Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

Do nich idźcie i głoście im: „Już bliskie jest Królestwo Niebios!”. Chorych uzdrawiajcie, martwych wskrzeszajcie do Życia, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie! Co darmo otrzymaliście, darmo dawajcie! Nie bierzcie ze sobą pieniędzy! Nawet torby na drogę nie bierzcie ani nic na zapas – żadnego ubrania, zapasowych sandałów i jakiegokolwiek narzędzia pracy, gdyż wart jest robotnik swojego wyżywienia! A gdy będziecie wchodzić do jakiegoś miasta lub wsi, dowiedzcie się, kto jest tam uważany za godnego i u takich ludzi zamieszkajcie na cały czas swego pobytu. Wchodząc do nich, pozdrówcie ich słowami: „Pokój wam!” I jeśli rzeczywiście będą to ludzie godni, mój pokój zapanuje między wami; jeśli zaś mój pokój nie zakróluje między wami, to znaczy, że nie są to ludzie godni. MATEUSZ 10, 7-13 (NPD)

Then Jesus entered a house, and again a crowd gathered, so that he and his disciples were not even able to eat. When his family heard about this, they went to take charge of him, for they said, “He is out of his mind.” And the teachers of the law who came down from Jerusalem said, “He is possessed by Beelzebul! By the prince of demons, he is driving out demons.” So Jesus called them over to him and began to speak to them in parables: “How can Satan drive out Satan? If a kingdom is divided against itself, that kingdom cannot stand. If a house is divided against itself, that house cannot stand. And if Satan opposes himself and is divided, he cannot stand; his end has come. In fact, no one can enter a strong man’s house without first tying him up. Then he can plunder the strong man’s house. Truly I tell you, people can be forgiven all their sins and every slander they utter, but whoever blasphemes against the Holy Spirit will never be forgiven; they are guilty of an eternal sin.” He said this because they were saying, “He has an impure spirit.” Then Jesus’ mother and brothers arrived. Standing outside, they sent someone in to call him. A crowd was sitting around him, and they told him, “Your mother and brothers are outside looking for you.” “Who are my mother and my brothers? ”he asked. Then he looked at those seated in a circle around him and said, “Here are my mother and my brothers! Whoever does God’s will is my brother and sister and mother.” MARK 3, 20-35 (NIV)

Po tym wydarzeniu Jezus i uczniowie wrócili do Kafarnaum. Tam również zebrał się wielki tłum, który napierał tak bardzo, iż nie mogli spokojnie się posilić. Kiedy zaś członkowie najbliższej rodziny Jezusa dowiedzieli się, że wrócił On do Kafarnaum, natychmiast się tam udali, by Go pochwycić. Słyszeli bowiem plotkę, iż postradał rozum. Pomówienie to rozpowszechniali przybyli z Jerozolimy uczeni w Piśmie, którzy twierdzili, że Jezus ma w sobie Belzebuba i mocą tego zwierzchnika sił ciemności usuwa demony. Tymczasem Jezus przywołał owych uczonych i tak do nich przemówił: - To, co mówicie, nie ma żadnego sensu. W jakim bowiem celu szatan miałby usuwać to, co należy do niego? Przecież żadne królestwo rozdwojone i skłócone wewnętrznie nie może przetrwać, lecz zmierza do zagłady. Podobnie dzieje się z każdym gospodarstwem, które jest wewnętrznie podzielone. Nie ma ono szansy na przetrwanie! Gdyby więc przyjąć waszą logikę i uznać, że szatan występuje przeciwko samemu sobie, oznaczałoby to, iż jego królestwo jest wewnętrznie podzielone, a koniec jego samego bliski. Dlaczego w ogóle nie przychodzi wam na myśl, iż być może ktoś potężniejszy wkroczył na teren szatana, by wyrwać mu to, co do niego należy? Coś takiego nie mogłoby się jednak wydarzyć, gdyby wcześniej ten siłacz i drapieżca nie został pokonany i związany! Dlatego uroczyście oświadczam wam, że wszelkie grzechy i bluźnierstwa, jakie ludzie popełniają przeciwko sobie, mogą zostać im odpuszczone, jednak, gdyby ktoś dopuścił się bluźnierstwa względem Ducha Świętego Boga i trwał w tym, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, ponieważ taka osoba będzie na wieki winna popełnienia fundamentalnego grzechu. To wszystko Jezus powiedział do nich, ponieważ twierdzili, że jest opętany przez ducha nieczystego. W tym momencie przybyła matka Jezusa wraz z Jego krewnymi. Stanęli oni z dala od tłumu i posłali do Niego wiadomość, by do nich podszedł. Tymczasem przez tłum otaczający Jezusa przebiegła wiadomość: „Twoja matka wraz z Twoją rodziną czekają tam na Ciebie”. On jednak tak się odezwał: - Czy chcecie wiedzieć, kto prawdziwie jest moją rodziną – bliższą mi niż matka i krewni? I ogarniając wzrokiem uczniów zebranych dookoła Niego, rzekł: - Oto moja matka i moja rodzina! Kto pełni wolę Boga, jest mi jak matka, brat, siostra, kuzyn czy kuzynka! MAREK 3, 20-35 (NPD)

Now when Jesus saw the crowds, he went up on a mountainside and sat down. His disciples came to him, and he began to teach them. He said: “Blessed are the poor in spirit, for theirs is the kingdom of heaven. Blessed are those who mourn, for they will be comforted. Blessed are the meek, for they will inherit the earth. Blessed are those who hunger and thirst for righteousness, for they will be filled. Blessed are the merciful, for they will be shown mercy. Blessed are the pure in heart, for they will see God. Blessed are the peacemakers, for they will be called children of God. Blessed are those who are persecuted because of righteousness, for theirs is the kingdom of heaven. “Blessed are you when people insult you, persecute you and falsely say all kinds of evil against you because of me. Rejoice and be glad, because great is your reward in heaven, for in the same way they persecuted the prophets who were before you. MATTHEW 5, 1-12 (NIV)

Jezus, widząc, jak wielkie rzesze ludzi potrzebują przewodnictwa, oddalił się na wzgórze i tam zasiadł pośród uczniów, którzy szli za Nim. Wtedy rozpoczął ich szkolenie, mówiąc: - Pamiętajcie, że prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy zrozumiawszy bezmiar swej duchowej nędzy, całą nadzieję składają tylko w Bogu. Królestwo Niebios jest bowiem przygotowane właśnie dla takich ludzi! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy jak Bóg smucą się z powodu grzechu! Tylko tacy bowiem doznają pocieszenia w Niebiosach! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy mają w swych sercach tyle pokory, by całkowicie poddać się Bogu! Tylko tacy bowiem dostaną w dziedzictwie Nową Ziemię! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy rozpaczliwie łakną i pragną Bożej sprawiedliwości! Tylko tacy bowiem zostaną w pełni nasyceni! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy miłosiernie reagują na cudzą niedolę. Oni bowiem również dostąpią miłosierdzia i będą pocieszeni! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy zachowują swe serca w czystości! Tylko tacy bowiem dostąpią zaszczytu spojrzenia w oblicze Boga! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy roznoszą po świecie aromat Bożego pokoju! Tylko tacy bowiem zostaną nazwani dziećmi Bożymi! Prawdziwie szczęśliwi i błogosławieni są ci, którzy znoszą prześladowania z powodu pełnienia Bożej woli! Królestwo Niebios jest bowiem przygotowane tylko dla takich ludzi! Kiedy więc z mojego powodu będziecie znieważani, gdy z uwagi na mnie spadną na was pomówienia i fałszywe oskarżenia, bądźcie pewni, że spotkało was wyróżnienie. Czujcie się wtedy szczęśliwi i błogosławieni, będzie to bowiem znakiem, że macie udział w Królestwie Niebios! Weselcie się wówczas w duchu i radujcie się, gdyż zapłata, jaka was czeka w Niebiosach, będzie wielka. I pamiętajcie, że tak samo byli prześladowani Boży prorocy, którzy żyli przed wami! MATEUSZ 5, 1-12 (NPD)

Józef i Maria co roku udawali się na Paschę do Jerozolimy. Gdy Jezus był blisko ukończenia dwunastego roku życia, wzięli Go ze sobą na to święto. Po dopełnieniu obowiązku ruszyli w drogę powrotną, lecz Jezus, uważany już wtedy za pełnoletniego chłopaka, pozostał w Jerozolimie. Rodzice tego nie zauważyli, gdyż przypuszczali, że idzie On osobno z inną grupą pielgrzymów. Jednak po przejściu dnia drogi zaczęli szukać Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy i tam rozpoczęli poszukiwania. Dopiero po trzech dniach znaleźli Go na terenie świątyni, gdzie siedział z nauczycielami Pisma – przysłuchując się im oraz zadając pytania. Wszyscy, którzy słyszeli pytania, jakie On stawiał, zdumiewali się głębokością rozumienia zagadnień, które poruszał. Kiedy Józef i Maria spostrzegli Go, byli wyprowadzeni z równowagi, a Jego matka powiedziała: - Synu, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja z bólem serca Ciebie szukaliśmy. On zaś tak odrzekł: - Szukaliście mnie? Dlaczego nie pomyśleliście, że zajmuję się sprawami mego Ojca? Lecz oni nie zrozumieli tych słów. ŁUKASZ 2, 41-50 (NPD)

Every year Jesus’ parents went to Jerusalem for the Festival of the Passover. When he was twelve years old, they went up to the festival, according to the custom. After the festival was over, while his parents were returning home, the boy Jesus stayed behind in Jerusalem, but they were unaware of it. Thinking he was in their company, they traveled on for a day. Then they began looking for him among their relatives and friends. When they did not find him, they went back to Jerusalem to look for him. After three days they found him in the temple courts, sitting among the teachers, listening to them, and asking them questions. Everyone who heard him was amazed at his understanding and his answers. When his parents saw him, they were astonished. His mother said to him, “Son, why have you treated us like this? Your father and I have been anxiously searching for you.” “Why were you searching for me?” He asked. “Didn’t you know I had to be in my Father’s house?” But they did not understand what he was saying to them. LUKE 2, 41-50 (NIV)

Wtedy jeden z uczonych w Piśmie, który przysłuchiwał się ich rozmowie, widząc, że Jezus dobrze tamtym odpowiedział, poprosił: - Nauczycielu, powiedz nam, które z Bożych przykazań jest najważniejsze? Jezus zaś powiedział: - Najważniejszym przykazaniem jest to: Słuchaj, Izraelu, PAN jest naszym Bogiem. Nasz PAN jest Bogiem jedynym! Dlatego będziesz miłował PANA – Boga twego – całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem – ze wszystkich swoich sił. A drugim, zaraz po nim, jest: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Żadne z pozostałych przykazań nie jest ważniejsze od tych dwóch. Wtedy uczony w Piśmie rzekł: - Nauczycielu, powiedziałeś prawdę, ponieważ Bóg jest tylko jeden i poza Nim nie ma żadnego innego, a miłowanie Go całym sercem i rozumem, ze wszystkich swoich sił, a także miłowanie bliźniego jak siebie samego znaczy więcej niż wszystkie całopalenia i jakiekolwiek ofiary. Jezus, widząc, że człowiek ten rozumie, co mówi, oświadczył mu: - Jesteś blisko Bożego Królestwa! Wtedy nikt więcej nie śmiał już pytać Jezusa o cokolwiek. MAREK 12, 28-34 (NPD)

One of the teachers of the law came and heard them debating. Noticing that Jesus had given them a good answer, he asked him, “Of all the commandments, which is the most important?” “The most important one,” answered Jesus, “is this: ‘Hear, O Israel: The Lord our God, the Lord is one. Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind and with all your strength.’ The second is this: ‘Love your neighbor as yourself.’ There is no commandment greater than these.” “Well said, teacher,” the man replied. “You are right in saying that God is one and there is no other but him. To love him with all your heart, with all your understanding and with all your strength, and to love your neighbor as yourself is more important than all burnt offerings and sacrifices.” When Jesus saw that he had answered wisely, he said to him, “You are not far from the kingdom of God.” And from then on no one dared ask him any more questions. MARK 12, 28-34 (NIV)

Then the Sadducees, who say there is no resurrection, came to him with a question. “Teacher,” they said, “Moses wrote for us that if a man’s brother dies and leaves a wife but no children, the man must marry the widow and raise up offspring for his brother. Now there were seven brothers. The first one married and died without leaving any children. The second one married the widow, but he also died, leaving no child. It was the same with the third. In fact, none of the seven left any children. Last of all, the woman died too. At the resurrection whose wife will she be, since the seven were married to her?” Jesus replied, “Are you not in error because you do not know the Scriptures or the power of God? When the dead rise, they will neither marry nor be given in marriage; they will be like the angels in heaven. Now about the dead rising—have you not read in the Book of Moses, in the account of the burning bush, how God said to him, ‘I am the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob’? He is not the God of the dead, but of the living. You are badly mistaken!” MARK 12, 18-27 (NIV)