คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่44)

ป่วยเพราะโง่?

“เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นคนนั้นนอนอยู่

และทรงทราบว่าเขาป่วยอยู่อย่างนั้นนานแล้ว

พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า

“ท่านอยากจะหายเป็นปกติหรือเปล่า?””

‭‭ ~ยอห์น‬ ‭5‬:‭6‬ ‭THSV11‬‬

“When Jesus saw him lying there and learned that

he had been in this condition for a long time,

he asked him, “Do you want to get well?””

‭‭ ~John‬ ‭5‬:‭6‬ ‭NIV‬‬

พี่น้องที่รัก

ถ้าพระเยซูคริสต์ตรัสถามคุณในวันนี้ว่า

“ท่านอยากจะหายเป็นปกติหรือเปล่า?””

…คุณจะตอบว่า อย่างไร?

มีเรื่องหนึ่งเล่าว่า…

“ชายคนหนึ่งเข้าร้านขายยา พบเภสัชกร จึงพูดว่า

"ซื้อยาแก้กรดไหลย้อนครับ.."

เภสัชกร นั้นถามว่า

"จะเอาเกรดไหน.? มี 3 เกรด..ถูก..กลาง..แพง

คุณภาพยาขึ้นกับราคาครับ“

ชายคนนั้นตอบว่า

"เอาเกรดไหนก็ได้ ที่กินแล้วหายน่ะ."

เภสัชกร กล่าวว่า

"ไม่มีๆ โรคแบบนี้ ยาไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้

ถ้าคุณรักษาด้วยยา คุณจะต้องกินยาไปตลอดชีวิต"

ชายคนนั้นจึงถามกลับว่า

"แล้วมันมีวิธีรักษาด้วยวิธีอื่นหรือไม่?”

เภสัชกรผู้นั้น พูดโดยไม่มองหน้าคนฟังว่า..

"คนที่เป็นโรคกรดไหลย้อน เกิดจากนิสัย 5 อย่าง..

1. ​กินข้าวไม่ตรงเวลา
2. ​กินอาหารรสจัดมาก ๆ โดยเฉพาะเผ็ดจัด
3. ​กินมากเกินไป
4. ​ กินแล้ว...เข้านอนทันที
5. ​เครียดตลอดเวลา

ถ้าอยากหาย ก็ให้ไปเปลี่ยนนิสัย..ไม่ต้องกินยา"

ชายคนนั้นยืนนิ่ง คิดในใจสักครู่ แล้วก็ค่อยๆเปิดประตู เดินออกจากร้านไป!

10 วัน ผ่านไป ชายคนนัันผ่านร้านขายยานั้น เห็นไฟยังไม่ปิด

ก็รีบจอดรถเดินเข้าไปในร้าน

เภสัชกรคนเดิมเห็นเข้าก็พูดว่า..

"อ้าวเป็นไงครับ..โรคกรดไหลย้อน ?"

ชายคนนั้น ปรี่เข้าประชิดตัวแล้วยกมือไหว้กล่าวว่า

"ขอบพระคุณมากครับ..หายแล้วครับ"

พูดจบแล้ว ก็รีบเดินออกจากร้านไป!

ชายคนนัันเป็นวิทยากรเดินสายบรรยายทั่วประเทศ เขากล่าวว่า

“นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมยกมือไหว้คนขายยาที่อายุน้อยกว่าผมมาก

ผมพูดอะไรไม่ออก แต่ผมเชื่อว่า..

เภสัชกรหนุ่มนี่ เขารู้ว่าผมจะพูดอะไร?

เขาสามารถสูบเงินจากผมได้เป็นหมื่น..

และทำกำไรมหาศาล..แต่เขาไม่ทำ

เขาเลือกที่จะช่วยผม..ให้หายป่วย..โดยไม่ได้เงินจากผมสักบาท

เวลานี้ ผม

1. ​กินข้าวตรงเวลา..ทุกมื้อ
2. ​กินอาหารจืด ไม่กินรสจัดหรือเผ็ดจัด
3. ​กินแค่จานเดียวเลิก ไม่ว่าจะอร่อยแค่ไหนก็ตาม
4. ​กินมื้อสุดท้ายกินก่อน 6 โมงเย็น แล้วไม่กินอะไรอีกเลย

ไม่ว่าจะนอนดึกแค่ไหนก็ตาม

1. ​ทำตัวให้มีอารมณ์ดี..ยิ้ม..หัวเราะ มีความสุขทั้งวัน..

ผลที่เกิดตามมาคือ..

- พุงผมหายไป..ไม่มีหน้าท้องไม่อึดอัด

- สุขภาพดีขึ้น.…ไม่เป็นโรคอ้วน

- บุคลิกภาพดีขึ้น..มั่นใจเพิ่มขึ้นเวลาเข้าสังคม

- หายใจสะดวก..ไม่แน่นท้องเหมือนก่อน

- ไม่ง่วงนอน..ไม่อ่อนเพลียเวลาทำงานเหมือนก่อน

- ทำงาน และเคลื่อนไหวร่างกายคล่องตัวขึ้น

ที่สำคัญคือ..ชีวิตผมมีความสุขขึ้นเยอะเลย

นี่แหละ คือ เหตุผลที่ผมต้องไหว้และผมจะไหว้เภสัชกรคนนี้ตลอดชีวิต

..ไม่ว่าผมจะเจอเขาที่ไหน

เพราะสิ่งมีค่าที่สุดที่เขามอบให้ผมก็คือคำเตือนล้ำค่าที่ว่า

โรคภัยไข้เจ็บ 90 % ของผมนี้ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรค แต่เกิดจากเชื้อเลว

ในการดำเนินชีวิตของผมเองทั้งนั้นแหละ!

ดังนั้น ขอทุกท่าน จงดำเนินชีวิตให้ถูกต้อง ด้วยสุขนิสัยที่ดี

กินและพักผ่อน ตามธรรมชาติ แล้วคุณจะไม่ป่วยไม่เป็นโรค..

และไม่ต้องเสียสุขภาพ ไปต้องหาหมอให้เสียเงินและเสียเวลา

…เพราะหมอและยา เขามีไว้ใช้รักษาและขายให้คนที่โง่เท่านั้น!“

พี่น้องที่รัก

ผมไม่ทราบว่า พี่น้องเห็นด้วยกับที่วิทยากรท่านนี้ ได้กล่าวไว้หรือไม่?

แต่ผมยอมรับคำเตือนสตินี้ คิดใคร่ครวญ และนำมาปฏิบัติดู

และก็พบความจริงนั้นด้วยเช่นกัน

ใช่ครับ ถ้าเรา

1. ​ไม่ต้องการเป็นโรค หรือ
2. ​ต้องการหายโรค

เราต้องตระหนักว่า

โรคภัยไข้เจ็บของเรา ส่วนใหญ่มาจากนิสัย การกิน การดื่ม การนอน และการใช้ร่างกายของเราอย่างไม่เหมาะสมทั้งสิ้น

และนี่ไม่ได้เป็นความจริงเฉพาะในทางกายภาพเท่านั้น

แต่ยังเป็นความจริงทางความคิดจิตใจ และ ทางจิตวิญญาณด้วย

ดังนั้น ขอให้เรามีสติ ยั้งคิด ยั้งทำ และเปลี่ยนนิสัยและเปลี่ยนวิถีในการดำเนินชีวิตของเราในบางเรื่องให้ไปในทางที่ถูกที่ควรเพื่อเราจะมีสุขภาพ กาย จิต และวิญญาณที่ดีขึ้น!

