สมชีวิตา การทำให้ชีวิตนั้นสมดุลย์ ชีวิตก็เปรียบเหมือนตาชั่งการหนักไปข้างใดข้างหนึ่งก็ทำให้เสียศูนย์ได้เหมือนกัน วันนี้ลองมาดูความสมดุลย์ด้านการใช้จ่ายว่าจะใช้อย่างไรถึงเรียกว่าสมดุลย์ ไม่มากไม่น้อยเกินไป

ภารตะนิยาย เป็นวรรณกรรมสันกฤตของอินเดียมานานนับพันปี มีทั้งคุณค่า ความบันเทิง ที่เป็นเรื่องย่อยจากคัมภีร์พระเวท มหากาพย์มหาภารตะและรามายณะ รวมถึงคัมภีร์ปุราณะฉบับต่างที่อาจารย์ ดร.ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา เคยได้แปลไว้

วันนี้เสนอตอนศีพีกษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรม

(๑๕๕) สหาย เราก็มี ๔ เท้า แม้ท่านก็มี ๔ เท้า จงกลับมาสู้กันก่อนเถิดสหาย ท้านกลัวหรือจึงหนีไป

(๑๕๖) นี่เจ้าสุกร ท่านเป็นสัตว์สกปรก มีขนเหม็นเน่า มีกลิ่นเหม็นฟุ้งไป สหาย ถ้าท่านประสงค์จะสู้รบกับเรา เราก็จะให้ขัยขนะแก่ท่าน

ผู้เป็นราชสีห์ย่อมไม่ต่อสู้กับหมูที่เหม็นเน่าเพราะตัวเขาจะติดกลิ่นเหม็นนั้นไปด้วย จงมอบชัยชนะให้แก่เขาไป

เล่าเรื่องชาดก ตอนราโชวาทชาดก ว่าด้วยวิธีชนะ เมื่อพระราชาสองพระองค์เดินทางมาในทางเกวียนเดียวกันแต่คนละฝั่งกัน ทางเกวียนนั้นไม่สามารถสวนกันได้ ต้องมีฝ่ายหนึ่งหลีกทางให้อีกฝ่ายหนึ่ง ความยิ่งใหญ่ของแต่ละฝ่ายจะวัดกันอย่างไร

เล่าเรื่องภารตะนิยาย เป็นนิยายโรแมนติกโบราณบันทึกเป็นภาษาสันกฤต มีอายุมากกว่า ๑๐๐๐ ปี

เล่าเรื่องใบกะเพรากับการบูชาเทพ ต้นไม้ที่เรารู้จักกันเป็นอย่างดีกับเมนูอาหารตามสั่ง และเรานำกะเพราบูชาเทพองค์ไหน

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของโลก หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปแต่ความจริงย่อมไม่เปลี่ยนแปลง สตีฟ จ๊อบส์ บุคคลที่ผมให้เครดิตว่าเค้าเปลี่ยนแปลงโลก ในช่วงชีวิตที่ผมมีชีวิตอยู่ เขาได้กล่าวสุนทรพจน์สั้นๆให้กับนักศึกษาที่กำลังจบมหาวิทยาลัยและเป็นสุนทรพจน์ที่กระตุ้นเตือนความเป็นตัวคุณขึ้นมาจากการเป็นตัวเขา เขาเล่าถึงความเปลี่ยนแปลง 3 สิ่งในชีวิตซึ่งผมคิดว่า เมื่อชีวิตคุณถึงจุดที่ต้องเปลี่ยนแปลง คุณควรกลับมาฟังสตีฟ จ๊อบส์พูดกับคุณ

ถ้าพูดถึงโรงพยาบาลพวกเราทุกคนนึกภาพคนแรกออกก็คือหมอ ผมได้มีโอกาสได้นั่งคุยกับหมอแบบไม่ใช่คนป่วย คุณหมอให้แนวคิดแนวใหม่ว่า เราต้องพัฒนาและให้ความสำคัญกับบุคคลากรอื่นๆในโรงพยาบาลให้มากขึ้น เช่นนักโภชนาการ นักกายภาพบำบัด เภสัชกร และพยาบาล เมื่อเราดึกศักยภาพของเขาเหล่านี้ได้มากขึ้นหมอจะมีเวลามากขึ้นเพื่อไปดูเคสที่สำคัญมากต่อไป

เรื่องของหมาขี้เรื้อน หมาขี้เรื้อนมันจะคันอยู่ตลอดเวลา และก็มักจะคิดว่าสิ่งรอบตัวนี้คือสิ่งที่เป็นต้นเหตุให้มันคันแต่ไม่เคยคิดว่าแท้จริงแล้วตัวมันต่างหากที่คัน ไม่ใช่สิ่งรอบตัว

หัวใจที่พระเจ้ามอบมาให้แค่ดวงเดียว เราจะถนอมรักษาให้อยู่กับเราได้นานที่สุดได้อย่างไร