พระธรรมนำชีวิต
โดยวุฒิ วงศ์สรรเสริญ 30/11/20
ปัญหาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเรา เราไม่มีทางที่จะหลบหลีกปัญหาไปได้ ปัญหาจะมาหาเราทุกวัน สิ่งที่สำคัญคือการตอบสนองของเราต่อปัญหานั้น
เราจึงพยายามแก้ไขมันด้วยตัวเอง นี่เป็นการตอบสนองต่อปัญหาด้วยความชิน เราทำโดยอัตโนมัติ แต่การทำแบบนี้ มักจะสร้างความหงุดหงิดเสมอ และสิ่งนี้ทำให้ใจของเราออกห่างจากพระเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ
“เราจะแนะนำและสอนเจ้าถึงทางที่เจ้าควรจะเดินไป เราจะให้คำปรึกษาแก่เจ้าและเฝ้าดูเจ้าอยู่ อย่าเป็นเหมือนม้าหรือล่อที่ปราศจากความเข้าใจ ซึ่งต้องติดสายผ่าปากและบังเหียน มิฉะนั้นมันจะไม่มาใกล้เจ้า” สดุดี 32:8-9
อย่าให้การแก้ปัญหา เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา อย่าให้ใจของเราท้อแท้เพราะความรับผิดชอบที่อยู่ตรงหน้า จงให้ความสำคัญที่พระเจ้าเหนือทุกสิ่ง พระเจ้าจะสำแดงทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นวิธีการจัดการกับปัญหานั้นๆ และพระองค์จะสำแดงว่าอะไรที่สำคัญจริงๆสำหรับเรา
“แต่มารธาวุ่นวายอย่างมากกับการปรนนิบัติ จึงมาทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ไม่สนพระทัยหรือที่น้องสาวของข้าพระองค์ปล่อยให้ข้าพระองค์ปรนนิบัติอยู่คนเดียว? ขอพระองค์สั่งน้องให้มาช่วยข้าพระองค์ด้วย” แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบนางว่า “มารธา มารธาเอ๋ย เธอกระวนกระวายและร้อนใจหลายอย่างเหลือเกิน สิ่งที่จำเป็นนั้นมีเพียงสิ่งเดียว และมารีย์ก็เลือกเอาส่วนที่ดีนั้น ใครจะชิงเอาไปจากเธอไม่ได้” ลูกา 10:40-42
พระเยซูทรงเตือนมาธาที่ร้อนใจในหลายเรื่องเกี่ยวกับงานปรนนิบัติรับใช้ของเธอ จนเธอหงุดหงิด จะมีบางสิ่งที่สำคัญกว่างานที่เราคิดว่าสำคัญ นั่นคือการที่เราจะได้ใช้เวลากับพระเจ้าเสมอ และในการใช้เวลากับพระเจ้า อย่าลืมที่จะบอกทุกความหงุดหงิดใจในปัญหาจากการงานนั่นๆ แล้วก็อย่าลืมที่จะขอกำลังจากพระองค์เพื่อที่จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดในการปรนนิบัติรับใช้
“ปลายทางของพวกเขาคือความพินาศ พระของเขาคือกระเพาะอาหาร เขาโอ้อวดในสิ่งที่น่าอับอายของพวกเขา พวกเขาคิดแต่เรื่องทางโลก แต่เราเป็นพลเมืองแห่งสวรรค์ และเรารอคอยผู้ช่วยให้รอดจากสวรรค์คือพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทรงเปลี่ยนแปลงร่างกายอันต่ำต้อยของเรา ให้เหมือนพระกายของพระองค์ที่เต็มด้วยพระรัศมี ตามพลังอำนาจที่ทำให้พระองค์สามารถให้ทุกสิ่งอยู่ใต้อำนาจของพระองค์” ฟีลิปปี 3:19-21
อย่าเพียงแต่รับใช้ไปตามอารมณ์ เพราะเราอาจจะไม่ได้ทำทุกสิ่งเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า เราอาจจะทำไปเพราะเพียงแค่คิดว่าจะมีกิน มีความสุข พวกเราต้องมีสติหรือรู้ตัวว่า เราเป็นใคร กำลังทำอะไรอยู่ ขอพระเจ้าเมตตาเราทุกคน
วุฒิ วงศ์สรรเสริญ