Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

In the time of Herod king of Judea there was a priest named Zechariah, who belonged to the priestly division of Abijah; his wife Elizabeth was also a descendant of Aaron. Both of them were righteous in the sight of God, observing all the Lord’s commands and decrees blamelessly. But they were childless because Elizabeth was not able to conceive, and they were both very old. Once when Zechariah’s division was on duty and he was serving as priest before God, he was chosen by lot, according to the custom of the priesthood, to go into the temple of the Lord and burn incense. And when the time for the burning of incense came, all the assembled worshipers were praying outside. Then an angel of the Lord appeared to him, standing at the right side of the altar of incense. When Zechariah saw him, he was startled and was gripped with fear. But the angel said to him: “Do not be afraid, Zechariah; your prayer has been heard. Your wife Elizabeth will bear you a son, and you are to call him John. He will be a joy and delight to you, and many will rejoice because of his birth, for he will be great in the sight of the Lord. He is never to take wine or other fermented drink, and he will be filled with the Holy Spirit even before he is born. He will bring back many of the people of Israel to the Lord their God. And he will go on before the Lord, in the spirit and power of Elijah, to turn the hearts of the parents to their children and the disobedient to the wisdom of the righteous—to make ready a people prepared for the Lord.” Zechariah asked the angel, “How can I be sure of this? I am an old man and my wife is well along in years.” The angel said to him, “I am Gabriel. I stand in the presence of God, and I have been sent to speak to you and to tell you this good news. And now you will be silent and not able to speak until the day this happens, because you did not believe my words, which will come true at their appointed time.”Meanwhile, the people were waiting for Zechariah and wondering why he stayed so long in the temple. When he came out, he could not speak to them. They realized he had seen a vision in the temple, for he kept making signs to them but remained unable to speak. When his time of service was completed, he returned home. After this his wife Elizabeth became pregnant and for five months remained in seclusion. “The Lord has done this for me,” she said. “In these days he has shown his favor and taken away my disgrace among the people.”

Luke 1, 5-25 (NIV)

W czasie panowania Heroda, króla Judei, żył pewien żydowski kapłan imieniem Zachariasz. Należał on do zmiany Abiasza, zaś jego żona Elżbieta pochodziła z rodu Aarona. Oboje byli ludźmi prawymi, którzy w Bożych sprawach zachowywali się nienagannie. Na co dzień przestrzegali wszystkich przykazań i nakazów PANA. A chociaż byli już starzy, nie mieli dzieci z uwagi na niepłodność Elżbiety. Pewnego dnia, gdy Zachariasz, według kolejności zmian kapłańskich, pełnił służbę w świątyni, otrzymał przydział, by zgodnie z obowiązkiem kapłańskim złożyć w przybytku PANA ofiarę kadzidlaną. W tym czasie wielka rzesza ludu modliła się na zewnątrz. W pewnej chwili po prawej stronie ołtarza kadzidlanego ukazał się mu posłaniec PANA. Na jego widok Zachariasz zadrżał ze strachu. Posłaniec jednak przemówił do niego łagodnie: — Nie bój się, Zachariaszu, twoje błagania zostały wysłuchane. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, a ty nadasz mu imię Jan. Wielka radość wypełni twój dom. Również lud będzie się weselił z jego narodzin. Z woli PANA otrzyma on do zrealizowania wielkie zadanie. Z tego powodu nie będzie pił wina ani wódki i już w łonie swej matki zostanie napełniony Duchem Uświęcenia. Wielu synów Izraela zostanie przez niego skierowanych do PANA, ich Boga, gdyż jako herold będzie szedł przed Nim – w duchu i mocy Eliasza. Jak on spowoduje, że serca ojców zwrócą się ku ich dzieciom, a dusze Bogu nieuległe przywiedzie do rozwagi cechującej ludzi prawych. W taki sposób przygotuje on lud na przyjście PANA. Wówczas Zachariasz spytał posłańca: — Czy coś takiego jest w ogóle możliwe? Przecież oboje z żoną jesteśmy już starzy. Na to posłaniec mu odrzekł: — Nazywam się Gabriel i jestem tym, który pełni służbę przed obliczem Boga. Zostałem posłany, by przemówić do ciebie i oznajmić ci tę wspaniałą wiadomość. Skoro jednak powątpiewasz w to, co powiedziałem, staniesz się niemową aż do dnia, gdy wszystko się zrealizuje. Tymczasem lud czekał na zewnątrz na Zachariasza i dziwił się bardzo, dlaczego tak długo przebywa w sanktuarium. A kiedy już wyszedł i nie mógł się odezwać, od razu zrozumieli, że miał widzenie. Zachariasz mógł jedynie gestami wyrazić, co się wydarzyło. A kiedy czas jego służby dobiegł końca, wrócił do domu. Wkrótce Elżbieta, jego żona, poczęła, lecz przez pięć miesięcy ukrywała to przed wszystkimi, mówiąc do siebie: — W końcu PAN wejrzał również na mnie i postanowił usunąć niesławę, jaką dotąd byłam okryta między ludźmi.

