คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่5 (ตอนที่349)

118

“จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ประเสริฐ

เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭118‬:‭1‬ ‭THSV11‬‬

“Give thanks to the Lord, for he is good;

his love endures forever.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭118‬:‭1‬ ‭NIV‬‬

วันนี้ วันอาทิตย์ ผมตื่นขึ้นมา ด้วยใจขอบพระคุณพระเจ้า

เพราะพยาบาลตรวจความดันเช้าวันนี้ พบว่าลดลงเหลือเพียง118/77

ผมจึงเปิดพระคัมภีร์ สดุดี 118 ออกอ่าน และได้รับพระวจนะที่หนุนใจมากมาย จึงขอนำมาแบ่งปัน ดังนี้

สดุดีบทนี้ เริ่มต้นดังนี้

“จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ประเสริฐ

เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

1. ​ข้าพเจ้าได้ร้องทูลพระยาห์เวห์จากความคับแค้นใจ

พระยาห์เวห์ทรงตอบข้าพเจ้าโดยประทานความโล่งใจให้

1. ​ข้าพเจ้าจะไม่กลัว มนุษย์จะทำอะไรแก่ข้าพเจ้าได้เล่า?

พระยาห์เวห์ทรงอยู่ฝ่ายข้าพเจ้าเพื่อช่วยข้าพเจ้า

1. ​ข้าพเจ้าจะมองเห็นคนที่เกลียดข้าพเจ้าแพ้

เขาทั้งหลายได้ล้อมข้าพเจ้าทุกด้านเหมือนฝูงผึ้ง

พวกเขามอดดับไป เหมือนไฟไหม้หนาม

โดยพระนามพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าห้ำหั่นพวกเขา

1. ​ข้าพเจ้าเข้าลี้ภัยอยู่ในพระยาห์เวห์ ก็ดีกว่า

1).วางใจในมนุษย์ เข้าลี้ภัยอยู่ในพระยาห์เวห์ ก็ดีกว่า

2).วางใจในเจ้านาย

1. ​ข้าพเจ้าถูกผลักอย่างแรง ข้าพเจ้ากำลังจะล้ม แต่

1)พระยาห์เวห์ทรงช่วยข้าพเจ้า

2).พระยาห์เวห์ทรงเป็นกำลังและ

3).พระยาห์เวห์ทรงเป็นบทเพลงของข้าพเจ้า

4). พระยาหเวห์ทรงเป็นความรอดของข้าพเจ้า

1. ​ข้าพเจ้าจะไม่ตาย แต่ข้าพเจ้าจะเป็นอยู่ และประกาศพระราชกิจของ

พระยาห์เวห์

พระยาห์เวห์ทรงตีสอนข้าพเจ้าอย่างหนัก

แต่พระองค์ไม่ทรงมอบข้าพเจ้าไว้กับความตาย

7 ข้าพเจ้าจะเข้าประตูแห่งความชอบธรรม

ข้าพเจ้าจะขอบพระคุณพระยาห์เวห์ นี่คือประตูของพระยาห์เวห์

คนชอบธรรมจะเข้าไปทางนี้

1).พระองค์ทรงตอบข้าพระองค์ และ

2).พระองค์ทรงเป็นความรอดของข้าพระองค์

วันนี้ เราจึงควรร่วมกันนมัสการพระเจ้าด้วยความเปรมปรีดิ์

“การนี้เป็นมาจากพระยาห์เวห์ เป็นสิ่งอัศจรรย์ในสายตาเรา

วันนี้เป็นวันที่พระยาห์เวห์ได้ทรงสร้าง

ให้เราเปรมปรีดิ์และยินดีในวันนั้น!

1. ​ข้าแต่พระยาห์เวห์

~ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอดเถิด

1. ​ข้าแต่พระยาห์เวห์

~ขอประทานความสำเร็จแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด

~ขอประทานพระพรแก่ผู้ที่เข้ามาในพระนามของพระยาห์เวห์

พี่น้องที่รัก ขอให้เราจดจำไว้เสมอว่า

1. ​พระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้าของเรา และ
2. ​พระยาห์เวห์ทรงประทานความสว่างแก่เรา

สิ่งที่เราควรทำก็คือ

1. ​เราจะขอบพระคุณพระยาห์เวห์
2. ​เราจะยกย่องพระองค์

1).เพราะพระองค์ประเสริฐ

2).เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭118‬:‭1‬-‭29‬ ‭THSV11‬‬

พี่น้องที่รัก

วันนี้ เป็นวันที่ผมเปรมปรีดิ์

เพราะผมยังมีชีวิตอยู่

ผมขอบคุณพระเจ้าที่ผมยังไม่ตาย

พระเจ้ายังคงยืนยันที่จะใช้ผมต่อไป

ผมดีใจที่ในยามที่ผมเจ็บป่วยนี้ มีพี่น้องมากมายหลายพันคนอธิษฐานเผื่อ

แม้แต่ในขณะที่ผมกำลังเขียน“สดแต่เช้า”นี้

ขอให้ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ เปรมปรีดิ์กับชีวิต

และกับการรับใช้พระเจ้าร่วมกันนะครับ

ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้า

ขอพระพรเป็นของพี่น้องทุกท่าน!

