Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

But when the set time had fully come, God sent his Son, born of a woman, born under the law, to redeem those under the law, that we might receive adoption to sonship. Because you are his sons, God sent the Spirit of his Son into our hearts, the Spirit who calls out, “Abba, Father.” So you are no longer a slave, but God’s child; and since you are his child, God has made you also an heir. Galatians 4, 4-7 (NIV)

Lecz gdy nadszedł czas ustalony przez Boga, On sam – w osobie Syna – podjął wobec nas inicjatywę i przyszedł na ten świat, rodząc się z kobiety. Jak wszyscy Żydzi został zrodzony pod Prawem, aby wykupić zarówno tych, którzy byli poddani Prawu Mojżeszowemu, jak i wszystkich innych. Uczynił to, byśmy razem mogli otrzymać udział w tym, co czeka na pełnoprawnych Bożych dziedziców. Zaś na dowód tego, iż faktycznie znajdujemy się w procesie stawania się Jego dojrzałymi latoroślami, Bóg posłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła w nas: „Abba – Kochany Ojcze!”. Trwając w Nim, nie macie więc już statusu niewolników grzechu, lecz jesteście prowadzeni do tego, by być dojrzałymi potomkami Najwyższego. A jeśli staniecie się dojrzałymi potomkami, to również otrzymacie z Jego rąk dziedzictwo! Galatów 4, 4-7 (NPD)

When the time came for the purification rites required by the Law of Moses, Joseph and Mary took him to Jerusalem to present him to the Lord (as it is written in the Law of the Lord, “Every firstborn male is to be consecrated to the Lord”), and to offer a sacrifice in keeping with what is said in the Law of the Lord: “a pair of doves or two young pigeons.” Now there was a man in Jerusalem called Simeon, who was righteous and devout. He was waiting for the consolation of Israel, and the Holy Spirit was on him. It had been revealed to him by the Holy Spirit that he would not die before he had seen the Lord’s Messiah. Moved by the Spirit, he went into the temple courts. When the parents brought in the child Jesus to do for him what the custom of the Law required, Simeon took him in his arms and praised God, saying: “Sovereign Lord, as you have promised, you may now dismiss your servant in peace. For my eyes have seen your salvation, which you have prepared in the sight of all nations: a light for revelation to the Gentiles, and the glory of your people Israel.” The child’s father and mother marveled at what was said about him. Then Simeon blessed them and said to Mary, his mother: “This child is destined to cause the falling and rising of many in Israel, and to be a sign that will be spoken against, so that the thoughts of many hearts will be revealed. And a sword will pierce your own soul too.” Luke 2, 22-35 (NIV)

Gdy po porodzie upłynął dla Marii czas oczyszczenia, jaki był określony Prawem Mojżeszowym, wzięła Syna i wraz z Józefem udali się do Jerozolimy, aby ofiarować Go PANU zgodnie z tym, co było zapisane w Prawie, że każdy pierworodny męski potomek ma być poświęcony PANU. Tam złożyli za Niego ofiarę wykupu należną zgodnie z przepisami Prawa PANA: Jedną parę turkawek lub dwa młode gołąbki. Żył wówczas w Jerozolimie pewien człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, którym kierował Duch Uświęcenia. Wyczekiwał on pociechy i umocnienia Izraela. Duch Świętego Boga objawił Symeonowi, że nie umrze do czasu, aż ujrzy Mesjasza PANA. Człowiek ten, wiedziony przez Ducha, przyszedł na teren świątyni właśnie w chwili, gdy Józef i Maria przynieśli Dziecię, by uczynić to, co było wymagane przepisami Prawa Mojżeszowego. Wziął małego Jezusa w ramiona i wielbił Boga, mówiąc: — Dzięki Ci, o PANIE, że teraz mogę odejść już w pokoju, zgodnie z Twoim Słowem, gdyż w końcu ujrzałem wybawienie, które przygotowałeś dla wszystkich narodów, Światłość dla oświecenia wszystkich ludów i Chwałę swego ludu, Izraela! Słysząc te słowa, Józef i Maria oniemieli. Na koniec Symeon pobłogosławił ich, a do Marii, Jego matki, tak się odezwał: — On jest tym, który został dany Izraelowi. Wielu z Jego powodu upadnie, lecz i wielu powstanie. Liczni wystąpią przeciwko Niemu, co sprawi, że twoja dusza zostanie tak zraniona, jakby przebił ją miecz. To wszystko stanie się po to, by na jaw wyszły skrywane zamysły wielu serc. Łukasz 2, 22-35 (NPD)

