Rambam Yomi

אין דעם שיעור לערנט מען פרק ג׳ פון הלכות גירושין אינעם רמב״ם, וואס באהאנדלט די הלכות פון שרייבן א גט לשמה – לשם דעם מאן וואס איז מגרש און לשם דער פרוי וואס ווערט מתגרש. עס ווערן אויסגעשמועסט די פארשידענע שטאפלען פון א גט וואס איז געשריבן געווארן שלא לשמה, די דינים פון א “גט ישן”, שרייבן א גט פאר דער חתונה אדער פאר יבום, און דער חילוק צווישן שרייבן דעם תורף און דעם טופס פונעם גט. דערצו ווערן מבואר די הלכות פון א גט וואס איז פארלוירן געווארן אדער אויסגעמישט געווארן, די דינים פון כתיבת שמות אין א גט, ווער עס איז כשר צו שרייבן א גט, און די הלכה ווען א גט ווערט געשריבן און גע׳חתמ׳עט אום שבת אדער יום טוב.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה: דער אינהאלט און סדר פונעם פרק

(01:49) הלכה א׳: דער גדר פון כתיבה לשמה און די פיר שטאפלען פון שלא לשמה

(07:56) הלכה ב׳: העברת קולמוס לשמה אויף א גט שנכתב שלא לשמה

(12:05) הלכה ד׳: די הלכה פון "גט ישן"

(14:46) הלכה ה׳–ו׳: שרייבן א גט פאר דער חתונה – פנויה, ארוסה, און יבמה

(20:50) הלכה ז׳: שרייבן טופסי גיטין

(30:56) הלכה ח׳: סופר שכתב לשמה וחתמו העדים שלא לשמה

(34:26) הלכה ט׳–י"א: המביא גט ואבד ממנו ומצאו

(47:49) הלכה י"ב: שנים ששלחו שני גיטין ונתערבו

(49:47) הלכה י"ג–י"ד: הלכות שמות בגיטין

(1:00:06) הלכה ט"ו: הכל כשרים לכתוב את הגט חוץ מחמשה

(1:08:01) הלכה ט"ז–י"ח: שרייבן דעם טופס לכתחילה דורך חרש, שוטה וקטן

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם שיעור לערנט מען דעם צווייטן פרק פון רמב״ם הלכות גירושין, וואס באהאנדלט דעם יסוד אז א גט מוז געגעבן ווערן מיט׳ן דעת און רצון פונעם מאן. עס ווערן ארומגערעדט די דינים פון אנזאגן פאר א סופר און עדים צו שרייבן און געבן א גט, דער חילוק צווישן א גט בטל און א גט פסול, וועלכע לשונות זענען כשר פאר׳ן ציווי, און די הלכות פון א מסוכן, א שיכור, א חרש און א קטנה. צום סוף ווערט אויפגעקלערט די סוגיא פון כפיית הגט דורך בית דין אדער גוים, און דעם רמב״ם׳ס באוואוסטער יסוד פארוואס א געצווינגענער גט כדין ווערט פאררעכנט ווי א גט לרצונו.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צו פרק ב׳ – דער אינהאלט און מבנה פונעם פרק

(02:54) הלכה א׳

(11:05) הלכה ב׳: "אמר לשנים כתבו גט… וכן אם אמר לסופר…"

(14:14) הלכה ג׳: "וכותבין גט לאיש אע"פ שאין אשתו עמו…"

(26:38) הלכה ה׳: מינוי שליחות בכתיבת הגט – "שליח עושה שליח" ארבעט נישט

(29:32) הלכה ו׳: איבערגעבן דעם ציווי פאר שלוחים ("אמר לשנים… אמרו לסופר")

(41:05) הלכה ז׳: הבעל שהביא גט בידו חתום

(42:06) הלכה ח׳: אמר לאחרים לכתוב גט ולחתום בו וליתנו לאשתו ונמצא בטל או פסול

(46:25) הלכה ט׳: אמר להם הבעל כתבו וחתמו ותנו לשליח להוליך לה

(51:46) הלכה י׳: לשונות כשרים, פסולים ומסופקים במינוי שליחות לגט

(57:31) הלכה י"ב: א מסוכן, יוצא בקולר און מפרש בים וואס זאגן "כתבו"

