Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

28 Dlatego wszyscy, którzy jesteście utrudzeni lub czujecie się przeciążeni, przychodźcie do mnie, a ja dam wam odpocznienie! 29 Wprzęgnijcie się w jarzmo, które ja dźwigam, a idąc krok w krok ze mną, poznacie, jak jestem łagodny i sercem pokorny! Dopiero wtedy znajdziecie prawdziwe wytchnienie dla waszych dusz. 30 Tylko wprzęgając się w moje jarzmo, odczujecie prawdziwą ulgę, a wasz ciężar stanie się lżejszy!

Mateusz 11,28-30

28 “Come to me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest. 29 Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. 30 For my yoke is easy and my burden is light.”

Matthew 11, 28-30

12 What do you think? If a man owns a hundred sheep, and one of them wanders away, will he not leave the ninety-nine on the hills and go to look for the one that wandered off? 13 And if he finds it, truly I tell you, he is happier about that one sheep than about the ninety-nine that did not wander off. 14 In the same way your Father in heaven is not willing that any of these little ones should perish.

Matthew 18,12-14 (NIV)

12 Posłuchajcie przypowieści, która lepiej wam to uzmysłowi. Czy człowiek mający sto owiec, gdy zauważy, że jedna z nich się zgubiła, nie zostawi pod opieką pasterzy pozostałych dziewięćdziesięciu dziewięciu i nie pójdzie szukać tej jednej zbłąkanej? 13 A gdy już ją odnajdzie, cieszy się z niej nawet bardziej niż z tamtych dziewięćdziesięciu dziewięciu, które nigdy się nie zgubiły. 14 Podobnie rzecz ma się z mym Ojcem w Niebiosach. Jego wolą jest to, aby nikt, kto ma choćby najmniejszą wiarę, nie został zdeprawowany i nie poniósł śmierci na wieki.

Mateusz 18, 12-14 (NPD)

17 One day Jesus was teaching, and Pharisees and teachers of the law were sitting there. They had come from every village of Galilee and from Judea and Jerusalem. And the power of the Lord was with Jesus to heal the sick. 18 Some men came carrying a paralyzed man on a mat and tried to take him into the house to lay him before Jesus. 19 When they could not find a way to do this because of the crowd, they went up on the roof and lowered him on his mat through the tiles into the middle of the crowd, right in front of Jesus. 20 When Jesus saw their faith, he said, “Friend, your sins are forgiven.” 21 The Pharisees and the teachers of the law began thinking to themselves, “Who is this fellow who speaks blasphemy? Who can forgive sins but God alone?” 22 Jesus knew what they were thinking and asked, “Why are you thinking these things in your hearts?23 Which is easier: to say, ‘Your sins are forgiven,’ or to say, ‘Get up and walk’?24 But I want you to know that the Son of Man has authority on earth to forgive sins.”So he said to the paralyzed man, “I tell you, get up, take your mat and go home.”25 Immediately he stood up in front of them, took what he had been lying on and went home praising God. 26 Everyone was amazed and gave praise to God. They were filled with awe and said, “We have seen remarkable things today.”

Luke 5, 17-26

17 Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał lud, a duża grupa faryzeuszy i nauczycieli Prawa, którzy zeszli się z wielu miejsc w Galilei, Judei i z Jerozolimy, słuchała, co mówił, PAN pokazał im swą moc uzdrawiania. 18 Miało to miejsce wtedy, gdy jacyś mężczyźni przynieśli na noszach sparaliżowanego człowieka. Próbowali wejść z nim do domu i położyć przed Jezusem, 19 lecz ze względu na tłum nie byli w stanie wnieść go do środka. Weszli więc na płaski dach i, po rozebraniu części pokrycia, opuścili nosze z tym człowiekiem do środka, umieszczając go wprost przed Jezusem. 20 Jezus zaś, widząc ich ufną determinację, powiedział: — Człowieku, twoje grzechy zostają ci odpuszczone! 21 Uczeni w Piśmie i faryzeusze byli tym głęboko poruszeni. Ich umysły zostały natychmiast przeniknięte pytaniami: „Za kogo On się uważa?”; „Przecież to jest bluźnierstwo!” i „Któż inny może uwalniać od grzechów, jeśli nie Bóg tylko?”. 22 Jezus rozpoznał, co myśleli, i tak rzekł: — Dlaczego pozwalacie, by złe myśli nurtowały wasze serca? 23 Rozważcie tylko, co jest łatwiejsze do wykonania: powiedzieć sparaliżowanemu, że został uwolniony od swoich grzechów, czy sprawić, by wstał, wziął swoje nosze i zaczął chodzić? 24 Lecz abyście pojęli, że człowiek podczas swego życia na Ziemi ma możność odpuszczania grzechów, patrzcie... I zwracając się do sparaliżowanego, rzekł: — Wstań, podnieś swe nosze i idź do domu! 25 A ten od razu, na ich oczach, wstał, wziął swe nosze i, wielbiąc Boga, odszedł do domu. 26 Wszyscy oniemieli ze zdumienia, a potem, pełni bojaźni Bożej, wielbili Najwyższego, mówiąc: — Takiego przejawu Bożej chwały nigdy dotąd nie widzieliśmy!

