พระธรรมนำชีวิต

ตอน เมื่อเราลืมพระเจ้า Ep.1703

การลืมพระเจ้าไม่ได้หมายความว่า เราจำไม่ได้ว่าพระเจ้าเป็นใคร เรายังอาจยังอธิษฐาน อ่านพระคัมภีร์ ไปโบสถ์ และรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าทุกอย่าง แต่การลืมพระเจ้าคือ ในขณะที่เราใช้ชีวิตแบบนั้น เราไม่ได้ไว้วางใจพระเจ้า และหัวใจของเราก็ค่อย ๆ มีอย่างอื่นเข้ามาแทนที่พระองค์ นี่คือสิ่งที่พระเจ้าทรงเปิดเผยถึงคนยูดาห์ในช่วงท้ายของเยเรมีย์ 13

'เราจะกระจายพวกเขาไปเหมือนแกลบ ที่ถูกลมจากถิ่นทุรกันดารพัดไป นี่เป็นส่วนของเจ้า เป็นส่วนที่เราได้ตวงออกให้แก่เจ้าพระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ เพราะเจ้าได้ลืมเราเสีย และไว้วางใจในการมุสา ' เยเรมีย์ 13:24-25

คนยูดาห์จะกระจายไปเหมือนแกลบที่ถูกลมพัด เหตุการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเพราะพวกเขาได้ลืมพระเจ้า และวางใจในการโกหก พวกเขาจึงได้รับผลจากการพิพากษาของพระเจ้า คำว่า ลืมในภาษเดิมมีความหมายว่า ละเลย ไม่ใส่ใจ ไม่ใช้ชีวิตตามพันธสัญญา ดังนั้นการลืมพระเจ้าไม่ได้หมายถึงการจำพระเจ้า แต่คือการใช้ชีวิตที่ละเลย ไม่ใส่ใจ ไม่เชื่อฟังพระเจ้า สุดท้ายก็วางใจในการมุสา ซึ่งหมายถึงรูปเคารพ พันธมิตรทางการเมือง และความมั่นคงที่สร้างขึ้นเอง

'ฉะนั้น เราเองจะถลกเสื้อคลุมของเจ้ามาปกหน้าเจ้า คือให้เห็นความอับอายขายหน้าของเจ้า เราได้เห็นการที่น่าสะอิดสะเอียนการล่วงประเวณี ความกำหนัดโหยหา และการเล่นชู้ด้วยตัณหาของเจ้า บนเนินเขาทั้งหลายที่ในทุ่งนา โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย วิบัติแก่เจ้า อีกนานสักเท่าใด เจ้าจึงจะยอมทำให้ตนสะอาดได้?”' เยเรมีย์ 13:26-27

ความบาปที่ทำจนเป็นเรื่องปกติอาจจะดูเป็นเรื่องธรรมดา แต่สำหรับพระเจ้าความบาปไม่เคยเป็นเรื่องปกติ พระเจ้าตรัสว่า “เราได้เห็นการล่วงประเวณี ในที่นี่ไม่ได้หมายความเพียงแค่ความผิดทางเพศ แต่เป็นภาพของการมีพระอื่นนอกจากพระเจ้า สิ่งที่พวกเขาเคยชินนั้นเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนในสายพระเนตรของพระเจ้า ในท้ายข้อนี้พระเจ้าตรัสว่า อีกนานเท่าใด เจ้าจึงจะยอมทำให้ตนสะอาดได้? แม้มีการประกาศการพิพากษาแล้ว พระเจ้ายังคงเรียกร้องให้พวกเขากลับใจหันกลับจากบาป แม้ว่าพระเจ้าทรงรักและมีพระเมตตา แต่พระเจ้าไม่เคยลดมาตรฐานความบริสุทธิ์ของพระองค์เลย

'อย่าให้ความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์ทอดทิ้งเจ้า จงพันมันไว้รอบคอของเจ้า จงเขียนมันไว้บนแผ่นจารึกแห่งหัวใจของเจ้า ดังนั้น จงหาความโปรดปรานและชื่อเสียงดี ในสายพระเนตรพระเจ้า และในสายตามนุษย์ จงวางใจในพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจของเจ้า และอย่าพึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง ' สุภาษิต 3:3-5

ขอให้เราจะมีชีวิตตามพระธรรมสุภาษิต คือยังคงอยู่ในความยำเกรง จงรักภักดี ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า และขอให้เราจะมีแสวงหาความโปรดปรานจากพระเจ้า โดยเริ่มต้นด้วยการไว้วางใจในพระเจ้า และไม่มีสิ่งอื่นใดมาแทนที่พระองค์ ขอเราอย่ารอจนสิ่งที่เราวางใจนั้นพังลงแล้วค่อยกลับมาหาพระเจ้า ขอให้เรากลับมาหาพระเจ้าผู้ทรงมีพระทัยเมตตาทันทีชีวิตที่ไม่ลืมพระเจ้าไม่ใช่เพียงชีวิตที่ไปโบสถ์ หรือการใช้ชีวิตตามรูปแบบของคริสเตียน แต่การไม่ลืมพระเจ้าคือชีวิตที่ไว้วางใจ ยำเกรงและเชื่อฟังพระเจ้าในทุกเรื่อง และทุกเวลา

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่120)

คุณเป็นคนแบบน้ำเต็มแก้วไหม?(1)

“คนมีปัญญาจะได้ยินและเพิ่มพูนการเรียนรู้

และคนที่มีความเข้าใจจะได้การชี้แนะ”

~ สุภาษิต 1:5 (THSV11)

“let the wise listen and add to their learning,

and let the discerning get guidance—”

‭‭ ~Proverbs‬ ‭1‬:‭5‬ ‭NIV‬‬

พระธรรมข้อนี้เป็นบทนำของพระธรรมสุภาษิต ซึ่งสอนว่า

“คนที่ฉลาดแท้จริง ไม่ใช่คนที่คิดว่าตัวเองรู้ทุกอย่าง

แต่เป็นคนที่พร้อมจะเรียนรู้ตลอดเวลา”

ใช่ครับ คนที่มีปัญญาคือ คนที่ทำตัวเหมือนน้ำไม่เต็มแก้ว

พร้อมรับการเติมความรู้ความเข้าใจอยู่เสมอ!

