Radio Safira czyli... wierzyć każdy może!

Sześć dni później Jezus udał się na wysoką górę w odludnym miejscu, zabierając ze sobą Piotra, Jakuba oraz Jana. Tam, na ich oczach, doznał przemiany. Jego szaty zalśniły taką bielą, jakiej żaden ziemski wytwórca płótna nie jest w stanie osiągnąć. Wtedy też ujrzeli Eliasza i Mojżesza rozmawiających z Jezusem. Piotr poruszony tym widokiem powiedział: — Rabbi, dobrze się stało, że wziąłeś nas tu ze sobą! Jeśli chcesz, to zaraz postawimy tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza — nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak wielką bojaźnią zostali przeniknięci. Gdy to mówił, zjawił się obłok, który zasłonił tamtych i z którego rozległ się Głos: — Ten jedynie jest moim Synem umiłowanym. Jemu bądźcie posłuszni! I nagle, nim się zorientowali, co to było, nie widzieli już nikogo poza samym Jezusem, który stał przy nich. Gdy schodzili z góry, Jezus przykazał, by do czasu aż On, Syn człowieczy, zmartwychwstanie, nie wspominali nikomu o tym, czego byli świadkami. Marek 9, 2-9 (NPD)

Jesus continued: “There was a man who had two sons. The younger one said to his father, ‘Father, give me my share of the estate.’ So, he divided his property between them. “Not long after that, the younger son got together all he had, set off for a distant country and there squandered his wealth in wild living. After he had spent everything, there was a severe famine in that whole country, and he began to be in need. So, he went and hired himself out to a citizen of that country, who sent him to his fields to feed pigs. He longed to fill his stomach with the pods that the pigs were eating, but no one gave him anything. “When he came to his senses, he said, ‘How many of my father’s hired servants have food to spare, and here I am starving to death! I will set out and go back to my father and say to him: Father, I have sinned against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son; make me like one of your hired servants.’ So, he got up and went to his father. “But while he was still a long way off, his father saw him and was filled with compassion for him; he ran to his son, threw his arms around him, and kissed him. “The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son.’ “But the father said to his servants, ‘Quick! Bring the best robe and put it on him. Put a ring on his finger and sandals on his feet. Bring the fattened calf and kill it. Let’s have a feast and celebrate. For this son of mine was dead and is alive again; he was lost and is found.’ So, they began to celebrate. “Meanwhile, the older son was in the field. When he came near the house, he heard music and dancing. So, he called one of the servants and asked him what was going on. ‘Your brother has come,’ he replied, ‘and your father has killed the fattened calf because he has him back safe and sound.’ “The older brother became angry and refused to go in. So, his father went out and pleaded with him. But he answered his father, ‘Look! All these years I’ve been slaving for you and never disobeyed your orders. Yet you never gave me even a young goat so I could celebrate with my friends. But when this son of yours who has squandered your property with prostitutes comes home, you kill the fattened calf for him!’ “My son,’ the father said, ‘you are always with me, and everything I have is yours. But we had to celebrate and be glad, because this brother of yours was dead and is alive again; he was lost and is found.” Luke 15, 11-32 (NIV)

Ciągnąc ten wątek, Jezus opowiedział im jeszcze jedną przypowieść: — Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich powiedział: „Ojcze, daj mi już teraz część majątku, która przypadłaby mi w spadku po twojej śmierci!”. I ojciec przystał na to. Podzielił swe mienie między synów. Kilka dni później młodszy syn – po upłynnieniu wszystkiego, co otrzymał – wyjechał do dalekiego kraju i tam, żyjąc rozrzutnie, roztrwonił całe swoje dziedzictwo. Kiedy już wszystko wydał, popadł w nędzę. Na dodatek w kraju tym nastał straszny głód. Zatrudnił się więc do pracy u jednego z lokalnych gospodarzy, a ten wysłał go na pole, by doglądał jego świń. Chłopak marzył o tym, by móc zaspokoić głód choćby strąkami, które żarły świnie, lecz zarządca nie pozwalał mu na to. Gdy w końcu przemyślał swe postępowanie, tak rzekł do siebie: „Iluż to robotników u mego ojca ma chleba pod dostatkiem, a ja ginę tu z głodu. Ogarnę się i wrócę do mojego ojca. Powiem mu: «Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko Bogu i względem ciebie. Już nie jestem godny nazywać się twoim synem. Uczyń mnie jednak choćby jednym ze swych robotników!»”. Jak postanowił, tak zrobił. Wyruszył z powrotem do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ojciec dojrzał go i wzruszył się ogromnie. Wybiegł mu naprzeciw, wziął w ramiona, przytulił i obsypał pocałunkami. Wtedy syn powiedział: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie. Już nie jestem godny nazywać się twoim synem”. Lecz ojciec przerwał mu i polecił niewolnikom: „Przynieście tu szybko najlepszą szatę i godnie go odziejcie! Włóżcie także jeden z moich pierścieni na jego dłoń i obuwie na stopy! Złóżcie też w ofierze tuczne cielę i przygotujcie ucztę, bo będziemy świętować to, że mój młodszy syn, choć był już jak umarły, to jednak wrócił do życia, zaginął, a jednak się odnalazł”. I zaczęli się radować. W tym czasie starszy syn owego człowieka był na polu. Gdy wracał po pracy i zbliżał się do domu, usłyszał muzykę i odgłos tańców. Przywołał więc jednego z pachołków i spytał, co tam się dzieje. Ten zaś odparł: „Twój brat wrócił i ojciec kazał złożyć w ofierze tłuste cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego!”. Słysząc to, starszy syn strasznie się rozgniewał i nie chciał wejść do środka. Wtedy ojciec wyszedł na zewnątrz i nalegał, by wszedł do domu. Wówczas on powiedział: „Ojcze, przez całe lata służyłem ci niewolniczo. Ani razu nie złamałem choćby jednego z twoich poleceń! Jednak Ty nigdy nie dałeś mi nawet najmniejszego koźlęcia, bym mógł zabawić się z moimi przyjaciółmi. Kiedy zaś wrócił ten obibok, który z dziwkami przehulał twoje mienie, ty natychmiast poleciłeś, by złożono za niego w ofierze tłustego cielaka”. Wtedy ojciec rzekł: „Synu, przecież ty zawsze byłeś i jesteś ze mną! Wszystko, co moje, jest również twoje! Niczego ci nie brakuje. A z tego, że twój umarły brat ożył, to znaczy odnalazł się, chociaż zaginął, trzeba się cieszyć i radować!”. Łukasz 15, 11-32 (NPD)

