Göbeklitepe’de korku, doğaya karşı inşa edilmiş taş bir merkezti. bilindik melodileriyle Shostakovich ise korku, hayata karşı takılmış sesli bir maske. Biri taşla konuşur, diğeri notayla susar. Göbeklitepe’de insan, korkusunu sabitlemek için mimarlık icat etti.

Shostakovich’te insan, korkusunu gizlemek için müziği dönüştürdü. İkisinde de ortak olan şey: Korku, insanı susturmaz.Korku, insanı yaratıcı olmaya zorlar.

Bu iki bölümde korkunun mimarlıkta nasıl merkeze, müzikte nasıl maskeye dönüştüğünü aynı hikâyenin farklı sahneleri olarak okuduk.

🎧 DİNLEME NOTU

Bu bölüm, kulaklıkla ve dikkatle dinlenmesi önerilen bir anlatıdır.