بفرمایید بهشت؛ در وجود شما فردوسی زیبا وجود دارد اما نگذارید که زخم‌ها آن را به جهنم تبدیل نمایند. بهشت را کسی به ارث خواهد برد؛ که در درون قلب او روح و ایمان به مسیح وجود داشته باشد. خداوند ما را شبیه خود آفریده است؛ اما شیطان می‌خواهد درون دل ذهن ما را گاهی آنقدر خراب ویران کند تا انسان نه به بهشت بلکه به جهنم برود. اما ‍زمانی که ما بخشیده شدیم در ایمان به عیسی مسیح باید این بهشت و بخشش را به دیگران نیز تقدیم کنیم تا آنها هم وارد آن شوند.

جنایت و جنایتکار هر دو زشت و منفور اند، اما زشت تر از آن نسبت دادن عمل وحشتناک یک فرد مجرم به تمام ملت و کشور که وی در آن تولد یافته است. نباید به دلیل اقدامات یک فرد، همه اعضای جامعه مجازات شوند و بار سنگین رفتار یک جنایتکار را بر دوش بکشند و در تنگنا و خطر قرار بگیرند.

رعایت نظم و قوانین به معنای پیروی از قواعد و مقررات تعیین‌شده برای دستیابی به اهداف است. این امر به ایجاد ساختار، جلوگیری از اتلاف وقت و منابع، و افزایش بهره‌وری کمک می‌‌‌‌کند و در نهایت منجر به موفقیت فردی و سازمانی می‌‌‌‌شود. رعایت نظم در زمینه‌های مختلفی از جمله زندگی شخصی، کار و جامعه برای حفظ امنیت، سلامت، و ایجاد یک محیط مثبت و سازنده ضروری است. مثلن وقت ما مکتب می‌‌رویم باید قوانین مکتب را مراعات کنیم. به وقت مکتب برویم، یونیفرم ما را بپوشیم و کار‌های خانگی خویش ما باید وقت و زمان آن انجام بدهیم.

دنیای پر از هیاهوی امروز، می‌‌تواند ما جوان‌ها را سردرگم و ناامید کند. اما خبر خوب این است که در این تاریکی، یک چراغ روشن و قابل اعتماد وجود دارد: کلام خدا، یعنی کتاب مقدس. حالا می‌‌خواهیم ببینیم این چراغ چگونه می‌‌تواند راه ما را روشن کند. اولین چیزی که کلام خدا به ما می‌‌آموزد، پیدا کردن هویت واقعی‌مان است. در دنیایی که همگی کوشش می‌‌کنند ما را به شکلی خاص درآورند، کتاب مقدس به ما می‌‌گوید که ما «شبیه خدا» آفریده شده‌ایم. این یعنی ما ارزشمند و منحصر به فرد هستیم، نه یک کپی از دیگران. پس به جای اینکه مثل یک اسباب بازی به ساز دیگران برقصیم، باید به ندای قلبمان گوش بتیم و آن را با کلام خدا هماهنگ کنیم. پس کتاب مقدس بهتر رهنما برای زنده‌گی ما می‌باشد.

بلی آشتی و بخشش حقیقی چنین است که پس از آن باید بر یکدیگر نور بیافشانیم و تاریکی شب را برای یکدیگر به روشنایی تبدیل نماییم. یوسف زخمی و رنجدیده بود اما در واقع نمی خواست که با برادرانش روبرو شود. او از ملاقات با آنها واهمه داشت. اما روزی رسید که او نقاب خود را برداشت و با گریه و فریاد بلند که می‌توان آن را فریاد بخشش نامید خود را آنها معرفی کرد. همین رویایی و فریاد بود که برای همه آنها شفا جاری شود. یعقوب با چندین سال دوری روزی توانست برادرش را ملاقات کند. بخشیدن تنها کافی نیست لازم است محبت نیز بکنیم. عیسای مسیح از پدر بر همه بخشش طلبید و امروز برای شما شنونده عزیز اگر بلی و اعتماد کنی و خود را از نبخشیدن آزاد کنی!. ما باید همه را به چشمان خداوند نگاه کنیم و ببخشیم. ببخشید تا هم خودتان آزاد شوید و هم باعث آزادی دیگران گردید. شاید کسانی که شما را زخم زده او هرگز از محبت خدا دور بوده باشد. نسخه ای شفابخشی که عیسی بروی صلیب به ما داد همیشه بیاد داشته باشیم تا در تمامی حال شفا در زندگی ما جاری شود.

