လက်ခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းတဲ့ "ပြာ"ရေ

Poem by Moe Ye

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အများဆုံး သတိရဖို့အတွက် ကိုယ်တို့ဟာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အဝေးဆုံး တစ်နေရာဆီမှာ နေ။ မမြင်နိုင်။ ဘ၀မှာတောင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက် ကိုယ်စီနဲ့။ တပ်မက်မှု ကိုယ်စီနဲ့။

Poem by Moe Ye

Poetry Reading by Eain Eain anchor.fm/eaineain/episodes/ep-e1kpt0s/a-a874619

Photo by Ike louie Natividad: www.pexels.com/photo/sleepy-asia…g-on-bed-6279441/

ညအိပ်ယာဝင်တဲ့အခါ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ လိုက်စမ်းသပ်မိမယ့် သင့်ရဲ့ လက်တွေလည်း အရင်လို အထစ်အငေါ့တွေနဲ့ ကြုံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အထိအတွေ့တွေကို ဖြည်းဖြည်း ချင်းစီ ပွတ်သပ်နေရင်း မျက်ပေတုံးလေး မျက်ပေတုံးလေးလို့ သင့်စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်နေခဲ့မိမှာပဲ။

Poem by Moe Ye

Poetry Reading by Eain Eain anchor.fm/eaineain/episodes/ep-e1h6bsf/a-a7olnfe

Photo by Lisa Fotios: www.pexels.com/photo/person-blue…otography-890550/

ရက်စက်မှုတွေ မရှိတော့တာ မဟုတ်။ ရှိတယ်။ ကိုယ် သိတယ်။ အဲဒါတွေကိုပဲ နာကျည်းစိတ်နဲ့ လက်ခံပြီး အလံနက်တစ်ခု ထောင်ပြခဲ့။ ညကြီးမင်းကြီး ကိုယ့်ရဲ့ ရထားလေးက ဆက်လက် ထွက်ခွာ ခဲ့။ ကိုယ် မရရှိခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခု မင်းကို ပေးအပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း အဲဒါက ချစ်ခြင်းမေတ္တာပဲ ဖြစ် ပါလိမ့်မယ်။

Poem by Moe Ye

Poetry Reading by Myo Zaw Lynn anchor.fm/papaya13/episodes/--e18v6dt/a-a6nn591

Photo by Achilles Kastanas: www.pexels.com/photo/train-on-ra…nighttime-716834/

ကိုယ်တို့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခွင့်လွှတ်မပေးနိုင်တော့လောက်အောင် အဆိုးမြင်စိတ်တွေ များနေခဲ့မယ် ဆိုရင် ငရဲဆိုတာကလည်း မေတ္တာတရား မရှိတဲ့သူတွေ ဝေဒနာခံစားရတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့မှာပဲ။

Poem by Moe Ye

Poetry Reading by Myo Zaw Lynn anchor.fm/papaya13/episodes/--e1f1i7r/a-a7g9sk1

Photo by JrShail : www.pexels.com/photo/dawn-landsc…t-field-13404443/

သခင်နှုတ်ဆက်သောနမ်းခြင်းဖြင့် ကျွန်မကို နမ်းပါစေ။(ရှောလမုန်သီချင်း ၁:၂ )

ခင်ဝမ်းရဲ့ ပြည်မှာဆောင်း သီချင်းကို ကိုယ်တို့ မသီဆိုခဲ့ကြခင်ကတည်းက တစ်လောကလုံးမှာ ခရမ်းရောင်လေးတွေ မှိုင်းမှိုင်းဝေနေခဲ့ကြပြီးပြီ။

Poem by Moe Ye

Poetry Reading by လက်ဖက်ရည်ချို anchor.fm/latphatyaycho/episodes/ep-e18d8av

Photo by The Humantra: www.pexels.com/photo/old-man-rid…-window-13516210/

မြက်ပင်တွေက ရှည်လျားတာ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တို့ရဲ့ ဘ၀တွေက အဲဒီ မြက်ပင်တွေထက် ပိုမို ရှည်လျားတယ်။ သစ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ကိုယ့်မှာ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သစ်မြစ်တွေလို ခိုင်ခိုင်မာမာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ သတိရမှုတွေတော့ ရှိတယ်၊ အပြစ် အနာအဆာ မရှိတဲ့ စိတ်မှာ ထာဝရ တောက်ပနေမယ့် နေရောင်ခြည်တွေလိုမျိုးပေါ့။

Poem by Moe Ye

တချိန်ချိန်မှာတော့ ည,ဟာ မင်း ကိုယ့်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ စကားသံကို ယူဆောင်လာခဲ့မှာပဲ။ အဲဒီအခါကျ ကိုယ် မရှိတော့ပေမဲ့ တသက်လုံး မွေးမြူယူလာခဲ့ရတဲ့ အကောင်းမြင်စိတ်တွေနဲ့ မင်း ဆက်လက်နေထိုင်ပေါ့လေ ။ ။

Poem by Moe Ye

လာပါ အချစ်ရယ်၊ ကိုယ်တို့တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် သေသူများကို ကိုယ်တို့ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ကြရမယ်။ အကြောက်တရားက နောက်ပြန်ဆွဲထားလို့ တအိအိ ပြိုကျနေတဲ့ မြေစာပုံတွေအထဲက သေဆုံးနေတဲ့၊ ဦးညွှတ်နေတဲ့ ရှင်သူတွေထက်စာရင် သူတို့တွေက အများကြီး ပိုမိုကောင်းမွန်ပါတယ်။

Poem @ Moe Ye

ဘယ်သူတွေကရော ကိုယ်တို့လောက် ချစ်နိုင်ကြမှာမို့လို့လဲ။ ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ နွေဦး ပြီးတဲ့နောက် မြစ်တွေရဲ့ ခြေရာအတိုင်း ဆောင်းဦးနောက်ကို ကိုယ်တို့ လိုက်ခဲ့တယ်။ ဆောင်းရောက်လာပြီလို့ သူတို့ ပြောလိုက်ကြပုံကလည်း သေဆုံးမှုနဲ့ ကျောချင်းကပ် စကားလုံးတွေကို ခိုးယူသုံးစွဲ ပြောလိုက်ကြတဲ့ အတိုင်းပဲ။ 

Poem @ Moe Ye