من و ویززز با یک قهرمان آشنا شدیم، قهرمانی که با مرد عنکبوتی و بقیه یکمی متفاوته. آقای ابوالقاسم فردوسی نویسنده کتاب شاهنامه که کمک کرد زبان فارسی باقی بمونه. فردوسی می‌دونست که باید عمرش رو صرف ساختن دنیایی بهتر بکنه و حدود ۳۰ سال برای کتابش وقت گذاشت. حالا تو دنیای امروز ما می‌خوایم چطوری از شاهنامه استفاده کنیم؟

من و ویززز یک کتاب جدید کشف کردیم. با ایلای، پانچلو و دوستانش آشنا شدیم و فهمیدیم که هر کدوم از ما یک هدیه مخصوص به خودمون تو وجودمون داریم. این هدیه مخصوص در مسیر کمک کردن به بقیه خیلی به درد می‌خوره.

این قسمت رو توی حیاط ضبط کردیم. روی یک زیرانداز، زیر درخت شاتوت و کنار گل‌های باغچه نشستیم و ویززز از یک نگرانی بزرگ گفت. مامان یک راه حل جالب برای مبارزه با نگرانی بزرگ ویززز یعنی فراموشی تجربیاتش روی زمین مطرح کرد و تهش رسیدیم به دفتر یادگیری‌ها!

تو این قسمت در مورد روز جهانی سلامت صحبت کردیم، با سازمان جهانی بهداشت هم آشنا شدیم و فهمیدیم این سازمان، هر سال، برای روز جهانی سلامت یک شعار خاص انتخاب میکنه که تا سال دیگه همون روز، همه روی اون شعار تمرکز کنند. اگر گفتید شعار امسال چیه؟! جواب رو یکی از درخت‌های کوچه که با ویززز دوست شده از رادیو شنیده بود.

سیزده به در بخش مورد علاقه نوروز برای بابای منه. توی این قسمت کلی در مورد سیزده به در، طبیعت و کارهایی که از قدیم توی این روز انجام میدیم، حرف زدیم تا ویززز بهتر و بیشتر در مورد این رسم مهم یاد بگیره. راستی، مامان ماجرای مبارزه تیر، ایزد باران و اپوش دیو خشکسالی هم تعریف کرد و قرار شد که به تیر کمک کنیم تا توی این مبارزه برنده بشه.

نوروز و بهار با همه قشنگی‌هاشون اومدند و دل خانواده ما و همه مردم رو حسابی شاد کردند. توی این قسمت در مورد چهارشنبه سوری و مشکل بزرگی که من و مامان فکر می‌کردیم داریم ولی در واقع نداشتیم صحبت کردیم. نوروز و هفت سین رو به ویززز معرفی کردیم، دوستان و فامیل رو دیدیم و در نهایت قرار شد که نوروز رو به فضا صادر کنیم!

۲۹ اسفند روز خاصّی به حساب میاد. هم دیگه عید خیلی خیلی نزدیکه، هم این که به عنوان روز جهانی شادی ثبت شده است. ویززز ولی زیاد خوشحال نبود. مامانم چند تا ایده داشت و کلی تلاش کردیم تا ویززز دوباره شاد و خوشحال بشه. این پیشنهادات مامانم فقط مخصوص ویززز نبود، برای همه آدم‌ها، چه بزرگ چه کوچیک مفید خواهد بود. عیدتون مبارک!

این قسمت، در مورد یکی از کلمه‌های مورد علاقه‌ من صحبت کردیم، دِرَخت. تو تقویم ایران، روز ۱۵ اسفند ماه، روزی که به همین کلمه‌ مورد علاقه‌ من مربوطه، روز درختکاری. به مناسبت این روز، من و ویززز یک درخت اُرس کاشتیم. در مورد فرسایش خاک و نقش درخت‌ها در محافظت از خاک هم صحبت کردیم. تازه در مورد خانم نالینی نادکارنی، یک دانشمند خیلی جالب که روی درخت‌ها تحقیق میکنه هم حرف زدیم.

روزی که من از مدرسه تا خونه رو با آخرین سرعت دویدم. آخه می‌خواستم حرف‌های خانم معلم در مورد روز جهانی حیات وحش و یوزپلنگ‌ها رو به مامان و ویززز بگم. همین شد که در مورد حیوانات وحشی، اکوسیستم و این که چه کارهایی از ما برمیاد که به حیات وحش کمک کنیم حرف زدیم. متاسفانه، وسط گفت و گو بودیم که ویززز فهمید قصه‌های ترسناکی که درخت‌ها براش تعریف کرده‌اند واقعی بوده است.

ما در مورد عدالت اجتماعی حرف زدیم و به نظرم خیلی جالب بود. دلم می‌خواد شماها هم حرف‌هامون رو بشنوید و بعد فکرهاتون رو برای من و مامان و ویززز بفرستید، آخه مامانم گفت که به وجود آوردن عدالت اجتماعی یک کار جمعی هست و باید همه‌مون براش تلاش کنیم. مامان به یک از راه‌های کمک کردن به این مسیر اشاره کرد و من که عاشق این راهم. قصه‌ها! وسط همین گفتگو بود که ویززز باعث شد یک اتفاق خارق العاده رخ بده.