และขอให้เราเป็นเหมือนเภสัชกรในเรื่องนี้ ที่มีจิตใจดีงาม ไม่ฉกฉวยแสวงหาประโยชน์จากความเจ็บป่วยของผู้อื่นทั้งๆที่เขามีความชอบธรรมและโอกาสที่จะทำได้

แต่เขากลับให้คำเตือนสติอันมีค่าที่ช่วยผู้ป่วยได้ตรงจุด แม้ว่าตนเองจะไม่ได้รับผลประโยชน์เป็นส่วนตัวเลยก็ตาม

พวกเราบางคนอาจอ้างว่า เราไม่กลัวโรคภัย เพราะพระเยซูคริสต์ทรงฤทธิ์อำนาจในการรักษาเราให้หายโรคได้

แต่ความเป็นจริงก็คือ พระองค์จะไม่มาตามรักษาทุกโรคที่เราเป็น

ดังนั้น ขอให้เรา มาป้องกันและดูแลรักษาทั้งร่างกาย ความคิดจิตใจ และจิตวิญญาณของเราให้มีสุขภาพดีไว้ตลอดเวลา

อย่าให้เราป่วยเพราะความโง่ หรือเพราะนิสัยไม่ดีของเราเลย!

…จะดีไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 14พฤษภาคม2026(ตอนที่44ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่43)

คนถูกทอดทิ้ง!(3)

“พระองค์ทรงให้พี่น้องของข้าห่างไกลจากข้า

ผู้ที่คุ้นเคยของข้าก็หันไปจากข้าเสีย

ญาติของข้าและเพื่อนสนิทของข้าได้ละลืมข้าเสียแล้ว”

‭‭ ~โยบ‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭TH1971‬‬

“God has turned relatives and friends against me,

and I am forgotten.”

‭‭ ~Job‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭CEV‬‬

ขอให้เราจดจำไว่า…

คนเขาอาจจากเราไป แต่พระเจ้าไม่ทอดทิ้งเราแน่!

เช่นเดียวกับโยบ แม้โยบจะรู้สึกโดดเดี่ยว

แต่พระเจ้าก็ยังสถิตอยู่กับเขาจนถึงที่สุด!

บางครั้งพระเจ้าอาจอนุญาตให้เราสูญเสียที่พึ่งซึ่งเป็น’มนุษย์‘

เพื่อให้เราเรียนรู้ที่จะพึ่งพิง‘พระเจ้า’ให้ลึกซึ้งมากขึ้น!

อย่างไรก็ตาม ในวันที่คนอื่น หรือ ในวันที่เราทนทุกข์

เราควรระวังในการตัดสินพระเจ้าหรือคนอื่น

เพื่อนของโยบคิดว่าโยบต้องทำบาปแน่ๆ จึงเกิดเรื่องนี้

พวกเขาจึงพูดตัดสินโยบตามความคิดเห็นของพวกเขา

แต่พวกเขาพลาด เพราะพวกเขา “พูดมากกว่ารัก!”

วิธีหนุนใจคนที่อยู่ในความทุกข์ที่ดีที่สุด ก็คือ

“ฟังให้มากกว่าพูด อย่าพูดอะไรออกมา

หากว่าไม่จำเป็นจริงๆ!”

ขอให้เราฝึกหัดฟัง ด้วยใจ ด้วยตา ด้วยกาย

ควบคู่ไปกับการฟังด้วยหู

(โดยในช่วงเวลาเช่นนี้ ปากไม่ต้องใช้ หรือให้ใช้น้อยที่สุด)

คำเตือนสำคัญในเรื่องนี้ ก็คือ

เมื่อเราเห็นใครคนใดคนหนึ่งกำลังเจ็บปวดหรือทนทุกข์ยาก หรือเคราะห์ร้ายอะไรแบบ

”เคราะห์ซ้ำกรรมซัด“

ก็ขออย่าให้เรารีบด่วนสรุปว่านั่น เป็นเพราะว่าเขาทำบาปมา

เขาจึงต้องถูกกรรมสนอง!

อย่าให้เราละทิ้งหรือทอดทิ้งผู้ใด ที่กำลังประสบเคราะห์กรรม ผิดพลาด อ่อนแอ

บกพร่อง พ่ายแพ้ หรือตกต่ำลง

เพราะนั่นคือช่วงเวลาที่เขาต้องการ“เรา”มากกว่าทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา

ความสัมพันธ์อันแท้จริง ต้องได้รับการพิสูจน์ในฤดูกาลแห่งความทุกข์ทรมาน

ในห้วงเวลาที่เรา หรือ คนที่อยู่กับเรา นั้นไม่มี หรือไม่เหลืออะไร หรือติดลบ จนจมอยู่ในความสิ้นหวัง

คนใดที่ยังอยู่กับเราในช่วงเวลาเช่นนั้น จึงนับว่าเป็นคนที่รักเราจริง

และตัวเราเองก็ควรจะเป็นคนแบบนั้นสำหรับผู้อื่นด้วยเช่นกัน!

บ่อยครั้งที่

“ความทุกข์ยากไม่เพียงเปิดเผยหัวใจของคนที่อยู่กับเรา

แต่มันยังเปิดเผยหัวใจของเราที่มีต่อพวกเขาด้วย!”

…แล้วเวลานี้ หัวใจของคุณเป็นอย่างไร?

พี่น้องที่รัก

ปกติเป็นเรื่องธรรมดาที่เราและคนอื่นๆ จะประสบความทุกข์ยากหรือความเดือดร้อน

ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพราะในชีวิตจริง เราคงไม่อาจหลีกเลี่ยงการเจอะเจอกับ

~ความขัดใจและความขัดแย้ง

~ความผิดใจและความผิดหวัง

~ความรำคาญใจและความอึดอัดใจ

~ความไม่ได้ดังใจ และความเสียใจ และ

~ความไม่พอใจในความเชื่อหรือพฤติกรรมของกันและกันในบางเรื่อง ฯลฯ

อย่างไรก็ตาม เราไม่ควรไร้หัวใจ ในการตอบสนองต่อกันและกัน

โดยใช้การลาจากที่แสนเจ็บปวดใจมากยิ่งกว่าสิ่งเหล่านั้น

…มาเป็นทางเลือกปฏิบัติหรือตอบโต้ต่อกัน!

เราควรตระหนักว่า

• ​ พระเจ้าทรงปรารถนาให้เรา มีความรัก ความเชื่อ และความหวังในกันและกันอยู่เสมอ
• ​พระองค์ทรงปรารถนาให้เรามีความอดกลั้นอดทนต่อกันจนถึงที่สุด
• ​พระองค์ทรงปรารถนาให้เรา เคียงข้างภักดีต่อกันไปจนกว่าวาระสุดท้ายจะมาถึง
• ​พระองค์ทรงปรารถนาให้เกิดความเป็นหนึ่งในความสัมพันธ์ระหว่าง

~เรากับพระเจ้าและ

~เรากับพี่น้องคนอื่นๆของเรา

• ​พระองค์ทรงปรารถนาให้พวกเราทำตามพระทัยของพระองค์

มากยิ่งกว่ามุ่งความสำเร็จตามความปรารถนาของตัวเรา

เพราะความสำเร็จใดๆที่ไม่ได้เป็นไปตามวิถีของพระเจ้านั้น

…นั่นไม่ใช่ความสำเร็จที่แท้จริง!

พี่น้องที่รัก

ขอให้เรารัก เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และตั้งปณิธานว่าเราจะไม่เลือก

การแตกแยก การต่อสู้กัน การทอดทิ้ง และจากกันไปอย่างไร้เยื่อใย

เป็นทางออกในการแก้ปัญหาในคริสตจักรของเราเป็นอันขาด

แต่จะรีบปรับความเข้าใจ รื้อฟื้นความสัมพันธ์ให้กลับมาเหมือนเดิม

และพัฒนาสัมพันธภาพให้ดียิ่งขึ้นกว่าที่ผ่านมา

และถ้าหากไม่มีทางอื่นใดที่จะดีกว่าการทึ่เราต้องแยกจากกัน

ก็ขอให้

1.เป็นการจากกันไปที่ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า และ

2.เป็นการจากกันที่ให้เกียรติแก่กันและกันมากที่สุด

… เห็นด้วยไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 13พฤษภาคม2026(ตอนที่43ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน กลับใจก่อนหมดเวลา Ep.1627