ความหมายของพระธรรมข้อนี้ คืออะไร?

1. ​“คนมีปัญญาจะได้ยิน”

คำว่า “ได้ยิน” ในพระคัมภีร์นี้ไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การได้ยินด้วยหู แต่หมายถึงการ

1).รับฟังด้วยใจ

2).เปิดใจยอมรับความจริง

3).พร้อมเรียนรู้จากพระเจ้าและผู้อื่น

คนที่มีปัญญาจะไม่รีบด่วนสรุป

แต่จะฟังก่อน พิจารณาก่อน แล้วจึงตัดสินใจ

1. ​“คนมีปัญญาจะเพิ่มพูนการเรียนรู้”

ปัญญาไม่ใช่สิ่งที่หยุดนิ่ง แต่ต้องเติบโตอยู่เสมอ

คนของพระเจ้าไม่ควรพอใจกับความรู้เดิมแค่นั้น แต่ควร

1).เรียนรู้พระวจนะของพระเจ้าเพิ่มเติมทุกวัน

2).เรียนรู้จากประสบการณ์

3).เรียนรู้จากความผิดพลาด

4).เรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์

เพราะยิ่งเรียนรู้อย่างถูกต้องมากเท่าไร เราก็จะยิ่งถ่อมใจมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

เพราะเราตระหนักแล้วว่ายังมีอีกมากมายที่เราต้องเรียนรู้

1. ​“คนที่มีความเข้าใจจะได้การชี้แนะ”

คำว่า “การชี้แนะ” หมายถึง

1).คำปรึกษา

2).คำแนะนำ

3).แนวทางหรือ ยุทธศาสตร์ในการดำเนินชีวิต และ

4).การนำทางที่ถูกต้อง

คนที่เข้าใจชีวิตจะไม่เดินตามลำพังแต่ยอมรับคำแนะนำจาก

ก.พระเจ้าและพระวจนะของพระองค์

ข.ผู้นำฝ่ายจิตวิญญาณ

ค.ผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์

ง.ปราชญ์หรือผู้รู้ที่แท้จริง

และคนที่ถ่อมใจรับการชี้แนะที่ฉลาด ก็มักจะประสบความสำเร็จ

มากกว่า คนที่มีทิฐิ ไม่รับฟังคำปรึกษาจากผู้ใดเลย

ดังคำในพระธรรมสุภาษิต ที่ว่า

“ที่ไหนไม่มีคำปรึกษา แผนงานก็ล้มเหลว

แต่ที่มีผู้แนะนำมากก็สำเร็จ”

~สุภาษิต 15:22

สรุป หลักการสำคัญจากพระธรรมตอนนี้ก็คือ

1. ​คนฉลาดไม่หยุดเรียนรู้
2. ​คนถ่อมใจยอมรับคำสอน
3. ​คนที่รู้จักฟังจะเกิดปัญญา
4. ​คนที่รู้จักขอคำปรึกษาไม่ใช่คนอ่อนแอ แต่เป็นคนเข้มแข็ง
5. ​คนใดเดินกับพระเจ้าเป็นประจำ คนนั้นก็จะเติบโตในปัญญาและความเข้าใจอยู่ตลอดเวลา

พี่น้องที่รัก

คุณเห็นด้วยหรือไม่ว่า

“คนฉลาดไม่ได้รู้ทุกเรื่อง

แต่พวกเขาพร้อมเรียนรู้ทุกวัน!”

(Wise people don’t know everything;

they are willing to learn every day.)

แล้วคุณล่ะ ?

คุณเป็นหนึ่งในท่ามคนมีปัญญาและมีความเข้าใจดังที่กล่าวมาหรือไม่?

คุณเป็นดุจแก้วที่น้ำยังไม่เต็ม และพร้อมรับการเติมน้ำเพิ่มขึ้นหรือไม่?

วันนี้ ขอให้คุณมาเป็นหนึ่งในท่ามกลางคนอย่างที่กล่าวมา

…จะดีไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 29กรกฎาคม2026(ตอนที่120ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน มนุษย์เปลี่ยนเองเองไม่ได้ Ep.1702

เมื่อความบาปกลายเป็นความเคยชิน เราก็จะเริ่มหาเหตุผลให้กับสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกว่าผิด นี่คือสภาพที่พระเจ้าทรงเปิดเผยเกี่ยวกับคนยูดาห์ เรายังอยู่ในเยเรมีย์ 13:20–27 และวันนี้เราจะมาเจาะลึกกันเพียงข้อเดียว

'คนคูชเปลี่ยนสีผิวของตนเอง หรือเสือดาวเปลี่ยนลายของมันได้หรือ? ถ้าได้แล้วพวกเจ้าผู้ที่เคยชินต่อการทำความชั่ว จึงจะมาทำความดีได้ ' เยเรมีย์ 13:23

พระเจ้าทรงใช้สิ่งที่มนุษย์ไม่สามารถเปลี่ยนได้ด้วยตนเอง มาเปรียบเทียบกับสภาพของคนยูดาห์ คำว่า “เคยชิน” หมายถึง การถูกฝึก หรือเรียนรู้จนชำนาญ พวกเขาทำบาปซ้ำแล้วซ้ำอีก จนความชั่วกลายเป็นเรื่องธรรมดา หรือเป็นวิถีชีวิต ของพวกเขาปัญหาของความบาปไม่ใช่เพียงการทำผิดครั้งเดียว แต่เมื่อเราทำซ้ำ ๆ โดยไม่กลับใจ หัวใจของเราก็จะค่อย ๆ เคยชินกับสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกว่าผิด จนเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ด้วยกำลังของเราเอง ปัญหาคือ มนุษย์ไม่ได้ต้องการเพียงการปรับปรุงพฤติกรรมให้ดีขึ้น แต่เราต้องการให้พระเจ้าทรงเปลี่ยนแปลงเราจากข้างใน เพราะมนุษย์ที่อยู่ภายใต้อำนาจของความบาป ไม่สามารถช่วยตัวเองให้รอดพ้นจากความบาปได้ เราจึงต้องการพระเยซู พระผู้ช่วยให้รอด

