Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

Gdy nadejdzie ten dzień, już nie będziecie mieli potrzeby pytać mnie o cokolwiek. Uroczyście was zapewniam, że jeśli będziecie myśleć i postępować jak ja, to gdybyście poprosili Ojca o coś, On was wysłucha i da wam to, co będzie wam potrzebne. Dotąd nigdy nie prosiliście, naśladując moje myślenie i postępowanie. Teraz jednak mówię: jeśli w taki sposób poprosicie Ojca o cokolwiek, otrzymacie to od Niego, aby radość wasza była pełna! O wielu rzeczach mówiłem wam dotąd jedynie w przypowieściach. Nadchodzi jednak czas, kiedy już więcej nie będę mówił w przypowieściach czy przenośniach, lecz otwarcie wyjawię wam wszystko na temat istoty i natury Ojca. Od tego dnia będziecie mogli sami zwracać się do Ojca w sposób, w jaki ja to czynię, i nie będzie już potrzeby, bym musiał za wami u Niego zabiegać. Ojciec bowiem żyje w przyjaźni z tymi, którzy przyjaźnią się ze mną i ufają, że jestem z Boga. A jak z woli Ojca przyszedłem na ten świat, tak już niedługo opuszczę go, by wrócić do Ojca. JAN 16, 23-28 (NPD)

Very truly I tell you, you will weep and mourn while the world rejoices. You will grieve, but your grief will turn to joy. A woman giving birth to a child has pain because her time has come; but when her baby is born, she forgets the anguish because of her joy that a child is born into the world. So, with you: Now is your time of grief, but I will see you again and you will rejoice, and no one will take away your joy. In that day you will no longer ask me anything. Very truly I tell you, my Father will give you whatever you ask in my name. JOHN 16, 20-23 (NIV)

Posłuchajcie więc uważnie, gdyż to, co teraz powiem, wydarzy się wkrótce. Będziecie płakać i lamentować, podczas gdy świat będzie się cieszyć! Jednak wasz żal i smutek przemienią się w radość, podobnie jak dzieje się z kobietą, gdy rodzi. Kiedy nadchodzi dzień porodu, cierpi ból, lecz gdy już ma dziecko w swych ramionach, z radości nie pamięta przebytego cierpienia, lecz cieszy się nowym życiem. Tak samo i wy wkrótce doświadczycie bólu i cierpienia, lecz kiedy ponownie do was przyjdę, serca wasze wypełnią się radością, której nikt nie będzie w stanie wam odebrać. Gdy nadejdzie ten dzień, już nie będziecie mieli potrzeby pytać mnie o cokolwiek. Uroczyście was zapewniam, że jeśli będziecie myśleć i postępować jak ja, to gdybyście poprosili Ojca o coś, On was wysłucha i da wam to, co będzie wam potrzebne. JAN 16, 20-23 (NPD)

Jesus went on to say, “In a little while you will see me no more, and then after a little while you will see me.” At this, some of his disciples said to one another, “What does he mean by saying, ‘In a little while you will see me no more, and then after a little while you will see me, ’and ‘Because I am going to the Father’?” They kept asking, “What does he mean by ‘a little while’? We don’t understand what he is saying.” Jesus saw that they wanted to ask him about this, so he said to them, “Are you asking one another what I meant when I said, ‘In a little while you will see me no more, and then after a little while you will see me’? Very truly I tell you, you will weep and mourn while the world rejoices. You will grieve, but your grief will turn to joy. JOHN 16, 16-20 (NIV)

Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie. Wtedy Jego uczniowie – wyraźnie skonsternowani – rozważali między sobą, co mogą znaczyć słowa: „Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie”, a także to, że Jezus odchodzi do Ojca. Szczególnie poruszyły ich słowa: „chwila” i „po krótkim czasie”, lecz zupełnie nie wiedzieli, co miał na myśli. Jezus tymczasem, rozpoznając drążące ich pytania, sam dalej podjął temat: — Zachodzicie w głowę, co znaczą moje słowa: „Jeszcze chwila, a stracicie mnie z oczu, lecz po krótkim czasie znów mnie ujrzycie”. Posłuchajcie więc uważnie, gdyż to, co teraz powiem, wydarzy się wkrótce. Będziecie płakać i lamentować, podczas gdy świat będzie się cieszyć! Jednak wasz żal i smutek przemienią się w radość, podobnie jak dzieje się z kobietą, gdy rodzi. JAN 16, 16-20 (NPD)