เรื่องราวที่เรากำลังเรียนรู้อยู่ เราต้องเข้าใจก่อนว่า นี่คือคำเตือนของพระเจ้าก่อนเวลาแห่งการพิพากษาจะมาถึง ซึ่งผมก็อยากให้พวกเราอ่าน ฟัง ใช้เวลาทบทวนชีวิตของเราไปด้วยว่า พระเยซูทรงไถ่เราและทรงนำเราเข้ามาติดสนิทกับพระองค์ เพื่อให้ชีวิตที่เคยเป็นเหมือนองุ่นป่าเกิดผลที่ดีได้แล้ว เราจะปล่อยตัว ปล่อยใจไปตามความต้องการ โดยจงใจที่จะละทิ้งพระเจ้าหันไปรักพระอื่นหรือเปล่า เยเรมีย์ 2:20-25 เป็นภาพเปรียบเทียบที่แรงมาก

'“เพราะว่านานมาแล้วเจ้าหักแอกของเจ้า และทำลายโซ่ตรวนของเจ้าเสีย และเจ้าได้กล่าวว่า ‘ข้าจะไม่ปรนนิบัติ’ เพราะเจ้าได้นอนลงเล่นชู้ บนเนินเขาสูงทุกแห่ง และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น ' เยเรมีย์ 2:20

แอกและโซ่ตรวน กำลังพูดถึงการทรงนำและการดูแลของพระเจ้า พระองค์ทรงไถ่พวกเขาออกมาจากการเป็นทาสในอียิปต์ เพื่อให้อิสระแก่พวกเขาในการติดตามพระองค์ แต่พวกเขากลับใช้เสรีภาพนั้นเพื่อหันไปหาสิ่งอื่นแทน พวกเขาพูดว่าจะไม่ปรนนิบัติเพราะเขาได้นอนลงเล่นชู้ ซึ่งเป็นภาพจริงที่คนของพระเจ้าหันไปนมัสการพระของคนคะนาอัน ที่การนมัสการคือการร่วมเพศกับผู้รับใช้ชาย หญิงของพระนั้น พิธีกรรมนี้สนุกแน่นอนจนหลายคนหลงใหลติดอยู่ในบาปนั้น ชีวิตของเราหลายครั้งก็เป็นแบบนั้น พระเจ้าไถ่ปลดปล่อยเราจากบาปจากชีวิตเก่า แต่หัวใจของเรายังโหยหาสิ่งเดิม ๆ สิ่งที่สนุก สิ่งที่ชอบอยู่ ขอเรานำบทเรียนนี้มาสำรวจชีวิตว่า เรายังหลงใหล หรือติดอยู่กับความสนุกอะไร ที่ขัดแย้งกับความเป็นพระเจ้าอยู่หรือเปล่า ขอเราหยุด ก่อนที่จะถึงเวลาแห่งการพิพากษานะครับ

'แต่เราได้ปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นอย่างดี เป็นพันธุ์แท้ทั้งนั้น แล้วทำไมเจ้าเสื่อมทรามลง จนกลายพันธุ์ไปได้? ' เยเรมีย์ 2:21

ข้อ 21 พระเจ้าได้ทรงเลือก ทรงเรียกอิสราเอลไว้เป็นชนชาติพิเศษ แต่พวกเขาเลือกที่จะติดตามพระอื่น จนกลายพันธุ์ไป วันนี้พระเยซูทรงยอมตายเพื่อเปลี่ยนแปลงเรา ทำให้เราเป็นองุ่นพันธุ์ดีที่ต้องติดอยู่กับพระเยซูเพื่อเราจะเกิดผลมาก ในข้อ 22 พูดถึงน้ำด่างและสบู่ เป็นภาพของความพยายามทุกอย่างของมนุษย์ที่จะล้างความผิดบาปของตนเอง แต่ต่อให้พยายามมากแค่ไหน บาปนั้นก็ยังอยู่ต่อหน้าพระเจ้า ข้อ 23-24 พระเจ้าทรงเปรียบเทียบพวกเขากับพฤติกรรมของสัตว์สองชนิด อูฐสาวคะนองอยู่ไม่สุข พฤติกรรมนี้คือควบคุมไม่ได้ มันวิ่งไปทั่วตามความต้องการ และลาป่าที่อยู่ในฤดูติดสัด มันตั้งใจวิ่งไปหาคู่เพื่อผสมพันธุ์ตามอารมณ์ความอยากของมัน วันนี้พระเยซูทรงไถ่เราแล้ว พระองค์ทรงให้อิสระเสรีภาพกับเราแล้ว เราใช้มันอย่างไร ใช้เสรีภาพนั้นตามพระประสงค์ของพระเจ้า หรือเราใช้มันอย่างอูฐสาว หรือลาที่ติดสัด

'อย่าไปเท้าเปล่า และอย่าให้คอแห้ง แต่เจ้ากล่าวว่า ‘เหลวไหล เพราะข้าได้รักพระอื่น และข้าจะติดตามไป’ ' เยเรมีย์ 2:25

ขอบคุณคณะแปลในฉบับนี้ที่ตีความให้เราเข้าใจว่า คนแปลกหน้า หมายถึง พระอื่น นี่เป็นบทสรุปที่ประชากรพระองค์ละทิ้งพระองค์ และเป็นจุดที่น่ากลัวมาก อิสราเอลไม่ได้พูดว่า ข้าเผลอทำผิด แต่พูดว่า ข้ารักคนแปลกหน้า ในบริบทนี้หมายถึง พระอื่น หรือสิ่งที่เข้ามาแทนที่พระเจ้า ปัญหาของเราคือการทำบาปด้วยการรักสิ่งอื่นมากกว่าพระเจ้า บาปไม่ได้เริ่มตอนที่ลงมือทำ มันเริ่มตั้งแต่ในใจที่เราคิดถึงมัน จนเราเองไม่สามารถควบคุมมันได้เหมือนอูฐสาว และอย่างลาติดสัด กระบวนการของความบาปเริ่มจากการคิดถึง แล้วก็เริ่มลอง เพราะคิดว่าไม่มีใครรู้เห็น ไม่มีใครเห็น แต่ความจริงเพราะพระเจ้าทรงทราบและเห็นทุกสิ่ง เมื่อทำมันจะเริ่มชอบ จนพัฒนาไปเป็นรักมัน และสุดท้ายก็จบลงที่เลิกไม่ได้ เพราะเสพติดสิ่งนั้นแล้ว ขอพระเจ้านำให้เราจะคิดถึงพระเจ้าตลอดเวลา ติดอยู่ อาศัยอยู่ในพระองค์ จดจ่อที่พระเจ้า พระเยซู พึ่งพากำลังที่มาจากพระวิญญาณของพระเจ้า เพื่อเราจะไม่หลุดไปจากพระเจ้า วันนี้ยังมีเวลาครับ พระเยซูตรัสไว้ว่า จงกลับใจเสียใหม่ แผ่นดินสวรรค์มาใกล้แล้ว ขอเราอย่าปล่อยตัว ปล่อยใจจนหมดเวลาเหมือนประชากรของพระเจ้าทั้งอิสราเอล และยูดาห์ ถ้าถึงวันนั้นต่อให้ร้องไห้เสียใจ สำนึกผิด ก็ไม่ทันแล้วนะครับ ขอพระเจ้าเมตตาเราทุกคนครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่า(เลือก)หาเรื่องใส่ตัว Ep.1626

การเลือกของเรามีผลตามมาเสมอ ถ้าเราเลือกที่จะยำเกรงและเชื่อฟังพระเจ้า แม้ในตอนแรกอาจดูยาก แต่ระหว่างทางเราจะปลอดภัยและมีความสุข แต่ถ้าเราเลือกตามใจตัวเอง ทำในสิ่งที่ใคร ๆ เขาก็ทำกัน แม้ตอนแรกอาจจะดูสนุกและง่าย แต่สุดท้ายเราก็ต้องรับผลของสิ่งที่เราเลือกเอง เยเรมีย์ 2:14–19 กำลังอธิบายว่า ทำไมอิสราเอลจึงกำลังจะพัง ทั้งหมดไม่ได้เกิดขึ้นเพราะพระเจ้าโหดร้าย แต่เกิดจากสิ่งที่พวกเขาเลือกเอง