…อาเมนไหมครับ!

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 15มีนาคม2026(ตอนที่349

ปีที่5)#YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข #NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่5 (ตอนที่350

หมอนที่นุ่มที่สุดคือหัวใจที่ไว้วางใจพระเจ้า!

“ข้าพระองค์จะเอนกายลงนอนหลับอย่างเป็นสุข

ข้าแต่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์เท่านั้นที่ทรงทำให้ข้าพระองค์

อาศัยอยู่อย่างปลอดภัย”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭4‬:‭8‬ ‭THSV11‬‬

“I fall asleep in peace the moment I lie down

because you alone, O Lord, enable me to live securely.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭4‬:‭8‬ ‭GW‬‬

มีคำกล่าวว่า

“สันติสุขของพระเจ้า เปลี่ยนคืนที่แสนกังวล ให้เป็นคืนแห่งการพักผ่อน!”

(God’s peace turns anxious nights into restful ones.)

ผมขอบคุณพระเจ้าที่ พระเจ้าทรงประทานการนอนหลับพักผ่อน

อย่างเป็นสุขมาให้

หลังจากที่ผมความดันขึ้น จนออกอาการบ้านหมุน ควบคุมร่างกายไม่ได้ และต้องเข้าโรงพยาบาลมาตั้งแต่วันศุกร์(13มีนาคม2026)

แต่ด้วยพลังอธิษฐานเผื่อของพี่น้องนับหลายพันคนที่รักผม

จึงทำให้ อาการของผมดีขึ้น จนแม้แต่บรรดาแพทย์ยังประหลาดใจ

ทำให้คิดถึงคำตรัสของกษัตริย์ดาวิดในขณะที่พระองค์เผชิญกับปัญหา ศัตรู หรือความกดดันในชีวิตที่ว่า

“ข้าพระองค์จะเอนกายลงและนอนหลับด้วยความสงบสุข

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะพระองค์ผู้เดียว

ทรงทำให้ข้าพระองค์อาศัยอยู่อย่างปลอดภัย”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭4‬:‭8‬ ‭TNCV‬‬

การนอนหลับสะท้อนให้เห็นสันติสุขภายในใจ จากการที่ได้มอบปัญหาความกังวล และความทุกข์ใจทั้งหมดไว้กับพระเจ้าแล้ว

เพราะว่าคนที่มีความกลัว ความกระวนกระวาย หรือมีความผิดบาป มักนอนหลับยาก

ดังนั้นการนอนหลับที่เป็นพร จึงเป็นการนอนหลับอย่างสุขสงบไม่ใช่เพราะสถานการณ์ดี แต่มาจากความวางใจพระเจ้า

ใช่ครับ มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงเป็นแหล่งความปลอดภัยแท้จริง

ซึ่งดาวิดทรงทราบดีว่าความมั่นคงที่แท้จริงในชีวิตมาจากพระยาห์เวห์ ไม่ใช่เพราะมีกองทัพที่ยิ่งใหญ่

การนอนหลับเปรียบเหมือนการ วางชีวิตไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า เพราะในยามที่เราหลับ

1).เราไม่สามารถทำหรือ ควบคุมอะไรได้

2).เราไม่สามารถป้องกันหรือแก้ไขอะไรได้

จะมีก็แต่พระเจ้าเท่านั้น ที่ทรงเฝ้าดูแลรักษาเราให้ปลอดภัย

จากพระธรรมตอนนี้ เราจึงเรียนรู้ว่า

1️⃣.คนที่วางใจพระเจ้าจะนอนหลับพักผ่อนได้อย่างเป็นสุข

ไม่ว่าสถานการณ์รอบตัวจะวุ่นวายมากสักเพียงใด

2️⃣.ความปลอดภัยที่แท้จริงมาจากพระเจ้าและการปกปัองของพระองค์

ไม่ได้จากสิ่งที่มนุษย์สร้างหรือที่มนุษย์มี

พี่น้องที่รัก

คุณเห็นด้วยหรือยังว่า

“หมอนที่นุ่มที่สุดคือหัวใจที่ไว้วางใจพระเจ้า!”

(The softest pillow is a heart that trusts God.)

ช่วยตอบที!

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 16มีนาคม2026(ตอนที่350

ปีที่5)#YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข #NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

พระธรรมนำชีวิต รื้อและทำลายให้หมด Ep.1570

หลังจากที่พักบอกถึงเหตุผลของการล่มสลายของอาณาจักรอิสราเอลเหนือแล้ว 2 พงศ์กษัตริย์ 18 กลับมาเล่าประวัติศาสตร์ที่นาชื่นชมยินดีของอาณาจักรยูดาห์ฝ่ายใต้ผ่านชีวิตของเฮเซคียาห์ แม้ว่าเขาจะเป็นลูกของอาหัสกษัตริย์ที่ไม่เอาพระเจ้า นมัสการทุกพระยกเว้นพระเจ้า พ่อของเขาคืออาหัสคนที่เลือกพึ่งพาคนที่มีกำลังอำนาจมากกว่าพระเจ้า พระวจนะของพระเจ้าได้บอกเล่าถึงเฮเซคียาห์ว่า

'และพระองค์ทรงทำสิ่งที่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามทุกอย่างที่ดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์ทรงกระทำ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 18:3