Łukasz 5, 17-26 (NPD)

The beginning of the good news about Jesus the Messiah, the Son of God, as it is written in Isaiah the prophet: “I will send my messenger ahead of you, who will prepare your way”— “a voice of one calling in the wilderness, Prepare the way for the Lord, make straight paths for him.” And so, John the Baptist appeared in the wilderness, preaching a baptism of repentance for the forgiveness of sins. The whole Judean countryside and all the people of Jerusalem went out to him. Confessing their sins, they were baptized by him in the Jordan River. John wore clothing made of camel’s hair, with a leather belt around his waist, and he ate locusts and wild honey. And this was his message: “After me comes the one more powerful than I, the straps of whose sandals I am not worthy to stoop down and untie. I baptize you with water, but he will baptize you with the Holy Spirit.” Mark 1, 1-8 (NIV)

Albert Einstein explained the theory of relativity in these words: "When a man sits next to a pretty girl for an hour, it seems like a minute. But make him sit on a hot stove for a minute, and it will seem longer than an hour. That's relativity. We will focus on the concept of time differently. C.S. Lewis often spoke about the significance of history and tradition. In one of his writings, he said, 'You cannot understand the present if you do not understand the past.'

Marek 1, 1-8 (NPD)

Albert Einstein, tłumaczył teorię względności takimi słowami: - Gdy człowiek siedzi obok ładnej dziewczyny przez godzinę, to ta godzina wydaje się minutą. Ale każ mu usiąść na minutę na gorącym piecyku, a wyda mu się dłuższa niż godzina. To jest względność. My skupimy się na pojęciu czasu inaczej. C.S. Lewis często mówił o znaczeniu historii i tradycji. W jednym ze swoich tekstów powiedział: „Nie możesz zrozumieć teraźniejszości, jeśli nie rozumiesz przeszłości”.

Jesus went through all the towns and villages, teaching in their synagogues, proclaiming the good news of the kingdom, and healing every disease and sickness. When he saw the crowds, he had compassion on them, because they were harassed and helpless, like sheep without a shepherd. Then he said to his disciples, “The harvest is plentiful, but the workers are few. Ask the Lord of the harvest, therefore, to send out workers into his harvest field….” Jesus called his twelve disciples to him and gave them authority to drive out impure spirits and to heal every disease and sickness. These are the names of the twelve apostles: first, Simon (who is called Peter) and his brother Andrew; James’s son of Zebedee, and his brother John; Philip and Bartholomew; Thomas and Matthew the tax collector; James’s son of Alphaeus, and Thaddaeus; Simon the Zealot and Judas Iscariot, who betrayed him. These twelve Jesus sent out with the following instructions: “Do not go among the Gentiles or enter any town of the Samaritans. Go rather to the lost sheep of Israel. As you go, proclaim this message: ‘The kingdom of heaven has come near. ‘Heal the sick, raise the dead, cleanse those who have leprosy, drive out demons. Freely you have received; freely give.

Matthew 9, 35 – 10, 8

Wyobraźmy sobie profil Jezusa na Instagramie, pełen zdjęć z akcji uzdrawiania i kłótni z saduceuszami. Mesjasz, podróżował bez smartfonu, ale potężnie wpływał na ludzi. Dzisiaj wzywa nas, abyśmy byli Jego żywymi postami w cyfrowym świecie. Prosi, byśmy patrzyli na innych przez soczewkę Jego miłości. Jego nauczanie, pełne mocy i miłosierdzia, jest wzorem dla naszych działań. Jezus zachęca nas do nieudawanej służby, wykraczającej poza wirtualny świat. Jesteśmy wezwani do bycia Jego rękami, nogami i ustami, dzieląc się miłością bez oczekiwania na lajki. Biblijnie tu i teraz na sobotę, zapraszamy!

Jezus tymczasem obchodził miasta i wioski, nauczając w lokalnych synagogach. Wszędzie głosił Dobrą Wiadomość o Królestwie Niebios, jednocześnie uzdrawiając ludzi z każdej choroby i słabości. Patrząc na nich, wzruszał się, gdyż wszędzie widział tłumy ludzi, którzy byli utrudzeni i porzuceni jak owce bez pasterza. Zwykł wówczas mawiać do swych uczniów: — Wielkie jest żniwo do zebrania, lecz mało żniwiarzy. Proście zatem PANA, by na swe żniwa wysłał więcej pracowników…. Niedługo potem Jezus przywołał dwunastu najbliższych sobie uczniów i obdarzył ich mocą wyrzucania duchów nieczystych oraz uzdrawiania ludzi z każdej choroby i niemocy. Uczynił to, by mogli uwiarygadniać misję, z którą zamierzał ich wysłać. A byli to: jako pierwszy – Szymon zwany Piotrem, potem jego brat Andrzej. Następnie: Jakub, syn Zebedeusza i jego brat Jan. Dalej: Filip i Bartłomiej, Tomasz i Mateusz – poborca podatkowy, Jakub – syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Kananejczyk oraz Judasz Iskariota, który Go zdradził. Tych dwunastu rozesłał Jezus, jednocześnie im nakazując: — Nie wstępujcie do tych, którzy nie są Żydami, ani do miast samarytańskich. Skoncentrujcie się wyłącznie na Izraelitach, którzy się zagubili. Do nich idźcie i głoście im: „Już bliskie jest Królestwo Niebios!”. Chorych uzdrawiajcie, martwych wskrzeszajcie do Życia, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie! Co darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

Mateusz 9, 35 – 10, 8 (NPD)