'“อิสราเอลเป็นทาสเขาหรือ? หรือเป็นทาสที่เกิดมาในบ้าน? เหตุใดเขาจึงตกเป็นของปล้น? ' เยเรมีย์ 2:14

นี่เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ แต่ถามเชิงประชดประชัน และพระเจ้ากำลังเตือนว่า อิสราเอลไม่ควรกลับไปอยู่ในสภาพเหมือนทาสอีก เพราะอิสราเอลเป็นประชากรที่พระเจ้าทรงไถ่และทรงเลือกไว้ แต่พวกเขากลับเลือกละทิ้งสิทธิพิเศษนั้น ผู้เชื่อในวันนี้ก็เช่นกัน พระเยซูคริสต์ทรงไถ่เราออกจากการเป็นทาสของบาปแล้ว ใน โรม 6:22 บอกว่า “แต่เดี๋ยวนี้พวกท่านพ้นจากการเป็นทาสของบาป และกลับมาเป็นทาสของพระเจ้าแล้ว...” พวกเราจึงไม่ควรกลับไปใช้ชีวิตภายใต้ความกลัว ความอยากทางเนื้อหนัง และการแสวงหาการยอมรับจากโลกนี้

ในวรรคต่อมาข้อ 15 “เหล่าสิงห์หนุ่มคำรามใส่เขา…” นั่นคืออัสซีเรีย และบาบิโลนที่จะมาทำลายพวกเขา ข้อ 16 “เมืองเมมฟิสและเมืองทาปานเหส ได้โกนกระหม่อมของเจ้าแล้ว” 2 เมืองนี้คืออียิปต์ ถ้าเรายังจำ พงศ์กษัตริย์ที่เราผ่านมาได้แล้ว เราจะพบว่า เขากลับสร้างพันธมิตรไปขอความช่วยเหลือจากอียิปต์ แต่คนอียิปต์นั้น “ได้โกนกระหม่อมของเจ้าแล้ว” การโกนศรีษะในเวลานั้น คือการทำให้อับอาย

'เจ้าหาเรื่องเหล่านี้มาใส่ตัวเจ้าเองไม่ใช่หรือ โดยการทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เมื่อพระองค์ทรงนำเจ้าไปตามทาง? ' เยเรมีย์ 2:17

ผลทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้น มาจากการเลือกของพวกเขาเอง สิ่งนี้ไม่ได้เกิดจากการที่พระเจ้าทอดทิ้งพวกเขา แต่เกิดจากพวกเขาทอดทิ้งพระเจ้าเอง พวกเขาละทิ้งพระเจ้าผู้ทรงนำพวกเขา ทั้ง ๆ ที่ทางของพระเจ้านั้นดีและปลอดภัยที่สุด แต่พวกเขาก็กลับเลือกทางของตัวเอง

'ดังนั้นเจ้าได้อะไรจากการลงไปยังอียิปต์ เพื่อดื่มน้ำในแม่น้ำไนล์? หรือเจ้าได้อะไรจากการลงไปยังอัสซีเรีย เพื่อดื่มน้ำในแม่น้ำยูเฟรติส? ' เยเรมีย์ 2:18

“เพื่อดื่มน้ำ” คือการแสวงหาความมั่นคงจากโลก พวกเขาวิ่งวุ่นไปคนละทิศละทาง เพื่อหาสิ่งที่คิดว่าจะช่วยพวกเขาได้ พวกเขากำลังดื่มน้ำในแม่น้ำไนล์ที่ขุ่นมัว และแม่น้ำยูเฟรติสที่อันตราย ทั้งที่ในข้อ 13 พวกเขาน้ำพุแห่งชีวิตอยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้ว หลายครั้งเราก็เป็นแบบนั้น เราวิ่งหา เงิน ความสำเร็จ ความสัมพันธ์ คอนเนคชั่นและการยอมรับจากผู้คน โดยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะทำให้ชีวิตมั่นคง แต่สุดท้าย สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่กดดัน ควบคุม และทำร้ายหัวใจเราเอง

'ความชั่วร้ายของเจ้าจะตีสอนเจ้าเอง และความไม่ซื่อสัตย์ของเจ้าจะตำหนิเจ้า เจ้าจงรู้และเห็นเถิดว่ามันเป็นความชั่วและความขมขื่น ที่ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า และความยำเกรงเราไม่ได้อยู่ในเจ้าเลย” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพตรัสดังนี้แหละ ' เยเรมีย์ 2:19

หลายครั้งพระเจ้าทรงพิพากษา โดยทรงปล่อยให้มนุษย์ได้รับผลของบาปที่พวกเขาเลือกเอง บาปไม่ได้แค่ทำผิดต่อพระเจ้า แต่มันย้อนกลับมาทำร้ายชีวิตเราเองด้วย ตอนแรกบาปก็ดูน่าสนใจ ตื่นเต้น สนุก และดูเหมือนให้อิสระ แต่สุดท้ายมันจะทิ้งความขมขื่นไว้เสมอ ความบาปจะค่อย ๆ กัดกินชีวิต ความสัมพันธ์ และหัวใจจากภายใน การละทิ้งพระเจ้าอาจดูเหมือนอิสระในช่วงแรก แต่สุดท้ายจะเหลือเพียงความว่างเปล่า ความเจ็บปวด และความขมขื่น คนที่ไม่ยำเกรงพระเจ้า จะวิ่งหาความมั่นคงจากสิ่งอื่นเสมอ

'เพราะฉะนั้นถ้าพระบุตรทรงทำให้พวกท่านเป็นไท ท่านก็เป็นไทจริงๆ ' ยอห์น 8:36

พระเยซูคริสต์ไม่ได้เพียงแค่ยกโทษบาป พระองค์ทรงปลดปล่อยเราให้เป็นไท เป็นอิสระจริง ๆ วันนี้เรากำลังพึ่งอะไรแทนพระเจ้าหรือเปล่า มีอะไรที่เราคิดว่ามันจะช่วยชีวิตเราได้ แต่จริง ๆ แต่มันกำลังทำร้ายชีวิตเราอยู่บ้างไหม อย่าปล่อยให้หัวใจวิ่งกลับไปหาสิ่งที่พระเจ้าทรงไถ่เราออกมาแล้ว เพราะคนที่พระเจ้าทรงไถ่แล้ว ต้องไม่กลับไปใช้ชีวิตเหมือนทาสอีก

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่42)

คนถูกทอดทิ้ง!(2)

“พระองค์ทรงให้พี่น้องห่างเหินข้า

คนสนิทชิดเชื้อก็กลายเป็นคนแปลกหน้า

ญาติของข้าจากไป เพื่อนฝูงก็ลืมข้า”

‭‭ ~โยบ‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭TNCV‬‬

“My brothers stay far away from me. My friends are complete strangers to me. My relatives and my closest friends have stopped coming. My house guests have forgotten me.”

~‭‭Job‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭GW‬‬

คุณเคยถูกคนที่คุณรัก ทอดทิ้งคุณไปบ้างไหม?

คุณเคยถูกคนที่บอกว่ารักคุณ แต่กลับ

เดินจากไป อย่างไร้เยื่อใยบ้างหรือไม่?

ไม่ว่าจะเป็น

1. ​เขาจากคุณไปเอง
2. ​มีคนทำให้เขาจากคุณไป
3. ​มารทำให้เขาจากคุณไป หรือ
4. ​พระเจ้าทรงนำให้เขาจากไป

ผมเอวเคยเจอมากับตัยหลายครั้ง

และหวังว่าจะไม่เจออีก!