As Jesus approached Jericho, a blind man was sitting by the roadside begging. When he heard the crowd going by, he asked what was happening. They told him, “Jesus of Nazareth is passing by.” He called out, “Jesus, Son of David, have mercy on me!” Those who led the way rebuked him and told him to be quiet, but he shouted all the more, “Son of David, have mercy on me!” Jesus stopped and ordered the man to be brought to him. When he came near, Jesus asked him, “What do you want me to do for you?” “Lord, I want to see,” he replied. Jesus said to him, “Receive your sight; your faith has healed you.”Immediately he received his sight and followed Jesus, praising God. When all the people saw it, they also praised God. LUKE 18, 35-43 (NIV)

A gdy zbliżał się do Jerycha, pewien ślepiec siedział przy drodze i żebrał. A usłyszawszy przechodzący tłum, pytał, co się dzieje. I powiedziano mu, że przechodzi Jezus z Nazaretu. Wtedy zawołał: Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną! Lecz ci, którzy szli z przodu, gromili go, aby milczał. On jednak jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną! Wtedy Jezus zatrzymał się i kazał go przyprowadzić do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: Co chcesz, abym ci uczynił? A on odpowiedział: Panie, żebym przejrzał. Jezus mu powiedział: Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła. Zaraz też odzyskał wzrok i szedł za nim, wielbiąc Boga. A wszyscy ludzie, widząc to, oddawali chwałę Bogu. ŁUKASZ 18, 35-43 (UBG)

Very early in the morning, while it was still dark, Jesus got up, left the house, and went off to a solitary place, where he prayed. Simon and his companions went to look for him, and when they found him, they exclaimed: “Everyone is looking for you!” Jesus replied, “Let us go somewhere else—to the nearby villages—so I can preach there also. That is why I have come.” So he traveled throughout Galilee, preaching in their synagogues and driving out demons. MARK 1, 35-39 (NIV)

Po nocy spędzonej w domu Szymona, wczesnym rankiem, gdy było jeszcze ciemno, Jezus udał się na pustkowie, by się modlić. Po jakimś czasie Szymon wraz z innymi poszedł Go szukać. A kiedy Go znaleźli, rzekli: — Wszyscy Cię szukają. Wtedy On powiedział: — Ruszajmy dalej, do kolejnych miasteczek, aby i tam głosić Dobrą Wiadomość o Bożym Królestwie. Po to bowiem przyszedłem na ten świat. I przemierzał całą Galileę, nauczając w żydowskich synagogach i wyrzucając demony. MAREK 1,35-39 (NPD)

The next day John was there again with two of his disciples. When he saw Jesus passing by, he said, “Look, the Lamb of God!” When the two disciples heard him say this, they followed Jesus. Turning around, Jesus saw them following and asked, “What do you want?” They said, “Rabbi” which means “Teacher”, “where are you staying?” “Come,”he replied, “and you will see.” So they went and saw where he was staying, and they spent that day with him. It was about four in the afternoon. John 1, 35-39 (NIV)

Nazajutrz Jan, w towarzystwie dwóch z grona swych uczniów, znów pojawił się nad brzegiem rzeki. Kiedy ponownie ujrzał Jezusa, powiedział do nich: — Spójrzcie, to jest Baranek Boży! Wtedy uczniowie ci natychmiast ruszyli za Jezusem. Jezus zaś, widząc, że za Nim podążają, spytał: — O co wam chodzi? Oni zaś odpowiedzieli: — Rabbi, chcielibyśmy wiedzieć, gdzie mieszkasz. A trzeba wiedzieć, że tytuł Rabbi stosuje się jedynie w odniesieniu do uznanych i szanowanych nauczycieli. Wówczas On rzekł: — Chodźcie ze mną, to zobaczycie. Poszli więc i dowiedzieli się, gdzie mieszka. Od tego dnia pozostali już przy Nim. Opisane wydarzenie miało miejsce mniej więcej o czwartej po południu. JAN 1, 35-39 (NPD)

Prowadzenie

Witold Augustyn - Pastor

Śpiew

Worcester Cathedral Choir

Produkcja i montaż

Radio Safira 2024’

Chrześcijańska Agencja Informacyjna

Kościół Wczesnochrześcijański w Polsce - Diakonia Warszawska