การประเมินนี้ประเมินผ่านจากดาวิด แต่เฮเซคียาห์ก็สอบผ่าน สิ่งที่เขาทำแตกต่างจากกษัตริย์องค์ก่อนๆ เฮเซคียาห์รื้อปูชนียสถานสูงทิ้งไป ทรงทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ โค่นเสาอาเช-ราห์ และเขาทุบงูทองสัมฤทธิ์ซึ่งโมเสสสร้างขึ้น เพราะว่าคนอิสราเอลไปนมักสารงูนั้น ถ้า้รายังจำได้ งูทองสัมฤทธิ์นี้อยู่ในกันดารวิถี 21 เมื่อประชาชนถูกงูพิษกัด พระเจ้าทรงสั่งให้โมเสสสร้างงูทองสัมฤทธิ์ขึ้นมา เพื่อคนที่มองไปที่งูนั้นจะไม่ตาย เดิมทีงูทองสัมฤทธิ์นี้เป็นเครื่องหมายแห่งพระคุณ เป็นการช่วยกู้ของพระเจ้า แต่ในหลายร้อยปีต่อมา ประชาชนกลับเริ่มเผาเครื่องบูชานมัสการมัน สัญลักษณ์ของพระพรก็กลายเป็นรูปเคารพ เฮเซคียาห์ทำลายมัน และเรียกมันว่า เนหุชทาน งูนั้นเป็นเพียงแค่เศษทองสัมฤทธิ์

'ลูกทั้งหลายเอ๋ย จงรักษาตัวให้พ้นจากรูปเคารพ' 1 ยอห์น 5:21

สิ่งที่ดีในชีวิตฝ่ายวิญญาณของเรา ก็สามารถเป็นรูปเคารพได้ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่สิ่งของเหล่านั้น แต่ปัญหาคือ เมื่อเราเริ่มนมัสการของประทานเหล่านั้น แทนที่จะนมัสการพระเจ้าผู้ประทานของประทานของประทาน หรือสิ่งดีทุกอย่างให้กับเรา อย่ายึดติดกับวิธีการเดิม ๆ ประสบการณ์ฝ่ายวิญญาณในอดีต รูปแบบการนมัสการ หรือพระพรการช่วยเหลือที่เคยมีเข้ามาในชีวิต จนในที่สุดสิ่งเหล่านั้นก็กลับเข้ามาแทนที่พระเจ้า การฟื้นฟูชีวิตฝ่ายวิญญาณไม่ใช่เพียงการเพิ่มสิ่งใหม่ แต่เราต้องรื้อทำลายความบาปหรือสิ่งที่ผิดออกไปจากชีวิตให้หมด

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ระวังจะเป็นลูกผสม Ep.1569

การนมัสการพระเจ้าแต่ยังปรนนิบัติพระอื่น ในข้อ 34 ได้บอกว่าในสายพระเนตรของพระเจ้านั่นเท่ากับไม่ได้ยำเกรงพระองค์เลย ในพันธสัญญาเดิมพระเจ้าทรงเปรียบภาพนี้เหมือนการเล่นชู้ฝ่ายวิญญาณ ลองนึกถึงความรู้สึกของคู่ครองที่ถูกนอกใจดูสิครับ ผมเชื่อว่าพระเจ้าทรงรู้สึกเจ็บปวดเช่นเดียวกัน เมื่อประชากรของพระองค์หันไปนมัสการพระอื่น แม้ว่าพระเจ้าจะทรงเปี่ยมด้วยพระคุณและความอดทนอย่างเหลือเชื่อ แต่พระวจนะของพระเจ้าก็ทำให้เราเห็นว่า ความอดทนของพระเจ้าก็มีขอบเขตและวันแห่งการพิพากษาก็จะมาถึง ชนชาติอิสราเอลได้รับพันธสัญญาจากพระเจ้าตั้งแต่สมัยอับราฮัม พระองค์ทรงช่วยพวกเขาออกจากการเป็นทาสในอียิปต์ และประทานพระบัญญัติแก่พวกเขาผ่านทางโมเสส 2 พงศ์กษัตริย์ 17:35–37 ได้ย้ำถึงพระบัญญัตินี้อีกครั้งว่า

“อย่ายำเกรง หรือกราบนมัสการ หรือปรนนิบัติ หรือถวายสัตวบูชาแก่พระอื่นๆ แต่เจ้าจงยำเกรงพระยาห์เวห์ ผู้ทรงนำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ เจ้าจงนมัสการพระองค์ และจงระวังที่จะทำตามกฎเกณฑ์ กฎหมาย และพระบัญญัติซึ่งพระองค์ทรงจารึกไว้สำหรับพวกเจ้า”

แต่หลังจากที่พระเจ้าทรงพิพากษาให้อิสราเอลถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยแล้ว แผ่นดินสะมาเรียก็กลายเป็นสังคมลูกผสม ผู้คนมีความเชื่อแบบผสมผสาน นมัสการทั้งพระเจ้าและพระอื่น พระวจนะของพระเจ้าบอกชัดเชนว่า ในสายพระเนตรของพระเจ้านั่นเท่ากับไม่ได้ยำเกรงพระเจ้าเลย ตอนท้ายบทชี้ให้เราเห็นถึงพระทัยของพระเจ้าว่า พระองค์ทรงรักและหวงแหนเรา พระเจ้าทรงเรียกประชากรของพระองค์ให้กลับมาเสมอ