ข่าวดีก็คือ พระเจ้าประทานพระคุณของพระองค์แก่เราผ่านทางพระเยซูคริสต์ พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์เพื่อรับโทษบาปแทนเรา และทรงเป็นขึ้นจากความตาย เพื่อทุกคนที่เชื่อและวางใจในพระเยซูจะได้รับความรอด ไม่ใช่เพราะเราสามารถทำตัวเองให้ดีพอ แต่พระเจ้าทรงช่วยเราโดยพระคุณของพระองค์

'แต่พระเจ้าทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา พระองค์ทรงรักเราโดยความรักอันใหญ่หลวงของพระองค์ ถึงแม้ว่าเราเป็นคนตายเนื่องจากการละเมิด พระองค์ยังทรงทำให้มีชีวิตอยู่ร่วมกับพระคริสต์ (พวกท่านได้รับความรอดแล้วด้วยพระคุณ) ' เอเฟซัส 2:4-5

นี่คือสิ่งที่มนุษย์ทำให้ตัวเองไม่ได้ คนตายไม่สามารถทำให้ตัวเองมีชีวิต และคนที่ตกอยู่ใต้อำนาจของความบาปก็ไม่สามารถช่วยตัวเองให้รอดได้ แต่สิ่งที่เราทำไม่ได้ พระเจ้าทรงกระทำให้เราผ่านพระเยซูคริสต์ พระเยซูคริสต์ทำให้เรามีชีวิตใหม่ และความรอดนั้นเกิดขึ้นได้โดยพระคุณของพระเจ้า เพราะฉะนั้น เมื่อเราเห็นความบาปในชีวิต อย่าเพียงทำให้ตัวเองดีขึ้น และขอเราอย่าปล่อยให้ความบาปนั้นกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่เคยชิน แต่ขอให้เรากลับใจมาสารภาพบาป พึ่งพาพระคุณของพระองค์ในพระเยซูคริสต์ และดำเนินชีวิตใหม่ด้วยกำลังที่มาจากพระเจ้า เพราะข่าวประเสริฐไม่ได้บอกเพียงว่า เราต้องเปลี่ยน แต่เป็นการประกาศข่าวดีว่า สิ่งที่เราไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง พระเจ้าทรงกระทำเพื่อเราแล้วในพระเยซูคริสต์

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่119)

ต้องการผู้ใหญ่เพิ่มขึ้นอีกสักคนไหมครับ?

“เพราะฉะนั้น เราที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจงคิดอย่างนี้

และถ้าพวกท่านคิดอีกอย่างหนึ่ง

พระเจ้าก็จะทรงให้เรื่องนี้ประจักษ์แก่ท่านด้วย”

‭‭ ~ฟีลิปปี‬ ‭3‬:‭15‬ ‭THSV11‬‬

“All of us, then, who are mature should take such a view of things.

And if on some point you think differently, that too God will make clear to you.”

‭‭ ~Philippians‬ ‭3‬:‭15‬ ‭NIV‬‬

เราควรรู้จักมองโลก คิด และทำอย่างผู้ใหญ่!

1. ​ผู้ใหญ่ต้องไม่ติดยึดหรือจมอยู่กับความผิดพลาดหรือความล้มเหลวในอดีต
2. ​ผู้ใหญ่ต้องไม่ยึดติด โอ้อวด หรือหลงอยู่ในความสำเร็จที่ผ่านมาแล้ว
3. ​ผู้ใหญ่ต้องถ่อมใจเรียนรู้จากสิ่งต่างๆทั้งจากความสำเร็จและความล้มเหลวและยอมรับว่า ยังมีเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจและพัฒนาอีกมาก
4. ​ผู้ใหญ่ต้องใจกว้างพร้อมเปิดใจเปิดหูรับฟังคำแนะนำ คำเตือนสติ ต่างๆ ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ จะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ตาม และรับฟังด้วยความอดทนจนครบถ้วน
5. ​ผู้ใหญ่ต้องรู้จักมีวิจารณญาณแยกแยะ อารมณ์และเหตุผล ไม่ด่วนสรุป กล่าวหา หรือตัดสินพิพากษากันโดยยึดมั่นในความคิดหรือข้อมูลของตนเองมากเกินไป
6. ​ผู้ใหญ่ต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเราด้วยความเข้าอกเข้าใจและ

เห็นอกเห็นใจผู้อื่นด้วยความรักเมตตาเป็นนิสัย

1. ​ผู้ใหญ่ต้องให้เกียรติในความแตกต่างของกันและกัน

ไม่หยิ่งยโส และเคารพในศักดิ์ศรีและภูมิหลังของกันและกัน

1. ​ผู้ใหญ่ต้องรู้จักยืดหยุ่น และประนีประนอมในการปฏิบัติต่อกันและกัน ไม่ชอบทะเลาะ

แต่พร้อมที่จะปรับปรุงแก้ไข เพื่อให้เกิดผลดีต่อสถานการณ์

1. ​ผู้ใหญ่ต้องคิดก่อนพูด-ก่อนทำ อยู่เสมอ รวมทั้งรู้จักหยุดคิดทบทวนก่อนตอบสนองทันที

ในสิ่งที่ได้อ่านได้ยินได้ฟังหรือได้เห็น

1. ​ผู้ใหญ่ต้องทำงานเป็น ไม่ปัดความรับผิดชอบต่อคำพูดและการกระทำของตนเองอย่างเหมาะสม ไม่โทษคนอื่น เป็นที่เคารพนับถือของคนทั้งปวง
2. ​ผู้ใหญ่ต้องรู้จักมองภาพรวม หรือ ภาพใหญ่ คิดถึงผลลัพธ์และผลกระทบในระยะยาว
3. ​ผู้ใหญ่ต้องมีวินัย รู้จักปล่อยวาง สามารถความคุมอารมณ์และความปรารถนาต่างๆของตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ
4. ​ผู้ใหญ่ต้องยอมรับว่าตัวเองอาจไม่มีคำตอบสำหรับทุกคำถาม แต่ควรรู้จักตั้งคำถามที่ดี

เพื่อให้คนทั้งหลายช่วยกันหาคำตอบที่ดีได้

พี่น้องที่รัก

คุณเห็นด้วยหรือไม่กับคำกล่าวที่ว่า

“ความเป็นผู้ใหญ่ หรือความมีวุฒิภาวะ ไม่ได้วัดกันที่อายุ

แต่วัดกันที่วิธีในการรับมือกับปัญหาท้าทายทั้งหลายในชีวิต!”