مهاجرین که از کشور‌های پاکستان و ایران به شکل اجبار اخراج شده اند و می‌‌شوند، این‌ها سال‌های متمادی از سرزمین مادری خود دور بودند. زمانیکه این‌ها به وطن خویش بر می‌‌گردند، اکثریت ایشان خانه و سرپناه ندارند. بسیاری از اینها تا یافتن خانه یا یک اتاق، به خانهٔ دوستان و اقارب خویش می‌‌روند. کسانیکه این‌ها را در خانه خویش جای می‌‌دهند و از ایشان پذیرایی می‌‌کنند، کوشش کنند که مناسبات خویش را همراهٔ آنها خراب نسازند و در امور زندگی آنها مداخله نکنند. به خاطری اینکه ایشان شاید برای یک هفته و یا یک ماه همراه شان باشد. بعد از آن برای خود یک سرپناه پیدا خواهند کرد. بهتر است که دوستی و مناسبات به هم نخورد.

کرسمس صرف یک جشن یا رخصتی نیست. این روز یادآور بزرگ‌ترین هدیه‌ای است که دنیا تا حالا دیده یعنی تولد یا میلاد عیسی مسیح. کرسمس یعنی خداوند ما را این‌قدر دوست داشت که پسر یگانه خود را یعنی عیسی مسیح را فرستاد تا هر کسی به او ایمان بیاورد، صاحب زندهگی ابدی گردد. عیسی بدون گناه، به عنوان قربانی فدای گناهان ما آمد تا ما را از جدایی از خدا نجات دهد. با تولد عیسی، خداوند محبت و رحمت بی‌پایان خود را نشان داد و فرصتی برای آشتی بشر با خدا فراهم کرد. کرسمس به ما یادآوری می‌‌‌کند که خدا همیشه به وعده‌هایش وفادار است و با فرستادن عیسی مسیح، حضور خود را در میان ما نشان داد.

شنیده باشید: دردی که پنهان باشد درمان ندارد. متاسفانه در بین خانواده و برادر و خواهر خویش و قوم مثایل و حادثه ای واقع می‌شود که راه حل آن مشکل ساز است. آیا کسی را می‌شناسید که آن را عادلانه و منصفانه حل کند؟ پس ما نیاز به مشاوری امین داریم که او تنها خداوند است. باید همواره با او صحبت کنیم و قلب مجروح خود را برای شفا در حضور او باز کنیم. اگر ما مسایلی که طی سالیان زیاد در قلب و ذهن خود نگاه داریم و نامنحل باقی بماند، آن درد تبدیل به زهری می‌شود که روزی شخص را به سوی تباهی و پیشمانی و هلاکت می‌برد. سلیمان حکیم می‌گوید بی نقشه لشکر شکست می‌خورد، اما از مشوره مشاوران پیروزی ببار می‌آید. مردان خدا، در زمان سختی درد و رنج با کسی دیگری مشوره نمیکردند، اول در حضور خداوند رفته با او مشوره می‌کردند از او طلب شفا می‌نمودند. پس شما چه به کجا و از کی مشوره می‌گیرید؟ مشاور امین شما از این پس چه کسی خواهد بود؟ اگر کسی روح خدا را ندارد نمی تواند درست شما را مشوره داده و رهنمایی نمایند.

افغانان، به خاطری به عیسی مسیح ایمان می‌آورند که از طریق خواندن کتاب مقدس و گوش دادن به رادیو عیسی مسیح را به درست شناختند. عیسی نیامد تا فقط راه را برای ما نشان دهد؛ راه خود او است! چرا که فقط به وسیلۀ او است که وارد آسمان می‌‌‌‌شویم. به واسطۀ فداکاری، و مرگ او است که گناهان ما آمرزیده می‌‌‌شود، از خاطر عیسی در نظر خدا عادل شمرده می‌‌‌‌شویم. عیسی نه تنها راستی را تعلیم می‌‌‌دهد، بلکه خود او راستی است. عیسی تماما شایستۀ اعتماد است. انجیل او راست است. هنگامی که به راستی عیسی ایمان آورده، تعالیم او را می‌‌‌پذیریم، نجات می‌‌‌یابیم و از جهل و گناه رها می‌‌‌شویم. عیسی نه تنها زندگی و حیات می‌‌بخشد، بلکه خود اوحیات است. در او حیات است. شناختن عیسی به معنی داشتن حیات جاودانی است.

کریسمس روزی است که برای جشن گرفتن میلاد مسیح تعیین شده است. در تمام دنیا مسیحیان این روز را که 25 دسامبر (معادل روز 4 یا 5 ماه جدی) است، جشن می‌‌گیرند. در مسیحیت ستاره بیت اللحم یا ستاره کریسمس نمادی از تولد عیسی مسیح است. در انجیل متا آمده است که بعد از تولد عیسی در یهودا، در زمان امپراتور هرود، مجوسانی از شرق به اورشلیم می‌آیند و می‌پرسند: "آن کسی که پادشاه یهودیان خواهد بود کیست؟ ما ستاره اش را در شرق دیدیم و برای عبادتش به اینجا آمده ایم."