พระธรรมนำชีวิต

ตอน ยอมแพ้หรือยอมจำนน Ep.1607

ยอม เป็นคำที่นำมาสู่การเปลี่ยนแปลงเสมอ แต่คำถามคือ เรากำลังยอมแบบไหน? เรายอมจำนนต่อพระเจ้า หรือเพียงแค่เรายอมแพ้ต่อสถานการณ์ตรงหน้า เยโฮยาคีนขึ้นปกครองต่อจากเยโฮยาคิมด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่ปกครองได้เพียงแค่ 3 เดือน พระวจนะของพระเจ้าได้บันทึกถึงเขา

'และพระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามทุกอย่างที่บรรพบุรุษของพระองค์ทรงกระทำ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 24:9

เยโฮยาคีนทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเจ้า เขาไม่ได้เริ่มต้นใหม่ แต่ใช้ชีวิตซ้ำรอยบรรพบุรุษของเขา สถานการณ์ที่เขาต้องเจอนั้น ยากและกดดันมาก คือเนบูคัดเนสซาร์ได้ยกบาบิโลนมาล้อมเมืองของเขาไว้ และสิ่งที่เขาได้ทำอยู่ในข้อ 12 เยโฮยาคีนพระราชาแห่งยูดาห์ ทรงมอบพระองค์แก่พระราชาแห่งบาบิโลน... คำว่า มอบพระองค์ มีความหมายว่า ออกไปยอมแพ้ต่อบาบิโลน ไม่ใช่แค่ตัวเขานะครับ แต่รวมถึงครอบครัว และผู้นำทั้งหมด ผลคือพวกเขาถูกจับไปเป้นเชลยที่บาบิโลน การยอมแพ้นี้ไม่ใช่การกลับใจ ถ้าเราจำได้ใน 2 พงศ์กษัตริย์ 19 เฮเซคียาห์ก็เคยเจอสถานการณ์ที่คล้ายกัน เมืองถูกล้อม ศัตรูอยู่รอบด้าน แต่เฮเซคียาห์เลือกที่จะยอมจำนนต่อพระเจ้า ฉีกเสื้อผ้า สวมผ้ากระสอบและเข้าไปแสวงหาพระเจ้า แล้วพระเจ้าก็ทรงช่วยเขา

'เพราะฉะนั้น พวกท่านจงนอบน้อมต่อพระเจ้า จงต่อสู้กับมาร แล้วมันจะหนีท่านไป ' ยากอบ 4:7

การยอมแพ้ต่อสถานการณ์ไม่เหมือนกับการยอมจำนนต่อพระเจ้า คริสเตียนจำนวนมากยอมเพราะไปต่อไม่ได้ พวกเขาไม่ได้ยอมเพราะกลับใจมาหาพระเจ้าจริง ๆ หากวันนี้เราเดินมาถึงจุดที่เรียกว่าทางตัน เราเลือกอะไร ระหว่างยอมแพ้ต่อสถานการณ์ หรือยอมจำนนต่อพระเจ้า ขอให้เราเลือกที่จะถ่อมใจและยอมจำนนต่อพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงเต็มไปด้วยพระเมตตาและพระคุณ พระองค์พร้อมยกโทษและความช่วยเหลือของพระองค์ก็พร้อมอยู่ อย่าปล่อยให้สถานการณ์นั้นกักขังชีวิตเราให้โดดเดี่ยว แต่ขอให้พระเจ้าเป็นผู้ทรงนำพาเราออกจากมัน และให้เราร้องขอพระวิญญาณของพระเจ้าที่จะประทานกำลัง ประทานความเชื่อที่เราจะสามารถเผชิญทุกสิ่งด้วยความหวัง และสันติสุขในองค์พระผู้เป็นเจ้า

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่22)

เตือนแล้วเตือนอีก(1)

“เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าพร้อมเสมอที่จะเตือนความจำท่านทั้งหลายถึงสิ่งเหล่านี้

ถึงแม้ว่าพวกท่านรู้และตั้งมั่นในความจริงนั้นแล้ว”

~‭‭2 เปโตร‬ ‭1‬:‭12‬ ‭THSV11‬‬

“And so I will always remind you of these matters,

even though you already know them and are firmly grounded

in the truth you have received.”

‭‭ ~2 Peter‬ ‭1‬:‭12‬ ‭GNT‬‬

มีคำกล่าวที่ดีมาก เขียนไว้ว่า

“การเตือนไม่ได้หมายความว่า ไม่รู้เรื่องนั้น

แต่หมายความว่า เรื่องนั้น ยังสำคัญอยู่!”

(Reminder doesn’t mean ignorance

—it means importance.)

“ผู้เลี้ยงฝ่ายวิญญาณ” ที่แท้จริงจะมีหัวใจที่ชัดเจน

ในการ “ย้ำเตือนความจริง” ให้ผู้ฟังระลึกถึงเรื่องนั้นที่เขารู้อยู่แล้ว

ในพระคัมภีร์ตอนนี้ อาจารย์ เปโตรกล่าวว่า

1. ​“ข้าพเจ้าพร้อมเสมอที่จะเตือนความจำ…”

~อาจารย์ เปโตรไม่ได้แค่สอนสิ่งใหม่ แต่ท่านเน้น “การเตือนซ้ำ”ในสิ่งที่คนฟังรู้แล้ว

เพราะว่าความจริงฝ่ายวิญญาณนั้น ไม่ใช่เรื่องที่แค่รู้ครั้งเดียวแล้วจบ

แต่ต้องเตือนให้ “ระลึกถึงและดำเนินตามอยู่อย่างสม่ำเสมอ”

1. ​“ถึงแม้ว่าพวกท่านรู้และตั้งมั่นในความจริงนั้นแล้ว”

~บางครั้ง ผู้ฟังไม่ได้อ่อนแอหรือไม่รู้ แต่กลับเป็นคนที่ “รู้ดีและคิดว่าเขามั่นคงอยู่แล้ว”