When they arrived, he said to them: “You know how I lived the whole time I was with you, from the first day I came into the province of Asia. I served the Lord with great humility and with tears and in the midst of severe testing by the plots of my Jewish opponents. You know that I have not hesitated to preach anything that would be helpful to you but have taught you publicly and from house to house. I have declared to both Jews and Greeks that they must turn to God in repentance and have faith in our Lord Jesus. “And now, compelled by the Spirit, I am going to Jerusalem, not knowing what will happen to me there. I only know that in every city the Holy Spirit warns me that prison and hardships are facing me. However, I consider my life worth nothing to me; my only aim is to finish the race and complete the task the Lord Jesus has given me - the task of testifying to the good news of God’s grace. “Now I know that none of you among whom I have gone about preaching the kingdom will ever see me again. Therefore, I declare to you today that I am innocent of the blood of any of you. For I have not hesitated to proclaim to you the whole will of God. Keep watch over yourselves and all the flock of which the Holy Spirit has made you overseers. Be shepherds of the church of God, which he bought with his own blood. I know that after I leave, savage wolves will come in among you and will not spare the flock. Even from your own number men will arise and distort the truth in order to draw away disciples after them. So be on your guard! Remember that for three years I never stopped warning each of you night and day with tears. “Now I commit you to God and to the word of his grace, which can build you up and give you an inheritance among all those who are sanctified. I have not coveted anyone’s silver or gold or clothing. You yourselves know that these hands of mine have supplied my own needs and the needs of my companions. In everything I did, I showed you that by this kind of hard work we must help the weak, remembering the words the Lord Jesus himself said: ‘It is more blessed to give than to receive.’” When Paul had finished speaking, he knelt down with all of them and prayed. ACTS 20, 18-36 (NIV)

Kiedy przybyli, tak do nich przemówił: - Bracia, doskonale wiecie, jak żyłem. Mieszkałem przecież u was od pierwszego dnia, gdy przybyłem do Azji. W tym czasie służyłem PANU z całą pokorą. Ze łzami znosiłem wszelkie doświadczenia, jakie mnie dotykały z powodu zasadzek zastawianych na mnie wszędzie przez moich rodaków uważających się za ludzi religijnych. Nigdy nie uchylałem się od czynienia tego, co było pożyteczne. Nauczałem was jak mogłem: i publicznie, i po domach. Wzywałem wszystkich – tak Żydów, jak i nie‐Żydów – do opamiętania się i zwrócenia ku Bogu. Każdemu tłumaczyłem, by swoją ufność złożył w PANU naszym, to znaczy w Jezusie. A teraz, mając w sercu przemożne pragnienie odwiedzenia Jerozolimy, jadę tam niepewny, gdyż nie wiem dokładnie, z czym przyjdzie mi się tam zmierzyć. Od pewnego bowiem czasu w każdym z odwiedzanych miast Duch Świętego Boga mówi mi, iż w Jerozolimie doświadczę jedynie udręk i więzienia. W sumie jednak nie jest istotne, co tam ze mną się stanie, gdyż zależy mi wyłącznie na jednym – abym godnie dokończył biegu mego życia, realizując zadanie, które otrzymałem od PANA. Bardzo pragnę, by Dobra Wiadomość o Bożej łaskawości, jaka została nam okazana w Jezusie, została w końcu wszędzie ogłoszona. Dzisiaj jednak wiem już z całą pewnością, że wy – pośród których spędziłem tak wiele czasu, głosząc Boże Królestwo – nie zobaczycie mnie więcej. Dlatego teraz pragnę wam uroczyście oświadczyć, że nie jestem winien niczyjego potępienia. Nie uchylałem się bowiem od głoszenia całej woli Boga nie tylko wam, ale wszystkim. Teraz wy przejmijcie ode mnie ów obowiązek czuwania nie tylko nad sobą, ale i nad owczarnią, w której Duch Świętego Boga ustanowił was zwierzchnikami, abyście zdrową nauką karmili tę społeczność, którą Bóg nabył własną krwią. Wiem również, że po moim odejściu wkradną się między was fałszywi nauczyciele, którzy, niczym wilki drapieżne, będą chcieli zniszczyć powierzone wam stado. Co gorsza, także spośród was wyłonią się tacy, którzy będą głosić przewrotne nauki i zwodzić uczniów PANA. Dlatego bądźcie czujni, mając w pamięci to, jak nieustannie przez trzy lata, dniem i nocą, czasami ze łzami w oczach, pouczałem każdego z was. Teraz zaś powierzam was Bogu, nalegając, byście trzymali się Jego łaski, trwając w Jego Słowie. Tylko ono bowiem jest w stanie zbudować w was charakter Chrystusowy i doprowadzić do dziedzictwa, jakie czeka tych wszystkich, którzy poddają się uświęceniu. Postępujcie jak ja, pamiętając, że nigdy nie pożądałem ani srebra, ani złota, ani czyichkolwiek dóbr. Dobrze zresztą wiecie, że na potrzeby, które miałem ja albo moi towarzysze, uczciwie pracowałem. Podejmując zaś trud zarobkowania, starałem się świecić przykładem, pokazując, iż zawsze trzeba pomagać słabszym. Przypomnijcie sobie zresztą słowa Jezusa, naszego PANA, który powiedział, że „prawdziwe szczęście kryje się w dawaniu, a nie w braniu”. Po tych słowach ukląkł i modlił się ze wszystkimi. DZIEJE 20, 18-36 (NPD)