อันที่จริงในเรื่องของคริสตจักร ก็มีบางคนที่จากผมหรือคริสตจักรที่ผมอยู่ ไปโดยไม่บอกกล่าว แต่บางคนดีหน่อยช่วยบอก

เหตุผลให้รู้บ้าง

~บ้างก็บอกว่าอยู่กับผมแล้วไม่ได้หรือไม่ก้าวหน้าอย่างที่เขา

ต้องการ

~บ้างก็บอกว่า อยู่กับผมแล้ว ก้าวหน้าช้า ไม่ใช่แนวที่ชอบ

~บ้างก็บอกว่า อยู่กับผมแล้วไม่เกิดผลหวือหวาเหมือนอยู่กับคนอื่น

~บ้างก็บอกว่า อยู่กับผมแล้ว ไม่เห็นหรือไม่มีอนาคต

~บ้างก็บอกว่า เขาไม่พอใจที่ผมไม่จัดการกับคนบางคนหรือเรื่องบางเรื่อง

~บ้างก็บอกว่า พระเจ้าทรงนำเขาให้ไปช่วยพันธกิจบางอย่างที่

ต้องการเขามากกว่า

~บ้างก็บอกว่า พระเจ้าทรงเรียกเขา ให้ไปเริ่มพันธกิจใหม่

~บ้างก็บอกว่า เขาไม่ชอบคนบางคนที่อยู่กับผม ขอจากไป ดีกว่า

~บ้างก็บอกว่า เขาไปที่อื่น เพื่อเห็นแก่คนที่เขารักและห่วงใย

~บ้างก็บอกว่า เขาจากไป เพราะแนวทาง วิถีทาง หรือ ความเชื่อ

ของเราต่างกัน

~บ้างก็บอกว่า ไม่มีปัญหาอะไรกับผมหรือกับโบสถ์เลยแต่ที่เขา

ต้องจากไปด้วยเพราะเห็นแก่คนบางคนที่เขาชอบพอกัน หรือคนในครอบครัวที่ขอจากไปด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่งข้างต้น ฯลฯ

แต่ไม่ว่า จะด้วยเหตุผลใด การที่เขาบางคนทำตัวห่างเหินเหมือนไม่รู้จักกัน จากไป หรือ ทิ้งผมและพี่น้องไป

ล้วนสร้างความเจ็บปวด ร้าวลึกในหัวใจผมทั้งสิ้น!

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ผมคนเดียวเท่านั้นที่เคยถูกทอดทิ้ง

ยังมีคนอีกไม่น้อยที่เคยมีประสบการณ์เช่นเดียวกันนี้

แม้แต่องค์พระเยซูคริสต์เอง ก็ทรงผ่านประสบการณ์คล้ายคลึงกันนั่นคือ พระองค์ก็เคยถูกทอดทิ้ง

~พวกสาวกทอดทิ้งพระองค์หนีไป

~เปโตรผู้ใกล้ชิดพระองค์มากที่สุด ก็ปฏิเสธพระองค์

~ฝูงชนที่เคยโห่ร้องต้อนรับพระองค์กลับร่ำร้องให้ตรึงพระองค์ ฯลฯ

ดังนั้น จึงน่ายินดี ที่พระเยซูคริสต์ทรงเป็นมหาปุโรหิตที่

1). “เห็นใจ” ความอ่อนแอของเรา

2).“เข้าใจ” ความเจ็บของการถูกปฏิเสธและถูกทอดทิ้งของเราอย่างแท้จริง

ดังนั้น เราจึงไม่ควรท้อแท้ ในยามที่คนบางคนหรือบางกลุ่มเดินจากเราไป

ตราบใดที่เราตรวจดูแล้ว เราแน่ใจว่า เราอยู่ฝ่ายเดียวกับพระเจ้า

และมีพระเยซูคริสต์สถิตกับเรา

ขอให้เราจดจำไว้เสมอว่า

“มนุษย์อาจทอดทิ้งเราในยามที่เราย่ำแย่แสนสาหัส

แต่พระเจ้าทรงอยู่ใกล้ที่สุดในวันที่เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากที่สุด”

“People may abandon us in our darkest and most difficult moments,

but God is closest to us on the days we feel the most alone.”

ดังนั้น ที่ผ่านมา เมื่อพบเจอเหตุการณ์ในทำนองนั้น

1. ​ผมจึงเข้าใกล้ชิดติดสนิทกับพระเจ้ามากขึ้น
2. ​ผมทูลขอสติปัญญาและกำลังเพิ่มขึ้นในการรับมือกับ

ความเจ็บปวดนั้น

1. ​ผมทูลขอให้พระเจ้าทรงอวยพรให้ทุกคนที่จากผมไป

อย่างจริงใจ โดยขอให้ทุกคน

1).ล้วนไปดี และ

2).พบเจอคนที่ดีกว่าผมในทุกที่ที่เขาไป!

4.ผมทูลขอความเข้มแข็งให้กับทุกคนที่ยังอยู่กับผม

ให้เขามีกำลังและความสุขความเจริญเติบโตมากขึ้น

5.ผมเรียนรู้ในการสำรวจตัวเอง ปรับปรุงแก้ไขตัวเองให้ดีขึ้น

6.ผมเดินหน้าต่อไปกับพระคริสต์และกับพี่น้องที่อยู่ด้วย

ความไว้วางใจในพระเจ้าอย่างมีความสุขและความยินดี

7.ผมเตรียมพร้อม ที่จะรอรับพี่น้องทุกคนที่จากไป

ในยามที่เขาหวนคืนกลับมา!

…ทำอย่างนี้ ดีไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 12พฤษภาคม2026(ตอนที่42ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่41)

คนถูกทอดทิ้ง!(1)

“พระองค์ทรงให้พี่น้องของข้าออกห่างจากข้า

เพื่อนของข้าก็หมางเมินข้าไป

ญาติของข้าผละหนี และ

เพื่อนของข้าก็ทิ้งข้า”

‭‭ ~โยบ‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭THSV11‬

‬ “God has made my own family forsake me;

I am a stranger to those who knew me;

my relatives and friends are gone.”

‭‭ ~Job‬ ‭19‬:‭13‬-‭14‬ ‭GNT‬‬

โยบกล่าวพรรณนาสถานการณ์ชีวิตของท่านด้วยถ้อยคำข้างต้น

ในช่วงที่ท่านกำลังทุกข์หนักที่สุดในชีวิต คือ

1. ​ถูกพรากแทบทุกสิ่งที่มี จนสูญเสีย

ทรัพย์สิน ลูกๆ และสุขภาพ

1. ​ถูกเข้าใจผิดจากพี่น้องที่ออกห่าง
2. ​ถูกญาติๆผละหนี
3. ​ถูกเพื่อนๆทอดทิ้ง
4. ​ถูกมิตรสนิทกวนใจให้หงุดหงิด
5. ​ถูกภรรยาประชดประชันให้ไปตาย
6. ​ถูกซาตานเล่นงานหนักแบบสาหัส

ใช่ครับ โยบเจ็บปวดจากการสูญเสียและการถูกทอดทิ้ง

ซึ่งไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางกายจากการเสียสุขภาพหรือ เสียทรัพย์สินสิ่งของ แต่ยังเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวใจจากการที่คนใกล้ตัวต่างล้มหายตายจาก หรือหนีไป ในวันที่ท่านสูญสิ้นและล้มลง!

แล้วเราเรียนรู้อะไร จากสิ่งที่เกิดขึ้นกับโยบบ้าง?

1. ​ความทุกข์ทำให้เห็นว่า คนอยู่กับเรา หรือ จากเราไปเพราะอะไร?

1).คนบางคนอยู่กับเรา ~เพราะว่าเรา(มั่ง)มี(ในสิ่งที่เขาต้องการ)

2).คนบางคนจากเราไป~เพราะว่าเราไม่มี(ในสิ่งที่เขาปรารถนา)

ตอนโยบมั่งคั่ง มีเกียรติ ทุกคนก็อยู่กับท่าน

แต่เมื่อชีวิตของท่านพัง หรือสูญสิ้น คนจำนวนมากก็ถอยห่าง

สิ่งนี้สะท้อนความจริงในชีวิตของมนุษย์ว่า

บางความสัมพันธ์นั้น ผูกกับ “ผลประโยชน์” มากกว่า “ความรัก”

โยบจึงรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างที่สุด!