อย่างไรก็ตาม การเตือนเพื่อให้ตื่นตัว แม้ว่าจะเชื่อมานานแล้ว ก็ยังเป็นสิ่งจำเป็น

ใช่ครับ สำหรับความจริงบางเรื่องนั้น

1).การรู้ อย่างเดียวไม่พอ

2).การย้ำเตือน ก็สำคัญด้วย

เพราะถ้าไม่มีการย้ำเตือน เราก็อาจมีโอกาสลืมหรือเฉื่อยชาลงได้ง่าย

หลักคิดและหลักปฏิบัติฝ่ายจิตวิญญาณ ในเรื่องนี้ คือ

1. ​มนุษย์ลืมง่าย~ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความจริงในพระวจนะของพระเจ้า

ดังนั้น ต่อให้เรารู้และเข้าใจความจริงดีแค่ไหน

แต่ถ้าเราไม่ทบทวน เราก็อาจค่อยๆ ลืมหรือไกลห่างออกไปจากคำบัญชาหรือคำเตือนนั้น

1. ​เราต้องตระหนักว่า การเตือนไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ แต่เป็นการปกป้องชีวิตที่จำเป็น

เหมือนป้ายเตือนต่างๆ ไม่ได้มีไว้เพราะเราไม่รู้ แต่มีไว้เพื่อเตือนสติเรา และกันไม่ให้เราพลาด

1. ​ผู้นำฝ่ายวิญญาณที่แท้จริง จะต้องกล้าพูดเตือนซ้ำในสิ่งที่สำคัญ

ในที่นี้ อาจารย์ เปโตรไม่พยายามให้"คำสอนใหม่ ” แต่ทำให้

“คำสอน หรือความจริงที่เคยสอนไปแล้วนั้นยังมั่นคงอยู่”

พี่น้องที่รัก

“ชีวิตฝ่ายวิญญาณเติบโตขึ้น ไม่ใช่เพราะรู้ มากขึ้น

แต่เพราะเราลืมสิ่งที่รู้แล้วนั้นน้อยลง!“

(Spiritual growth comes not from knowing more,

but from forgetting less.)

ดังนั้น สิ่งที่เราควรจะทำก็คือ

1. ​อย่าให้เราดูถูกคำสอนเดิมๆ — เพราะสิ่งที่เราต้องการไม่ใช่ “ความรู้ใหม่”

แต่คือ “การกลับไปทำสิ่งที่รู้อยู่แล้ว”นั้นให้ถูกต้องหรือให้สมบูรณ์

1. ​อย่าให้เราละเลยในการเตือนกันและกันให้ระลึกถึงสิ่งที่รู้อยู่แล้ว ด้วยความรัก

เพราะนั่นเป็นส่วนหนึ่งของการช่วยให้เกิดการเจริญเติบโตขึ้นในความเชื่อ

3.อย่าให้เรารู้ความจริงแล้ว แต่ไม่ดำเนินชีวิตตามนั้น

เพราะถ้าทำเช่นนั้น ก็เท่ากับว่าเรายังไม่เข้าใจความจริง ไม่เชื่อความจริงนั้น

และทำให้คนอื่นสงสัยและไม่เชื่อในความจริงนั้น!

…ซึ่งจะไม่ดีเลย ใช่ไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 22เมษายน2026(ตอนที่22ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน จุดจบ Ep.1606

วันนี้เรามาดูจุดจบของเยโฮยาคิม คนที่เลือกไม่ฟังคำเตือนของพระเจ้าผ่านผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์

'เยโฮยาคิมจึงทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และเยโฮยาคีนพระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์แทน ' 2 พงศ์กษัตริย์ 24:6

ตรงนี้ก็ดูเหมือนเป็นการจบธรรมดาเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ แต่ถ้าเราไปดูควบคู่กันในเยเรมีย์ 22:18–19 เราจะเห็นภาพที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ในข้อ 19 ได้บอกว่า เขาจะถูกฝังอย่างฝังลา ถูกลากออกไปทิ้งนอกประตูเยรูซาเล็ม คำว่า ถูกฝังอย่างฝังลา มีคามหมายว่า เป็นการตายอย่างไร้เกียรติ เหมือนสัตว์ ทั้งหมดนั้นเริ่มต้นจากพระธรรมบทนี้ในข้อ 1 คือคำว่า กบฏ ไม่ได้หมายความแค่ว่า เขากบฎต่อบาบิโลน แต่เยโฮยาคิมกบฎต่อพระเจ้า ไม่ฟังคำเตือนของพระเจ้าที่มาถึงเขาผ่านท่านเยเรมีย์ ซึ่งในเยเรมีย์ตอนต้นบทที่ 22 นี้ได้เรียกร้องให้เขากลับใจ แต่เยโฮยาคิมไม่ฟัง ถ้าเรามีโอกาสอ่านต่อไปในดูเยเรมีย์ 36 เขาเอามีดกรีดม้วนหนังสือของเยเรมีย์แล้วโยนเข้ากองไฟ โดยคิดว่า เขาสามารถทำลายคำเตือนของพระเจ้าได้ แต่ความจริงแล้วมนุษย์อาจทำลายหน้ากระดาษที่บันทึกถ้อยคำของพระเจ้าไว้ แต่ไม่มีใครทำลายความจริงของพระเจ้าได้ สุดท้ายชีวิตของเยโฮยาคิมเองก็ถูก ทิ้งอย่างไร้ค่า

'อย่าหลงเลย ท่านจะล้อเล่นกับพระเจ้าไม่ได้ เพราะว่าใครหว่านอะไรลง ก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น ' กาลาเทีย 6:7

ใครหว่านอะไรลง ก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น ชีวิตของเยโฮยาคิมเป็นตัวอย่างมีเราไม่ควรตาม เขาเชื่อสถานการณ์ พยายามลบคำเตือนของพระเจ้าด้วยการทำลายมันทิ้ง การไม่ฟังพระเจ้า อาจไม่เห็นผลทันที

แต่การไม่เชื่อฟังพระเจ้าจะค่อย ๆ กำหนดจุดจบของชีวิต ลมหายใจที่เรายีงมีอยู่ คือโอกาสเขียนตอนจบในชีวิตของเราใหม่ วันนี้ลมหายใจของเรา คือพระเจ้าให้โอกาสเราที่จะกลับใจและเชื่อฟัง ขอให้เรากลับใจและเชื่อฟังก่อนที่ชีวิตจะเดินไปถึงจุดที่แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่21)

อย่าทำให้พระนามของพระเจ้าเป็นที่ดูหมิ่น!

“เพราะพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า

“พระนามของพระเจ้าเป็นที่ดูหมิ่นท่ามกลางคนต่างชาติ

ก็เพราะพวกท่าน””

‭‭ ~โรม‬ ‭2‬:‭24‬ ‭THSV11‬‬

“ “As it is written:

“God’s name is blasphemed among the Gentiles because of you.””

‭‭ ~Romans‬ ‭2‬:‭24‬ ‭NIV‬‬

มหาตมะ คานธี เคยกล่าวไว้อย่างน่าเจ็บปวดใจว่า

“ผมชอบพระคริสต์ของคุณ

แต่ผมไม่ชอบพวกคริสเตียนของคุณ

เพราะพวกคริสเตียนของคุณ

ไม่เหมือนพระคริสต์ของคุณ!“

(I like your Christ,

I do not like your Christians.

Your Christians are so unlike your Christ.)

-Mahatma Gandhi

อะไรบ้างอาจเป็นเหตุที่ทำให้คนทั่วไป ไม่ชอบคริสเตียนอย่างเรา?

1. ​วิถีที่เราคิดหรือทัศนคติที่เรามี

คนทั่วไปไม่รู้ว่าพระเยซูคริสต์ทรงคิด หรือ ทรงมีทัศนคติต่อพวกเขาหรือต่อคนอื่นในสังคมอย่างไรบ้าง?

แต่พวกเขาจะถือว่าทัศนคติ มุมมองความคิด และความรู้สึกที่คริสเตียนอย่างเรามี ต่อคนอื่น หรือ สถานการณ์ต่างๆ เหล่านั้นเป็นทัศนคติ มุมมองและความรู้สึกของพระองค์ด้วย

ด้วยเหตุนี้ เราต้องระวังวิถีคิด หรือทัศนคติของเราที่แสดงออกมา

อย่าให้สิ่งที่เราแสดงออกเหล่านั้น ทำให้คนดูหมิ่นลบหลู่พระนามของพระเจ้า

ดังนั้น ถ้าเราเป็นตัวแทนที่ซื่อตรงซื่อสัตย์ของพระคริสต์เจ้าจริงๆ

เราต้องดำเนินชีวิต ด้วยวิถีคิด ที่สอดคล้องกับ หลักธรรม

จากพระวจนะอันทรงชีวิตในพระคริสตธรรมคัมภีร์

1. ​วิถีที่เราพูด เขียน พิมพ์ โพสต์ หรือสื่อออกมา

สิ่งที่เราสื่อออกมาผ่านช่องทางต่างๆอาจทำให้พระเจ้าได้รับการเทิดพระเกียรติหรือหลู่พระเกียรติ ก็ได้

ดังนั้น จงระมัดระวังในการสื่อคำพูด หรือ ในการแสดงออก

ก่อนสื่อสิ่งใดออกมา

ขอให้แน่ใจว่าเราติดสนิทและฟังพระดำรัสของพระองค์เป็นประจำต่อเนื่อง จนเข้าใจ ก่อนสื่อสิ่งเหล่านั้นออกไป

1. ​วิถีที่เรากระทำหรือพฤติกรรมที่เราแสดงออกมา

สิ่งที่เราปฏิบัติ หรือประพฤติ จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเราว่าเราเป็นพวกของใคร?

ถ้าเราเป็นพวกของมาร พฤติกรรมของมารก็จะสำแดงออกมา แม้ว่าเราจะสามารถปิดบังไว้ได้ในช่วงต้นก็ตาม

ในทำนองเดียวกัน

ถ้าเราเป็นคนของพระเจ้าอย่างแท้จริง พฤติกรรมฝ่ายวิญญาณ อย่างคนของพระเจ้า จะยืนยันสถานภาพนั้นด้วยคุณลักษณะที่เราเรียกว่า ผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ อันได้แก่

ความรัก ความชื่นชมยินดี สันติสุข ความอดทน ความปรานี

ความดี ความสัตย์ซื่อ ความสุภาพอ่อนโยนและการควบคุมตนเอง

สิ่งเหล่านี้ไม่มีบทบัญญัติข้อไหนห้ามเลย”

‭‭ -กาลาเทีย‬ ‭5:22-23‬ ‭TNCV‬

พี่น้องที่รัก

วันนี้

1. ​วิถีคิด
2. ​วิถีพูด และ
3. ​วิถีทำ ของเราได้สำแดง พระเจ้า หรือ พระคริสต์ออกมาให้โลกนี้ ได้เห็นอย่างชัดเจนหรือไม่?

อย่าให้คริสเตียนในยุคสมัยของเรานี้ ทำให้พระเจ้าต้องอับอายขายหน้า โดยการประพฤติตนไม่เหมือนกับที่พระคริสต์ได้ทรงกระทำเป็นต้นแบบ‬ เหมือนดังที่มหาตมะ คานธี ได้กล่าวเหน็บแนมให้เจ็บแสบอีกเลย

คุณเห็นด้วยกับคำกล่าวต่อไปนี้ หรือไม่ที่ว่า

“ชีวิตที่ไม่สอดคล้องกับความเชื่อ

คือคำเทศนาที่ทำร้ายพระนามของพระเจ้า!”

(A life that contradicts faith

is a sermon that dishonors God’s name.)

…ช่วยตอบที!

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 21เมษายน2026(ตอนที่21ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ไม้เรียวของพระเจ้า Ep.1605

ความวุ่นวาย หรือปัญหาที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิต บางทีนั่นเป็นไม้เรียวของพระเจ้าที่ส่งมาตักเตือนให้เรากลับไปอยู่ในทางของพระเจ้า 2 พงศ์กษัตริย์ 24 พาเราไปดูไม้เรียวที่พระเจ้าส่งมาถึงยูดาห์

'และพระยาห์เวห์ทรงใช้คนเคลเดีย คนซีเรีย คนโมอับและคนอัมโมนมาต่อสู้กับเยโฮยาคิม และทรงใช้เขาทั้งหลายไปต่อสู้ยูดาห์เพื่อจะทำลายเสีย ตามพระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งตรัสทางบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 24:2

เราจะเห็นคำว่า พระเจ้าทรงใช้ ในภาษาเดิมแปลว่า พระองค์ทรงอนุญาตและทรงมอบหมายให้คนเหล่านั้นมาต่อสู้เพื่อทำลายยูดาห์ และทั้งหมดก็เป็นจริงตามที่พระเจ้าเคยตรัสไว้ผ่านคนของพระองค์ แต่ไม้เรียวนี้ไม่ได้มาแบบไม่มีสาเหตุ ข้อ 3–4 ได้บอกชัดว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ มาจากบาปของมนัสเสห์ และที่เขาทำให้โลหิตที่ไร้ความผิดตกที่แผ่นดิน ซึ่งตามความเชื่อของชาวยิวมีบันทึกว่า ท่านอิสยาห์ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกฆ่าอย่างไม่เป็นธรรม และในปลายข้อ 4 ได้ย้ำว่าพระเจ้าไม่ทรงอภัย นี่เป็นประโยคที่หนักมาก แต่เราต้องเข้าใจให้ถูกว่าตรงนี้ไม่ได้หมายความว่า พระเจ้าปิดประตูความรอดของทุกคน แต่หมายถึงว่า เป็นการพิพากษาในระดับชาติที่หลีเลี่ยงไม่ได้แล้ว แหละนี่คือผลของบาปที่สะสมมานาน สิ่งที่เราเองต้องตระหนักก็คือ การพิพากษาแบบนี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งในวันที่พระเยซูคริสต์เสด็จกลับมา ซึ่งก็ไม่มีใครจะหลีกหนีได้เช่นกัน วันนี้การพิพากษายังไม่มาเพราะพระเจ้าต้องการในมนุษย์กลับใจ นี่เป็นเพียงการชะลอไว้ แต่ยังการพิพากษาก็จะมาถึงจริง ๆ นะครับ บางครั้งความวุ่นวาย หรือปัญหารอบตัวเราไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันอาจเป็นไม้เรียวของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะพระเจ้าเกลียดเราแต่เพราะว่าพระเจ้าทรงรักเราและต้องการให้เรากลับใจใหม่

'เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงรัก และเมื่อพระองค์ทรงรับใครเป็นบุตร พระองค์ก็ทรงเฆี่ยนตีคนนั้น” ' ฮีบรู 12:6

วันนี้มีอะไรในชีวิตที่พระเจ้ากำลังเตือนเราอยู่ แต่เรายังไม่ฟังหรือเปล่า อย่ารอให้พระเจ้าต้องใช้ไม้เรียวที่หนักขึ้นเพื่อให้เรายอมฟัง อย่ารอจนหัวใจแข็งกระด้างจนไม่ตอบสนองต่อพระคุณของพระเจ้าอีกต่อไป

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่20)

สามัญสำนึก!

“คนที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านของตนย่อมไม่มีสามัญสำนึก

แต่คนที่มีความเข้าใจก็นิ่งเงียบ”

‭‭ ~สุภาษิต‬ ‭11‬:‭12‬ ‭THSV11‬‬

“A person who despises a neighbor has no sense,

but a person who has understanding keeps quiet.”

‭‭ ~Proverbs‬ ‭11‬:‭12‬ ‭GW‬‬

ไม่น่าเชื่อว่า สิ่งที่ขาดหายไปมากที่สุดอย่างหนึ่งในปัจจุบันนี้ ก็คือ

“Common Sense " หรือ “สามัญสำนึก”!

“สามัญสำนึก”หมายถึง

“ความสามารถในการตัดสินใจให้ถูกต้อง

โดยไม่ต้องมีใครมาบอกว่าต้องคิดยังไง!”

ในยุคนี้ คนมี“ความฉลาด”มากขึ้น และ บางคนก็ร้อนรนมากขึ้น

แต่ บ่อยครั้งกลับขาดสิ่งที่ควรมีทั่วไปเรียกว่า “ความเฉลียว”

ซึ่งหมายถึง

“ความมีไหวพริบ ความรู้สึกตัวฉุกคิด สติปัญญาที่รู้จักพิจารณา

รู้เท่าทันเหตุการณ์ และความรอบคอบก่อนที่จะพูดหรือลงมือทำอะไร”

“ความเฉลียว”เปรียบเสมือน“เกราะป้องกัน”หรือ "ฝักมีด“ที่หุ้ม "ความฉลาด" (คมมีด)

เพื่อไม่ให้ย้อนกลับมาทำอันตรายตนเอง

เป็นเหมือนการตระหนักรู้ (มีสติ) ที่ทำให้เราไม่ประมาท!

ดังนั้น ให้เราเป็นคนมีปัญญา ที่มี“ความฉลาด”และไม่ขาด “ความเฉลียว” เหมือนคำกล่าวที่ว่า

“คนที่มีปัญญา อาจรู้อะไรมากมาย

แต่คนที่มีสามัญสำนึก รู้ว่าอะไรที่ควรทำ”

(The wise may know many things,

but the sensible know what to do.)

ในพระคัมภีร์สุภาษิต‬ ‭11‬:‭12‬นี้ เตือนสติเราให้มี”สามัญสำนึก“

โดยกล่าวว่า

1. ​ “คนที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านของตนย่อมไม่มีสามัญสำนึก“

ใช่ครับ เราไม่ควร “ดูหมิ่น” หรือ ดูถูก เหยียดหยาม หรือลดค่าคนอื่น

เพราะว่าคนทุกคนมีคุณค่าในสายพระเนตรของพระเจ้า

การดูถูกดูหมิ่นหรือลดทอนคุณค่าและศักดิ์ศรีของคนอื่น จึงไม่เพียงเป็นแค่ “นิสัยไม่ดี”

แต่เป็นยังเป็นการขาด“สามัญสำนึก”ที่พระเจ้าทรงประทานมาให้เราใช้ด้วย

คนมีสามัญสำนึก จะมีสติรู้ว่า การดูถูกคนอื่น จะไม่ทำให้ตัวเขาเองสูงขึ้นเลยแต่ตรงกันข้ามจะส่งผลกระทบในเชิงลบกลับมาสู่เขา

ดังนั้น ยิ่งเราดูถูกคนอื่น หรือ ดูหมิ่นความคิดเห็น และความเชื่อศรัทธาของคนอื่น(ไม่ว่าจะเจตนาดีสักเพียงใด) ก็ยิ่งสะท้อนให้เห็นว่าข้างในใจของเราขาดสิ่งสำคัญที่เรียกว่า “สามัญสำนึก”

เราคือคนที่ไม่เข้าใจพระประสงค์ของพระเจ้า และไม่เข้าใจความจริงของชีวิต!

