ما پیروان مسیح که متعلق به خدا هستیم بر ایشان غلبه یافته‌ایم. او که در ماست یعنی عیسی مسیح، یا دقیقتر بگویم روح‌القدس یا روح مسیح می‌‌باشد. عیسی، به واسطۀ روح‌القدس در ما زیست می‌‌کند. منظور از آنکه در جهان است، شیطان رئیس تمامی ارواح ناپاک و شریر می‌‌باشد. عیسی مسیح شیطان را رئیس این جهان لقب داد. پس هرگز نگوییم ما مسیحیان ضعیف و ناتوان هستیم. ممکن که از لحاظ تعداد در اقلیت باشیم ولی از نظر قدرت به مراتب بزرگتر از شیطان و یارانش هستیم. ما به هیچ وجه ضعیف نیستیم، زیرا تمامی قدرت خدا را در کنار خود داریم. عیسی از شیطان و تمامی ارواح ناپاک بزرگتر است.

خوب اگر به اطراف خویش به صورت دقیق بنگریم و دقت کنیم اشخاص بسیاری را خواهیم دید که با وجود اینکه چشم دارند ولی کور هستند، چون دل و قلب شان تاریک و در گرو شیطان هستند. ولی کور‌های را می‌‌‌بینیم که قلب و دل شان روشن و در پی راستی و حقیقت هستند. انسان‌ها را نباید که از ظاهر شان قضاوت کنیم بلکه از فکر، اندیشه و قلب شان.

روزه گرفتن یکی از موضوعات مهم در تعالیم عیسی مسیح است. روزه باید با نیت خالص و برای جلال خداوند انجام شود. روزه گرفتن نباید برای جلب توجه دیگران باشد. در زمان عیسی، بسیاری از رهبران مذهبی یهود هنگام روزه، چهره‌های خود را غمگین نشان می‌‌دادند تا مردم بدانند که آن‌ها در حال روزه گرفتن هستند. اما عیسی این نوع رفتار را نکوهش کرد و به شاگردانش آموخت که روزه باید از دل باشد، نه برای نمایش. پس وقتی ما روزه می‌گیرییم، نیاز نیست که بفهمند که ما روزه داریم. زیرا خدا خود از نیت ما آگاه است که ما روزه گرفتیم.

آیا رفتار خود را به خاطر رفتار نادرست مردم در مقابل ما تغیر بدهیم؟ آیا مقصد پولس رسول از یگانگی در روح چیست؟ نترسیدن ما از مخالفین هم یکی از پیام‌های انجیل است. آیا امکان دارد که ما مرغوب کار‌های دنیا شویم و از روش ایمانی خود بگذریم؟ آیا بلند بودن روحیه در کار و خدمت مسیحی هم مهم است؟

آیا کدام وقت این سوال در ذهن شما بوجود آمده است که بعد از مرگ به کجا خواهید رفت؟ پولس در دو راهی گیر است که آیا مرگ برایش بهتر است و یا زندگی؟ او زندگی در این دنیا را فرصتی برای خدمت خداوند می‌داند و مردن را رفتن نزد خداوند. وقتیکه زندگی در این دنیا فرصتی برای خدمت خداوند است بهتر است که یک لحطهٔ آن را هم ضایع نکنیم.

آیا درد و رنج ایمانداران باعث پیشرفت انجیل می‌شود؟ پولس رسول با وجودیکه در زندان است و شمشیر اعدام هم بالای سرش آویزان است چرا باز هم جشن می‌گیرد و خوشی می‌کند؟ ما به حیث پیروان عیسی مسیح هر کدام این تجربه را داریم که خدا هر کاری را برای خیریت ما به انجام می‌رساند.

ایمانداران به عیسی مسیح در یک خدا، در یک ایمان، در یک فیض و یک خانواده الاهی با هم شریک هستند. به این دلیل پولس رسول فلیپیان را شریکان خود در کار خدا می‌داند. محبتی که از خود خدا سرچشمه گرفته باشد، صرف احساسات نیست، بلکه با حکمت و خرد همراه است. خدا که کار بزرگ را در زندگی شما آغاز کرده است آن را به انجام می‌رساند.

بهار عروس فصل هاست، فصلی که با تمام وجودش سعی می‌‌کند زیبایی‌های خلقت خدا را به نمایش بگذارد. وقتی بهار می‌‌آید همه جا سرسبز می‌‌شود و درختان، گل‌ها و چشمه‌ها دیدنی می‌‌شوند. بهار فصلی رنگ و فصل شِکُوفَه ست. با رسیدن بهار، طبیعت حریری سبز بر تن می‌‌کند و با این حریر سبز گون به پیشواز پرندگان خوش خوان و پروانه‌های عاشق پیشه می‌‌رود. بهار، پیام آور عشق و رویش است و موسم سرور و آشتی و به همین خاطر است که خواستنی است و با آمدنش دل‌ها سرشار از سرور و جان‌ها آرامش می‌‌یابد.

بهار فصل رنگ و زیبای، فصل امید، تازه‌گی و طراوت است. فصل برگشت پرنده‌گان خوش خوان. فصل شکوفه، گل و رنگینی. فصل امید و دوستی است. بهار فصل عشق و آرزوهاست. بهار فصل نحرک و نوزایی است. بهار یکی از چهار فصل سال می‌‌‌باشد، با آب و هوایی معتدل پس از زمستانی سرد و تابستانی گرم قرار گرفته است. تعاریف مختلفی برای بهار وجود دارد اما استفاده بومی از این اصطلاح معمولاً به عنوان شرایط آب و هوایی و بر اساس فرهنگ و آداب و رسوم هر کشور متفاوت می‌‌‌باشد.

اهمیت مصلوب شدن عیسی مسیح آمرزش گناهان و نجات است. بی شک مهمترین دلیل آمدن مسیح و مصلوب شدنش نجات انسانها از گناهانشان بوده است. در مسیحیت هیچ موضوعی عمیق تر و مقدس تر و مهم تر و در عین حال پیچیده تر و تفکر برانگیز تر از موضوع صلیب مسیح نیست. عمیق و مقدس است زیرا اصول و آئین مسیحیان بر آن استوار است، مهم است زیرا عدالت و نشان مسیحیت بشمار می‌‌‌رود. خلاصه از طرق موضوع بغرنج و پیچیده ای است.