Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

Bracia i siostry, wygląda na to, iż nie od rzeczy będzie przypomnieć wam Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie, którą wcześniej wam głosiłem i którą przyjęliście ode mnie. Ona bowiem jasno i klarownie wskazuje drogę zbawienia, którą powinniście kroczyć, i na której – czego oczekuję – będziecie trwać, chyba że uwierzyliście na próżno. Wspomnijcie, iż na samym początku przekazałem wam to, co sam przyjąłem, a mianowicie, że Chrystus – zgodnie z tym, co zapowiadały Pisma – umarł za nasze grzechy i został pogrzebany. Następnie – także zgodnie z Pismem – trzeciego dnia powstał z martwych. Najpierw objawił się Piotrowi, później Dwunastu. Potem ukazał się ponad pięciuset braciom równocześnie, z których pewna część odeszła już z tego świata, lecz większość nadal się tu znajduje! Następnie Jezus objawił się Jakubowi, a wreszcie wszystkim Apostołom razem. Na koniec zaś objawił się także i mnie. Wtedy to w dramatyczny sposób zrodziłem się do wiary. 1 KORYNTIAN 15, 1-8 (NPD)

“As the Father has loved me, so have I loved you. Now remain in my love. If you keep my commands, you will remain in my love, just as I have kept my Father’s commands and remain in his love. I have told you this so that my joy may be in you and that your joy may be complete. My command is this: Love each other as I have loved you. Greater love has no one than this: to lay down one’s life for one’s friends. You are my friends if you do what I command. I no longer call you servants, because a servant does not know his master’s business. Instead, I have called you friends, for everything that I learned from my Father I have made known to you. You did not choose me, but I chose you and appointed you so that you might go and bear fruit - fruit that will last - and so that whatever you ask in my name the Father will give you. This is my command: Love each other. JOHN 15, 9-17 (NIV)

Jak Mnie ukochał Ojciec, tak Ja was ukochałem. Trwajcie w mojej miłości. Jeśli wypełnicie moje przykazania, będziecie trwać w mojej miłości, jak i Ja wypełniłem przykazania mego Ojca i trwam w Jego miłości. Powiedziałem wam to po to, aby moja radość gościła w was i aby wasza radość była pełna. Takie jest moje przykazanie: Kochajcie się nawzajem, jak Ja was ukochałem. Największą miłość okazuje ten, kto swoje życie oddaje za przyjaciół. Wy jesteście moimi przyjaciółmi, jeśli czynicie to, co wam przykazuję. Nie nazywam was już sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan; lecz nazwałem was przyjaciółmi, gdyż oznajmiłem wam wszystko, co słyszałem od mojego Ojca. Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, żebyście szli i przynosili owoc, a wasz owoc trwał, aby Ojciec spełnił wam wszystko to, o co poprosicie w moim imieniu. To wam przykazuję: Kochajcie jedni drugich. JAN 15, 9-17 (NPD)

“If the world hates you, keep in mind that it hated me first. If you belonged to the world, it would love you as its own. As it is, you do not belong to the world, but I have chosen you out of the world. That is why the world hates you. Remember what I told you: ‘A servant is not greater than his master.’ If they persecuted me, they will persecute you also. If they obeyed my teaching, they will obey yours also. They will treat you this way because of my name, for they do not know the one who sent me. JOHN 15, 18-21 (NIV)

A kiedy będziecie doświadczać nienawiści ze strony świata, pamiętajcie, że on – wcześniej niż was – znienawidził mnie. Gdybyście należeli do tego świata, to by was kochał, ponieważ on przyjaźni się tylko z tymi, którzy do niego należą. A ponieważ do niego nie należycie, gdyż wyciągnąłem was z jego objęć, będzie was nienawidził. Przypomnijcie sobie, co już wcześniej wam mówiłem: niewolnik nie może oczekiwać lepszego traktowania niż to, które jest udziałem jego pana. Zatem ci, którzy mnie prześladowali, będą i was prześladować, a ci, którzy szanują mnie i moje Słowo, również was będą szanować. Wszystko to spotka was z mojego powodu, ponieważ ludzie hołdujący temu światu nie mają nic wspólnego z Ojcem, który mnie posłał. JAN 15, 18-21 (NPD)

After much discussion, Peter got up and addressed them: “Brothers, you know that some time ago God made a choice among you that the Gentiles might hear from my lips the message of the gospel and believe. God, who knows the heart, showed that he accepted them by giving the Holy Spirit to them, just as he did to us. He did not discriminate between us and them, for he purified their hearts by faith. Now then, why do you try to test God by putting on the necks of Gentiles a yoke that neither we nor our ancestors have been able to bear? No! We believe it is through the grace of our Lord Jesus that we are saved, just as they are.” The whole assembly became silent as they listened to Barnabas and Paul telling about the signs and wonders God had done among the Gentiles through them. When they finished, James spoke up. “Brothers,” he said, “listen to me. Simon has described to us how God first intervened to choose a people for his name from the Gentiles. The words of the prophets are in agreement with this, as it is written: “‘After this I will return and rebuild David’s fallen tent. Its ruins I will rebuild, and I will restore it, that the rest of mankind may seek the Lord, even all the Gentiles who bear my name, says the Lord, who does these things’ - things known from long ago. “It is my judgment, therefore, that we should not make it difficult for the Gentiles who are turning to God. Instead, we should write to them, telling them to abstain from food polluted by idols, from sexual immorality, from the meat of strangled animals and from blood. For the law of Moses has been preached in every city from the earliest times and is read in the synagogues on every Sabbath.” ACTS 15, 7-21 (NIV)

A kiedy spór rozgorzał między nimi, wystąpił Piotr i tak przemówił do wszystkich: - Mężowie, bracia! Sami wiecie, że jakiś czas temu Bóg zlecił mi zadanie otwarcia nie‐Żydom drogi do poznania odwiecznej Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, aby również i oni mogli mieć szansę złożenia swej ufności w PANU. I wtedy też Święty Bóg, który sam jest najlepszym znawcą ludzkich serc, wydał o nich świadectwo, przez udzielenie im swego Ducha, podobnie jak i nam. Nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, gdyż to On oczyszcza te serca, które przychodzą do Niego z ufnością. Dlaczego zatem wystawiacie teraz Boga na próbę, rozważając kwestię, czy na kark uczniów PAŃSKICH należy nałożyć jarzmo, którego nie tylko my, ale i nasi ojcowie nie mieliśmy siły dźwigać? Przecież jest oczywiste, iż zbawienia można dostąpić jedynie przez skorzystanie z łaskawości Jezusa, naszego PANA, co ma zastosowanie zarówno do nas, jak i do nich! Po tych słowach wszyscy zebrani zamilkli i wysłuchali relacji Barnaby oraz Pawła, którzy opowiedzieli, jakich znaków i cudów dokonał Bóg, używając ich pośród pogan. Gdy skończyli, powstał Jakub i przemówił takimi słowami: - Mężowie, bracia! Wysłuchajcie proszę i mnie! Szymon wyjaśnił nam, jak Bóg patrzy na pogan i w jaki sposób czyni z nich swój Lud. Jest to zgodne z tym, co zostało zapisane u Proroków: „Pewnego dnia odbuduję dom Dawida. Podniosę go z ruiny i na nowo umocnię, aby mogły mnie odnaleźć również inne narody; wszyscy, którzy poznają moją naturę”. - Tak mówi PAN, który sam tego dokona. Sprawy te znane są od wieków, dlatego uważam, iż nie należy stawiać żadnych przeszkód tym spośród pogan, którzy zwracają się ku Bogu, lecz jedynie napisać do nich, by trzymali się z dala od plamienia samych siebie haniebnym czczeniem posągów i obrazów, które są niczym innym jak bożkami, a oddawanie im czci jest duchowym cudzołóstwem, oraz by unikali spożywania krwi i tego, co zostało uduszone. Takie bowiem postępowanie jest szczególnie obrzydliwe dla wszystkich Żydów, którzy od najdawniejszych pokoleń żyją w każdym mieście i co szabat gromadzą się na czytaniu Mojżesza. Chodzi bowiem o to, by uczniowie Chrystusa mający pogańskie pochodzenie swym postępowaniem nie odstraszali od Jezusa tych, którzy są pochodzenia żydowskiego. DZIEJE 15, 7-21 (NDP)

“As the Father has loved me, so have I loved you. Now remain in my love. If you keep my commands, you will remain in my love, just as I have kept my Father’s commands and remain in his love. I have told you this so that my joy may be in you and that your joy may be complete.

JOHN 15, 9-11 (NIV)

Pamiętajcie o tym, że miłuję was w taki sam sposób, jak Ojciec mnie miłuje. Jeśli w życiu będziecie stosować się do mego Słowa – tak jak ja stosowałem się do Słowa Ojca – wówczas wytrwacie w mojej miłości podobnie jak ja wytrwałem w Jego miłości. Mówię to wam, aby moja radość wypełniła was całkowicie. JAN 15, 9-11 (NPD)

Certain people came down from Judea to Antioch and were teaching the believers: “Unless you are circumcised, according to the custom taught by Moses, you cannot be saved.” This brought Paul and Barnabas into sharp dispute and debate with them. So, Paul and Barnabas were appointed, along with some other believers, to go up to Jerusalem to see the apostles and elders about this question. The church sent them on their way, and as they traveled through Phoenicia and Samaria, they told how the Gentiles had been converted. This news made all the believers very glad. When they came to Jerusalem, they were welcomed by the church and the apostles and elders, to whom they reported everything God had done through them. Then some of the believers who belonged to the party of the Pharisees stood up and said, “The Gentiles must be circumcised and required to keep the law of Moses.” The apostles and elders met to consider this question. ACTS 15, 1-6 (NIV)