1. ​“แต่คนที่มีความเข้าใจก็นิ่งเงียบ”

“ความเข้าใจ” ในที่นี้คือ

1).มีปัญญา และ

2).มีความสามารถการควบคุมตนเอง

“การนิ่งเงียบ” ในที่นี้ ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่คือการ “เลือกไม่พูด” ถ้าคำพูดนั้นจะทำร้ายหรือสร้างความเสียหายแก่ผู้อื่น

คนมี“สามัญสำนึก” หรือ คนมีปัญญา จะตระหนักว่า

1).เราไม่จำเป็นต้องพูดทุกความคิดของเราออกมา

2).เราไม่ตอบโต้ออกไปคือความเข้มแข็ง ไม่ใช่ความอ่อนแอพ่ายแพ้

3).เราสำแเดงวุฒิภาวะออกมาได้ โดยผ่านทางความเงียบ

สรุป

1.การดูถูกคนอื่น คือ การขาดสามัญสำนึก

2.การยับยั้งคำพูด หรือเงียบ คือ เครื่องหมายของคนมีปัญญา

พี่น้องที่รัก

พระคัมภีร์สอนเราว่าบางครั้ง

“ระดับวุฒิภาวะหรือสติปัญญาของคน

ไม่ได้วัดจากสิ่งที่เขาพูด

แต่วัดจากสิ่งที่เขา ‘เลือกไม่พูด!”

…เห็นด้วยไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 20เมษายน2026(ตอนที่20ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่าเลือกผิดนะ Ep.1604

บางครั้งชีวิตไม่ได้พังเพราะเราไม่รู้ แต่พังเพราะเราไม่เลือกฟัง เยโฮยาคิมคือตัวอย่างของคนที่ไม่ได้ขาดข้อมูล แต่เขาตัดสินใจผิด ทั้ง ๆ ที่รู้คำเตือนของพระเจ้าแล้ว

'ในรัชกาลของเยโฮยาคิม เนบูคัดเนสซาร์ พระราชาแห่งบาบิโลนยกขึ้นมา และเยโฮยาคิมเป็นข้ารับใช้ของพระองค์ 3 ปี แล้วก็กลับกบฏต่อพระองค์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 24:1

กบฏ หมายถึง ลุกขึ้นต่อต้านอำนาจที่ตนเคยยอมอยู่ใต้ นี่ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนใจ แต่มันคือการตั้งตัวเป็นศัตรู ในประวัติศาสตร์ช่วงประมาณปี 601 ก่อน ค.ศ. บาบิโลนปะทะกับอียิปต์ และทั้งสองฝ่ายเสียหายหนัก เยโฮยาคิมจึงมองว่านี่คือโอกาสทองที่จะหลุดพ้นจากอำนาจบาบิโลน ในสายตามนุษย์ดูเหมือนเป็นการตัดสินใจที่ฉลาด แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้า นี่คือการไม่เชื่อฟัง เพราะพระเจ้าตรัสผ่านผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ ในเยเรมีย์ 27:12 ว่า จงยอมอยู่ใต้แอก หรืออยู่ในการควบคุมของกษัตริย์บาบิโลน แล้วจะมีชีวิต ในช่วงเวลาเดียวกันนี้มีอีกคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงนั่นคือ ดาเนียล เยโฮยาคิม อยู่ในวัง มีผู้เผยพระวจนะเตือน แต่เขาไม่เลือกฟัง ผลที่เกิดขึ้นคือ เขานำประเทศเข้าสู่เส้นทางของความพินาศ ส่วนดาเนียล ถูกจับไปเป็ยเชลย เขาเลือกที่จะเป็นคนของพระเจ้าในดินแดนของศัตรู ผลที่เกิดขึ้นกับดาเนียลและเพื่อนคือ พระเจ้าทรงอวยพรพวกเขาท่ามกลางอาณาจักรของศัตรู วันนี้ผมอยากถามตัสเองและพวกเราทุกคนว่า เมื่อเราจะเลือกอะไรสักอย่าง เราตัดสินใจจากอะไร พระวจนะของพระเจ้า หรือ สถานการณ์รอบตัว ความน่ากลัวของชีวิต คือไม่ใช่การทำผิดโดยไม่รู้ แต่คือการที่รู้ว่าพระเจ้าต้องการอะไร แต่เราก็ยังไปเลือกในสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับตัวเราเอง

'มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูก แต่ปลายทางคือความมรณา ' สุภาษิต 14:12

สถานการณ์ไม่ได้เป็นตัวกำหนดอนาคตของเรา แต่สิ่งที่เราเลือกฟังต่างหาก คือสิ่งที่กำหนดทิศทางของชีวิต วันนี้พวกเราอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเหมือนดาเนียล หรือมีพร้อมทุกอย่างเหมือนเยโฮยาคิม คำถามสำคัญสำหรับเราคือ วันนี้เรากำลังใช้สายตามนุษย์ประเมิน หรือยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นผู้นำทางชีวิตของเราครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่19)

ฉันจึงมาหาความหมาย!

“และยิ่งกว่านั้นอีก บุตรชายของข้าพเจ้าเอ๋ย

จงรับคำตักเตือนเถิด ซึ่งจะทำหนังสือมากก็ไม่มีสิ้นสุด

และเรียนมากก็เหนื่อยเนื้อหนัง”

‭‭ ~ปัญญาจารย์‬ ‭12‬:‭12‬ ‭THSV11‬‬

“Be warned, my son, of anything in addition to them.

Of making many books there is no end, and much study wearies the body.”

