Reizen naar geluk of in geluk reizen?

Vechten om iedere dag geen einde te maken aan je leven.

Om niet op te geven en hoop te hebben op een betere toekomst, ook al ervaar je al jarenlang dat er niks verandert...

Om 's ochtends wakker te worden met ''shit, ik ben weer wakker...'' en 's avonds, ''ik hoop dat dit mijn laatste dag is, ik wil niet meer wakker worden''.

Ik kan je één ding vertellen, dat is lastiger dan wat je dan ook kan meemaken.

Durf jij de dood aan te kijken & vrede te hebben wanneer je gaat?

Ik ben van mening dat vrede met de dood het meest bevrijdende gevoel is voor mij, om iedere dag in rust en vol acceptatie te gaan slapen met deze gedachte ''als het mijn tijd is, is het mijn tijd, ik zal het niet leuk vinden en leef veel liever, maar vrede heb ik ermee''.

Da's voor mij een van mijn grootste overwinningen in mijn leven zover.

Want dat is bij lange na niet zo geweest.

Zo veel social media content van mensen die alles ogenschijnlijk voor elkaar hebben.

Super tof natuurlijk en knap dat ze hebben bereikt wat ze hebben bereikt, ongetwijfeld had dit een grote prijs en hebben ze er hard genoeg voor gewerkt!

Maar wanneer is het genoeg?

Alle cursussen, podcasts, blogs, websites, video's, sociale media content, boeken en andere mogelijk bruikbare bronnen gaan daadwerkelijke actie never nooit verslaan!

Ik snap dat als je aan jezelf hebt gewerkt door te leren van anderen je goed genoeg voelt om voldaan naar je bed te gaan, je bent immers in kennis ook gegroeid.

Maar wat is die kennis waard als je er niks mee kan (of doet)?

Helemaal niets dus!

Als je iets wilt, moet je daarvoor gaan, alléén daarvoor gaan!

Mensen die een plan B maken, willen het veilig spelen, als je veilig wilt spelen, ga je gang, ik houd je niet tegen.

Dan zal je risico's moeten nemen & gewoon moeten gaan knallen!

Plan A is de enige manier, je mag het plan aanpassen, verbeteren en af en toe hier wat van af wijken.

Keep going

Drugs, wiet, alcohol, seks & vooral sociale media kunnen jouw leven verwoesten.

Want al dat geld, die tijd & negatieve aandacht die jij besteed aan dit soort verslavingen, brengt jou niets verder, hooguit is het een tijdelijke verlichting, maakt het je leven makkelijker.

Guess what?

Het leven hoort niet makkelijk te zijn & zal dat ook NOOIT zijn!

Dat heb ik op de harde manier geleerd en koester ik met heel mijn zijn.

Een goede week geleden schoot de volgende quote mijn geest binnen:

''Wat je zoekt in jezelf, vind je daarbuiten, wat je daarbuiten zoekt, vind je in jezelf''.

En sindsdien ben ik veel gaan nadenken over deze gedachtegang en het gaan bewijzen.

Met als voorbeeld:

Liefde

Hoe vaak zoek jij liefde bij anderen, terwijl je zelf dondersgoed weet dat jij jezelf die liefde moet geven?

Dat respect en aanzien, het willen laten zien aan andere, terwijl jouw mening meer dan waardevol genoeg is?

Vrede, rust en acceptatie zijn sterker aanwezig in stilte, in het simpelweg zijn.

Terwijl optimisme, enthousiasme en hoop juist overdag veel makkelijker te vinden zijn.

In het leven is het belangrijk een balans hiertussen te vinden, tussen het zijn en het groeien. Tussen rusten & leven.

Tussen jouw yin & yang

Zoals velen van jullie inmiddels weten als je mijn eerdere blogs hebt gelezen, ben ik op mijn 16e seksueel misbruikt.

En das maar met één woord te beschrijven:

Traumatisch

Seksueel misbruik is voor iedereen anders, wat voor mij werkt, hoeft niet voor jou te werken & andersom.

Yay, een diagnose van Autisme, eindelijk een verklaring waarom ik anders denk en sociale situaties anders (of niet) inzie...

Een verklaring kan het zeker zijn, maar een excuus mag je het niet laten zijn, knoop dat goed tussen je oren!

Als kind en puber ben ik tegen enorm veel lampen aangelopen, veelal omdat ik me niet bewust was dat ik sociale skills alleen kon opbouwen door ze ook letterlijk op te bouwen.