1. ​ความศรัทธาทำให้โยบยอมรับในสิ่งที่พระเจ้าทรงอนุญาตให้เกิดขึ้นกับท่านได้

ท่านพูดว่า

“พระองค์ทรงให้พี่น้องของข้าออกห่างจากข้า”

นี่ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าทรงโหดร้ายต่อเท่าน แต่โยบ

กำลังยอมรับว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ นอกจากพระะจ้าทรงอนุญาต ไม่ว่าท่าน

1).จะเข้าใจในพระประสงค์ของพระเจ้า หรือ

2).จะไม่เข้าใจว่า

“ทำไมพระเจ้ายอมให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น?“

แต่กระนั้น ท่านก็ยังพูดกับพระเจ้าและ ไม่ได้หันหนีไป

จากพระองค์

นี่คือความเชื่อที่ยังเหลืออยู่ท่ามกลางความเจ็บปวด!

1. ​ ความโดดเดี่ยวเป็นหนึ่งในความทุกข์ที่หนักที่สุดที่คนเราจะ

รับได้

บางครั้ง“การสูญเสียสิ่งของ” ยังไม่เจ็บปวดเท่ากับ

“การถูกคนที่รักเมินเฉย!”

มนุษย์เราถูกสร้างมาเพื่อความสัมพันธ์

ดังนั้นการถูกทอดทิ้งที่ทำลายสัมพันธภาพจึงเป็นสิ่งที่กระทบลึกปวดร้าวถึงหัวใจ!

และนี่ทำให้เราเข้าใจความรู้สึกของคนที่กำลังทุกข์เจ็บปวดว่า

สิ่งที่เขาต้องการที่สุดในยามเช่นนั้นไม่ใช่“คำสอน”(ที่ถูกต้อง สมบูรณ์ลึกซึ้ง)

แต่ต้องการคนที่“อยู่ข้างๆ”(ด้วยความเข้าอกเข้าใจ)!

พี่น้องที่รัก

“คนจำนวนมากมักเดินเข้ามาหา ในวันที่เราประสบความสำเร็จ

แต่คนที่ยังอยู่กับเราในวันที่เราพังทลาย คือของขวัญล้ำค่าจากพระเจ้า!”

ดังนั้น

1. ​ขอให้เรายึดมั่นในพระเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ในยามที่เราเผชิญกับความทุกข์และการถูกทอดทิ้ง

2.ขอให้เราจะไม่ทอดทิ้งผู้ใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่ไม่ทอดทิ้งเรา

3.ขอให้เรามองดูว่า“ผู้ใด”ที่กำลังทุกข์ยาก

1).จงเดินเข้าไปหาเขา ให้กำลังใจเขาด้วยความรักห่วงใย

2).จงอยู่เคียงข้างเขา จนกว่าเขาจะผ่านพ้นไปได้ โดยไม่ต้องพูดหรือสอนอะไร( นอกจากที่จำเป็นจริงๆ)

3).จงช่วยในสิ่งที่เขาต้องการซึ่งจำเป็นจริงๆก่อน

…จะดีไหม?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 11พฤษภาคม2026(ตอนที่41ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่าขุดบ่อเอง Ep.1625

จุดเริ่มต้นของการห่างจากพระเจ้า มักเกิดขึ้นเมื่อเราเริ่มคิดว่า มีสิ่งอื่นที่เติมเต็มชีวิตเราได้มากกว่า เริ่มคิดว่าความสำเร็จทำให้เรามั่นคงกว่า เงินทำให้เราปลอดภัย นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราละทิ้งพระเจ้า เยเรมีย์ 2:4–13 พระเจ้าทรงโต้แย้งกับประชากรของพระองค์ด้วยความเสียพระทัย ในข้อ 5 พระเจ้าทรงทวงถามว่าพระองค์ทำผิดอะไร

'พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “บรรพบุรุษของเจ้าพบความผิดอะไรในเราเล่า? เขาจึงห่างเหินจากเรา และไปติดตามสิ่งไร้ค่า และได้กลายเป็นสิ่งไร้ค่า ' เยเรมีย์ 2:5

สิ่งไร้ค่า คำนี้กำลังบอกถึงสิ่งที่มีอยู่จริง แต่จับต้องไม่ได้ และจะหายไปอย่างรวดเร็ว เช่น หมอก เมื่ออิสราเอลหันไปจากพระเจ้าหันไปติดตามสิ่งว่างเปล่า สุดท้ายพวกเขาก็กลายเป็นคนว่างเปล่า มนุษย์จะค่อย ๆ กลายเป็นเหมือนสิ่งที่ตัวเองนมัสการ ถ้าใจของเราหมกมุ่นอยู่กับชื่อเสียง เงินทอง ความสำเร็จ หรือการยอมรับจากคนอื่น สุดท้ายชีวิตจะเหนื่อยและว่างเปล่า เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถเติมหัวใจมนุษย์ได้จริง วรรคต่อมาข้อ 6-7 กำลังสะท้อนถึงวันที่ยากลำบากในถิ่นทุรกันดาร ชีวิตลำบากนั้น พวกเขากลับพึ่งพาพระเจ้า แต่เมื่ออยู่ในดินแดนแห่งพระสัญญา ชีวิตสบายก็กลับละทิ้งพระเจ้า ข้อ 8 ได้ระบุถึงความล้มเหลวของระบบมนุษย์ ปุโรหิตไม่แสวงหาพระเจ้า ผู้เชี่ยวชาญธรรมบัญญัติรู้บทบัญญัติ แต่ไม่รู้จักพระเจ้าและแม้แต่ผู้เผยพระวจนะก็ยังไปฟังเสียงของพระบาอัล

วรรคต่อมาข้อ 9-11 พระเจ้าตรัสว่า “เราจึงยังคงโต้แย้งกับเจ้า” คำว่า “โต้แย้ง” เป็นภาพของการฟ้องร้องในชั้นศาล พระเจ้ากำลังนำคดีของประชากรของพระองค์มาพิจารณา เพราะคนอิสราเอลละทิ้งพระองค์ พระเจ้าตรัสว่า ให้พวกเขาไปดูตั้งแต่เกาะไซปรัส จนถึงเมืองเคดาร์

'มีชนชาติใดเคยเปลี่ยนพระของตน แม้ว่าพระเหล่านั้นไม่ได้เป็นพระ? แต่ประชากรของเราได้เอาศักดิ์ศรีของเขา แลกกับสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ' เยเรมีย์ 2:11

แปลความให้เข้าใจคือ ไม่มีชนชาติใดที่ละทิ้งพระของตน แม้ว่าพระเหล่านั้นจะไม่ใช่พระเจ้าเที่ยงแท้ก็ตาม แต่คนอิสราเอลกลับละทิ้งพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ไปติดตามสิ่งปลอมที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ชนชาติที่กราบไหว้รูปเคารพยังซื่อสัตย์ต่อพระของตน แต่ประชากรของพระเจ้ากลับทอดทิ้งพระองค์ ผู้ทรงช่วยกู้ ดูแล และเลี้ยงดูพวกเขามาตลอด ปัญหาของอิสราเอลจึงไม่ใช่แค่นมัสการผิด แต่คือหัวใจของเขาเปลี่ยนเจ้าของ

'“เพราะว่าประชากรของเราได้ทำความชั่วถึงสองประการ เขาได้ทอดทิ้งเรา ซึ่งเป็นน้ำพุที่มีน้ำแห่งชีวิต แล้วสกัดบ่อน้ำไว้สำหรับตนเอง เป็นบ่อแตกที่ขังน้ำไม่ได้ ' เยเรมีย์ 2:13