I have told you this, so that when their time comes you will remember that I warned you about them. I did not tell you this from the beginning because I was with you, but now I am going to him who sent me. None of you asks me, ‘Where are you going?’ Rather, you are filled with grief because I have said these things. But very truly I tell you, it is for your good that I am going away. Unless I go away, the Advocate will not come to you; but if I go, I will send him to you. When he comes, he will prove the world to be in the wrong about sin and righteousness and judgment: about sin, because people do not believe in me; about righteousness, because I am going to the Father, where you can see me no longer; and about judgment, because the prince of this world now stands condemned. JOHN 16, 4-11 (NIV)

Mówię to wam zawczasu, abyście – gdy już zacznie się to dziać – pamiętali, że was uprzedzałem. Wcześniej o tym nie wspominałem, ponieważ – będąc z wami – chroniłem was, lecz teraz odchodzę już do Tego, który mnie posłał... Dziwi mnie tylko, dlaczego nikt z was nie pyta o miejsce, do którego się udaję? Wiem, że to, co mówię, smutkiem napełnia wasze serca. Jednak wierzcie mi, że lepiej będzie dla was, bym odszedł. Gdybym tego nie uczynił, to Rzecznik, Opiekun i Adwokat, który ma służyć wam pomocą, nie przyszedłby do was; a tak, gdy wrócę do chwały Ojca, poślę Go do was. A kiedy On przyjdzie, wytknie światu jego grzechy. Do Niego również należeć będzie przekonywanie świata w sprawie Bożej sprawiedliwości – czym ona jest i w czym się realizuje, a także według jakiej normy odbędzie się Boży Sąd. On bowiem wykaże światu, iż jego fundamentalny grzech polega na tym, że mi nie zaufał! Wyjaśni mu także, iż Boża sprawiedliwość jest dostępna tylko we mnie, gdyż tylko ja mogę doprowadzić kogoś do Ojca. Innej sprawiedliwości świat nie zobaczy! Jeśli zaś chodzi o Sąd, to pokaże, iż przywódca i prowodyr myślenia tego świata jest już osądzony, a razem z nim potępieniu podlega cała ciemność świata! JAN 16, 4-11 (NPD)

Now, brothers and sisters, I want to remind you of the gospel I preached to you, which you received and on which you have taken your stand. By this gospel you are saved, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain. For what I received I passed on to you as of first importance: that Christ died for our sins according to the Scriptures, that he was buried, that he was raised on the third day according to the Scriptures, and that he appeared to Cephas, and then to the Twelve. After that, he appeared to more than five hundred of the brothers and sisters at the same time, most of whom are still living, though some have fallen asleep. Then he appeared to James, then to all the apostles, and last of all he appeared to me also, as to one abnormally born. 1 CORINTHIANS 15, 1-8 (NIV)