‭‭ ~Ecclesiastes‬ ‭12‬:‭12‬ ‭NIV‬‬

ในสมัยที่ผมจะเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย มีบทกวีบทหนึ่งโด่งดังมาก เขียนว่า

# “ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง

ฉันจึง มาหา ความหมาย

ฉันหวัง เก็บอะไรไปมากมาย

สุดท้ายให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว”

-วิทยากร เชียงกูล-

แต่เมื่อผมเข้าไปศึกษาในมหาวิทยาลัยจริงๆ ก็พบว่า มี

~หลายอย่างที่เรียน

~หลายสิ่งที่พบ(ธรรมเนียมประเพณี) หรือ

~หลายกิจกรรมที่ทำ

กลับไม่ได้ให้ความหมายอะไรต่อชีวิตมากเท่าไรนัก

สำหรับคนที่เข้ามหาวิทยาลัยนั้น

~บางคนเริ่มค้นพบความหมายสำหรับตนเอง

และกล้าว่ายทวนน้ำ และกล้าคิดออกนอกกรอบ แต่

~บางคนกลับสาละวนหลงไปกับสิ่งที่เจอะเจอ

(บางคนเจอแฟน บางคนเจอลัทธิความเชื่อทางการเมืองหรือ ศาสนา)

กลายเป็นคนที่ไหลไปตามน้ำ ไม่คิดไม่ทำสิ่งใดที่ไม่คุ้นชิน และ

ไม่กล้าถาม ไม่กล้าคิดอะไรออกนอกกรอบที่ถูกขีดไว้

เป็นเหมือนกับที่ ฟินเลย์ ปีเตอร์ ดูนเน่ (Finley Peter Dunne) (1867-1936)

นักหนังสือพิมพ์ นักเขียน ชาวอเมริกัน ที่เคยกล่าวว่า...

“คุณสามารถนำคนไปที่มหาวิทยาลัยได้

แต่คุณไม่อาจทำให้เขาคิดได้!”

(You can lead a man up to the university

but ye can’t make him think.)

สิ่งหนึ่ง ที่กลายมาเป็นปัญหาและความขัดแย้งในภายหลังก็คือ

การที่แต่ละคนต่างพอเรียนรู้นิดรู้หน่อย ก็คิดว่า ตัวเขาคิดถูกและคนอื่นคิดผิด

โดยต่างก็มีเหตุผลสนับสนุน ความคิดและความเชื่อของตนเอง

และไม่ยอมให้แก่กันและกัน

เป็นเหมือนที่ Jean Renoir (จีน เรนัวร์,1894-1979) นักกำกับภาพยนตร์ฝรั่งเศสชื่อดัง กล่าวว่า…

“ในโลกนี้มีสิ่งที่สามานย์อยู่อย่างหนึ่ง และนั่นก็คือ

การที่คนแต่ละคนต่างมีเหตุผลของตนเอง!”

(In this world there is one terrible thing,

and that is that everyone has his reasons.)

ใช่ครับ น่าปวดหัวมาก เมื่อคุณอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน

ที่ต่างก็คิดว่า ความคิดของตัวเขาเองเท่านั้นที่ถูกต้อง!

ในเวลานี้ แม้เวลาจะผ่านมามากกว่า50ปีแล้ว แต่ ทุกอย่างก็คล้ายเดิม

คือคนจำนวนมากไม่พบความหมายชีวิตทั้งก่อนและในตอนเข้ามหาวิทยาลัย

และที่น่าเศร้ายิ่งขึ้นไปอีก ก็คือ หลายคนแม้จบการศึกษามาแล้ว

ก็ยังไม่พบความหมายอยู่เหมือนเคย

แต่กลับยึดติดกับความคิดของตนเองโดยไม่ยอมเปลี่ยนแปลงและพร้อมชนทุกคนที่คิดต่าง!

พระธรรม ปัญญาจารย์ ตอนนี้ กำลังเตือนสติเราว่า

อย่าให้เราเอาแต่เรียนเพื่อรู้มาก แต่ให้เรารับฟังคำเตือนเพื่อจะดำเนินชีวิตอย่าง

~มีปัญญา

~มีความหมาย และ

~มีประโยชน์ด้วย

เพราะหากเราไม่มีความรู้ หรือ มีความรู้แต่ไม่รับการเตือนสติ

เราก็อาจพาชีวิตให้หลงทางหรือหลงผิดไปได้

แม้แต่ในปัจจุบันนี้ บางคนทั้งๆที่เรียนรู้พระคัมภีร์มาก

แต่ก็ยังคงไม่เข้าใจความหมายของพระคัมภีร์ตอนที่อ่าน ที่เรียน หรือ แม้แต่ที่ตนเองสอน

เหมือนกับที่พระเยซูคริสต์ทรงเตือนสตินักวิชาการศาสนาในสมัยของพระองค์ว่า

“ท่านจงไปเรียนความหมายของคัมภีร์ข้อนี้ ที่ว่า

‘เราประสงค์ความเมตตา ไม่ประสงค์เครื่องสัตวบูชา’

ด้วยว่าเราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาป””

‭‭ ~มัทธิว‬ ‭9‬:‭13‬ ‭THSV11‬‬

ดังนั้น พี่น้องที่รัก ขอให้วันนี้ ไม่ว่าเราจะเรียนอะไร ก็

1. ​ขอให้เราแสวงหาความหมายของสิ่งที่เรียนรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความจริงของพระะเจ้า

2.ขอให้เราพบและเข้าถึงความหมายของสิ่งที่เราเรียนนั้นตรงตามพระเจตนารมณ์ของพระเจ้า

และ

3.ขอให้เราลงมือทำและร่วมมือกันทำตามสิ่งที่เรียนรู้นัันด้วยสติปัญญาจากพระเจ้า

1).เพื่อจะไม่ให้สิ่งที่เราเรียนรู้มามากมาย ต้องเสียของหรือเหนื่อยไปเปล่าๆ

2).เพื่อว่าสิ่งที่เราทำนััน จะเป็นคุณและเป็นพรแก่ทุกคนที่เราได้พบปะในสังคมของเรา

…จะดีไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 19เมษายน2026(ตอนที่19ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน คุณอยู่ใต้อำนาจของใคร Ep.1603