(1:00:41) הלכה י"ג: א בריא וואס זאגט "כתבו" און הרג׳עט זיך גלייך

(1:11:19) הלכה י"ד – מי שהיתה רוח רעה מבעתתו און א שיכור

(1:18:31) הלכה ט"ז – מי שנשתתק

(1:20:30) הלכה י"ז: גירושין פון א חרש

(1:23:40) הלכה י"ח: קבלת הגט ביי א קטנה און א נערה

(1:26:37) הלכה י"ט: גירושי קטנה ווען דער טאטע שטארבט

(1:28:23) הלכה כ׳: כפיה בגט

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם שיעור אויף הלכות גירושין פרק א׳ ווערן געלערנט די צען עיקר הלכות מן התורה ביי א גט און וויאזוי זיי ווערן ארויסגעלערנט פון די פסוקים: אז דער מאן מוז מגרש זיין מיט זיין רצון, דווקא דורך א כתב וואס שניידט אפ דעם קשר אינגאנצן, אז דער גט מוז געשריבן ווערן לשמה און אויף א דבר תלוש, און אז ער דארף איר איבערגעגעבן ווערן בתורת גירושין פאר צוויי עדים. דערצו ווערן באהאנדלט די תקנות חכמים ביי א גט, אריינגערעכנט דעם חילוק צווישן עדי מסירה וואס זענען דער עיקר מדאורייתא און עדי חתימה מדרבנן, די הלכות פון ליינען און חתמ׳ענען דעם גט, און די תקנה צו שרייבן דעם זמן און מקום אין גט צוזאמען מיט׳ן סדר פון ציילן די יארן משום שלום מלכות.

⏱️ Chapters

(00:00) פרק א׳, הלכה א׳

(11:40) דער כלל פון די עשרה עיקרי הגירושין מן התורה

(13:32) די צען תנאים בפרטיות

(23:16) הלכה ב׳ און דער אנהייב פון הלכה ג׳: די מקורות אין פסוק פאר די צען זאכן

(30:01) הלכה ג׳: דער דין פון "ושלחה" – דער תוכן פונעם גט

(35:05) הלכה ד׳: דער טייטש פון "ושלחה מביתו"

(39:31) די שיטה פונעם רמב"ם אין "ושלחה מביתו"

(50:33) שרייבן דעם טופס הגט במחובר

(54:35) שרייבן א גט אויף אן עציץ נקוב

(58:53) איבערגעבן דעם גט בתורת גירושין

(1:04:59) די הלכה פון "שיתננו לה": איבערגעבן דעם גט אין איר האנט

(1:06:29) הלכה ח׳: דער מקור פאר "שיתננו לה בפני עדים"

(1:09:32) הלכה ט"ו: דער טעם פארוואס מען דארף עדים ביי א גט ("על פי שני עדים יקום דבר")

(1:11:42) הלכה ט"ז: א גט אין דעם בעל׳ס כתב יד און די תקנה פון עדי חתימה

(1:16:19) הלכות י"ז-י"ח: די השוואה צווישן א פסול אין עדי מסירה און א פסול אין עדי חתימה

(1:19:38) הלכה י"ט: דער חילוק צווישן פסול׳ע עדי מסירה און עדי חתימה

(1:21:35) הלכה כ"א: קריאת הגט דורך די עדי מסירה און חשש החלפה

(1:26:30) הלכה כ"ב: זרק לה הגט לבין החביות ומצאו מזוזה

(1:29:35) הלכה כ"ג: די ידיעה פון עדי חתימה אין ליינען און חתמ׳ענען

(1:32:37) הלכה כ"ד: תקנות חכמים ביי עדי חתימה – מפרשין שמותיהן און זה בפני זה

(1:34:06) הלכה כ"ה: תקנת זמן ומקום בגט

(1:41:16) הלכה כ"ז: מנין השנים בגיטין משום שלום מלכות

(1:45:36) הלכה כ"ח: ווען די כתיבה האט זיך פארשלעפט שרייבט מען זמן ומקום הכתיבה

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם לעצטן פרק פון הלכות אישות (פרק כ״ה) ווערן באהאנדלט די הלכות פון מקח טעות ביי נישואין, ווען א פרוי פארלירט איר כתובה צוליב נדרים אדער מומין וואס דער מאן האט נישט געוואוסט דערפון פאר דער חתונה. דער שיעור ערקלערט די חילוקים צווישן מומין שבסתר און מומין שבגלוי לויט די מנהגים פון פארשידענע פלעצער, די הלכות פון טוען ונטען (ווען ס׳הייסט “נסתחפה שדהו”), און די דינים פון א פרוי וואס האט נישט קיין וסת קבועה אדער וואס איז רואה דם מחמת תשמיש. צום סוף ווערן אויסגעשמועסט די הלכות וועגן מומין וואס אנטשטייען ביים מאן נאך דער חתונה – ווי א שלעכטער גערוך אדער א מוכה שחין – און ווען מען צווינגט אים צו געבן א גט מיט א כתובה.

⏱️ Chapters

(00:00) הלכה א׳: א פרוי וואס האט אויף זיך נדרים

(05:50) הלכה ב׳: א פרוי וואס האט מומין

(22:22) הלכה ג׳: הלכות טוען ונטען ביי מומין

(26:42) הלכה ד׳: קעגן-ראיות און די חזקה פון "אין אדם שותה בכוס אלא אם כן בודקו"

(29:34) א פרוי וואס האט נישט קיין וסת קבועה

(34:48) א פרוי וואס איז רואה דם מחמת תשמיש

(40:08) הלכה י׳: מומים וואס ווערן באשאפן ביי דער פרוי נאך דער חתונה

(40:52) הלכה י"א: מומים וואס ווערן באשאפן ביים מאן נאך דער חתונה

(45:20) הלכה י"ב: א מאן וואס איז געווארן א מוכה שחין

(47:00) הלכה י"ג: יבום ביי א ברודער מיט׳ן זעלבן מום

(49:02) סיום הלכות אישות

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם שיעור ווערט געלערנט פרק כ״ד פון הלכות אישות, וואס באהאנדלט די דינים פון פרויען וואס פארלירן זייער כתובה, ווי אן אילונית, שניות לעריות, חייבי לאוין און א ממאנת, מיט׳ן חילוק צווישן עיקר כתובה, תוספת און נדוניא. עס ווערן אויסגעשמועסט די פרטים פון אן עוברת על דת משה ויהודית, מנהגי צניעות, און א פרוי וואס גייט ארויס משום שם רע אדער דבר מכוער. צום סוף ווערן מבואר די הלכות פון א פרוי וואס האט מזנה געווען ברצון, בשוגג אדער באונס (ביי א ישראל און ביי א כהן), די נאמנות פונעם מאן אדער פון דער פרוי אליין, און דער דין פון קינוי וסתירה בזמן הזה.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צו פרק כ"ד

(01:55) הלכה א׳: הנושא את האילונית בהכיר בה

(03:17) הלכה ב׳ – הלכה ג׳: אילונית שלא הכיר בה, חייבי לאוין ושניות

(14:32) הלכה ד׳: דער דין פון חייבי לאוין און חייבי עשה

(16:50) הלכה ה׳: דער דין פון א ממאנת

(19:04) הלכה ו׳: א פרוי וואס האט מזנה געווען אונטער איר מאן

(19:36) הלכה ח׳–ט׳: דיני נדוניא ביי פסולי חיתון און אילונית

(23:03) הלכה י׳: דין נדוניא ביי א ממאנת, א מזנה, און אן עוברת על דת

(25:50) הלכה י"א: עוברת על דת משה

(29:19) הלכה י"ב: דת יהודית

(34:00) הלכה י"ג: תקנת עזרא און דער חילוק צווישן א מבוי און א חצר

(36:40) הלכה ט"ו: יוצאה משום שם רע און דבר מכוער

(38:55) הלכה ט"ז: א מאן וואס זעט זיין ווייב מזנה זיין

(49:30) הלכה י"ח: א פרוי וואס זאגט אז זי האט מזנה געווען

(1:05:49) הלכה כ׳: תחילתה באונס וסופה ברצון – דער גדר פון "יצר אלבשה"

(1:13:55) הלכה כ"א: דין נשים שגנבו אותן לסטים

(1:19:20) הלכה כ"ב: דין אשת כהן ששגגה או שנאנסה

(1:21:53) הלכה כ"ג: אשת כהן שאמרה לבעלה נאנסתי או שגגתי

(1:22:57) הלכה כ"ד: קינוי וסתירה על פי עדים

(1:26:04) הלכה כ"ה: קינוי וסתירה בינו לבינה (אן עדים)

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם פרק ווערן באהאנדלט די הלכות וועגן מאכן א תנאי מבטל צו זיין דעם מאנ׳ס זכותים אין דער פרוי׳ס נכסים – ווי אכילת פירות, פירי פירות און ירושה – און דער חילוק צווישן מאכן דעם תנאי בשעת אירוסין אדער נאך די נישואין. אויך ווערט געלערנט דער דין פון א מאן וואס האט אויסגעגעבן הוצאות אויף נכסי מלוג און וויפיל פירות ער דארף עסן אז ער זאל נישט קענען צוריקבעטן זיינע הוצאות ביי א גט, א מורדת אדער א קטנה. צום סוף ווערן אויסגעשמועסט די פארשידענע מנהגי המדינה ביי נדוניא, די הלכות פון דברים הנקנין באמירה ביי שידוכין ווען עלטערן זאגן צו געלט פאר אן ערשטער חתונה, און דער חיוב פון א מאן וואס נעמט זיך אונטער צו שפייזן זיין פרוי׳ס טאכטער פאר א באשטימטער צייט.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צום פרק

(03:18) הלכה א׳

(10:45) הלכה ב׳: דער תנאי פון "שלא יהיה לו דין ודברים בנכסיה"

(21:37) הלכה ד׳: דער תנאי אויף פירי פירות עד עולם

(22:59) הלכה ה׳: ירושת הבעל נאך איר טויט

(23:49) הלכה ו׳-ז׳: תנאי אויף ירושת הבעל

(35:56) הלכה ט׳: הוצאות הבעל ווען ער האט נישט געגעסן כשיעור, און דין מורדת

(40:02) הלכה י׳: המוציא הוצאות על נכסי אשתו קטנה

(45:48) הלכה י"א-י"ב: מנהגי נדוניא

(52:50) הלכה י"ג: דברים הנקנין באמירה ביי שידוכין

(55:42) הלכה י"ד: די גדרים פון פוסק זיין – ווער און ביי וועלכע נישואין

(1:00:37) הלכה ט"ז: ווען דער טאטע אנטלויפט אדער ווען די כלה אליין פוסק׳ט אויף זיך

(1:06:48) הלכה י"ז: א מאן וואס נעמט זיך אונטער צו שפייזן זיין ווייב׳ס טאכטער

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

פרק כ״ב אין הלכות אישות באהאנדלט די לעצטע צוויי זכותים וואס דער מאן האט אין די נכסים פון זיין ווייב: איר צו ירש׳ענען און עסן די פירות פון אירע נכסים. עס ווערט אויסגעשמועסט פון ווען דער זכות הירושה הייבט זיך אן – שוין ביי דער מסירה לרשות הבעל נאך פאר דער חופה – ווי אויך די דינים פון א שטר מברחת, די נכסים פון א שומרת יבם, און ווען א פרוי קען מבטל זיין א קנין מיט דער טענה פון “נחת רוח עשיתי לבעלי”. אין דעם צווייטן חלק ווערן געברענגט די הלכות פון פארקויפן נכסי מלוג און נכסי צאן ברזל, דער דין פון “שבח בית אביה”, און וויאזוי מען פירט זיך ווען מען טרעפט באהאלטענע געלטער ביי דער פרוי.

⏱️ Chapters

(00:00) הלכה א׳: דער גדר און זמן פון ירושת הבעל

(22:32) הלכה ב׳: ווען דער טאטע באגלייט נאך אדער ווען זי גייט אליין

(26:57) הלכה ג׳: וועלכער מין בעל איז יורש

(29:57) הלכה ד׳: ירושת הבעל ביי א חרשת און א חרש

(34:30) הלכה ה׳: קטנה שנישאת שלא לדעת אביה

(36:08) הלכה ו׳: א חולנית וואס בעט א גט כדי דער מאן זאל איר נישט ירש׳ענען

(46:06) הלכה ז׳: אכילת פירות נכסי אשה – נכסי צאן ברזל און נכסי מלוג

(48:28) הלכה ח׳: ירושת הבעל אין נכסי מלוג און דינו ווען זי פארקויפט זיי

(56:32) הלכה ט׳: דין נכסים שאינם ידועים לבעל, מכירת ארוסה און הברחת נכסים

(1:14:10) הלכה י"א: דער שעבוד כתובה אויף די נכסים פונעם פארשטארבענעם ברודער

(1:19:49) הלכה י"ב: פירות מחוברין לקרקע ביי א יבם

(1:21:02) הלכה י"ג: פירות תלושין און מטלטלין ביי א יבם

(1:26:55) הלכות ט"ו-י"ז: מכירת נכסי צאן ברזל ונכסי מלוג אחר שנישאת

(1:35:09) הלכה י"ח: די פרטים פון "נחת רוח עשיתי לבעלי" און "אין לבעל ראיה"

(1:46:28) הלכה י"ט: מחילה אויף נכסי צאן ברזל שאבדו או נגנבו

(1:57:54) הלכה כ׳: דין בעל שמכר קרקע לפירות

(1:58:55) הלכה כ"א: דין כספים ומיטלטלין של אשה

(2:05:35) הלכה כ"ג: פירות מחוברין ותלושין – בכניסתה וביציאתה

(2:09:46) הלכה כ"ד: אחריות פונעם מאן אויף עבדים און בהמות פון נכסי מלוג

(2:11:53) הלכה כ"ה: אויסנאמען וואו דער מאן האט נישט קיין פירות

(2:14:47) הלכה כ"ו: המוכר קרקע לאשתו (מעות גלויין ומעות טמונים)

(2:15:48) הלכה כ"ז: נמצאו מעות או מיטלטלין ביד האשה (נאמנות האשה)

(2:18:12) הלכה כ"ח: אין מקבלין פקדונות מן הנשים והעבדים והקטנים

(2:22:31) הלכה כ"ט: מחלוקת צווישן מאן און ווייב וואס צו קויפן מיט נכסי מלוג געלט

(2:24:35) הלכות ל׳-ל"א: דער דין פון "גזעו מחליף" און כלי תשמיש ביי נכסי מלוג

(2:27:32) הלכה ל"ב: די הוראת הגאונים ביי בליות פון נכסי צאן ברזל

(2:30:45) הלכה ל"ג: דאס רעכט פונעם מאן צו ניצן די עבדים און שפחות פון דער פרוי אין אן

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין דעם שיעור לערנט מען פרק כ״א פון הלכות אישות, וואס באהאנדלט דעם חיוב פון “מעשה ידיה” און די פארשידענע מלאכות וואס א פרוי טוט פאר איר מאן לויט דעם מנהג המדינה. עס ווערן אויסגעשמועסט די חילוקים צווישן ארבעט פאר פרנסה, פערזענליכע באדינונג וואס יעדע פרוי איז מחויב אפילו ווען מען האט שפחות (און וויאזוי דאס ווערט געטוהן ווען זי איז א נדה), און שווערע שטוב-ארבעט וואס איז נאר נוגע ביי ארימעלייט. צום סוף ווערן ערקלערט די הלכות פון א מניקה, און ביי וועמען די קינדער בלייבן נאך א גט אדער נאך די ערשטע זעקס יאר.

⏱️ Chapters

(00:00) אריינפיר: דקדוק ביים אויסשפראך פון פרק כ"א

(00:54) הקדמה צום פרק: די מהות פון "מעשה ידיה" – א זכות פאר׳ן מאן אדער א חיוב אויף דער

(06:21) הלכה א׳: מציאת האשה ומעשה ידיה לבעלה

(10:33) די הלכה פון טוויה בצמר אנטקעגן אנדערע מלאכות

(14:38) וויכוח אין פשט פונעם רמב"ם: דער גדר פון "הכל כמנהג המדינה"

(28:54) הלכה ב׳: דחקה עצמה ועשת יתר מן הראוי לה

(36:56) שקלא וטריא: דער חילוק צווישן אן אמת׳ער מלאכה און פארוויילונגען

(41:33) הלכה ד׳: מלאכות פון פערזענליכער באדינונג און כבוד פאר׳ן מאן

(55:48) הלכה ו׳: די גדרים פון "מטחנת" (מאלן מעל)

(58:14) הלכה ז׳: דער פטור פון שווערע מלאכות ווען מען האט א שפחה אדער געלט

(1:00:43) הלכה ח׳: מלאכות פון א פרוי ווען זי איז א נדה

(1:15:23) הלכה י׳: כפיה אויף מלאכות און בירור המציאות

(1:21:28) הלכה י"א: הלכות מניקה – מעשה ידיה, מזונות און חולי תאוה

(1:27:26) הלכה י"ב: צווילינג און זייגן א פרעמד קינד

(1:29:28) הלכה י"ג: דער שעבוד אויף דער מילך און א נדר נישט צו זויגן

(1:31:01) הלכה י"ד: ווען די פרוי וויל זויגן און דער מאן וויל נישט; און דער דין פון "עולה

(1:32:23) הלכה ט"ו: א וויכוח צי דער מאן איז אן עשיר ("ואין כאן מקום לשבועה")

