İnsanın yokolusunda başlar sevgıye giden ,sevgide biten sözler. Sözler herseyı saklı tutar ama müebbet kalan akdi ne bilebilir ki?

Tutulmuş bir kayıp ilanının gölgesinde kendınden bır hayalı arayan dizeler.

Sessizce sokuldun yanıma sessizce sokuldum yanına sessizliğin içinde sessizliği aradım sahi seni hangi sokakta bıraktım beni hangi sokakta bıraktın asla yolumdan dönmem diyenlerin şiiri asla asla diyenlerin şiiri Aşeka Podcast’inde Şahin Toker’in kaleminden ve sesinden..

Düşler içinde bile ‘o’nu arayan bir yer

Arada bır yerde bıraktın belkı bende senı hıssıyle Basbasa bırakıyor daır dızelerınde

Sessizliğin içinde kayboldum anlasana sana tutkunum..

"Zamanın içinde herkes bizi 'biz' sanır ama aslında gerçek özümüz, birinin kalbinde durmuş o bozuk saatte saklıdır. Turgut Uyar’ın kelimeleriyle ruhumuzun dikiş izlerine dokunuyoruz. Kalbin o durduğu ana, tamiri imkansız o eşsiz kırıklığa bir yolculuk..."

Bu, sadece bir şiir değil; bu, bir veda edemeyişin, bir gidişi kabullenemeyişin ve sevdiğini dünyanın tüm kirliliğinden koruma çabasının buruk hikayesidir. Özdemir Asaf, "Seni saklayacağım" derken, aslında bir imkansızlığı, bir çaresizliği mısralara döker.

Bu mısralar, kalbin artık isyan etmeyi bırakıp yorgun bir teslimiyete geçişini anlatır. "Eskisi kadar özlemiyorum seni" derken aslında kastedilen, özlemin bitmesi değil; o yakıcı sızının artık bir yaşam biçimi haline gelmesidir.

Lavinia, sadece bir şiir değil; imkansız bir aşkın, dile getirilemeyen bir vedanın ve hayaldeki o ulaşılmaz kadının ete kemiğe bürünmüş halidir.