ความจริงที่น่ากลัวอย่างหนึ่งของชีวิตมนุษย์ คือถ้าเราไม่อยู่ภายใต้สิทธิอำนาจของพระเจ้า เราก็จะตกอยู่ภายใต้อำนาจของสิ่งอื่นเสมอ เมื่อวานนี้เราเห็นเยโฮอาหาสถูกฟาโรห์เนโคปลดออกจากตำแหน่งหลังจากประชาชนตั้งเขาขึ้นปกครองได้เพียงแค่ 3 เดือน วันนี้เรามาดูพี่ชายของเขาเอลียาคิม ขึ้นปกครองแทนโดยการแต่งตั้งจากฟาโรห์ นักอธิบายพระคัมภีร์เรียกเขาว่า เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เป็นภาพสะท้อนที่เจ็บปวดของผู้นำที่อยู่ใต้อำนาจของโลก

'และฟาโรห์เนโคทรงตั้งเอลียาคิมพระราชโอรสของโยสิยาห์เป็นพระราชาแทนโยสิยาห์พระราชบิดา และทรงเปลี่ยนชื่อให้เป็นเยโฮยาคิม แต่ได้ทรงพาเยโฮอาหาสไปเสีย และท่านมาถึงอียิปต์และสิ้นชีวิตที่นั่น ' 2 พงศ์กษัตริย์ 23:34

ฟาโรห์เปลี่ยนชื่อเอลียาคิมที่แปลว่า พระเจ้าทรงยกขึ้น เป็นเยโฮยาคิม ซึ่งแปลว่า พระยาห์เวห์ทรงยกขึ้น นี่ไม่ได้หมายความว่าฟาโรห์เชื่อในพระยาห์เวห์ แต่เป็นการใช้อำนาจของมนุษย์เปลี่ยนชื่อที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้า สิ่งที่น่าคิดคือ แม้ชื่อจะบอกว่าพระเจ้าทรงตั้งหรือยกขึ้น แต่ความจริงคือโลกเป็นคนตั้ง เขามีชื่อฝ่ายวิญญาณก็จริง แต่ชีวิตจริงของเขาอยู่ภายใต้อำนาจของโลก ในตอนที่น้องชายของเขาถูกจับ สิ่งที่ฟาโรห์สั่งคือยูดาห์ต้องจ่ายเครื่องบรรณาการเป็นเงิน 100 ตะลันต์ และทองคำ 1 ตะลันต์

'เยโฮยาคิมทรงมอบเงินและทองคำแก่ฟาโรห์ แต่พระองค์ทรงเก็บภาษีจากประชาชนของแผ่นดิน เพื่อมอบเงินตามบัญชาของฟาโรห์ พระองค์ทรงเร่งรัดเอาเงินและทองคำจากทุกคน ตามการประเมินเพื่อมอบแก่ฟาโรห์เนโค ' 2 พงศ์กษัตริย์ 23:35

เยโฮยาคิมไม่ได้รับภาระนี้ด้วยตัวเอง แต่เขาผลักภาระไปที่ประชาชน เขากดขี่เก็บภาษีจากประชาชนเพื่อนำไปมอบให้ฟาโรห์ นี่เป็น 11 ปีที่ประชาชนอยู่ในความยากลำบาก ถ้าพวกเราไปดูในหนังสือของผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ 22:13-19 เราจะเห็นว่า นอกจากเยโฮยาคิมเรียกเก็บภาษีจากประชาชนแล้ว เขายังเกณฑ์คนมาสร้างพระราชวังด้วยไม้สนสีดาร์โดยไม่จ่ายค่าแรงให้เลย ผู้นำที่อยู่ภายใต้อำนาจของโลกจะใช้ผู้คนเพื่อปกป้องรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง ในตอนสุดท้ายของบทได้สรุปชีวิตของเขาว่า

'และพระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามทุกอย่างซึ่งบรรพบุรุษของพระองค์ได้ทรงกระทำ' 2 พงศ์กษัตริย์ 23:37

พ่อของเขาดีมากดำเนินตามทางของพระเจ้าทุกประการ แต่ลูกชายทั้งสองไม่ได้ดำเนินในทางของพระเจ้าและทำในสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระองค์ด้วย นี่คือคำเตือนสำหรับพวกเราทุกคน ถ้าเราไม่อยู่ใต้สิทธิอำนาจของพระเจ้า เราจะตกอยู่ภายใต้อำนาจของบางสิ่งแน่นอน อาจเป็นความกลัว แรงกดดันของสังคม หรือความสำเร็จที่เรายึดไว้ และเมื่อเราอยู่ใต้อำนาจของสิ่งเหล่านั้น เราจะเริ่มใช้คนอื่นเพื่อปกป้องหรือรักษาผลประโยชน์ให้ตัวเอง

'พวกท่านไม่รู้หรือว่าถ้าท่านยอมตัวรับใช้เชื่อฟังใคร ท่านก็เป็นทาสของผู้ที่ท่านเชื่อฟังนั้น คือเป็นทาสของบาปซึ่งนำไปสู่ความตาย หรือเป็นทาสของการเชื่อฟังซึ่งนำไปสู่ความชอบธรรม? ' โรม 6:16

ให้เราอธิษฐานขอพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสำรวจจิตใจของเราว่า วันนี้เรายอมรับใช้และอยู่ภายใต้สิทธิอำนาจของพระเจ้าจริงๆ หรือไม่? ถ้าไม่ ขอให้เรากลับใจและเลือกที่จะอยู่ใต้พระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว เพราะหากเราไม่ยอมจำนนต่อพระเจ้า โลกและค่านิยมของโลกจะเข้ามาปกครองชีวิตของเราแทน ขอพระเจ้าทรงเมตตาและนำชีวิตของเราทุกคนครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่18)

ลิ้นมหาประลัย!

“ลิ้นก็เช่นเดียวกัน เป็นอวัยวะเล็กๆ

แต่คุยอวดในเรื่องใหญ่โต คิดดูซิ

ไฟเพียงนิดเดียวแต่สามารถทำให้ป่าใหญ่ลุกไหม้ได้

‭‭ -ยากอบ‬ ‭3‬:‭5‬ THSV11‬‬

“Likewise, the tongue is a small part of the body,

but it makes great boasts.

Consider what a great forest is set on fire by a small spark.”

