Psychonawigacje

Alienacja rodzicielska jest zjawiskiem złożonym, które według dostępnych źródeł, występuje najczęściej w kontekście rozstań i rozwodów, gdy dziecko pozostaje pod opieką jednego z rodziców. I jest zjawiskiem destrukcyjnym, które niszczy psychikę dziecka i krzywdzi także alienowanego rodzica. Z czego wynika stosowanie alienacji rodzicielskiej? W jaki sposób alienują matki, a w jaki ojcowie? Jak zachowują się dzieci w obliczu alienacji? Jak doświadczenia związane z alienacją, wpływają na ich dorosłe życie? W jaki sposób przywrócić więzi i zbudować relację z dzieckiem i rodzicem, kiedy alienacja ustanie? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Związki z dużą różnicą wieku (kilkanaście lat i więcej), mogą być trwałe i szczęśliwe, jeśli partnerów łączą wspólne wartości, cele i dojrzałość emocjonalna, a nie tylko zauroczenie czy np. korzyści materialne. Mimo wyzwań, takich jak presja społeczna czy odmienne etapy życiowe, kluczem do sukcesu w takiej relacji - z dużą różnicą wieku - jest otwarta komunikacja, szczerość i wzajemny szacunek. Takie związki mają swoje plusy, ale są też obarczone pewnym ryzykiem, którego nie można bagatelizować. Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Osoby z zespołem Aspergera kochają, choć czasem okazują to inaczej niż partner neurotypowy. Żona czy mąż z Aspergerem może być wspaniałym, oddanym partnerem, jeśli obie strony relacji nauczą się otwarcie rozmawiać o swoich potrzebach i różnicach. Związek z osobą z zespołem Aspergera - może być głęboki i satysfakcjonujący, oparty na szczerości i braku manipulacji, jednak wymaga dużej cierpliwości, jasnej komunikacji i akceptacji odmiennych potrzeb. Kluczem jest zrozumienie, że partnerzy w spektrum, mogą potrzebować więcej rutyny, przestrzeni i dosłownego języka, a mniej emocjonalności. Co decyduje o szczęściu i satysfakcji w związku z osobą z zespołem Aspergera? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Lęk w relacjach może mieć wiele źródeł, często głęboko zakorzenionych w doświadczeniach z przeszłości. Jednym z najczęstszych powodów są wczesne relacje z opiekunami. Jeśli były niestabilne, chłodne emocjonalnie lub nacechowane odrzuceniem, może to prowadzić do trudności np. z zaufaniem czy bliskością w dorosłym życiu. Lęk w relacji, to problem tysięcy par w Polsce. Kluczem do zmiany jest terapia, samoświadomość i praca nad poczuciem własnej wartości. Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Dobre rozstanie opiera się na szczerej rozmowie twarzą w twarz, jasnym komunikacie o decyzji oraz szacunku do uczuć partnerki/partnera, bez obwiniania. Kluczem jest unikanie fałszywej nadziei, ustalenie granic, zadbanie o własne emocje oraz – w razie potrzeby – skorzystanie z pomocy specjalisty, co pozwala zamknąć ten etap życia, we wzajemnym szacunku. Złe rozstanie jest tego dokładnym przeciwieństwem. Rozstanie jest zwykle trudne dla obu stron – dla tej która porzuca i tej która zostaje porzucona. Kiedy o związek warto walczyć, a kiedy trzeba się rozstać? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Ryzykowne zachowania seksualne oznaczają intensywną, niebezpieczną lub eksperymentalną aktywność seksualną, która przekracza przyjęte przez daną osobę lub społeczeństwo normy. Może to obejmować szukanie silnych wrażeń, eksperymenty, ale także zachowania kompulsywne lub groźne dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Z czego wynika takie zachowanie, do czego prowadzi i jak można nad nim zapanować? Czym właściwie jest ryzykowny seks z perspektywy psychologicznej? Czy to tylko kwestia zachowań seksualnych, czy czasem głębszy sposób regulowania emocji? Kto i dlaczego wybiera życie „na krawędzi”, także poza sferą seksualną? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Szacuje się, że rocznie na świecie dochodzi do około 300 milionów nowych zakażeń HPV u ludzi, które w ogromnej większości są bezobjawowe, nie wywołują żadnych zmian chorobowych i ulegają samowyleczeniu. Zakażenia HPV mogą wywoływać zarówno choroby o łagodnym przebiegu, jak i nowotwory złośliwe (np. u kobiet to rak szyjki macicy). Stąd tak duży strach przed tym wirusem. Dodatkowo wzmaga go powszechna opinia, że jest przenoszony wyłącznie drogą płciową i zarażenie się nim, musi świadczyć o zdradzie w związku. W tej edycji podkastu podpowiadamy m.in. jak żyć, jak dbać o emocje i jak zachować intymność w relacji, w obliczu diagnozy o zarażeniu wirusem HPV. Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Partnerka i partner, którzy „dają za dużo” to osoby poświęcające się w związku w stopniu wykraczającym poza zdrową normę, często dążąc do zadowolenia drugiej strony kosztem własnych potrzeb, czasu, energii, a nawet szacunku do samej siebie. Chociaż intencje mogą być dobre, takie zachowanie prowadzi do braku równowagi i toksycznych schematów. Całkowite skupienie na potrzebach drugiej osoby - robienie wszystkiego za partnerkę, partnera, wyręczanie go i stawianie go na pierwszym miejscu, często bez proszenia o pomoc. Ciągłe dawanie w związku, może też być próbą nacisku w kierunku rewanżu? Dlaczego to jest toksyczne i szkodliwe? Jaka jest przyczyna postawy „dawcy/dawczyni” w relacji? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Dojrzała relacja opiera się na wzajemnym szacunku, odpowiedzialności, empatii i otwartej komunikacji, wspierając rozwój partnerów. W przeciwieństwie do niej, niedojrzała relacja charakteryzuje się egocentryzmem, impulsywnością, unikaniem odpowiedzialności oraz koncentracją na własnych potrzebach, co prowadzi do potężnych konfliktów i emocjonalnego wyczerpania. Czy niedojrzały związek ma szansę na przetrwanie? Jakie są jego konsekwencje? W jaki sposób niedojrzałe partnerki i partnerzy mogą dojrzeć emocjonalnie i czy ten trudny proces da się przeprowadzić w czasie trwania relacji? Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).

Związek z osobą z ADHD wymaga zrozumienia, że jej mózg działa nieco inaczej, co przejawia się m.in. impulsywnością, trudnościami z organizacją czy intensywnymi emocjami. Kluczem do szczęścia i stabilności w takiej relacji, jest unikanie roli rodzica, jasna komunikacja, wspieranie bez nadmiernej kontroli oraz terapia. Pełne zrozumienie, że zachowania partnerki czy partnera wynikają z zaburzeń, a nie ze złej woli, pomaga budować zdrową relację między dwojgiem dorosłych osób.Na program zapraszają Marlena Ewa Kazoń (psychoterapeutka traumy, par i małżeństw, trenerka grupowa PTP) oraz Michał Poklękowski (dziennikarz radiowy).