στον Χρήστο, ξέρετε....

Σήμερα ξεκινήσαμε από ένα πολύ σοβαρό θέμα:

Η θεία του Χρήστου θέλει να μπει ασανσέρ στην πολυκατοικία.

Ο Χρήστος ΔΕΝ θέλει. (btw έχει νεύρα και κλειστεί φωνή)

Και κάπως έτσι άρχισε ο καβγάς.

Η Ρεβέκκα θυμάται διάφορα ασανσέρ που έχει μπει και την εκνευρίζουν, delivery σε awkward στιγμές, σιωπές και βλέμματα που πονάνε και εμπειρίες που σε κάνουν να σκέφτεσαι “να ανέβαινα με τις σκάλες”.

Λίγο τα νέα μας, λίγο γκρίνια, λίγο καθημερινό χάος, ξέρετε εσείς τώρα, ένα επεισόδιο αφιερωμένο σε αυτόν τον μικρό χώρο που μας έχει φέρει όλους… σε δύσκολη θέση.

Spoiler: το Ασανσέρ δεν φταίει. Οι άνθρωποι φταίνε που δεν διαβάζουν τις οδηγίες από τις παραγγελίες. 😅

Σήμερα βουτάμε στα πιο σκοτεινά νερά της ελληνικής κουζίνας:
τα φαγητά που δεν αντέχουμε με τίποτα, αυτά που μας σερβίριζαν οι μαμάδες μας “για το καλό μας” και από τότε μας έμεινε… μόνιμο τραύμα.

Ο Χρήστος έρχεται εξοπλισμένος με όσπρια, μπάμιες και ό,τι άλλο τον έκανε να κλαίει πάνω από το πιάτο του.
Η Ρεβέκκα, αντίθετα, ξεκινά πόλεμο με διάφορα είδη κρεατικών — και ο Χρήστος μένει σοκαρισμένος, την κράζει και αρχίζει το χάος.

Ένα επεισόδιο γεμάτο τσακωμούς, αντίθετες απόψεις και πολλά γέλια, που στο τέλος καταλήγει ειρηνικά… γιατί πάντα υπάρχει χώρος για ένα αγαπημένο γλυκό. 🍰

Spoiler: Σε αυτό το επεισόδιο, το φαγητό μας χώρισε — το γλυκό μας γλύκανε.

Σήμερα προσπαθήσαμε (λέμε τώρα) να φτιάξουμε ένα Top 10 με τις χειρότερες επιλογές διασκέδασης για ανθρώπους άνω των 30.

Το αποτέλεσμα; Καμία σειρά σωστή, η Ρεβέκκα μπέρδεψε τις λίστες, ο Χρήστος πρόσθεσε επιλογές που μόνο σε παράλληλο σύμπαν θα έκανε… Άκρη βγάλαμε όμως.

Μιλάμε για επιλογές που μας κουράζουν, μας εκνευρίζουν, μας κάνουν να αναρωτιόμαστε γιατί δεν μείναμε σπίτι με πιτζάμα — και φυσικά θυμόμαστε τον παλιό μας εαυτό που άντεχε τα πάντα.

Ένα επεισόδιο γεμάτο χάος, αλήθειες και 30+ vibes του τύπου:

“Αν δεν έχει πάρκινγκ, δεν έρχομαι.”

Πρώτο βραδινό επεισόδιο και είπαμε να το πάμε… όπως το πάει και το ποτό 🍷

Συζητάμε για περίεργες συμπεριφορές στη δουλειά, παράξενα αφεντικά και ιστορίες που μας έκαναν να αναρωτηθούμε αν δουλεύαμε σε εταιρεία ή σε κοινωνικό πείραμα.

Διαβάζουμε πραγματικές μαρτυρίες, θυμόμαστε παλιές εποχές (και παλιά trauma 😌) και φυσικά γελάμε λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει… γιατί ναι, ήμασταν και ελαφρώς μεθυσμένοι.

Αν έχεις πει ποτέ “δεν πληρώνομαι αρκετά για αυτό”,
αυτό το επεισόδιο θα σου φανεί ΠΟΛΥ οικείο.

*και επειδή η δημοσκόπηση δεν δουλεύει, έλεος spotify, γράψτε μας στα σχόλια: Που δούλευε ο Χρήστος?

Γρηγόρη? Everest? Mikel? ή στο καφενείο ο Παράδεισος?

Σήμερα θυμόμαστε όλες εκείνες τις συνεντεύξεις για δουλειά που μας έκαναν να αναρωτηθούμε αν έπρεπε να ανοίξει η γη να μας καταπιεί...

Μοιραζόμαστε απίστευτα αστείες εμπειρίες από interviews που δεν πήγαν καθόλου όπως τα περιμέναμε, αλλά και τις δύο συνεντεύξεις που —τελικά— μας οδήγησαν στις δουλειές που έχουμε σήμερα και λατρεύουμε.

Από περίεργες ερωτήσεις HR (αλλά και απαντήσεις, που δώσαμε) μέχρι άβολες στιγμές και το κλασικό “Θα σας ενημερώσουμε”…
αυτό το επεισόδιο είναι μια μικρή εξομολόγηση και μια μεγάλη απόδειξη ότι
η σωστή δουλειά σε βρίσκει όταν πρέπει.

Spoiler: όπου κοιτάς, εκεί θα πας. 😉

Πριν μείνεις με κάποιον, ρώτα τον μόνο ένα πράγμα:
“Πόσο συχνά αλλάζεις το σφουγγάρι πιάτων;” 🧽

Όλοι νομίζουν ότι η συγκατοίκηση είναι τέλεια —
μέχρι να φτάσει η στιγμή που ο ένας αφήνει τις κάλτσες στο σαλόνι και ο άλλος πιάνει νεύρα επειδή δεν υπάρχει δεύτερο υπνοδωμάτιο.

Συζητάμε σήμερα για το πώς είναι να μένεις μαζί με φίλους ή με την σχέση σου, τι γίνεται όταν ο ένας θέλει το φως ανοιχτό και ο άλλος όχι..και σχολιάζουμε πραγματικές αγγελίες συγκατοίκων από το ίντερνετ, από φανταστικά applications που βρήκαμε.

Ένα επεισόδιο γεμάτο tips, traps και πολύ Χρήστο και Ρίτα!

Spoiler: κανείς δεν είναι τόσο “εύκολος” στη συγκατοίκηση όσο νομίζει. 🧺😂

*Ατένσιον*

..ακολουθεί ένα επεισόδιο με “ήρεμα πικρό” ύφος που ταυτίζονται όλοι 😅 Ακούτε με δική σας ευθύνη.

Μικροί νομίζαμε ότι η ενήλικη ζωή σημαίνει ελευθερία.
Τώρα σημαίνει λογαριασμούς, πλυντήρια και ραντεβού στο ΙΚΑ.

Μιλάμε, ο Χρήστος βασικά, για εκείνη την “πραγματικότητα” που δεν μας έδειξαν ποτέ:
τις δουλειές του σπιτιού που δεν γίνονται μόνες τους,
τις σπουδές που δεν εγγυώνται τίποτα,

και την οικονομία που κάνει το delivery να μοιάζει με επένδυση.

Ένα επεισόδιο πιο ήσυχο, λίγο πιο σοβαρό,για όλους εμάς που κοιτάμε τον καλό καιρό και σκεφτόμαστε…
“τέλεια, θα απλώσω πλυντήριο.”