Łukasz 1, 5-25 (NPD)

A z narodzeniem Jezusa Mesjasza było tak: Jego matka, Maria, została poślubiona Józefowi. Zanim jednak odbyło się ich wesele i zamieszkali razem, Maria zaszła w ciążę, co się dokonało z woli Ducha Świętego Boga. W tej sytuacji Józef – jej oblubieniec – nie wiedząc, co się wydarzyło, postanowił rozwieść się z nią po kryjomu. Był bowiem człowiekiem godnym i nie chciał jej wystawić na publiczny osąd. Wtedy we śnie ukazał się mu wysłannik PANA i rzekł do niego: — Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do domu Marii, swej oblubienicy, gdyż Dziecię, które się w niej poczęło, zostało powołane do życia mocą Świętego Ducha. A kiedy ona już porodzi Syna, nadasz Mu imię Jezus, gdyż On uwolni swój lud od ich grzechów. To wszystko wydarzyło się zgodnie z tym, co było zapowiedziane w Słowie PANA przekazanym przez proroka: Oto dziewica pocznie i porodzi Syna, i nazwą Go EMMANUEL, to znaczy BÓG Z NAMI. Józef po przebudzeniu uczynił dokładnie tak, jak mu zasugerował wysłannik PANA – wziął do swego domu Marię jako małżonkę.

Mateusz 1, 18-24 NPD

This is how the birth of Jesus the Messiah came about: His mother Mary was pledged to be married to Joseph, but before they came together, she was found to be pregnant through the Holy Spirit. Because Joseph her husband was faithful to the law, and yet did not want to expose her to public disgrace, he had in mind to divorce her quietly. But after he had considered this, an angel of the Lord appeared to him in a dream and said, “Joseph son of David, do not be afraid to take Mary home as your wife, because what is conceived in her is from the Holy Spirit. She will give birth to a son, and you are to give him the name Jesus, because he will save his people from their sins.” All this took place to fulfill what the Lord had said through the prophet: “The virgin will conceive and give birth to a son, and they will call him Immanuel” (which means “God with us”). When Joseph woke up, he did what the angel of the Lord had commanded him and took Mary home as his wife.

Matthew 1, 18-24 (NIV)

There was a man sent from God whose name was John. He came as a witness to testify concerning that light, so that through him all might believe. He himself was not the light; he came only as a witness to the light. Now this was John’s testimony when the Jewish leaders in Jerusalem sent priests and Levites to ask him who he was. He did not fail to confess, but confessed freely, “I am not the Messiah.” They asked him, “Then who are you? Are you Elijah?” He said, “I am not.” “Are you the Prophet?” He answered, “No.” Finally they said, “Who are you? Give us an answer to take back to those who sent us. What do you say about yourself?” John replied in the words of Isaiah the prophet, “I am the voice of one calling in the wilderness, ‘Make straight the way for the Lord.’” Now the Pharisees who had been sent questioned him, “Why then do you baptize if you are not the Messiah, nor Elijah, nor the Prophet?” “I baptize with water,” John replied, “but among you stands one you do not know. He is the one who comes after me, the straps of whose sandals I am not worthy to untie.” This all happened at Bethany on the other side of the Jordan, where John was baptizing.

John 1, 6-8, 19-28 (NIV)

