Dawno, dawno temu żył sobie chłopiec, który był synem bogatego i rozważnego kupca. Odziedziczył po ojcu całą fortunę, ale nie był on rozważny jak ojciec. Szybko roztrwonił cały majątek. Zostały mu tylko kapcie i koszula nocna.

Na skraju lasu żył drwal z żoną. Mieli dwójkę dzieci: Hansa i Gretel. - Byli bardzo biedni i często nie mieli czego jeść. Pewnego wieczora, żona zwróciła się do męża: 

- Jutro wyprowadzę dzieci do lasu i je tam zostawię. Nie znajdą drogi powrotnej do domu i nie będziemy musieli ich karmić. 

Mąż załkał i nie chciał się zgodzić, ale żona go w końcu namówiła. 

Dawno, dawno temu nad rzeką żyło sobie dwóch starców. Jeden z nich mieszkał w górze nurtu, a drugi poniżej. Dlatego zwali ich Górny i Dolny. Różniło ich najbardziej to, że Górny był okropny i samolubny, a Dolny przyjazny i hojny. 

Jaś był chłopcem ciekawym świata i synem biednego rolnika. Posiadali tylko krowę i żywili się warzywami z ogrodu. Pewnego dnia, stara krowa nie mogła dać im już więcej mleka, więc Jaś został wysłany do miasta, aby ją sprzedać. 

Dawno, dawno temu, żyła sobie piękna i urocza dziewczyna. Kiedy była jeszcze dzieciątkiem, jej mama zmarła. Jednak na łożu śmierci, matka zdołała przywołać dziewczynkę do siebie i przekazać mądrość: Zawsze bądź dobra i prawdomówna, a świat będzie dla Ciebie dobry w podzięce. Po tych słowach jej oczy zamknęły się na zawsze. Ojciec dziewczynki był bogatym handlarzem, który często podróżował. Niedługo po śmierci żony, ponownie się ożenił. 

Idalka bardzo kochała swojego starszego kuzynka. To on opowiadał jej najbardziej niesamowite opowieści. Pewnego dnia, Idalka odwiedziła kuzynka i powiedziała

- Kwiaty zwiędły. A wczoraj były piękne! Teraz odpadają im płatki - opowiadała smutno, pokazując przy tym swój bukiecik. 

- Wiesz dlaczego, Ido? Bo Twoje kwiatki poszły w nocy na przyjęcie. Dlatego są teraz zmęczona i ospałe!

Paluszek był najmłodszym z siedmiu synów w biednej rodzinie drwali. Czas opowiadanej historii to czas straszny i smutny. Ludzie nie mieli jedzenia, bo go nie było. A jeśli było, dużo kosztowała. A biedna rodzina drwali nie miała wystarczająco pieniędzy.

Na brzegu stawu, kaczka wysiadywała swoje gniazdo od jakiegoś czasu. Jeden po drugim, kaczątka wyłoniły się ze swoich jaj. Ostatnie pękło największe jajo. Zszokowana matka przyjrzała się kaczątku, które z niego wyszło. Było to wielkie i szare kaczątko!

Dawno temu staruszka błąkała po lesie, żeby zebrać trawę i owoce. Na plecach niosła ciężki koszyk, ale serdecznie pozdrawiała wszystkie napotkane osoby słowami:

- Dzień dobry, przyjacielu! Może Cię dziwi to, co dźwigam, ale każdy w życiu musi dźwigać własny ciężar. 

Większość ludzi jednak wolała jej nie napotkać. Nazywali ją starą wiedźmą. 

Dawno temu żyli sobie król i królowa, którzy mieli dwunastu synów. Królowa oczekiwała trzynastego dziecka, kiedy król do niej rzekł:

- Jeśli urodzi się dziewczynka, jej dwunastu braci musi zginąć. Sama odziedziczy królestwo.