บาปสองประการของพวกเขาคือ การทอดทิ้งพระเจ้า และพยายามสร้างแหล่งความมั่นคงอื่นมาแทนที่พระเจ้า พระเจ้าทรงเรียกพระองค์เองว่า “น้ำพุแห่งชีวิต” น้ำพุในโลกโบราณคือแหล่งน้ำสดใหม่ที่ไหลอยู่เสมอ สะอาด มีชีวิตและไม่หมดง่าย ต่างจากบ่อเก็บน้ำที่มนุษย์ต้องขุดขึ้นเอง ซึ่งเต็มไปด้วยตะกอน สกปรก และถ้าเป็นบ่อที่แตก น้ำก็จะค่อย ๆ รั่วหายไปจนไม่เหลืออะไรเลย พระเจ้ากำลังบอกว่า ประชากรของพระองค์กำลังทำสิ่งที่โง่อย่างที่สุด คือทิ้งน้ำพุแห่งชีวิต แล้วไปเหนื่อยขุดบ่อแตกที่เก็บน้ำไม่ได้ นี่มันคือภาพของมนุษย์ทุกยุค เราพยายามสร้างบ่อของตัวเอง บ่อแห่งเงินทอง ความสำเร็จ บ่อแห่งการยอมรับจากผู้คน ทั้งหมดนี้เป็นบ่อแตกที่เราพยายามขุดเอง สุดท้ายก็ไร้ค่าและจะหายวับไปอย่างหมอกควัน

'พระเยซูตรัสตอบว่า “ทุกคนที่ดื่มน้ำนี้จะกระหายอีก แต่คนที่ดื่มน้ำที่เราจะให้กับเขานั้น จะไม่มีวันกระหายอีกเลย น้ำที่เราจะให้เขานั้นจะกลายเป็นบ่อน้ำพุในตัวเขาพลุ่งขึ้นถึงชีวิตนิรันดร์” ' ยอห์น 4:13-14

นี่คือสิ่งที่พระเยซูทรงพูดกับหญิงชาวสะมาเรีย ตัวเราเองหรือโลกนี้ให้ได้เพียงบ่อแตกที่ขังน้ำไม่ได้ แต่พระเยซูคริสต์ทรงเป็นน้ำแห่งชีวิต วันนี้เรากำลังดื่มน้ำจากที่ไหน มีอะไรในชีวิตที่กำลังแทนที่พระเจ้าหรือเปล่า หัวใจมนุษย์จะไม่มีวันอิ่ม จนกว่าจะกลับมาหาพระเจ้า พระเจ้าเท่านั้นที่จะเติมเต็มหัวใจของเรา อย่าเสียเวลาไปกับการขุดบ่อที่ขังน้ำไม่ได้ เพราะไม่มีบ่อไหนที่จะแทนที่น้ำพุแห่งชีวิต ตือพระเยซูคริสต์ได้ครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่40)

เมื่อคุณกลัว คุณทำอย่างไร?

“เมื่อข้าพระองค์กลัว

ข้าพระองค์วางใจในพระองค์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭56‬:‭3‬ ‭THSV11‬‬

“Even when I am afraid,

I still trust you.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭56‬:‭3‬ ‭GW‬‬

มีคำเขียนไว้ว่า

“ความเชื่อ(ศรัทธา)ในพระเจ้า

ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีความกลัวอยู่เลย

แต่คือการไม่ยอมให้ความกลัวเข้ามาควบคุมเรา!”

( Faith is not the absence of fear,

but the refusal to.)

เวลานี้ คุณกำลังอยู่ใต้ความกลัวในเรื่องใดอยู่หรือไม่?

แล้วคุณรับมือกับความกลัวเหล่านั้นอย่างไร?

มีอะไรหรือใคร ที่ทำให้คุณไม่กลัวแล้วบ้าง?

กษัตริย์ดาวิด เล่าประสบการณ์ในเรื่องนี้ ไว้ว่า

1. ​“เมื่อข้าพเจ้ากลัว”

~กษัตริย์ดาวิดไม่ได้ปฏิเสธเรื่องความรู้สึกกลัว ท่านยอมรับตรง ๆ ว่าท่านกลัว

พระคัมภีร์ก็ไม่ได้สอนให้เรา

“ไม่มีความรู้สึก”

แต่สอนให้เรารู้จัก “จัดการกับความรู้สึกอย่างถูกต้อง” เพื่อว่าเราจะได้

~ไม่ต้องกังวลไม่ว่าจะเป็นเรื่องอดีต

ปัจจุบัน หรือเรื่องอนาคต

~ไม่ต้องกลัวปัญหาใดๆที่ควบคุมไม่ได้

~ไม่ต้องกระวนกระวายและรู้สึกไม่

มั่นคงกับเหตุการณ์หรือสถานการณ์ใดๆ

1. ​“ข้าพเจ้าวางใจ”

~กษัตริย์ดาวิดบอกให้เราตัดสินใจโดยไม่ใช้อารมณ์เป็นหลัก

แต่ให้เป็น “การเลือก”อย่างตั้งใจ

ที่จะวางใจในพระเจ้าด้วยความเชื่อแม้ว่ายังมีความกลัวอยู่ก็ตาม

นั่นคือ “เลือกวางใจแม้ยังกลัวอยู่”

สิ่งที่เราควรกระทำ คือ

1).ยอมรับความรู้สึกกลัวนั้น

2).อธิษฐานบอกความรู้สึกนั้นตรง ๆ

ต่อพระเจ้า

3).เลือกที่จะวางใจ (แม้ความรู้สึกกลัว

ยังไม่หายไปในทันที)

3 “ในพระองค์”

เราต้องไม่วางใจในตัวเอง ในมนุษย์คน

ใด หรือในสถานการณ์ใด

แต่ให้เราวางใจในพระเจ้าและยึดพระองค์

เป็นที่พึ่งและวางใจในพระองค์ ด้วยความมั่นใจ

สรุป

ขอให้เราจำไว้ว่า

“ความกลัวเป็นความรู้สึก

แต่ความไว้วางใจคือการตัดสินใจ”

(Fear is a feeling,

but trust is a choice.)

ดังนั้น

ความกลัวอาจเกิดขึ้นได้ แต่ไม่จำเป็นต้องให้มันควบคุมชีวิตเรา

เราสามารถเลือกตัดสินใจวางใจพระเจ้า แม้แต่ในขณะที่เรายังรู้สึกกลัว!

ขอย้ำอีกครั้งว่า

“เราอาจควบคุมสถานการณ์ไม่ได้

แต่เราสามารถเลือกวางใจพระเจ้าได้”

(We may not control situations, but we can choose to trust God.)

…อาเมนไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 10พฤษภาคม2026(ตอนที่40ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี#LC26 London

พระธรรมนำชีวิต

ตอน เพราะเราเป็นของพระเจ้า Ep.1624

ทุกวันนี้โลกให้คุณค่าของชีวิตจากความสามารถ ความสำเร็จ การยอมรับของผู้คน หรือภาพลักษณ์ภายนอก แต่พระเจ้ามองต่างออกไป ในสายพระเนตรของพระองค์ เราเป็นคนที่มีคุณค่าเพราะเราถูกแยกไว้เป็นของพระองค์ เยเรมีย์ 2:3 คนอิสราเอลมีคุณค่า ไม่ใช่เพราะพวกเขาดีหรือสมบูรณ์แบบ แต่เพราะเขาเป็นของพระเจ้า

'อิสราเอลนั้นบริสุทธิ์ต่อพระยาห์เวห์ คือเป็นผลิตผลรุ่นแรกของพระองค์ ทุกคนที่กินผลนั้นก็ผิด เหตุร้ายจึงมาถึงพวกเขา พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ” ' เยเรมีย์ 2:3

คพว่ส บริสุทธิ์ ในภาษาเดิมคือคำนี้ไม่ได้หมายถึงคนที่ไม่เคยผิดพลาด แต่หมายถึงคนที่ถูกแยกไว้ หรือเป็นของพระเจ้าโดยเฉพาะ อิสราเอลเป็นชนชาติพิเศษเพราะพระเจ้าทรงเลือกและทรงแยกพวกเขาออกไว้เพื่อพระองค์เอง พระเจ้าทรงเรียกพวกเขาว่า “ผลิตผลรุ่นแรก” ซึ่งในธรรมบัญญัติ ผลแรกของการเก็บเกี่ยวเป็นส่วนที่ถวายแด่พระเจ้า และถือว่าเป็นของบริสุทธิ์ เป็นของที่มีค่าและเป็นของพระเจ้าโดยเฉพาะ ตรงนี้กำลังบอกว่า อิสราเอลเป็นของล้ำค่าที่ถวายแด่พระเจ้า ในพันธสัญญาเดิมคนทั่วไปไม่มีสิทธิแตะต้องของบริสุทธิ์ เพราะสิ่งนั้นเป็นของที่ถวายแด่พระเจ้าแล้ว หากใครล่วงละเมิด ก็ถือว่ามีความผิดต่อพระเจ้าโดยตรง นี่จึงเป็นเหตุผลที่พระเจ้าตรัสว่า “ทุกคนที่กินผลนั้นก็ผิด” ผู้ที่แตะต้องประชากรของพระเจ้า ไม่ได้เพียงทำร้ายมนุษย์ แต่กำลังล่วงละเมิดสิ่งที่พระเจ้าทรงแยกไว้ให้เป็นของพระองค์เอง