( Maturity isn't measured by age,

but by how you handle life's challenges.)

ใช่ครับ การเป็นผู้ใหญ่ ไม่ได้วัดที่อายุ แต่วัดที่

1. ​วิธีคิด
2. ​วิธีรับผิดชอบ และ
3. ​วิธีปฏิบัติต่อผู้อื่น

ผ่านคำพูด การแสดงออก และการกระทำ

การเป็นผู้ใหญ่ ปรากฎชัด เมื่อเรา

1).เลือกที่จะเข้าใจมากกว่าตัดสิน และ

2).เลือกที่จะเมตตาช่วยเหลือมากกว่าจะพิพากษากำจัดทิ้ง

3).เลือกที่จะสร้างสรรค์มากกว่าทำลายล้าง

เรากำลังต้องการคนมีวุฒิภาวะที่แท้จริงเช่นนี้ เพิ่มมากขึ้น

ทั้งในคริสตจักร ในชุมชน และในสังคมของเรา

แล้วคุณล่ะ จะยอมเป็นหนึ่งในท่ามกลางผู้ใหญ่เหล่านั้นให้สักคน

…ได้ไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 28กรกฎาคม2026(ตอนที่119ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต (Post 2)

ตอน อย่าปลอยจนเป็นเรื่องธรรมดา Ep.1701

หลายครั้งที่เราเองอาจพยายามแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก แต่ไม่ยอมให้พระเจ้าเข้ามาจัดการสิ่งที่อยู่ภายในใจ เมื่อพระเจ้าเปิดเผยบาปในชีวิตของเรา เราต้องไม่ปล่อยมันไว้ เพราะถ้าเราปล่อยไว้บาปนั้นมันจะยิ่งฝังรากลึกลงในชีวิตของเรา

'ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงซื่อสัตย์และเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น ' 1 ยอห์น 1:9

ขอเราอย่าปล่อยให้ความบาปกลายเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิต แต่เมื่อพระเจ้าทรงเปิดเผย ขอให้เรารีบกลับมาหาพระองค์ สารภาพบาป และยอมให้พระเจ้าเข้ามาเปลี่ยนแปลงชำระชีวิตของเรา อย่ารอจนผลของความบาปมาถึงแล้วจึงถามเหมือนคนยูดาห์ว่า ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงเกิดกับข้า? แต่ขอให้เราถามพระเจ้าตั้งแต่วันนี้ว่า มีสิ่งใดในชีวิตที่เราต้องกลับใจหรือไม่ และเมื่อพระเจ้าทรงเปิดเผยให้เห็น สิ่งที่เราต้องทำคือ ยอมรับ สารภาพ และกลับใจมาหาพระเจ้า

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่118)

น้ำตาที่ไม่เสียเปล่า!

“ข้าพระองค์ร้องไห้ด้วยความโศก

ขอทรงเสริมกำลังข้าพระองค์ตามพระวจนะของพระองค์”

~ สดุดี 119:28 (THSV11)

“I am drowning in tears.

Strengthen me as you promised.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭119‬:‭28‬ ‭GW‬‬

มีคำกล่าวไว้ว่า

“พระเจ้าอาจไม่รีบเปลี่ยนสถานการณ์ของเราในทันที

แต่พระองค์จะไม่ปล่อยให้เราต่อสู้แต่เพียงลำพัง”

(God may not change the situation immediately,

but He will never leave us to face it alone.)

ด้วยเหตุนี้ พระเจ้าอาจปล่อยให้เราร้องไห้บ้าง

ก่อนที่จะทรงช่วยเรา เมื่อเราทูลขอความช่วยเหลือจากพระองค์

เหมือนดังพระคัมภีร์ สดุดี 119:28 ข้อนี้ ที่พรรณนาไว้ว่า

1. ​“ข้าพระองค์ร้องไห้ด้วยความโศก“

(I am drowning in tears.)

ผู้เขียนพระธรรมตอนนี้ ซึ่งเชื่อกันว่า คือ กษัตริย์ ดาวิด

ได้เปิดเผยความรู้สึกของท่านอย่างตรงไปตรงมา โดย

1).ไม่ได้ปิดบังความเปราะบางอ่อนแอ แต่

2).ได้นำความโศกเศร้าเจ็บปวดมาทูลต่อพระเจ้าว่า

“ข้าพระองค์ร้องไห้ด้วยความโศก!”

ซึ่งแสดงถึง

~ความทุกข์ใจที่ลึกซึ้ง

~ จิตใจที่แสนอ่อนล้า

~สภาวะหมดเรี่ยวแรง หรือ

~การแบกรับภาระหนักต่อไปไม่ไหวแล้ว

น่าสนใจที่ พระคัมภีร์

1).ไม่ได้สอนให้เราปฏิเสธความเจ็บปวด แต่

2).สอนให้เรานำความเจ็บปวดโศกเศร้าและน้ำตามาหาพระเจ้า

พระเยซูคริสต์เองก็เคยร้องไห้!

“พระเยซูทรงกันแสง!”

‭‭ ~ยอห์น‬ ‭11‬:‭35‬ ‭THSV11‬‬

1. ​ “ขอทรงเสริมกำลังข้าพระองค์ ตามพระวจนะของพระองค์”

( Strengthen me as you promised.)

กษัตริย์ดาวิดก็ร้องทูลพระเจ้าด้วยน้ำตาว่า

“ขอทรงเสริมกำลังข้าพระองค์!”

