คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

 คำหนุนใจประจำวันจากพระวจนะ โดย อ.ธงชัย ประดับชนานุรัตน์

พระธรรมนำชีวิต  โดย วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

16/11/20

       ชีวิตของเราทุกคนจะต้องเดินไปบนทางที่อาจจะคดเคี้ยว และเราจะเจอ

ทางแยกที่ต้องเลือกเสมอ แน่นอนเราทุกคนไม่ชอบทางยากๆแบบนี้ ที่ต้องเลือก พวกเราทุกคนต่างหาทางที่จะออกจากทางที่น่ากลัวนี้เสมอ จริงไหมครับ?

“ถึงกระนั้นก็ดี ข้าพระองค์อยู่กับพระองค์เสมอ พระองค์ทรงจับมือขวาของข้าพระองค์ไว้ พระองค์ทรงนำข้าพระองค์ด้วยคำปรึกษาของพระองค์ และภายหลังพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์ให้ได้รับเกียรติยศ” สดุดี 73:23-24 

       ให้เราจับมือของพระเจ้าไว้ให้แน่น ยึดไว้ให้มั่น ยิ่งทางน่ากลัวมากแค่ไหน อยู่ให้ใกล้พระองค์เข้าไว้ เราจะปลอดภัยแน่นอน

       พูดถึงสิ่งนี้ทำให้ผมคิดถึงตอนเป็นเด็กผมชอบออกไปหาปลากับอาท่านนึง ท่านชื่อว่าอาเชื่อม ท่านเป็นคนหาปลาเก่ง มากๆ เราจะเดินกันไปตามคลอง ผ่านร่องน้ำตามสวนหมาก สวนมะม่วง แต่สิ่งที่ผมกลัวที่สุดก็คือตอนข้ามสะพาน ที่เป็นเพียงต้นหมากต้นเดียวพาดวางข้ามคลอง สิ่งที่ช่วยผมก็คืออาเชื่อม ผมต้องอยู่ติดอาไว้ จับมืออาเชื่อมไว้ให้มั่น แล้วหลังจากความกลัวผ่านไป ก็จะถึงตอนที่ชอบที่สุดก็คือ ตอนที่ผมช่วยอาเชื่อมแกะปลาออกจากแห พี่น้องเชื่อผมไหมผมไม่เคยขออาเชื่อมสอนทอดแหเลยสักครั้งนะครับ แต่ผมก็ชอบไปหากับเขาครับ

ถ้าพวกเราเชื่อ วางใจในพระเจ้าเหมือนเด็กๆแบบผมว่าอาเชื่อมจะนำและช่วยให้ผมปลอดภันได้แน่ๆ มีพระพรรออยู่แน่นอนครับ

“เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก หาเหตุผลอย่างเด็ก แต่เมื่อข้าพเจ้าเป็นผู้ใหญ่ ข้าพเจ้าก็เลิกอาการของเด็ก เพราะว่าเวลานี้เราเห็นสลัวๆ เหมือนดูในกระจก แต่ในเวลานั้นจะเห็นแบบหน้าต่อหน้า เวลานี้ข้าพเจ้ารู้เพียงบางส่วน แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้แจ้งเหมือนพระองค์ทรงรู้จักข้าพเจ้า” 

1 โครินธ์ 13:11-12 

       พี่น้องวันนี้เราเติบโตขึ้นมากแค่ไหนครับ เมื่อทางยาก ทางแยกมาถึง อาการของเราเป็นเด็ก หรือผู้ใหญ่แล้ว เรานิ่งสงบรอการช่วยเหลือ และทางออกที่มาจากพระเจ้า หรือโวยวาย ตีโพยตีพาย พยายามทุกอย่างด้วยตัวเอง ในทุกการทดสอบ จะมีผลที่ทำมห้เรารู้ว่าตอนนี้เราอยู่ในระดับไหนเสมอ ขอพระเจ้านำให้เราที่จะมีทัศนคติ ที่อยากจะเหมือนพระองค์ให้มากขึ้นๆ นั่นคือการแสดงผลของการเติบโตฝ่ายวิญญาณมากขึ้น ผมแปลคำนี้ให้เป็นรูปธรรมให้เข้าใจง่ายขึ้น  การเติบโตฝ่ายวิญญาณ คือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้เหมือนพระเยซูมากขึ้น เมื่อมีปัญหามากระทบนั่นกำลังเป็นข้อสอบว่าเราเติบโตขึ้นมากแค่ไหน 

       พี่น้องครับวันนี้เราเรียนโรงเรียนชีวิตในพระเยซูมากี่ปีแล้วครับ ทิ้งท้ายวันนี้ด้วยคำถามนี้ วันนี้เรียนชั้นไหนแล้วครับ ยังคงอยู่อนุบาล หรือเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว 

       สู้ๆนะครับ พี่น้องสอบผ่านขึ้นชั้นได้แน่ๆนะครับ มันอยู่ที่ว่า อยากขึ้นไปชั้นต่อไปไหม หรือยังแค่อยากอยู่ห้องนี้ ผมให้กำลังแบบนี้ครับ ชีวิตที่สูงขึ้นก็จะเห็นความงดงามมากขึ้น แต่แน่นอนครับ ก็ยากและเหนื่อยกว่าไม่ทำอะไรอยู่แล้วครับ

Daily Life Devotions โดย อ.วาระ มีชูธน