ภาพนี้ทำให้เรานึกถึงตอนที่พระเยซูคริสต์ตรัสกับเซาโลใน กิจการ 9:4 ว่า “เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้าข่มเหงเราทำไม?” เซาโลกำลังข่มเหงคริสเตียน แต่พระเยซูทรงถือว่า การแตะต้องประชากรของพระองค์ คือการแตะต้องพระองค์เอง นี่คือความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับคนของพระองค์ หลายครั้งที่เรามองตัวเองว่าไม่มีค่า อ่อนแอ หรือผิดพลาดเกินไป แต่พระเจ้าทรวมองต่างออกไป พระองค์ไม่ได้มองเพียงความล้มเหลวของเรา แต่ทรงมองว่า เราเป็นของพระองค์ และความบริสุทธิ์ในข้อนี้ไม่ได้เริ่มจากความดีของเรา แต่เริ่มจากการเป็นของพระเจ้า พวกเราผู้เชื่อในวันนี้ก็เช่นกัน

'แต่พวกท่านเป็นพงศ์พันธุ์ที่ทรงเลือกสรร เป็นพวกปุโรหิตหลวง เป็นชนชาติบริสุทธิ์ เป็นประชากรอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพระเจ้า เพื่อให้พวกท่านประกาศพระเกียรติคุณของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกพวกท่านให้ออกมาจากความมืด เข้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์ ' 1 เปโตร 2:9

พระเจ้าทรงเรียก ทรงเลือก ทรงแยกเราให้เป็นคนบริสุทธ์เพื่อเราจะเป็นของพระองค์ เราไม่ได้ถูกแยกออก เพราะเราดีกว่าคนอื่น แต่ถูกแยกไว้เพื่อพระเจ้า และเรายังต้องอยู่ในโลกนี้ เพื่อดำเนินชีวิตที่แตกต่างออกไป วันนี้เรามองคุณค่าชีวิตของเราจากอะไร พระเจ้าไม่ได้เรียกเราเพราะเรามีค่า แต่เรามีคุณค่าเพราะพระเจ้าทรงเรียกเรา ความบริสุทธิ์ไม่ใช่การอวดว่าตัวเองดี แต่คือการรู้ตัวเสมอว่า เราเป็นของพระเจ้า โลกให้คุณค่าของเราด้วยความสำเร็จหรือความพ่ายแพ้ แต่พระเจ้าทรงให้คุณค่ากับเราด้วยคำว่า เจ้าเป็นของเรา ดังนั้น ขอให้เราใช้ชีวิตให้สมกับราคาที่พระเจ้าทรงจ่ายเพื่อเราผ่านทางพระเยซูคริสต์

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่าลืมรักแรก Ep.1623

เมื่อผมอ่านและศึกษาพระธรรมเยเรมีย์ในวันนี้ ผมคิดถึงคริสตจักรเอเฟซัสในพระธรรมวิวรณ์ พระเจ้าตรัสว่าพวกเขาละทิ้งความรักดั้งเดิม แม้ภายนอกจะยังดูเข้มแข็ง ยังรับใช้ และยังดำเนินชีวิตฝ่ายวิญญาณอยู่ แต่หัวใจกลับไม่ได้รักพระเจ้าเหมือนเดิมแล้ว เยเรมีย์ 2 ก็มีภาพคล้ายกัน นักอธิบายพระคัมภีร์หลายท่านเรียกบทนี้ว่า คำฟ้องร้องแห่งพันธสัญญา เหมือนสามีที่กำลังฟ้องร้องภรรยาที่นอกใจ การฟ้องนี้ไม่ใช่เพราะเกลียด แต่เป็นเพราะรักมาก พระเจ้าทรงเสียพระทัยที่คนทีเคยรักพระองค์กลับทอดทิ้งพระองค์ไป ในบทนี้ พระเจ้าทรงใช้ท่านเยเรมีย์ไปประกาศกับยูดาห์ ซึ่งเรื่องราวได้แบ่งเรื่องราวออกเป็น 3 ช่วง คือ อดีต ปัจจุบันและผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เรามาเริ่มจากอดีตในเยเรมีย์ 2:1-2

'พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า “จงไปประกาศกรอกหูชาวกรุงเยรูซาเล็มว่า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า เรายังจำความจงรักภักดีในวัยสาวของเจ้าได้ ความรักของเจ้าตอนเป็นเจ้าสาว เจ้าตามเราไปในถิ่นทุรกันดาร ในดินแดนที่ไม่ได้หว่านพืช ' เยเรมีย์ 2:1-2

การเริ่มต้นด้วยคำว่า “พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า” กำลังยืนยันว่า ถ้อยคำเหล่านี้ไม่ได้มาจากความคิดของเยเรมีย์เอง แต่เป็นถ้อยคำจากพระเจ้าผู้ทรงสิทธิอำนาจสูงสุด และคำว่า “จงไปประกาศกรอกหู” เป็นภาพของการประกาศอย่างตรงไปตรงมา ให้ผู้คนได้ยินอย่างชัดเจนและไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

สิ่งที่น่าประทับใจคือ พระเจ้าไม่ได้เริ่มต้นด้วยการพิพากษา แต่พระองค์เริ่มด้วยความทรงจำ พระองค์ทรงระลึกถึงความจงรักภักดีที่อิสราเอลเคยมีต่อพระองค์ คำนี้เป็นคำเดียวกับคำว่า ความรักมั่นคง พระเจ้ากำลังบอกว่า ครั้งหนึ่งประชากรของพระองค์เคยรัก จงรักภักดีไว้วางใจพระเจ้ามากพอที่จะติดตามพระองค์ออกจากอียิปต์ แม้ไม่รู้ว่าจะต้องไปที่ไหนก็ตาม ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาไม่มีความมั่นคง ไม่มีอาหารจากการเพาะปลูก ไม่มีแหล่งน้ำที่แน่นอน แต่พระเจ้าทรงดูแลและเลี้ยงดูพวกเขา แม้พวกเขาจะบ่นหรือดื้อต่อพระเจ้าบ้าง แต่พระเจ้าก็ยังทรงมองเห็นความรักและความจงรักภักดีที่พวกเขามีต่อพระองค์อยู่

'แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง คือว่าเจ้าละทิ้งความรักครั้งแรกของเจ้า ' วิวรณ์ 2:4

หลายครั้งชีวิตเราก็เป็นแบบนั้น ในวันที่ไม่มีอะไร เราก็รัก จงรักภักดี ติดตามและพึ่งพาพระเจ้าอย่างสุดใจ แต่เมื่อชีวิตของเรามั่นคงขึ้น ได้รับพระพรและมีสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น เรากลับค่อย ๆ ห่างจากพระเจ้า ข้อความในวิวรณ์ต่อจากตรงนี้ได้บอกว่า “เพราะฉะนั้นจงระลึกถึงสภาพเดิมที่เจ้าตกลงมาแล้วนั้น จงกลับใจใหม่และทำตามที่ประพฤติในตอนแรก มิฉะนั้น…” (หลัง… คืออะไร ถ้าอยากรู้ไปอ่านต่อ วิวรณ์ 2:5) แต่วันนี้ ลองถามตัวเองดูครับว่า เรายังรักพระเจ้าเหมือนวันแรกที่เราตัดสินใจที่จะติดตามพระองค์อยู่หรือเปล่า

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