Reizen naar geluk of in geluk reizen?

Hoe hard kan jij jezelf pushen? Hoe ver push jij jezelf nu al & hoeveel meer denk jij nog te kunnen doen?

Oneindige kennis is wat er in deze wereld beschikbaar is, dagelijks wordt er zo veel content gemaakt, dat je een dag waarde van de wereld, in je hele leven bij lange na niet meer kan consumeren...

Dit gaat vaak over onzin & amusement, maar ook om cursussen, boeken, blogs, podcasts etc.

Gamen, oh zo leuk, maar ook o zo gevaarlijk. Dan bedoel ik het nog geen eens qua waanzin en in sommige gevallen niet meer kunnen onderscheiden van de realiteit & een (klote) video spel...

I just want to fit in, hoe vaak dacht je dat wel niet? Als je een beetje zoals mij bent, vaak genoeg om te weten dat dat nooit gaat gebeuren...

Bang om anders te zijn, om op te vallen, om je anders te gedragen, maar toch wél extraordinaire resultaten behalen in jouw leven, dat is een combinatie die niet bestaat.

Het is oké om op te vallen, want juist daar zit jouw kracht!

Yay, een diagnose, PTSS, posttraumatische stressstoornis. Iets wat veel veteranen meenemen na kameraden te zien overlijden onder vijandig vuur, na seksueel misbruikt te zijn komt het vaak naar voren, na bedreigingen, molestaties en soms na een relatie.

PTSS is iets wat oprecht voor iedereen anders is, de een loopt er compleet door vast, de ander heeft er weinig last van.

Laat me je deze podcast uitleggen wat PTSS voor mij betekent

Mediteren en op een reis van zelfverkenning gaan, of een cursus volgen en nieuwe skills op doen?

Allebei zijn ze van groot belang en kunnen ze je enorm veel verder brengen in jouw leven. Maar wat is nu de balans die je daartussen kunt vinden? Ik verwacht namelijk niet van jou dat je iedere dag 5 uur bezig bent met aan jezelf werken, dus hoe kan je zowel intern als extern blijven groeien?

Laat me dat je uitleggen:

Hoe vaak hoor je dit om je heen: ''het gaat om de reis, niet de bestemming!''? Waarschijnlijk vaak genoeg om je te beseffen dat het werken naar een doel belangrijker is dan het doel zelf. 

Eerder sprak ik over verslavingen en hoe je deze zo veel mogelijk moet vermijden, maar deze verslaving, het proces, kan ik je juist aanraden, zolang je het maar binnen normaliteit houdt natuurlijk...

Van een burn-out heb je ongetwijfeld vaak genoeg gehoord, steeds vaker komt het voor, vanwege de hoge werkdruk, steeds minder financiële ruimte, de corona crisis die een sociaal isolement creëerde en oneindige prikkels op sociale media platformen.

Steeds meer wordt er van je gevraagd, terwijl er steeds minder voor terug komt en je weet niet meer wat je kunt doen, dus je gaat door, je wacht een betere tijd af, want die zal vast wel komen toch? Dus je blijft doorgaan en doorgaan, verlaagt de werkdruk niet bewust tot je zo opgebrand bent, dat je uitgebrand bent.

Jij bent jezelf en bent oké zoals je bent, niet perfect, bij lange na niet, maar goed genoeg om te leven, te genieten, te houden van en om van gehouden te worden.

Echter kan dit vaak niet zo voelen, jouw zelfwaarde wordt grotendeels bepaald door jouw gedachtegangen, jouw gedachtegangen worden beïnvloedt door jouw focus & jouw focus door jouw identiteit, wie je bent & wilt zijn.

Beluister deze podcast om hier meer over te weten te komen.

Afgelopen maand ervaarde ik enorm veel confrontaties en triggers uit het verleden,

Van gesprekken met oude vrienden, tot het verliezen van mensen in je omgeving.