Rzeczy Piękne

Pierwsza część rozmowy z Marcinem Ryczkiem – jednym z najbardziej znanych polskich fotografów młodego pokolenia. Artysta mieszka i pracuje w Krakowie.

Zdjęcia Marcina Ryczka prezentowane były na wielu wystawach, m.in. w Japonii, USA, Niemczech, Chinach, Holandii, Rumunii, Indiach, Anglii, Austrii, Danii, Włoszech, Serbii, Tajwanie i Francji. Znalazły się na łamach największych światowych magazynów, dzienników i serwisów internetowych, m.in. „The Guardian”, „The Telegraph”, „Der Spiegel”, „Yedioth Ahronoth”, „La Repubblica”, „Politiken”, „Athens Voice” oraz „National Geographic”.

Jego fotografie chętnie wykorzystują w swoich publikacjach znani polscy reportażyści, m.in. Wojciech Jagielski i Piotr Kłodkowski.

Najbardziej rozpoznawalna praca artysty "Człowiek karmiący łabędzie na śniegu" – nagradzana w prestiżowych, międzynarodowych konkursach, weszła w skład renomowanej kolekcji Bibliothèque Nationale de France w Paryżu oraz do zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach. Wpływowy amerykański portal „The Huffington Post” w 2013 roku uznał ją za jedną z pięciu najlepszych fotografii na świecie. W 2017 roku znalazła się na okładce książki 100 Great Street Photographs autorstwa Davida Gibsona, co potwierdza jej niezwykłą popularność.

Druga część rozmowy z Pawłem Kotowiczem - malarzem, grafikiem i rysownikiem, który od ponad trzydziestu lat tworzy subtelne, nastrojowe pejzaże i martwe natury. Artysta dzieli się swoimi wspomnieniami z podróży, mówi o inspiracjach i ważnych momentach w życiu zawodowym.

Rozmowa z Pawłem Kotowiczem - polskim malarzem, grafikiem i rysownikiem, który od ponad trzydziestu lat tworzy subtelne, nastrojowe pejzaże i martwe natury. W pierwszej części rozmowy opowiada m.in. o początkach swojej drogi twórczej i o pracy nad warsztatem malarskim.

Główną metodą twórczą Mateusza Szczypińskiego jest operowanie cytatem, odwoływanie się do powszechnie znanej tradycji, obrazów i klisz zakodowanych w masowej świadomości. W grze z tradycją, historią sztuki i pewnymi kliszami kulturowymi, wykorzystuje technikę kolażu, medium, które jak podkreśla najlepiej oddaje wielowątkowość i zróżnicowanie kultury, w której funkcjonujemy. Dla niego komunikowanie się, wchodzenie w dialog z tradycją jest nieodłącznym elementem tworzenia.

Druga część rozmowy z Martą Norenberg - jubilerką, która stworzyła autorską pracownię pod nazwą Sztuk Kilka. W tym odcinku opowiada o swojej fascynacji Japonią, inspiracjach twórczych i wędrówkach szlakami rzemiosła artystycznego.

Rozmowa z Martą Norenberg – jubilerką, która stworzyła autorską pracownię pod nazwą Sztuk Kilka. Tworzy unikatowe egzemplarze kolczyków i fantazyjnych naszyjników.  Projektuje oryginalne broszki i medaliony o niezwykłym kształcie, a  także piękne bransolety i klamry do włosów. W swojej pracy kieruje się  ku tradycyjnemu rzemiosłu i dąży do osiągnięcia satysfakcji twórczej.

Klejenie, uzupełnianie ubytków, szlifowanie, naprawa konstrukcji, barwienie, politurowanie... a na koniec zakładanie okuć - te wszystkie czynności są częścią codziennej pracy renowatorki mebli Mai Fortuny-Hołuj, która prowadzi w Krakowie od 2014 r. pracownię Alter Novum. 

Za główny cel postawiła sobie zapewnienie najwyższej jakości usług w dziedzinie renowacji antyków: mebli, zegarów oraz innych zabytkowych przedmiotów. I to jej się udaje z wielkim sukcesem! Maja specjalizuje się w odnawianiu mebli i zegarów typu Boulle.   

W drugim odcinku rozmowy z Martą Pokojowczyk omawiamy temat integracji dwóch dziedzin sztuki: malarstwa i tkaniny artystycznej. Tkactwo ma wiele wspólnego z teorią koloru – mówi artystka i wyjaśnia jak wygląda komponowanie obrazów z cyklu „Horyzonty”. Opowiada także o projekcie „Humanizm tkanin”, który powstał po długich eksperymentach budowania na krośnie form przestrzennych i pracy z kolorem.

Marta Pokojowczyk – malarka i historyczka sztuki, w swojej działalności projektowej i artystycznej, wykorzystuje tkactwo ręczne w projektowaniu innowacyjnych form dekoracyjnych do wnętrz, tak zwanych „Kanw 3d”. Artystka prowadzi manufakturę tkacką pod nazwą „Interweave Studio”, w której rozwija koncepcję „Humanizmu tkanin”, kierującą się ku doświadczaniu ręcznie tkanych form.

W drugiej części wywiadu lutnik Mateusz Halicki opowiada o swoich pierwszych doświadczeniach zawodowych i wchodzeniu w tajniki profesji lutnika. Przytacza dwadzieścia złotych porad dla rzemieślników z przełomu XIX i XX wieku, które nie straciły nic ze swojej aktualności. Jedna z tych sentencji brzmi następująco: „Ucz się wszystkiego aż do śmierci, a przede wszystkiem staraj się wydoskonalić w swym zawodzie, staraj się abyś został najświatlejszym artystą pomiędzy twymi kolegami”.