
Sign up to save your podcasts
Or


אין דעם שיעור ווערט אויסגעקלארט די אמתע משמעות פון אריסטו׳ס זאץ “חוש המישוש חרפה” און וויאזוי דער רמב״ם האט עס פארשטאנען. די הויפט נקודה איז אז דאס רעדט זיך נישט וועגן תענוגי הגוף אליין, נאר וועגן די בושה פון איינעם וואס קען זיך נישט איינהאלטן אין די נושא, ווייל דאס ווייזט אז ער איז מער א בהמה ווי א מענטש. עס ווערט אויך באהאנדלט די פאלשע קריטיק פון אגרת הקודש אויפן רמב״ם, און אויסגעקלארט אז קיין איד האט קיינמאל געהאלטן אז דער גוף אליין איז עפעס שלעכטס וואס דער אייבערשטער האט געמאכט.
Please support our beis medrash
https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94
make a monthly membership
Membership Levels
📌 This Shiur Also On
📺 Watch on YouTube
🎬 Watch on Website
📝 Read Transcript
🌐 English Transcript
🌐 Hebrew Transcript
דער שיעור אונטערזוכט די גרונט-טעות אין פארשטיין תאוות און תענוגים: צי זענען אלע פיזישע תאוות בעצם די זעלבע זאך (נאר אין אנדערע כמות), אדער צי איז יעדע תאוה א באזונדערע איכות. דער רמב״ן ווערט קריטיזירט פאר זיין שיטה אז “קדושים תהיו” מיינט נאר פרישות אין כמות, און אז די תורה האט געלאזט א “לאך” ווייל מ׳קען זיין א “נבל ברשות התורה”. דער שיעור ברענגט ראיות פון די תורה׳ס אייגענע חילוקים צווישן פארשידענע מאכלים און עריות, און פון די פראקטישע מציאות אז מענטשן האבן טאקע פארשידענע תאוות פאר פארשידענע זאכן. די הויפט-טענה איז אז דער מאטעריאליסטישער מאדעל וואס רעדוצירט אלעס צו איין “באטן וואס מ׳דרוקט” פארשטערט דעם גאנצן תיקון פון חתונה און מאכט אומעגלעך צו ארבעטן אויף מידות, ווייל מ׳קען נישט מתקן זיין עפעס וואס מ׳פארשטייט נישט ריכטיג.
Please support our beis medrash
https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94
make a monthly membership
Membership Levels
📌 This Shiur Also On
📺 Watch on YouTube
🎬 Watch on Website
📝 Read Transcript
🌐 English Transcript
🌐 Hebrew Transcript
דער שיעור באַהאַנדלט די מידה פון זהירות/פרישות (temperance) און פרעגט פאַרוואָס עס פעלט פּראַקטישע ערפאַרונג און ווירקזאַמע דרשות אויף דעם געבעט. עס ווערט געמאַכט אַ חילוק צווישן צוויי סאָרטן תאוות: נאַטירליכע תאוות (וואָס אַלע מענטשן האָבן) און אַנדערע תאוות, און עס ווערט געקלערט אַז רוב מוסר-דרשות זענען נישט דעטאַליִרט גענוג כּדי צו העלפן למעשה. די דיסקוסיע ברענגט אַרויס אַז מענטשן ווערן באַאיינפלוסט דורך וואָס זיי לערנען און זען, און אַז עפעקטיווע מוסר-לימוד דאַרף אָנגעבן ספּעציפישע, רעאַליסטישע שריט אַנשטאָט נאָר אַלגעמיינע קרעכצן וועגן מדריגות.
Please support our beis medrash
https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94
make a monthly membership
Membership Levels
📌 This Shiur Also On
📺 Watch on YouTube
🎬 Watch on Website
📝 Read Transcript
🌐 English Transcript
🌐 Hebrew Transcript
דער שיעור אנאליזירט די פילאזאפישע פראבלעם פון תאוה דורך א מעשה פונעם חוזה פון לובלין, וואו א איד טענה׳ט אז זיין א רבי איז אויך א תאוה. דורך א טיפע אונטערזוכונג פון די פינף חושים און די חילוק צווישן תענוגי הגוף און תענוגי הנפש, ווערט געקלערט אז די מידה פון פרישות רעדט זיך ספעציפיש וועגן חוש המישוש און חוש הטעם – די תענוגים וואס זענען שייך צו די בהמה׳דיגע חלק פון מענטש. דער רמב״ם׳ס שיטה ווערט מבואר אז די פראבלעם איז נישט די תענוג אליין, נאר ווען מען מאכט די תענוג פאר די תכלית פון לעבן אנשטאט צו נוצן עס כדי צו דערגרייכן די אמת׳ע מענטשליכע תכלית פון שכל און חכמה.
Please support our beis medrash
https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94
make a monthly membership
Membership Levels
📌 This Shiur Also On
📺 Watch on YouTube
🎬 Watch on Website
📝 Read Transcript
🌐 English Transcript
🌐 Hebrew Transcript
From the publisher's feed