'เจ้าอย่าลืมพันธสัญญาที่เราได้ทำไว้กับเจ้า และอย่ายำเกรงพระอื่นเลย ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:38

สำหรับเราในทุกวันนี้ พันธสัญญาที่เรามีคือพันธสัญญาใหม่ในพระเยซูคริสต์ ขอให้เรารักษาความเชื่อและความวางใจในพระเยซูไว้ให้มั่นคง อย่าให้สิ่งใดเข้ามาแทนที่พระเจ้า และเราจะไม่ไปปรนนิบัติพระอื่น ๆ รูปเคารพในยุคของเราอาจไม่ใช่รูปปั้นแล้ว แต่เป็นสิ่งที่เราให้ความสำคัญมากกว่าพระเจ้า ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จ ความต้องการของเรา หรือสิ่งต่าง ๆ ในชีวิต ขอให้เรื่องราวในวันนี้จะเตือนใจเราว่า อย่าให้ความเชื่อแบบลูกผสมเข้ามาอยู่ในชีวิตของเรา เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าที่ว่างเปล่า ขอให้เรารักและยำเกรงพระเจ้าด้วยสุดใจของเรา

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ปรนนิบัติอะไรอยู่ Ep.1568

เมื่อเราอ่านพระวจนะของพระเจ้า เราจะพบว่าในยุคของพระเยซูชาวยิวไม่คบหากับชาวสะมาเรีย จุดเริ่มต้นของปัญหาที่ยาวนานนี้มาจาก 2 พงศ์กษัตริย์ 17 นี่แหละ กษัตริย์อัสซีเรียได้นำผู้คนจากหลายเมืองเข้ามาอาศัยอยู่ในสะมาเรีย คนเหล่านั้น้ได้รับการสอนให้รู้จักการยำเกรงพระเจ้าจากปุโรหิตที่ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยจากสะมาเรีย

'ฉะนั้นคนหนึ่งในพวกปุโรหิตที่พวกเขากวาดมาจากสะมาเรีย จึงไปอาศัยอยู่ที่เมืองเบธเอลและสั่งสอนเขาทั้งหลายว่า เขาจะต้องยำเกรงพระยาห์เวห์อย่างไร ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:28

ปุโรหิตผู้นี้ไปอาศัยอยู่ที่เบธเอล ซึ่งเป็นสถานที่ที่เคยตั้งรูปวัวทองคำของเยโรโบอัม ที่ 1 นี่เป็นปัญหาใหญ่ของผู้ที่สอนคนอื่น เพราะตัวเขาเองก็อยู่ในระบบศาสนาที่ปนเปื้อนกับความเชื่ออื่นๆ ผลก็คือคนต่างชาติเหล่านั้นนำพระและพิธีกรรมของตนเองเข้ามาในสะมาเรีย

'เขาจึงยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่ก็ปรนนิบัติบรรดาพระของเขาเองด้วย ตามธรรมเนียมของบรรดาประชาชาติที่พวกอัสซีเรียกวาดเขามาจากที่นั้น ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:33

คนเหล่านั้นนมัสการพระเจ้าและก็นมัสการพระของตัวเองด้วย พวกเขาไม่ได้ปฏิเสธพระเจ้าแต่ก็ไม่ได้มอบชีวิตให้พระองค์อย่างแท้จริง ในสายตาของพวกเขา พระเจ้าเป็นเพียงพระที่ต้องยำเกรงเพื่อไม่ให้มีภัยพิบัติ แต่รูปเคารพคือสิ่งที่พวกเขาอยากจะนมัสการ สำหรับเรา บางครั้งเราก็พูดว่าเราเชื่อพระเจ้า เรามานมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ อธิษฐานและอ่านพระคัมภีร์ แต่ในเวลาเดียวกันหัวใจของเรายังผูกพันกับสิ่งอื่น เราอาจยำเกรงพระเจ้าแต่ก็ยังมีสิ่งที่เรารักและปรนนิบัติ เช่น เงินทอง ชื่อเสียง อำนาจ และการยอมรับจากผู้คน เครื่องชี้วัดว่าเรากำลังปรนนิบัติสิ่งใดอยู่ คือสิ่งที่เราให้เวลา ใช้พลัง และให้ความสำคัญมากที่สุด พระเยซูตรัสว่า

'“ไม่มีใครเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนายได้ เพราะว่าเขาจะชังนายข้างหนึ่ง และรักนายอีกข้างหนึ่ง หรือเขาจะนับถือนายฝ่ายหนึ่ง และดูหมิ่นนายอีกฝ่ายหนึ่ง ท่านทั้งหลายจะรับใช้พระเจ้าและเงินทองพร้อมกันไม่ได้ ' มัทธิว 6:24

พระบัญญัติข้อแรกของพระเจ้าคือ อย่ามีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากพระองค์ วันนี้ลองสำรวจหัวใจของเราดูไหมว่า เราให้เวลา ใช้พลัง และให้ความสำคัญกับสิ่งใดมากที่สุด พระเจ้าหรือความต้องการของเรา

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน เพราะกลัวหรือเพราะรัก Ep.1567

วันนี้พระเจ้าเป็นเพียงเบอร์โทรฉุกเฉินในเวลาที่เราเดือดร้อน หรือพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าที่เราเชื่อและเป็นเจ้าของชีวิตของเรา หลังจากอิสราเอลถูกกวาดต้อนจากสะมาเรียไปเป็นเชลยในอัสซีเรียแล้ว 2 พงศ์กษัตริย์ 17:24–27 ได้บอกว่า สะมาเรียไม่ได้ถูกปล่อยให้ว่าง กษัตริย์อัสซีเรียได้นำคนจากหลายเมืองเข้ามาอยู่ ในข้อ 24 บอกว่ามาจากบาบิโลน คูธาห์ อัฟวา ฮามัท และเสฟารวาอิม

'และตั้งแต่แรกที่พวกเขามาอาศัยอยู่ที่นั่น เขาก็ไม่ได้ยำเกรงพระยาห์เวห์ ฉะนั้นพระยาห์เวห์จึงทรงให้สิงโตมาท่ามกลางเขา พวกมันฆ่าบางคนในพวกเขา ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:25

เมื่อมีคนเสียชีวิตก็เกิดความกลัว พวกเขาจึงไปทูลกษัตริย์อัสซีเรียว่า เพราะพวกเขาไม่รู้ธรรมเนียมของพระของแผ่นดินนั้นจึงเกิดเหตุร้ายขึ้น

'แล้วพระราชาแห่งอัสซีเรียจึงบัญชาว่า “จงนำคนหนึ่งในพวกปุโรหิตที่พวกเจ้ากวาดต้อนมาจากที่นั่นไปที่นั่น จงให้เขาไปอยู่ที่นั่น และให้สั่งสอนธรรมเนียมของพระของแผ่นดินนั้น” ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:27

ปุโรหิตถูกส่งเข้ามาเพื่อสอนให้ชนชาติเหล่านั้นได้รู้จักวิธียำเกรงพระเจ้า แต่พระเจ้าของคนเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้าที่พวกเขาเชื่อและยำเกรงอย่างแท้จริง พระองค์เป็นเพียงหลักประกันเพื่อป้องกันอันตรายในชีวิต พวกเขาเรียนรู้ธรรมเนียมปฏิบัติเพียงเพื่อให้ชีวิตปลอดภัยเท่านั้น แล้วเราล่ะครับ พระเจ้าเป็นเพียงหลักประกันว่า เราจะไม่ลงนรก หรือพระองค์เป็นพระเจ้าที่เรารัก ที่เราเทิดทูน เชื่อฟังและยำเกรง

'และองค์เจ้านายตรัสว่า “เพราะชนชาตินี้เข้ามาใกล้ด้วยปากของเขา และให้เกียรติเราด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาห่างไกลจากเรา เขานมัสการเราเหมือนเป็นระเบียบของมนุษย์ที่จำกันมา ' อิสยาห์ 29:13

การอยู่ในสถานที่ของพระเจ้าไม่ได้หมายความว่า เรารู้จักพระองค์ เราอาจมาโบสถ์เป็นประจำ อยู่ร่วมทุกกิจกรรมของคริสตจักร และอธิษฐานเสมอเมื่อมีปัญหา ความสัมพันธ์กับพระเจ้าแบบนั้นตั้งอยู่บนความกลัวและความต้องการความช่วยเหลือมากกว่าความรักที่เรามีต่อพระองค์ เรามาหาพระเจ้าเฉพาะเวลาที่มีสิงโตเข้ามาในชีวิตหรือเปล่า สิงโตนั้นอาจเป็นปัญหา ความเจ็บป่วย ปัญหาหรือวิกฤตต่าง ๆ แต่เมื่อทุกอย่างผ่านไป เราก็กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม วันนี้เราอยู่ในพระเจ้าเพราะกลัว หรือเพราะเรารักพระองค์กันแน่ครับ ลองถามใจตัวเองดู

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่5 (ตอนที่347)

ภาษิตดีๆ อย่าทิ้งขว้าง!

“เพราะข้าให้ภาษิตดีแก่พวกเจ้า

อย่าทอดทิ้งคำสอนของข้า!”

‭‭ ~สุภาษิต‬ ‭4‬:‭2‬ ‭THSV11‬‬

“I give you sound learning,

so do not forsake my teaching.”

‭‭ ~Proverbs‬ ‭4‬:‭2‬ ‭NIV‬‬

ผมได้อ่านบทความต่อไปนี้มานานแล้ว

แม้จะจำไม่ได้ว่ามาจากไหน

แต่ก็เห็นว่าเป็นภาษิต หรือ เป็นคำสอนเตือนสติที่ดี

จึงขอนำมาแบ่งปันเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตแก่พี่น้องทุกท่าน ดังนี้