W wyznaczonym przez siebie czasie Bóg posłał pewnego człowieka. Jan było mu na imię. Narodził się on po to, aby zaświadczyć o Światłości Tego, który miał nadejść, to znaczy Tego, w którym jest Życie. Jan nie był światłością, lecz jego zadaniem było kierowanie ludzi do Tego, który jest prawdziwą Światłością. To właśnie o Nim złożył świadectwo Jan, syn Zachariasza, kiedy przywódcy religijno‐polityczni z Jerozolimy przysłali do niego kapłanów i Lewitów w celu zbadania, za kogo się podaje. Gdy posłańcy dotarli do Jana i spytali, kim jest, ten wyraźnie stwierdził: — Nie jestem Mesjaszem! Lecz oni dalej pytali: — Za kogo więc się podajesz? Czy jesteś Eliaszem? Wówczas Jan odparł: — Nie, nie jestem! — Czy w takim razie jesteś którymś z innych proroków? Lecz on znowu odrzekł: — Nie, nie jestem! Spytali go więc raz jeszcze: — Kim zatem jesteś? Musimy przecież dostarczyć jakąś odpowiedź tym, którzy nas tu przysłali. Za kogo się podajesz? Wówczas Jan rzekł: — Jak to zapowiedział prorok Izajasz, jestem głosem wołającym na pustkowiu: „Wyrównajcie swe drogi przed przyjściem PANA”. Ponieważ posłańcy byli faryzeuszami, zadali mu pytanie, które bardzo ich nurtowało: — Skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani innym prorokiem, to dlaczego zanurzasz nasz lud w wodę? Jan zaś tak im odpowiedział: — Nie czynię nic szczególnego. Zanurzam ich w wodę ku opamiętaniu się, lecz między wami jest już ktoś szczególny – ktoś, kogo wy jeszcze nie widzicie! On idzie za mną, a jest tak bardzo pełen chwały, że nie jestem godzien choćby rozwiązywać rzemieni u Jego sandałów. Rozmowa ta miała miejsce w Betanii, gdzie Jan zanurzał Żydów w wodach Jordanu.

Jana 1:6-8, 19-28 (NPD)

The disciples asked him, “Why then do the teachers of the law say that Elijah must come first?” Jesus replied, “To be sure, Elijah comes and will restore all things. But I tell you, Elijah has already come, and they did not recognize him, but have done to him everything they wished. In the same way the Son of Man is going to suffer at their hands.” Then the disciples understood that he was talking to them about John the Baptist.

Matthew 17, 10-13 (NIV)

On Saturday, we focus on the Gospel of Matthew, chapter seventeen, verses ten to thirteen. This passage sheds light on our ways of searching and waiting. In this story, the disciples of Jesus ask a question about the prophet who was to prepare the way for the Messiah. It is a question full of uncertainty, echoing our own dilemmas.

Wtedy zadali Mu pytanie: — PANIE, uczeni w Piśmie twierdzą, że zanim nastąpi zmartwychwstanie, wpierw musi pojawić się wielki prorok podobny do Eliasza. Powiedz nam, kiedy się to stanie? Jezus, odpowiadając, tak im rzekł: — To prawda. Pisma zapowiadają, że będzie posłany prorok, jak Eliasz, by wezwać lud do odnowy myślenia. Ja zaś wam mówię, iż prorok ten już przyszedł, lecz nie został rozpoznany. W końcu zrobili z nim, co chcieli. Tak samo jak on, ja – Syn człowieczy – zostanę umęczony. Wówczas uczniowie zrozumieli, że mówił o Janie Chrzcicielu.

Mateusz 17, 10-13 (NPD)

Dzisiaj skupiamy się na Ewangelii Mateusza, rozdział siedemnasty, wersety od dziesiątego do trzynastego. To fragment, który rzuca światło na nasze sposoby poszukiwania i oczekiwania. W tej historii, uczniowie Jezusa zadają pytanie dotyczące proroka, który miał przygotować drogę dla Mesjasza. Jest to pytanie pełne niepewności, które odbija się echem naszych własnych dylematów. Często w naszym życiu szukamy odpowiedzi, nie zdając sobie sprawy, że są na widoku, na wyciągnięcie ręki, w naszych codziennych doświadczeniach.

11 Truly I tell you, among those born of women there has not risen anyone greater than John the Baptist; yet whoever is least in the kingdom of heaven is greater than he. 12 From the days of John the Baptist until now, the kingdom of heaven has been subjected to violence, and violent people have been raiding it. 13 For all the Prophets and the Law prophesied until John. 14 And if you are willing to accept it, he is the Elijah who was to come. 15 Whoever has ears, let them hear.

Matthew 11, 11-15 (NIV)

11 Posłuchajcie zatem uważnie: ze wszystkich ludzi narodzonych z kobiety nie było dotąd nikogo większego i ważniejszego niż Jan Chrzciciel. Jednak w Królestwie Niebiańskim każdy, nawet najmniej ważny, jest większy od niego, 12 ponieważ Królestwo Niebiańskie – zarówno teraz, jak i w czasach służby Jana Chrzciciela – udostępniane jest tylko desperatom, to znaczy tym, którzy są skrajnie zdeterminowani, by dostać się do niego. Tylko tacy do niego wchodzą! 13 Całe Prawo i wszyscy Prorocy aż do Jana o tym prorokowali! 14 On zresztą jest tym, o którym było powiedziane, że przyjdzie w takim samym duchu, co Eliasz. 15 Kto może, niech stara się zrozumieć duchowe przesłanie tego, co mówię!

Mateusz 11, 11-15 (NPD)