When they had gone, an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream. “Get up,” he said, “take the child and his mother and escape to Egypt. Stay there until I tell you, for Herod is going to search for the child to kill him.” So he got up, took the child and his mother during the night and left for Egypt, where he stayed until the death of Herod. And so was fulfilled what the Lord had said through the prophet: “Out of Egypt I called my son.” When Herod realized that he had been outwitted by the Magi, he was furious, and he gave orders to kill all the boys in Bethlehem and its vicinity who were two years old and under, in accordance with the time he had learned from the Magi. Then what was said through the prophet Jeremiah was fulfilled: “A voice is heard in Ramah, weeping and great mourning, Rachel weeping for her children and refusing to be comforted, because they are no more.” Matthew 2, 13-18 (NIV)

Pobiegła więc do Szymona Piotra oraz do Jana, który był najbliższym uczniem Jezusa, i powiedziała im: — Zabrali PANA z grobu i nie wiadomo, gdzie Go złożyli. W tej sytuacji Piotr z Janem natychmiast ruszyli do grobu. Obydwaj biegli, lecz Jan prędzej niż Piotr dotarł do grobowca. Zajrzał przez otwór wejściowy i zobaczył leżące płócienne pasy pochówkowe. Jednak nie odważył się sam wejść do środka. Po chwili dobiegł Szymon Piotr. Ten od razu wszedł do grobowca i dokładnie obejrzał leżące tam płótna oraz chustę, w którą głowa Jezusa była owinięta osobno. Chusta ta nie leżała razem z płóciennymi pasami, lecz była poskładana i ułożona w innym miejscu. Dopiero wówczas Jan, który pierwszy przybiegł do grobowca, również wszedł do środka. Zobaczył pusty grób i pojął, co się wydarzyło.

Jan 20, 2-8 (NPD)

Po ich odejściu posłaniec PANA ukazał się we śnie Józefowi i tak mu rzekł: — Powstań, weź Dziecko oraz Jego matkę i uciekaj do Egiptu! Tam pozostaniesz do czasu, aż ci powiem, co masz czynić dalej! Herod bowiem niedługo zacznie szukać tego Dziecka, aby Je zabić. Józef spakował się i tej samej nocy wyruszył w drogę do Egiptu razem z Dzieckiem i Jego matką. Tam przebywał aż do śmierci Heroda. W ten sposób zrealizowało się Słowo PANA wypowiedziane przez proroka: Z Egiptu wezwałem mojego Syna. Kiedy Herod zrozumiał, że mędrcy nie dali się zwieść, wpadł w szał i wysłał do Betlejem najemników, aby w mieście i jego okolicy wymordowali wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, zgodnie z tym, czego dowiedział się od mędrców. Wtedy spełniło się słowo wypowiedziane przez proroka Jeremiasza: Wielki krzyk usłyszano w Rama, płacz i straszny lament. Tam Rachela opłakuje swe dzieci. Nie można jej ukoić, bo wszystkie je straciła. Mateusz 2, 13-18 (NPD)

So she came running to Simon Peter and the other disciple, the one Jesus loved, and said, “They have taken the Lord out of the tomb, and we don’t know where they have put him!” So Peter and the other disciple started for the tomb. Both were running, but the other disciple outran Peter and reached the tomb first. He bent over and looked in at the strips of linen lying there but did not go in. Then Simon Peter came along behind him and went straight into the tomb. He saw the strips of linen lying there, as well as the cloth that had been wrapped around Jesus’ head. The cloth was still lying in its place, separate from the linen. Finally the other disciple, who had reached the tomb first, also went inside. He saw and believed. John 20, 2-8 (NIV)

Mówią, że pieniądze szczęścia nie dają, ale za to jak potrafią dać w kość w związku - oj, potrafią! W końcu, któż z nas nie zaznał gorzkich owoców finansowych nieporozumień, które czasem sprawiają, że zamiast miłosnego szeptu w sypialni, słyszymy zgrzyt klawiatury kalkulatorów. A co na to Biblia, nasz uniwersalny doradca życiowy?

They say money can't buy happiness, but oh how it can wreak havoc in a relationship! Who among us hasn't tasted the bitter fruits of financial misunderstandings, which sometimes make us hear the crunch of calculator keys instead of sweet whispers in the bedroom? And what does the Bible, our universal life advisor, have to say about that?