“1.การอธิษฐานไม่ใช่

"ยางอะไหล่" ที่จะทำให้คุณหลุดพ้นจากปัญหา แต่คือ

"พวงมาลัย" ที่จะพาคุณไปสู่เป้าหมายและทิศทางที่ถูกต้อง

1. ​รถยนต์มีกระจกกันลมด้านหน้าบานใหญ่

แต่มีกระจกมองหลังบานเล็ก

เพราะอดีตของเราไม่สำคัญเท่ากับอนาคตของเรา

ดังนั้นจงมองไปข้างหน้าและก้าวต่อไป

1. ​ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนเหมือนหนังสือ

ที่ใช้เวลาเผาไหม้เพียงเศษเสี้ยววินาที

แต่ต้องใช้เวลาหลายปีในการเขียนมันขึ้นมา

1. ​เพื่อนเก่าเปรียบเสมือนทองคำ

เพื่อนใหม่เปรียบเสมือนเพชร

เมื่อคุณได้รับเพชรอย่าลืมทอง

เพราะในการถือครองเพชรคุณควรมีฐานทองคำไว้รองรับเสมอ

1. ​ความกังวลไม่ได้นำเอาปัญหาของวันพรุ่งนี้ออกไป

แต่มันนำเอาความสงบสุขของวันนี้ออกไปต่างหาก

1. ​ทุกอย่างบนโลกใบนี้เป็นเพียงสิ่งชั่วคราว

ถ้ามันดี ก็ให้เรารีบมีความสุขกับมัน เพราะมันจะอยู่กับเราไม่นาน

ถ้ามันไม่ดี ก็อย่ากังวล เพราะว่ามันก็จะอยู่กับเรา ไม่นานเช่นกัน

1. ​การให้อภัยไม่ใช่การลืม แต่คือการเลือกที่จะจดจำ

โดยไม่ยอมให้ความทรงจำเหล่านั้น มาทำร้ายเราอีกต่อไป"

“ภาษิตดี” หมายถึงอะไร?

“ภาษิตดี” หมายถึง

“คำสอนที่ถูกต้อง หลักการดำเนินชีวิตที่นำไปสู่ปัญญา

และคำแนะนำที่เกิดจากประสบการณ์และความยำเกรง

พระเจ้า”

แน่นอนว่า คำว่า “ภาษิต”ในบริบทของพระธรรมตอนนี้ไม่ใช่เพียงความคิดของมนุษย์ แต่เป็น ปัญญาที่สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้า

ดังนััน" ภาษิตดี” เหล่านี้ จะเป็นคำสอนที่ช่วยให้ชีวิตของเรา

เดินไปในทางที่ถูกต้อง!

พี่น้องที่รัก

เราจึงไม่ควรทอดทิ้งหรือ ละเลย คำสอนดีๆเหล่านั้น

แต่ให้เรายึดถือและดำเนินชีวิตตาม เพื่อว่าคำสอน

หรือภาษิตแห่งปัญญาเหล่านััน จะ

1).ปกป้องชีวิตเราให้ปลอดภัย

2).ช่วยเราให้หลีกเลี่ยงความผิดพลาด

3).นำแสงสว่างให้ส่องทางชีวิตของเรา

4).นำเราไปสู่ความสำเร็จที่แท้จริง และ

5).นำเกียรติยศมาสู่เราและครอบครัว

…เห็นด้วยไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 13มีนาคม2026(ตอนที่347

ปีที่5)#YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข #NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่5 (ตอนที่346)

เราจะจัดการกับใจที่ไม่ยอมให้อภัย

อย่างไรดี?

“และเมื่อพวกท่านยืนอธิษฐานอยู่

ถ้าพวกท่านมีเรื่องกับใคร จงยกโทษให้คนนั้น

เพื่อว่าพระบิดาของพวกท่านผู้สถิตในสวรรค์

จะทรงยกโทษความผิดของพวกท่านด้วย”

‭‭ ~มาระโก‬ ‭11‬:‭25‬ ‭THSV11‬‬

“And when you stand praying,

if you hold anything against anyone,

forgive them,

so that your Father in heaven may forgive you your sins.””

‭‭ ~Mark‬ ‭11‬:‭25‬ ‭NIV‬‬

ถ้าเรายังให้อภัยใครบางคนไม่ได้ ต่อไปนี้ คือ แนวทางในการจัดการกับความรู้สึกเหล่านั้น

1. ​เราควรยอมรับความจริงว่า สิ่งที่ทำให้เจ็บปวดนั้นเกิดขึ้นและผ่านไปแล้ว
2. ​เราควรแยกให้ออกระหว่างการให้อภัยกับการยอมรับสิ่งที่ผิดว่าถูกต้อง
3. ​เราควรมองให้เห็นความเป็นมนุษย์ที่ไม่สมบูรณ์ในตัวของคนที่ทำผิดนั้น
4. ​เราควรคิดว่าคนที่ทำผิดอาจจะเข้าใจผิดจึงทำร้ายเราโดยไม่รู้ข้อเท็จจริง
5. ​เราควรฝึกฝนในการมีสติตลอดเวลาก่อนตัดสินใจทำอะไรตอบโต้คนอื่น
6. ​เราควรฝึกแยกแยะข้อเท็จจริงว่าอะไรคือขยะและอะไรคือพรที่ซ่อนอยู่ในความเจ็บปวดนั้น
7. ​เราควรคิดว่าคนที่ทำผิดต่อเรานั้นอาจกำลังต้องการความช่วยเหลือ มากกว่าการตอบโต้จากเรา
8. ​เราควรเลือกที่จะให้อภัยแก่เขาด้วยความเชื่อฟังพระเจ้ามากกว่าที่จะไม่เชื่อฟังพระองค์
9. ​เราควรรีบสารภาพผิดต่อพระเจ้าในยามที่เราดื้อดึงไม่ยอมให้อภัย
10. ​เราควรรีบเข้าขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า ให้ประทานใจใหม่แก่เราที่ สามารถให้อภัยได้

พี่น้องที่รัก

ไม่ว่าคนอื่นจะทำผิดต่อเรามากมายขนาดไหน

1. ​เราไม่ควรทำผิดต่อพระเจ้า ด้วยการขัดพระบัญชาของพระองค์ที่ให้เรายกโทษเขา
2. ​เราควรตั้งใจยกโทษให้กับผู้อื่น ตั้งแต่ก่อนที่เขาจะทำผิดต่อเรา
3. ​เราควรเรียนรู้ที่จะขอบคุณคนที่ทำผิดต่อเราเพราะเขาทำให้เรา

1).เรียนรู้ที่จะให้อภัยคนผิด และ

2).เติบโตขึ้นในฝ่ายจิตวิญญาณ ที่มีเขาเป็นตัวทดสอบเรา

1. ​เราควรเตือนตัวเองและอื่นๆว่า คนที่ไม่ยกโทษคนอื่น คือคนที่ทำผิด

มากกว่าคนที่ทำผิดต่อตัวเรา

1. ​เราควรตระหนักว่าคนอื่นนั้นเขาแค่ทำผิดต่อตัวเรา

แต่เมื่อเราไม่ให้อภัยเขานั่นหมายความว่า

เรากำลังทำผิดต่อพระเจ้าเพราะไม่เชื่อฟังพระที่บัญชาเราให้อภัย

ดังนััน ตราบใดที่เรายังโกรธเคือง ผู้อื่น และไม่ยอมให้อภัยเขา

ตราบนั้น เราก็ยังเป็นเหมือนนักโทษที่ถูกขังอยู่ในคุกแห่งความขมขื่นใจ

แต่เมื่อใด ที่เราชนะหรือก้าวข้ามเรื่องอารมณ์หรือความรู้สึกนั้นไปได้

และยอมให้อภัยคนที่ทำผิดต่อเรา

เราจะรู้สึกโล่งเหมือนนักโทษที่ได้รับการปลดปล่อยออกมาจากคุกมืดที่กักขังเรามาอย่างยาวนาน

เหมือนดังคำกล่าวที่ว่า

"การให้อภัย คือการปล่อยนักโทษให้เป็นอิสระ

แล้วพบว่านักโทษคนนั้นแท้จริงก็คือตัวเรานั่นเอง!"

(To forgive is to set a prisoner free

and discover that the prisoner was you.)

– Lewis B. Smedes

และเมื่อเราเป็นอิสระแล้ว แล้วเราก็จะกล่าวกับพระเจ้าได้ด้วยใจยินดีว่า

“และขอทรงยกบาปผิดของพวกข้าพระองค์

เหมือนพวกข้าพระองค์ยกโทษบรรดาคนที่ทำผิดต่อข้าพระองค์”

‭‭ ~มัทธิว‬ ‭6‬:‭12‬ ‭THSV11‬‬

…ดีไหมครับ?

………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 12มีนาคม2026(ตอนที่346

ปีที่5)#YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข #NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่ #ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า #หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน สาเหตุของการล่มสลาย Ep.1565

หลังจากพระธรรมตอนนี้ได้บอกถึงเหตุการณ์การล่มสลายของอิสราเอลแล้ว 2 พงศ์กษัตริย์ 17:7-12 ได้อธิบายเหตุผลของการสิ้นชาติในครั้งนี้ว่า ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะกองทัพอัสซีเรียแข็งแกร่งกว่าแต่เพราะประชากรของพระเจ้าหันหลังให้พระองค์

'ที่เป็นอย่างนั้น ก็เพราะคนอิสราเอลได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ จากพระหัตถ์ของฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และเพราะพวกเขาได้นมัสการพระอื่นๆ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:7

ที่ต้องล่มสลายนั้นเพราะคนอิสราเอลทำบาปต่อพระเจ้าผู้ทรงมีพระเมตตาคุณต่อพวกเขา พวกเขาหันไปนมัสการพระอื่น ในข้อ 8 กล่าวว่า พวกเขาได้ดำเนินตามธรรมเนียมปฏิบัติของประชาชาติ แทนที่จะดำเนินชีวิตตามพระบัญญัติของพระเจ้า พวกเขากลับรับเอาวิถีชีวิตของคนต่างชาติเข้ามาและความเสื่อมของชนชาตินี้ยังถูกกล่าวไว้ใน

'และคนอิสราเอลได้ทำสิ่งที่ไม่ชอบต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนอย่างลับๆ เขาทั้งหลายได้สร้างปูชนียสถานสูงสำหรับตนทั่วบ้านทั่วเมือง ตั้งแต่ที่ที่มีหอสังเกตการณ์ จนถึงเมืองที่มีป้อม' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:9

คนอิสราเอลทำบาปอย่างลับ ๆ ซึ่งสะท้อนถึงการประนีประนอมกับบาปที่เริ่มต้นอย่างเงียบ ๆ พวกเขาสร้างรูปเคารพและสถานนมัสการพระอื่นมากมายจนเต็มเมือง พวกเขาตั้งเสาศักดิ์สิทธิ์และเสาอาเช-ราห์ และเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงทุกแห่ง พวกเขายั่วยุให้พระเจ้าโกรธด้วยการทำบาปชั่วต่าง ๆ ตามอย่างชนชาติที่พระเจ้าทรงกวาดล้างออกไปจากแผ่นดิน ในข้อ 12 บอกว่า คนอิสราเอลไม่เชื่อฟังคำเตือนของพระเจ้าที่ตรัสว่า “เจ้าอย่าทำอย่างนี้”

'แล้วจงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์ผู้ทรงนำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ คือออกจากแดนทาส ' เฉลยธรรมบัญญัติ 6:12

บทเรียนที่เราได้รับในวันนี้คือ ความพินาศหรือการล่มสลายของชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว แต่มาจากการที่หัวใจค่อย ๆ ห่างจากพระเจ้า ขอให้เรารักษาชีวิตของเราให้อยู่ในความรักของพระเจ้าที่มาถึงเราทางพระเยซูคริสต์ ให้เราอ่านและฟังพระวจนะของพระองค์ด้วยการเชื่อฟัง ไม่ใช่ฟังหรืออ่านเพื่อประดับความรู้ แต่ให้พระวจนะของพระเจ้าที่เราอ่านและฟังนั้นกลายเป็นการดำเนินชีวิตของเราจริงๆ แล้วชีวิตของเราจะมั่นคงปลอดภัยในพระเจ้า

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

พระธรรมนำชีวิต

ตอน สาเหตุของการล่มสลาย Ep.1565

หลังจากพระธรรมตอนนี้ได้บอกถึงเหตุการณ์การล่มสลายของอิสราเอลแล้ว 2 พงศ์กษัตริย์ 17:7-12 ได้อธิบายเหตุผลของการสิ้นชาติในครั้งนี้ว่า ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะกองทัพอัสซีเรียแข็งแกร่งกว่าแต่เพราะประชากรของพระเจ้าหันหลังให้พระองค์

'ที่เป็นอย่างนั้น ก็เพราะคนอิสราเอลได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ จากพระหัตถ์ของฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และเพราะพวกเขาได้นมัสการพระอื่นๆ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:7

ที่ต้องล่มสลายนั้นเพราะคนอิสราเอลทำบาปต่อพระเจ้าผู้ทรงมีพระเมตตาคุณต่อพวกเขา พวกเขาหันไปนมัสการพระอื่น ในข้อ 8 กล่าวว่า พวกเขาได้ดำเนินตามธรรมเนียมปฏิบัติของประชาชาติ แทนที่จะดำเนินชีวิตตามพระบัญญัติของพระเจ้า พวกเขากลับรับเอาวิถีชีวิตของคนต่างชาติเข้ามาและความเสื่อมของชนชาตินี้ยังถูกกล่าวไว้ใน

'และคนอิสราเอลได้ทำสิ่งที่ไม่ชอบต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนอย่างลับๆ เขาทั้งหลายได้สร้างปูชนียสถานสูงสำหรับตนทั่วบ้านทั่วเมือง ตั้งแต่ที่ที่มีหอสังเกตการณ์ จนถึงเมืองที่มีป้อม' 2 พงศ์กษัตริย์ 17:9

คนอิสราเอลทำบาปอย่างลับ ๆ ซึ่งสะท้อนถึงการประนีประนอมกับบาปที่เริ่มต้นอย่างเงียบ ๆ พวกเขาสร้างรูปเคารพและสถานนมัสการพระอื่นมากมายจนเต็มเมือง พวกเขาตั้งเสาศักดิ์สิทธิ์และเสาอาเช-ราห์ และเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงทุกแห่ง พวกเขายั่วยุให้พระเจ้าโกรธด้วยการทำบาปชั่วต่าง ๆ ตามอย่างชนชาติที่พระเจ้าทรงกวาดล้างออกไปจากแผ่นดิน ในข้อ 12 บอกว่า คนอิสราเอลไม่เชื่อฟังคำเตือนของพระเจ้าที่ตรัสว่า “เจ้าอย่าทำอย่างนี้”

'แล้วจงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์ผู้ทรงนำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ คือออกจากแดนทาส ' เฉลยธรรมบัญญัติ 6:12

บทเรียนที่เราได้รับในวันนี้คือ ความพินาศหรือการล่มสลายของชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว แต่มาจากการที่หัวใจค่อย ๆ ห่างจากพระเจ้า ขอให้เรารักษาชีวิตของเราให้อยู่ในความรักของพระเจ้าที่มาถึงเราทางพระเยซูคริสต์ ให้เราอ่านและฟังพระวจนะของพระองค์ด้วยการเชื่อฟัง ไม่ใช่ฟังหรืออ่านเพื่อประดับความรู้ แต่ให้พระวจนะของพระเจ้าที่เราอ่านและฟังนั้นกลายเป็นการดำเนินชีวิตของเราจริงๆ แล้วชีวิตของเราจะมั่นคงปลอดภัยในพระเจ้า

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