พระองค์ไม่ได้ขอให้พระเจ้านำปัญหาออกไปหรือให้ปัญหานั้นหายไปทันที

แต่พระองค์ทูลขอ “พลกำลัง” ตามที่พระเจ้าทรงสัญญาเพื่อที่พระองค์จะก้าวเดินหน้าต่อไป

ซึ่งพระเจ้าก็ทรงสัญญาไว้ว่า

“แต่เขาทั้งหลายที่รอคอยพระยาห์เวห์

จะ(ได้รับการ)เสริมเรี่ยวแรงใหม่…”

~อิสยาห์ 40:31

ใช่ครับ พระเจ้าอาจไม่ได้เปลี่ยนสถานการณ์ของเราในทันที แต่

1).พระองค์อาจเปลี่ยนหัวใจของเราให้แข็งแกร่งทนรับความยากลำบากนั้นได้ หรือ

2).พระองค์อาจเสริมกำลังเราให้เข้มแข็ง มากพอที่จะผ่านสถานการณ์เหล่านั้นไปได้

กษัตริย์ดาวิดไม่ได้หวังพึ่ง

~ความคิดของตนเอง หรือ

~คำปลอบใจจากมนุษย์เป็นหลัก

แต่หวังพึ่ง “พระสัญญาในพระวจนะของพระเจ้า”

เพราะพระวจนะของพระเจ้า

1).ให้ความหวังในยามที่เราสิ้นหวัง

2).ให้กำลังในยามที่เราอ่อนแรง

3).ให้สันติสุขในยามที่ใจเราว้าวุ่น

4).ให้ความเชื่อวางใจในยามที่เรามองไม่เห็นทาง

5).ให้การเยียวยารักษาในยามที่เราใจแตกสลาย

6).ให้อาหารแก่จิตวิญญาณในยามที่เรากำลังหมด

7).ให้ความสว่างส่องทางในยามที่เรามองไม่เห็นอนาคต

พระวจนะจึงไม่ได้เพียงให้ข้อมูลแค่นั้น แต่ให้

~ชีวิตและ

~กำลัง แก่ผู้ที่เชื่ออย่างเรา

ด้วยเหตุนี้ บางครั้งสิ่งที่เราต้องการที่สุด อาจไม่ใช่

1. ​การแก้ปัญหาให้หมดไป แต่คือ
2. ​การที่พระเจ้าประทานกำลังให้แก่เราเพื่อที่จะพิชิตปัญหานั้น

น้ำตาที่หลั่งออกมาต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า จึงอาจ

1).ไม่ใช่สัญญาณของความพ่ายแพ้ จบสิ้น แต่

2).เป็นจุดเริ่มต้นของการได้รับกำลังใหม่

เหมือนดังคำที่กล่าวว่า

“น้ำตาที่หลั่งต่อพระพักตร์ของพระเจ้า ไม่เคยสูญเปล่า

เพราะว่าพระองค์ทรงเปลี่ยนน้ำตาเหล่านั้นให้กลายเป็นพลกำลัง”

(Tears shed before God are never wasted;

He turns them into strength.)

พี่น้องที่รัก

ขอให้น้ำตาของเรา กลับกลายมาเป็นพลังแห่งชัยชนะ

เหมือนดังที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้แล้ว

…จะดีไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 27กรกฎาคม2026(ตอนที่118ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ยึดอะไรไว้ Ep.1700

หลายคนคิดว่าตำแหน่ง ชื่อเสียง ความสำเร็จ หรือสิ่งที่ตัวเองสร้างมานั้นเป็นความมั่นคง แต่พระวจนะของพระเจ้าเตือนเราว่า ไม่มีอะไรสูงเกินกว่าสิทธิอำนาจของพระเจ้า เมื่อเราเปรียบเทียบเยเรมีย์ 13:18–19 กับเหตุการณ์ใน 2 พงศ์กษัตริย์ เราจะเห็นว่าพระวจนะตอนนี้กำลังพาเราไปสู่ช่วงเวลาที่กษัตริย์เยโฮยาคีน ผู้ครองราชย์เพียง 3 เดือน 10 วัน พร้อมด้วยพระชนนี กำลังจะถูกกวาดไปเป็นเชลยยังบาบิโลน แต่ก่อนที่เหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้น พระเจ้าส่งเยเรมีย์ไปยืนต่อหน้ากษัตริย์ พร้อมคำเตือนให้ถ่อมใจลง เพราะไม่มีอำนาจ ตำแหน่ง หรือความมั่นคงใด จะปกป้องคนที่ปฏิเสธพระวจนะของพระเจ้าได้ แม้คำเตือนนี้จะถูกส่งถึงกษัตริย์ยูดาห์ แต่คำเตือนก็ส่งมาถึงเราทุกคนที่กำลังยึดมั่นอยู่กับอำนาจ ตำแหน่ง หรือความมั่นคงมากกว่าการถ่อมใจต่อพระเจ้า

'จงกล่าวแก่กษัตริย์และพระชนนีว่า “ขอประทับ ณ ที่ต่ำ เพราะว่ามงกุฎอันงดงามของพระองค์ ได้หล่นมาจากพระเศียรของพระองค์แล้ว” ' เยเรมีย์ 13:18

พระเจ้าทรงสั่งให้เยเรมีย์ไปบอกกษัตริย์และพระชนนีว่า ลงมานั่งที่ต่ำ นี่ไม่ใช่คำเตือนด้านมารยาท แต่เป็นคำเรียกให้ถ่อมใจต่อพระเจ้า เพราะมงกุฎที่อยู่บนศีรษะไม่ได้เป็นหลักประกันว่าผู้สวมมงกุฎกำลังใช้ชีวิตตามทางที่พระเจ้าทรงพอพระทัย หากยังดื้อรั้นและไม่ยอมฟังพระวจนะ พระเจ้าผู้ทรงประทานตำแหน่งนั้น พระองค์ก็ทรงสามารถถอดตำแหน่งนั้นออกได้เช่นกัน ความหยิ่งมักทำให้มนุษย์คิดว่าตนเองมั่นคง แต่พระธรรมยากอบสอนว่า พระเจ้าทรงต่อสู้คนที่หยิ่งจองหอง และประทานพระคุณแก่คนที่ถ่อมใจ