(1:41:39) הלכה י"ז: מזונות הבנים והחזקתם אחר כ"ד חודש

(1:48:38) הלכה י"ח: ווען די מאמע וויל נישט האלטן די קינדער ביי זיך

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

דער שיעור אין רמב״ם הלכות אישות פרק כ׳ באהאנדלט די מצוות חכמים פון “פרנסת הבת” – צוצושטעלן קליידונג און נדוניא פאר א טאכטער כדי זי זאל קענען חתונה האבן. עס ווערט אויסגעשמועסט דער שיעור וואס א טאטע גיט בחייו לויט זיין פארמעגן, און וויאזוי מען שאצט אפ דעם טאטנ׳ס דעת נאך זיין פטירה אדער מען גיט איר “עישור נכסים” (צען פראצענט פון די קרקעות). אויך ווערן ערקלערט די הלכות פון גביה ביי עטליכע טעכטער, דער דין פון דער טאכטער אלס א בעל חוב פון די ברידער, די קדימה פון מזונות האלמנה איבער פרנסת הבת, און ווען א טאכטער פארלירט איר זכות דורכ׳ן שווייגן און נישט מוחה זיין.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צו פרק כ׳: דער גדר פון "פרנסת הבת"

(02:16) הלכה א׳

(18:40) הלכות ג׳–ד׳: הניח בנות רבות – דער חשבון פון עישור נכסים ביי אסאך טעכטער

(21:04) הלכות ה׳–ו׳: גביה מן הקרקע ושכירות קרקע

(26:36) הלכות ז׳–ח׳: דין הבת כבעל חוב של אחין

(31:56) הלכה ט׳: חלוקת נכסים ווען עס זענען נאר דא טעכטער

(34:20) הלכה י׳: שתי בנות ובן, און דער בן איז געשטארבן נאכדעם וואס די ערשטע האט גענומען

(35:33) הלכה י"א: מצוה בשעת מיתה נישט צו געבן פרנסה

(37:36) הלכות י"ב–י"ז: קאנפליקט צווישן מזונות האלמנה און פרנסת הבת

(41:58) הלכה י"ח: א קטנה וואס האט נישט מוחה געווען אויף איר פרנסה

(44:07) הלכה י"ט: א גדולה וואס האט געשוויגן ביי דער חתונה אדער אלס בוגרת

(47:12) הלכה כ׳: א טאטע וואס האט איבערגעלאזט געלט ביי א שליש צו קויפן קרקע פאר זיין

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts

אין פרק י״ט פון הלכות אישות (הלכה א׳ ביז י״ג) ווערן געלערנט די צוויי תנאי כתובה וואס זענען נוגע פאר די קינדער נאכדעם וואס דער טאטע שטארבט: “כתובת בנין דכרין” – אז די זון ירש׳ענען זייער מאמע׳ס כתובה און נדוניה נאך פאר מען צעטיילט די איבריגע ירושה צווישן אלע ברידער, און “מזונות הבנות” – אז די טעכטער ווערן אויסגעהאלטן פון דעם טאטנ׳ס נכסים ביז זיי ווערן א בוגרת אדער האבן חתונה. דערביי ווערן אויסגעשמועסט די פרטים פונעם תנאי פון “מותר דינר” כדי נישט מבטל צו זיין די ירושה דאורייתא, דער חילוק צווישן ירש׳ענען די כתובה פונעם טאטן קעגן ירש׳ענען פון דער מאמען ווען זי איז געשטארבן נאך אים, און די השגות פונעם ראב״ד אויף א פאל וואו עס איז נישטא קיין שטר כתובה אדער ביי א מתנת שכיב מרע.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה צו פרק י"ט: כתובת בנין דכרין און מזונות הבנות

(03:33) הלכה א׳: דער עיקר דין פון כתובת בנין דכרין

(09:38) הלכה ב׳: דער משל וויאזוי כתובת בנין דכרין ארבעט

(13:01) הלכה ג׳: דער תנאי פון "מותר דינר"

(18:18) הלכה ד׳: מערערע ווייבער און דער שיעור פון איין דינר

(20:54) הלכה ה׳: שומת הנכסים בשעת מיתה, נתרבו או נתמעטו, און שטר חוב

(29:32) הלכה ו׳: איינע איז געשטארבן בחייו און די צווייטע נאך זיין מיתה

(34:00) הלכה ז׳: ביידע פרויען זענען געשטארבן נאך דעם מאן

(36:17) הלכה ח׳-ט׳: כתובת בנין דכרין איז גובה נאר פון בני חורין

(43:48) הלכה י"א: דער שיעור און אופן פון מזון הבנות אין פארגלייך צו אן אלמנה

(46:21) הלכה י"ב: דער תנאי פון ארויסווייזן א שטר כתובה

(49:44) הלכה י"ג: מצוה בשעת מיתתו לעקור תנאי כתובה

📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts