Re-story

Ik voel bij mijn kinderen en bij de nieuwe generaties dat bepaalde dingen die wij vroeger 'groen' vonden vandaag als gewoon worden ervaren. Ook in het contact en de omgang met elkaar en met de natuur. In het terug opzoeken van verbondenheid voel je bij de jongere generatie een bepaalde intentie en mindset die in onze generaties beperkt aanwezig is. Dat de jonge generatie heel sterk vanuit zingeving op zoek is, is voor mij een indicatie dat het voor organisaties en bedrijven straks valt of staat met wat ze doen en dat hun bestaansrecht van een bredere purpose voor de maatschappij afhangt.

Onze jongeren zenden signalen uit. We noemen hen verward, stellen diagnoses en schrijven pillen voor. Maar tonen zij symptomen van een ziekte? Of zijn het gezonde reacties op een samenleving op drift? Die jongeren leren ons extreem veel, stelt Lut Celie in haar boek Zie mij. Omdat zij voelen dat de bestaande paradigma's rammelen. Aan de hand van drie fragmenten uit het boek, die Lut in de podcast zelf voorleest, ging ik met haar in gesprek.

Serdi is beatboxer, theatermaker en acteur. In de theatervoorstelling SERDI vertelt hij zijn verhaal. Een verhaal over iemand die in zijn stem en in het theater een thuis vindt en zichzelf bevrijdt van zijn demonen.

SERDI is het verhaal over zijn persoonlijke transformatie. Een inspirerende persoonlijke re-story. Een helingsproces met een sleutelrol voor dankbaarheid.

Wat zo inspirerend is aan het luisteren naar politiek agroecologe Barbara Van Dyck is hoe ze de zaken steeds in vraag stelt. Het vooruitgangsgeloof. De aanpak van het stikstofdossier. De keuze voor ggo’s. En zichzelf. Hoe ze verbanden legt en andere stemmen en zienswijzen binnenbrengt. Hoe ze in meervouden spreekt, de gedachten laat divergeren, en open ruimte laat.

De Gentse kunst- en cultuursector streeft ernaar in 2030 klimaatneutraal, regeneratief, distributief en verbonden te zijn. Om hier effectief stappen in te zetten werken Nathalie Decoene en Eva Peeters vanuit Greentrack Gent via inspiratie en co-creatie met mensen uit de Gentse kunst- en cultuursector aan een ambitieus plan met concrete acties en engagementen tot 2030. Vanuit Re-story waren we bij de eerste sessie rond het omarmen van de chaos betrokken.

Die sessie werd geopend met een speech door kunstenares Anyuta Wiazemsky Snauwaert.

Anyuta is in 1989 in Moskou geboren en studeerde er af aan de rechtenacademie voordat ze besloot een artistieke carrière na te streven. Vandaag werkt ze vanuit Gent als multimediakunstenaar, fotograaf en curator. Ze is geïnteresseerd in de wisselwerking tussen esthetische belevenissen en de banaliteit van het dagelijkse leven.

Als opening nam Anyuta met een romanesco en een schelp plaats in de kring. Dit is wat ze erover vertelde …

In het theaterstuk Dissident onderwijzen vijf jongeren die op school bekendstaan als ‘probleemgeval’ het publiek. Vandaag interviewt Mischa theatermaker Lara Staal: “Het fenomeen van jongeren die 's avonds op schoolpleintjes hangen heeft me altijd gefascineerd. Ik heb altijd gedacht: als je hen toch eens een keer spreektijd zou geven, wat zeggen ze dan en wat kunnen we daarvan leren?”

Credits foto: Michel Devijver

In zijn boek Het is aan ons zet componist en oprichter van The Turn Club Merlijn Twaalfhoven heel bevlogen en inspirerend uiteen waarom we de kunstenaar in onszelf nodig hebben om de wereld te redden. De kunstenaarsmindset is volgens hem een open houding die ons helpt de wereld onbevangen, speels, onderzoekend én scheppend tegemoet te treden. Als een kind dus eigenlijk, dacht ik toen ik dat las. Maar is dat nu niet net wat we afleren op school? De kunstenaarsmindset is volgens Merlijn dan ook een daad van opstand tegen de vaste patronen en gewoonten van ons denken en voelen. “Ik denk dat de mindset van een cruciale groep mensen in de samenleving heel besmettelijk kan worden. En dat, als die groep groot genoeg is, het systeem echt kan omslaan.”

Het was een Facebookpost van David Van Reybrouck die mijn aandacht vestigde op Linli Pan-Van de Meulebroeke. De 28-jarige Belgische met roots in China is een van de advocaten van vzw Klimaatzaak die samen met meer dan 58.000 burgers, waaronder Elke en ik, een rechtszaak heeft aangespannen tegen de drie gewesten en de federale overheid, die bevoegd zijn voor het klimaatbeleid in ons land. Voor de vzw Klimaatzaak is het uiteindelijke doel dat ons land in lijn met het klimaatakkoord van Parijs in 2050 een netto nuluitstoot heeft. Een gesprek, te lezen of te beluisteren, met een jonge bevlogen advocate die met recht de wereld wil veranderen. Eerst dacht ze dat rechtspraak saai en conservatief was. Toen ze rechten ging studeren, ontdekte ze publiekrecht: “Er is wel een soort van wit blad. Er is ruimte voor creatie, voor reflectie over het bestuur, de democratie, de mensenrechten en al die onderwerpen die me echt interesseren. Maar ik wist niet dat je het recht kon gebruiken om deze onderwerpen ter discussie te stellen en ze te verbeteren.”

Wat doe je wanneer niet alleen de mensen opbranden, maar wanneer ook de planeet in brand staat? Alles begint met een droom. En al is de weg nog lang: door samen te durven dromen, wordt het beeld van een nieuwe toekomst steeds helderder. En worden acties en handelingen concreter. Dat schrijft Eric Boydens in de inleiding van Welkom in mijn boomgaard,Welkom in mijn droomgaard. Hij ontvangt ons in  zijn boomgaard in Broechem. Die boomgaard was een lang gekoesterde droom van hem om meer in de natuur te zijn, maar toen hij vijftig was en een vriend van hem overleed aan een hersentumor schoot hij in actie om zijn droom te verwezenlijken. Hier wil de huisarts die net voor de uitbraak van de coronapandemie met pensioen is gegaan een plek maken om terug te durven dromen.

Onze economie is op zoek naar betekenis, stelt Jochanan en er ligt volgens hem een opportuniteit voor organisaties om daar een rol in te spelen, Niet door de nieuwe kerken te zijn, wel door de spirituele honger van mensen in te vullen. “Bedrijven moeten hun spiritueel kapitaal ontdekken door te kijken waar in de organisatie nu echt het vermogen ligt tot bezielen.”