'เมืองต่างๆ ทางทิศใต้ก็ถูกปิด โดยไม่มีใครจะเปิดได้ ยูดาห์ทั้งหมดถูกกวาดไปเป็นเชลยแล้ว ถูกกวาดไปเป็นเชลยจนหมดสิ้น' เยเรมีย์ 13:19

พระเจ้าทรงเปิดเผยว่า เมืองต่าง ๆ จะถูกปิด จะไม่มีทางหนี และยูดาห์จะถูกกวาดไปเป็นเชลย สิ่งที่ผู้คนเคยคิดว่ามั่นคง ไม่ว่าจะเป็นเมืองป้อมราชบัลลังก์ พระวิหารก็ไม่สามารถช่วยพวกเขาได้ เมื่อการพิพากษาของพระเจ้ามาถึง ต่อมาเหตุการณ์ทั้งหมดก็เกิดขึ้นจริง เยโฮยาคีน พระชนนี และชนชั้นนำของยูดาห์ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลนตามที่พระเจ้าฃตรัสไว้ทุกประการ พระวจนะของพระเจ้าไม่เคยล้มเหลว และสำเร็จเป็นจริงทุกประการตามที่พระองค์ตรัสไว้

'แต่พระองค์ก็ประทานพระคุณมากยิ่งขึ้น เพราะฉะนั้นพระคัมภีร์จึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อสู้คนที่หยิ่งจองหอง แต่ประทานพระคุณแก่คนที่ถ่อมใจ” ' ยากอบ 4:6

วันนี้พระเจ้าก็เรียกเราด้วย พระองค์ไม่ได้เรียกเราลงมาจากตำแหน่ง แต่ให้เราลงจากความหยิ่งยโสในใจ ขอเราอย่ายึดมั่นในสิ่งที่เรามีมากกว่าพระเจ้า เพราะไม่มีตำแหน่ง ความสำเร็จ หรือความมั่นคงใดจะปกป้องเราได้หากเราไม่ใช้ชีวิตอยู่ในพระเจ้า ขอให้เราถ่อมใจด้วยความสมัครใจ ก่อนที่พระเจ้าจะทรงสอนเราด้วยการตีสอน เพราะคนที่ยอมลงที่ต่ำ หรือยอมถ่อมใจต่อพระเจ้า พระองค์จะทรงยกคนนั้นขึ้นในเวลาที่เหมาะสม

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่117)

โคมและแสงสว่าง!

“พระวจนะของพระองค์เป็นโคม(ตะเกียง)สำหรับเท้าของข้าพระองค์ และเป็นความสว่างแก่มรรคาของข้าพระองค์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭119‬:‭105‬ ‭TH1971‬‬

“Your word is a lamp for my feet

and a light for my path.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭119‬:‭105‬ ‭GW‬‬

มีคำเขียนไว้ว่า

“พระวจนะคือ…

เข็มทิศของผู้เชื่อ

โคม(ตะเกียง)ของผู้เดินทาง และ

ความหวังของผู้แสวงหาพระเจ้า”

(God’s Word is the believer’s compass,

the pilgrim’s lamp,

and the seeker’s hope.)

ไม่ว่าจะเรียก“ตะเกียง” หรือ “โคม”

พระวจนะของพระเจ้านั้นมีคุณประโยชน์ในขณะที่เราดำเนินชีวิตอยู่ในโลกซึ่งมืดมิดด้วยบาปและคำสอนเทียมเท็จ!

นอกจากนี้ ในโลกนี้ ยังมีแสงสว่างที่หลอกตา(หลอกลวง)อยู่มากมาย ที่แม้จะให้ความสว่าง กลับไม่ได้นำเราไปสู่ชีวิต แต่นำเราไปสู่กับดักแห่งความตายเหมือนแสงที่ล่อเหยื่อ

ทุกวันนี้ แสงเหล่านั้นอาจ อยู่ในรูปของ ข้อมูล ข่าวสาร ความคิดเห็น คำแนะนำ คำเทศน์และคำสอนที่ฟังดูโน้มน้าวใจ ที่นำเราไปสู่

~ความเทียมเท็จ

~ความหยิ่งยโส

~ความโลภหลง

~ความผิดบาป

~ความเกลียดชัง

~ความสงสัย

~ความแตกแยก และ

~ความสิ้นหวัง

แต่แสงลว่างของพระวจนะของพระเจ้าที่แท้จริง จะนำเราไปสู่

~ความจริง

~ความถ่อมใจ

~ความบริสุทธิ์

~ความสันติสุข

~ ความเจริญเติบโตฝ่ายจิตวิญญาณ

~ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และ

~ชีวิตนิรันดร์

พระเยซูคริสต์ก็ตรัสว่า

“พระวจนะของพระองค์เป็นความจริง!”

(ยอห์น 17:17)

คนที่รักพระวจนะที่ถูกต้อง จะเดินอย่างมั่นคง

หลายคนทูลถามและทูลขอพระเจ้าให้

“เปิดเผยอนาคตทั้งหมดทุกก้าว“ให้พวกเขาได้เห็น

แต่พระเจ้ามักตอบว่า

“จงเดินไปข้างหน้ากับเราทีละก้าวในแต่ละวัน ก็พอแล้ว!“

ด้วยเหตุนี้ เมื่อเราฟัง อ่าน ศึกษา ใคร่ครวญ เชื่อฟัง ทำและดำเนินตามพระวจนะนั้นทุกวัน

ชีวิตของเราก็จะเดินอยู่ในแสงสว่างของพระองค์

และพระวจนะจะไม่เพียงแค่เปลี่ยนความคิดของเรา

แต่จะเปลี่ยนทิศทางทั้งสิ้นในชีวิตของเราด้วย

ดังนั้น นับจากนี้เป็นต้นไป ขอให้เราปฏิบัติ ดังนี้

1).อ่านพระคัมภีร์ทุกวัน แม้เพียงครั้งละไม่กี่ข้อก็ตาม

2).แสวงหาหาบทเรียนที่จะนำมาใช้ได้จากพระธรรมที่อ่าน

3).ใคร่ครวญว่าพระเจ้าสอนอะไร ก่อนตัดสินใจในเรื่องสำคัญ

4).เชื่อฟังและทำตามสิ่งที่พระเจ้าทรงเปิดเผยในแต่ละวัน

5).ดำเนินชีวิตตามความจริงของพระเจ้าด้วยความเคารพยำเกรง ไม่ใช่ตามอารมณ์และความรู้สึกเพียงอย่างเดียว

ใช่ครับ เมื่อแสงสว่างแห่งพระวจนะอยู่ในใจของเรา

ความมืดก็ไม่มีอำนาจใดๆเหนือชีวิตของเราได้อีกต่อไป

พี่น้องที่รัก

“แสงของพระวจนะไม่ได้เพียงแค่เปลี่ยนทิศทาง

แต่เปลี่ยนทั้งชีวิตของผู้ที่เชื่อฟังพระวจนะนั้น!”

(The light of God’s Word does more than change direction

—it transforms the life of the one who obeys it.)

ดังนั้น

จงให้พระวจนะของพระเจ้า

1.เป็นโคม(ตะเกียง)~สำหรับย่างเท้า ทีละก้าว และ

2.เป็นความสว่าง ~สำหรับมรรคาทั้งสิ้น

ในชีวิตของเราจริงๆ

…จะดีไหม?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 26กรกฎาคม2026(ตอนที่117ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ฟังก่อนจะสายไป Ep.1699

คำเตือนเป็นสิ่งที่เราไม่ค่อยอยากฟัง โดยเฉพาะเมื่อเราคิดว่า เรารู้แล้ว หรือเมื่อคิดว่าสิ่งที่เราทำนั้นถูกต้อง แต่บางครั้งคำเตือนที่เราไม่อยากฟังมากที่สุด อาจเป็นคำเตือนที่เราจำเป็นต้องฟังมากที่สุด หลังจากที่พระเจ้าทรงใช้ภาพผ้าคาดเอวและไหเหล้าองุ่นเพื่อเตือนคนยูดาห์ ในเยเรมีย์ 13:15–17 เยเรมีย์เรียกร้องให้พวกเขาถ่อมใจและกลับมาฟังพระเจ้า เยเรมีย์ยังคงร้องไห้ด้วยความห่วงใยหากพวกเขายังไม่ฟัง เพราะผลของการไม่เชื่อฟังกำลังใกล้เข้ามาแล้ว

'จงฟังและตั้งใจฟัง อย่ายโสไปเลย เพราะพระยาห์เวห์ได้ตรัสแล้ว ' เยเรมีย์ 13:15

ในข้อ 12 เมื่อพระเจ้าทรงให้เยเรมีย์กล่าวถึงไหที่เต็มด้วยเหล้าองุ่น คนยูดาห์กลับตอบว่า ‘เราไม่รู้หรือ?’ คำตอบนี้ทำให้เห็นท่าทีของคนที่คิดว่า ตัวเองรู้แล้ว แต่ในข้อ 15 พระเจ้าฃทรงเรียกร้องอย่างตรงไปตรงมาว่า ‘อย่ายโสไปเลย “จงฟังและตั้งใจฟัง” คำว่า ฟังเราจะพบบ่อยมาในพระธรรมเยเรมีย์ ซึ่งเป็นการเน้นย้ำว่าเป็นการฟังอย่างเอาใจใส่ และเป็นการตอบสนองสิ่งที่ได้ยินด้วยการเชื่อฟัง ที่ต้องฟังก็เพราะนี่คือ สิ่งที่พระเจ้าได้ตรัสแล้ว หลายครั้งสิ่งที่เข้ามาในชีวิตของเราไม่ยอมทำให้เราเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เพราะว่าเราไม่รู้ว่าพระวจนะสอนอะไร แต่เพราะเรามั่นใจในตัวเองมากเกินไปจนไม่ยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเข้ามาแก้ไขและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา

'จงถวายพระสิริแด่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย ก่อนที่พระองค์จะทรงนำความมืดมา ก่อนที่เท้าของเจ้าจะสะดุด บนภูเขาที่มีแสงสลัว และขณะเมื่อพวกเจ้ามองหาความสว่าง พระองค์ทรงกลับให้เป็นความมืดคลุ้ม และทรงทำให้เป็นความมืดทึบ ' เยเรมีย์ 13:16

คำว่า “ถวายพระสิริแด่พระยาห์เวห์” ในบริบทนี้ไม่ใช่เพียงการร้องเพลงสรรเสริญหรือนมัสการพระเจ้า แต่เป็นความถ่อมใจ ยอมรับว่าพระเจ้าทรงชอบธรรม ถูกต้อง และ ยอมรับความผิดของตัวเอง และหันกลับมาหาพระเจ้า คำที่สำคัญในข้อนี้คือ “ก่อนที่” ซึ่งย้ำถึงความเร่งด่วนของการกลับใจ ก่อนที่ความมืดจะมา ก่อนที่เท้าจะสะดุด และก่อนที่ความสว่างที่พวกเขาหวังและรอคอยจะกลับกลายเป็นความมืด ภาพของคนที่กำลังเดินอยู่บนภูเขาในยามพลบค่ำช่วยให้เราเห็นความเร่งด่วนว่า ตราบใดที่ยังมีแสง พวกเขาก็ยังมองเห็นทางและสามารถเปลี่ยนทิศทางได้ แต่เมื่อความมืดมาปกคลุมจนมองไม่เห็นทาง การเดินต่อก็เต็มไปด้วยอันตราย พระเจ้ากำลังบอกว่า ตอนนี้ยังมีเวลาที่จะฟังอย่างตั้งใจ ยังพอมีเวลาที่จะกลับใจหันจากบาปและหันกลับมาหาพระเจ้า

'แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟัง จิตใจของข้าพเจ้าก็จะร้องไห้ในที่ลับ เพราะความหยิ่งของเจ้า ตาของข้าพเจ้าจะร้องไห้อย่างหนักและมีน้ำตาอาบหน้า เพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกต้อนไปเป็นเชลย ' เยเรมีย์ 13:17

