اگر خدا بخواهد شیطان هم فرمان می برد Достони омӯзанда

Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр

Ки ту одам нашавӣ, ҷони падар

Ҳайф аз ин умр, ки эй бе сару по

Дар пайи тарбиятат кардам сар

Дили фарзанд аз ин ҳарф шикаст

Бе хабар аз падараш кард сафар

Ранҷ бисёр кашиду пас аз он

Зиндагӣ гашт ба комаш чу шакар

Оқибат шавкату волоӣ ёфт

Ҳокими шаҳр шуду соҳиби зар

Чанд рӯзе бигузашту пас аз он

Амр фармуд ба эҳзори падар

Падараш омад аз роҳи дароз

Назди ҳоким шуду бишнохт писар

Писар аз ғояти худхоҳиву кибр

Назаре афканд ба саропои падар

Гуфт: Гуфтӣ, ки ту одам нашавӣ

Ту кунун ҳишмату ҷоҳам бинигар

Пир хандиду сараш дод такон

Гуфт: Ин нукта бурун шуд аз дар

«Ман нагуфтам, ки ту ҳоким нашавӣ

Гуфтам: Одам нашавӣ, ҷони падар»

Мансӯб ба Абдураҳмони Ҷомӣ

Қорӣ Амриддин در سوگ حضرت رسول خدا محمد مصطفی صلی الله علیه و آله Дареғо он маҳи фаррухлиқо рафт

Гуле аз гулбуни боғи вафо рафт

Ба аҷзу ноз омад он вафодор

Дареғо ӯ аз ин дори фано рафт

Бигирйед, эй мусулмонон, бигирйед

Аз ин мотам дили олам зи ҷо рафт

Расули Ҳошимӣ, шоҳи ду олам

Чӣ хуш бар ҷониби дорулбақо рафт

Дами охир забонаш умматӣ буд

Ба дарду доғи уммат мубтало рафт

Ба ҷаннат ҳуриён мотам гирифтанд

Ки аби ҳазрати Хайруннисо рафт

Малоикҳои аршу фаршу курсӣ

Ҳама гирён, ки шоҳи анбиё рафт

Ҳама асҳоб гуфтанд: Во вайло

Ки аз ҷамъи саҳоба Мустафо рафт

Фалакро дил ба ҳоли кас чӣ сӯзад

Ки аз байни мо ин пири Худо рафт

Намонад дар ҷаҳон боқӣ ба ҷуз Ҳақ

Ҳама аҳли фано охир фано рафт

Ҳасан сокит машав аз мадҳи ҷонон

Ки маддоҳаш ба сад лутфу ато рафт

قرائت سوره آل عمران ص ۶۰

Дуои талаби ризқу рӯзӣ

بسم الله الرحمن الرحیم

اللَّهُمَّ إِنَّهُ لَيْسَ لِي عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقِي وَ إِنَّمَا أَطْلُبُهُ بِخَطَرَاتٍ تَخْطُرُ عَلَى قَلْبِي فَأَجُولُ فِي طَلَبِهِ الْبُلْدَانَ فَأَنَا فِيمَا أَنَا طَالِبٌ كَالْحَيْرَانِ لا أَدْرِي أَ فِي سَهْلٍ هُوَ أَمْ فِي جَبَلٍ أَمْ فِي أَرْضٍ أَمْ فِي سَمَاءٍ أَمْ فِي بَرٍّ أَمْ فِي بَحْرٍ وَ عَلَى يَدَيْ مَنْ وَ مِنْ قِبَلِ مَنْ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَكَ وَ أَسْبَابَهُ بِيَدِكَ وَ أَنْتَ الَّذِي تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلْ يَا رَبِّ رِزْقَكَ لِي وَاسِعاً وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً وَ مَأْخَذَهُ قَرِيباً وَ لا تُعَنِّنِي بِطَلَبِ مَا لَمْ تُقَدِّرْ لِي فِيهِ رِزْقاً فَإِنَّكَ غَنِيٌّ عَنْ عَذَابِي وَ أَنَا فَقِيرٌ إِلَى رَحْمَتِكَ

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ جُدْ عَلَى عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ إِنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ.

Худоё, ман намедонам рӯзиям дар куҷост ва онро бар асоси ончӣ бар дилам мегузарад талаб мекунам, аз ин рӯ дар ҷустуҷӯи он шаҳрҳоро зери по мегузорам, пас дар ончӣ мехоҳам мисли фарди ҳайрон ҳастам; намедонам рӯзиям дар дашт аст ё кӯҳ, дар замин аст ё осмон ва дар хушкӣ аст ё дарё; ба дасти кист ва аз тарафи кист, вале яқин дорам, ки илми он назди ту ва сабабҳои он ба дасти ту аст ва туӣ, ки онро бо лутфат тақсим мекунӣ ва бо раҳмати худ сабаби онро бароям фароҳам менамоӣ!

Худоё, бар Муҳаммад ва Оли Муҳаммад дуруд фирист ва эй Парвардигор, ризқатро бар ман васеъ ва ба дастоварданашро осон ва дарёфташро наздик гардон ва дар ҷустуҷӯи ончӣ бароям насиб накардаӣ маро ба сахтӣ наяндоз, чунки ту аз азоб додани ман бениёзӣ, дар ҳоле ки ман ба раҳматат ниёзмандам.

Пас бар Муҳаммад ва Оли Муҳаммад дуруд фирист ва бо эҳсон ва фазли худат бар бандаат карам кун, ки ту соҳиби бахшиши бузург ҳастӣ.

Мустаҳаб аст ин дуо баъд аз намози хуфтан хонда шавад.

Дастам бигир, ба меҳр, Худоё, ки хастаам

Танҳо дилам ба зоти карими ту бастаам

Бингар ба ҳоли абди залилат, Худои ман

Нолам, ки то ба арш расад ин навои ман

Бас хастаам ман аз ҳамаи рӯзгори худ

Аз хешу аз замонаву аз кору бори худ

Дунёямон бибин, ки чӣ камранг гаштааст

Пои ибодати ҳамамон ланг гаштааст

Вақти мусибат аст фақат аз барои ту

Кай ҷустаам ба кори накуям ризои ту?

Дасте бикаш Худои Каримам ту бар сарам

Раҳме бикун ба ҳоли ду чашми зи хун тарам

Мисли ҳамеша обрӯи бандаат бихар

Ин рӯсиёҳро ба ҳарими худат бибар

Бинмо қабул тавбаи ноқобили маро

Дастам бигир то наравам ман аз ин саро

То зери сояи карамат зиндагӣ кунам

Аз суфраи ту нон хӯраму бандагӣ кунам

نامیرا سرگذشت پر از ماجراهای تلخ و شیرین نوشته صادق کرمیار Номиро саргузашти пур аз моҷароҳи талху ширин навиштаи Содиқ Карамёро

قرائت سوره آل عمران ص ۶۰

تن تن و سندباد قسمت آخر ۱۴

Худоро шукр, ки тавфиқи хондани Қуръони Карим пайдо кардем.