-‭‭James‬ ‭3‬:‭5‬ NIV‬‬

ในพระคัมภีร์ตอนนี้ (ยากอบ 3:5–6)เป็นคำสอนที่

“แรงและลึกที่สุด”ตอนหนึ่งในเรื่องของการพูดจา

เพราะไม่ได้พูดแค่เรื่อง“มารยาทในการพูด” แต่ยังพูดถึง

“พลังทำลายล้างอันมหาศาลของลิ้น ”ด้วย

ท่านยากอบได้อธิบายไว้อย่างเห็นภาพพจน์ดังนี้

1. ​ “ลิ้นเป็นอวัยวะเล็กๆแต่ชอบคุยอวดเรื่องใหญ่โต”

“ลิ้นก็เช่นเดียวกัน เป็นอวัยวะเล็กๆ แต่คุยอวดในเรื่องใหญ่โต”

~ ยากอบ‬ ‭3‬:‭5‬ก

=ลิ้นเล็กมากเมื่อเทียบกับร่างกายแต่กลับ “มีอิทธิพลยิ่งใหญ่เกินพรรณนา”

นั่นคือ คำพูดเล็กๆอาจส่งผลกระทบและผลลัพธ์อันใหญ่โต

คำพูดคำเดียวสามารถทำให้คนบางคนหรือหลายคนหมดกำลังใจได้ในพริบตาหรือสามารถเปลี่ยนชีวิตคนของใครบางคนได้ตลอดกาล

1. ​“ลิ้นเป็นดุจไฟเพียงนิดเดียว แต่เผาป่าใหญ่ได้”

“คิดดูซิ ไฟเพียงนิดเดียวแต่สามารถทำให้ป่าใหญ่ลุกไหม้ได้และลิ้นนั้นเป็นไฟ“

~ ยากอบ‬ ‭3‬:‭5‬ข~6ก

=ภาพเปรียบเทียบให้เห็นว่าไฟเล็กๆ สามารถลุกลาม กระจายไปจนควบคุมไม่ได้

คำพูดก็เหมือนเดียวกับไฟนั้น นั่นคือถึงแม้จะดู “เล็กน้อย”(เช่น

การนินทา การเสียดสี คำประชด คำโกหก คำบิดเบือน)แต่

ก็ล้วนสามารถลุกลามกลายเป็นความแตกแยก ความเกลียดชังคลั่งแค้น จนนำไปสู่การทำลายความสัมพันธ์ และการเข่นฆ่ากันอย่างโหดเหี้ยม

1. ​“ลิ้นเป็นโลกแห่งความชั่วร้ายที่ตั้งอยู่ท่ามกลางอวัยวะต่างๆ“

”ลิ้นเป็นโลกชั่วร้ายที่ตั้งอยู่ท่ามกลางอวัยวะต่างๆ ของเรา“

‭‭ ~ยากอบ‬ ‭3‬:‭6‬ข

=คำแรงมากที่บอกว่า“ลิ้น” เป็นดุจศูนย์รวมของความบาปหลากหลาย เช่น การโกหก การนินทา การด่าว่า การหลอกลวง การยุยง และสามารถเป็นเครื่องมือของความชั่วในท่ามกลางอวัยวะต่างๆของเรา

1. ​“ลิ้นเป็นสิ่งที่ทำให้ทั้งกายเป็นมลทิน”

“มันทำให้ทั้งกายเป็นมลทิน”

‭‭ ~ยากอบ‬ ‭3‬:‭6‬ค

=คำพูดไม่ได้เป็นแค่ “เสียงที่ออกจากปาก”

แต่มันมีพลัง “ทำลายทั้งชีวิต”ได้

คนที่พูดหยาบ ทำให้ บุคลิกเสียหาย

คนที่นินทาว่าร้าย ทำให้ความสัมพันธ์พินาศ

คนที่โกหก ทำให้ความน่าเชื่อถือพังทลายลง

และคำพูดสามารถทำให้ชีวิตทั้งชีวิตของเรา “สกปรก”

เป็นมลทินต่อพระพักตร์พระเจ้า!

1. ​“ลิ้นเป็นตัวเผาผลาญวงจรของชีวิต”

“และเผาผลาญวงจรของชีวิต”

~ ยากอบ‬ ‭3‬:‭6‬ง

= คำพูดสามารถ “เผาทำลายทั้งเส้นทางหรือ ทั้งวงจรของชีวิต” อาทิ ทำลายครอบครัว ทำลายอนาคต ทำลายชื่อเสียง และทำลายการรับใช้พระเจ้า

บางครั้งคำพูดไม่กี่คำ ส่งผลกระทบยับเยินอย่างยาวนานทั้งชีวิต

1. ​ “ลิ้นเป็นอวัยวะที่ตัวมันเองก็ถูกเผาผลาญโดยไฟนรก”

“และตัวมันเองก็ถูกเผาผลาญโดยไฟนรก”

~ ยากอบ‬ ‭3‬:‭6‬จ

=ลิ้นที่ชั่วไม่ได้มาจากพระเจ้า

แต่ได้รับอิทธิพลจาก “ความชั่วร้าย” ทั้งของโลกและของมารและมันจะนำคนที่พูดเช่นนั้นไปสู่การพิพากษาอันเจ็บปวด

สรุป

“ลิ้นของเรา ไม่ได้มีไว้แค่ใช้พูด

แต่ลิ้นนั้น ยังกำหนดทิศทางชีวิตของเราด้วย!“

อาจารย์ ยากอบกำลังสอนเราว่า

1. ​ลิ้นแม้จะเล็ก แต่ก็ทรงพลังมาก
2. ​คำพูดเปรียบเหมือนไฟ ที่ลุกลามไปได้ไกล
3. ​ลิ้นสามารถเป็นเครื่องมือของความชั่วร้ายได้อย่างน่าตกใจ

4.คำพูดทำลายล้างได้ทั้งชีวิต ของเราและของคนอื่นๆ

ดังนั้น

อย่าให้ลิ้นของเรา เป็นลิ้นมหาประลัย แต่

ขอให้เราควบคุมลิ้นและคำพูดของเรา

ด้วยอำนาจที่มาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์

เพื่อไม่ให้ลิ้นของเราถูกนำใช้ทำในสิ่งที่ไม่ดี

แต่ให้ใช้เพื่อเสริมสร้างคนอื่นๆ ที่เรารักและห่วงใย

ให้เขาเจริญบริบูรณ์ขึ้นในความเชื่อ ความหวังและความรัก

…จะดีไหม?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 18เมษายน2026(ตอนที่18ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี