حسین نوش‌آذر - معین خزائلی، حقوقدان و پژوهشگر حقوق بشر، در تحلیل گزارش جدید گزارشگر سازمان ملل درباره وضعیت ایران می‌گوید وظیفه نهادهای بین‌المللی حقوق بشری صرفاً مستندسازی موارد نقض است، فارغ از اینکه عامل آن حکومت ایران باشد یا دولت‌های خارجی. او با اشاره به تداوم الگوی «سرکوب با بهانه همکاری با دشمن» از خرداد ۱۴۰۴ تاکنون، تأکید کرد که عدم همکاری جمهوری اسلامی با گزارشگران سازمان ملل، اعتبار یافته‌های آن‌ها را مخدوش نمی‌کند، زیرا این نهادها با اتکا به منابع داخلی توانایی راستی‌آزمایی و مستندسازی را دارند.

حسین رزاق، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، در گفت‌وگو با ما نه تنها بر نقد «منطق جنگ» در سیاست ایران تأکید کرد، بلکه از پیچیدگی عدالت انتقالی در کشوری سخن گفت که میلیون‌ها نفر در آن با قرائتی اقتدارگرا از دین زیسته‌اند. او با تمایز قاطع میان جنبش‌های مدنی و خیزش‌های توده‌وار، جریان اپوزیسیون بیرون از کشور را مصداق بازتولید همان منطق انقلابی ۵۷ دانست و شرط گذار مسالمت‌آمیز را نه در وعده‌های حذف، بلکه در توانمندسازی جامعه مدنی برای مهار توده‌ها و هدایت آنها به سمت آینده‌ای مشترک تعریف کرد.

گفت‌وگو با دکتر نیما اورازانی by radiozamaneh

ایوب رحمانی، فعال سرشناس کارگری، در گفت‌وگو با ما با اشاره به پیامدهای جنگ بر معیشت کارگران گفت: «دستمزد ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومانی سال ۱۴۰۵ نه تنها یک‌سوم سبد معیشت را هم پوشش نمی‌دهد، بلکه در مقایسه با کشورهای منطقه، کارگر ایرانی را در رتبه‌ای پایین‌تر از بنگلادش قرار داده است.» او هشدار داد که دولت هیچ حمایت مؤثری برای این قشر آسیب‌پذیر ارائه نکرده است.

حسین نوش‌آذر - علی افشاری، تحلیلگر و فعال سیاسی، بحران کنونی خلیج فارس را نه صرفاً یک درگیری نظامی، بلکه صحنه‌ای برای «آزمون تحمل‌پذیری سیاسی» دو طرف می‌داند. به باور او، جمهوری اسلامی تاکنون توانسته بدون فروپاشی سیاسی در برابر فشارها مقاومت کند، در حالی که دولت ترامپ به دلیل انتخابات میان‌دوره‌ای و تأثیر بحران انرژی بر اقتصاد آمریکا، تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارد. افشاری محتمل‌ترین سناریوی پایان بحران را نه یک توافق رسمی، بلکه «ترک‌تخاصم عملی» شبیه جنگ دوازده‌روزه می‌داند؛ پایانی که بیش از آنکه ناشی از مذاکره باشد، حاصل محاسبه هزینه‌ها و ناتوانی طرفین در ادامه وضعیت موجود خواهد بود.

گفت‌وگو با پریسا کاکایی، فعال حقوق کودکان درباره مراقبت از کودکان در جنگ by radiozamaneh

حسین نوش‌آذر - دکتر منصور سهرابی در تحلیلی از بحران آب تهران پس از پدیده باران سیاه، نسبت به نفوذ آلاینده‌های سمی به سفره‌های آب زیرزمینی در میان‌مدت هشدار داد و آن را نه یک حادثه، بلکه محصول دهه‌ها سوءمدیریت و حکمرانی بسته دانست. او با اشاره به محرمانه بودن آمارهای زیست‌محیطی، فقدان آموزش همگانی و نابرابری در مواجهه با بحران، تأکید کرد که در شرایط کنونی، بار سنگین این فاجعه بیش از همه بر دوش اقشار آسیب‌پذیر فرود خواهد آمد و پیامدهای آن مانند افزایش سرطان‌ها و ناهنجاری‌های جنینی، در دهه‌های آینده گریبانگیر جامعه خواهد شد.

سعیده فتحی می‌گوید بی‌تفاوتی جامعه نسبت به سرنوشت تیم ملی، از هر جریمه مالی یا تنش سیاسی برای حکومت گران‌تر تمام می‌شود؛ چون نشان می‌دهد فوتبال که زمانی مهم‌ترین موضوع فرعی زندگی ایرانی‌ها بود، حالا به نمادی از شکاف عمیق میان مردم و حاکمیت تبدیل شده است.

حسین نوش‌آذر - نخستین پیام مجتبی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر جدید، با تأکیدی مکرر بر نام خاندان و ارجاع به پیشوایان پیشین، در چارچوب نظریه‌های کلاسیک قدرت، تلاشی برای کاهش هزینه‌های تثبیت در لحظه انتقال بود. اما پرسش اینجاست: آیا «نام» به‌تنهایی می‌تواند سپری در برابر خلأ قدرت باشد، یا آن‌چنان که مهدی قدسی، اقتصاددان ارشد مؤسسه مطالعات اقتصاد وین معتقد است، این سرمایه نمادین برای بقا نیازمند بازتولید دائمی از طریق «نتایج ملموس» به‌ویژه مهار بحران معیشت است؟ در شرایطی که اکثریت جمعیت ایران زیر ۳۰ سال هستند و از نام خامنه‌ای خاطره خوشی ندارند، تکرار این نام نه عامل ثبات، که خود به نماد تضاد طبقاتی تبدیل شده است. با قدسی درباره پیوند پیچیده «نام»، «معیشت» و سرنوشت جامعه مدنی ایران گفت‌وگو کرده‌ایم.