เยเรมีย์ไม่ได้ประกาศเรื่องราวนี้ด้วยความสะใจ แต่เขาเสียใจ้พราะคนยูดาห์ไม่ยอมฟัง เยเรมีย์จึงไปร้องไห้ในที่ลับ การร้องไห้ถ้าพูดตามภาษาของเราในวันนี้ก็คือ เยเรมีย์ร้องไห้หนักมาก เขาร้องไห้ในที่ลับ เพราะเขาไม่ได้แสดงเพื่อให้คนเห็น แต่ร้องไห้เพราะเสียใจที่คนยูดาห์หยิ่งยโส ไม่ยอมฟัง ไม่ยอมกลับใจ และเขาเสียใจเพราะว่า ความทุกข์แสนสาหัสที่กำลังเข้ามาคือการถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย นี่คือหัวใจของผู้รับใช้ที่้ราต้องมี เราต้องไม่ลดทอนความจริงเพียงเพื่อให้ดูเหมือนมีความรัก แต่เราต้องพูดความจริงนั้นด้วยความรักต่อคนที่กำลังหลงผิด พระเยซูเองก็ทรงมีพระทัยเช่นนี้ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงทราบว่าการพิพากษาจะมาถึง พระเยซูไม่ได้สะใจแต่พระองค์ทรงร้องไห้ เพราะประชาชนไม่ยอมกลับใจมาหาพระองค์

'เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้และทอดพระเนตรเห็นกรุงแล้ว ก็ทรงกันแสงสงสารกรุงนั้น ' ลูกา 19:41

หากพระเจ้ากำลังใช้พระวจนะของพระองค์เตือนเรา อย่าให้ความหยิ่งยโสทำให้เราพูดว่า รู้แล้ว แล้วเราก็ใช้ชีวิตแบบเดิม แต่ขอให้เราถ่อมใจฟัง และยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา เพราะคำเตือนของพระเจ้าเป็นการสำแดงความรัก ความเมตตาของพระองค์ พระเจ้าไม่ปล่อยให้เราเดินหลงผิดโดยไม่ทรงเรียกให้เรากลับใจมาหาพระองค์ ขอพวกเราย่ารอจนความมืดมาถึง ขอให้เราฟังและตั้งใจฟังเสียงของพระเจ้า และขอให้เราถ่อมใจหันกลับจากทางที่ผิด และมรแสวงหาพระเจ้าในขณะที่เรายังมีโอกาส

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่116)

ตะเกียงและแสงสว่าง!

“พระวจนะของพระองค์เป็นตะเกียงแก่เท้าของข้าพระองค์

และเป็นความสว่างแก่ทางของข้าพระองค์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭119‬:‭105‬ ‭THSV11‬‬

“Your word is a lamp for my feet,

a light on my path.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭119‬:‭105‬ ‭NIV‬‬

พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) เปรียบเหมือนกับ

1. ​ “ตะเกียง” และ
2. ​ “ความสว่าง”

ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้เดินทางอยู่ในความมืด

บ่อยครั้งที่ ชีวิตของเราเหมือนอยู่ในความมืด

เราจึงต้องการ“ความสว่าง”ติดตัวไว้เสมอ

บทเรียนจากพระธรรมข้อนี้ก็คือ

1. ​ พระวจนะของพระเจ้าเป็น “ตะเกียงแก่เท้า”

คำว่า “ตะเกียง” (Lamp) ในสมัยพระคัมภีร์นั้น

เป็นตะเกียงน้ำมันขนาดเล็ก ให้แสงสว่างเพียงไม่กี่ก้าวข้างหน้า

พระเจ้าไม่ได้ทรงเปิดเผยทุกอย่างในอนาคตให้เราเห็นภายในคราวเดียว

แต่ทรงประทานแสงสว่างที่เพียงพอสำหรับก้าวต่อไปโดยความเชื่อและความเชื่อฟัง

อะไรจะเกิดขึ้น เมื่อเราเดินติดตามพระเจ้าด้วยความไว้วางใจในพระวจนะของพระองค์?

1).เมื่อเราไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไร~พระวจนะจะช่วยชี้ทาง

2).เมื่อเราเผชิญการทดลอง ~พระวจนะจะช่วยเตือนใจ

3).เมื่อเราท้อแท้ ~พระวจนะจะช่วยปลอบโยน

4).เมื่อเราหลงทางหรือหลงผิด~ พระวจนะจะนำเรากลับมา

ใช่ครับ พระเจ้าทรงนำเรา “ทีละก้าว” มากกว่าจะทรงเปิดเผยหมด “ทั้งเส้นทาง”

ความเชื่อจึงไม่ใช่การมองเห็นหมดทุกอย่างบนเส้นทางถึงปลายทาง

แต่เป็นการก้าวเดินตามแสงสว่างที่ส่องนำทางในแต่ละวัน!

1. ​ พระวจนะเป็น “ความสว่างแก่ทาง”

คำว่า “ความสว่าง” (Light) มีความหมายกว้างกว่าตะเกียง

พระวจนะไม่ได้เพียงช่วยให้เรามองเห็นก้าวที่จะเดินต่อไป แต่ยังทำให้เห็นว่า

1).เป้าหมายชีวิตของเราคืออะไร?

2).สิ่งใดถูกและผิดที่ควรเลือกหรือปฏิเสธ?

3).อะไรมีคุณค่าถาวรที่ควรยึด และอะไรคือชั่วคราวไม่ควรยึดติด?

4).อะไรคือวิถีชีวิตที่เราควรดำเนินตามเพื่อถวายถวายเกียรติแด่พระเจ้า?

พระวจนะจึงเป็นดุจ เข็มทิศของชีวิต ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ไฟฉายชั่วคราว!

ดังนั้น ขอให้ เราดำเนินชีวิตตามคำแนะนำของ

1. ​พระวจนะของพระเจ้าโดยตรงจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ และ
2. ​พระวจนะของพระเจ้าโดยอ้อม ที่มาทางถ้อยคำอันประกอบด้วยสติปัญญา

ของปราชญ์ทั้งหลายซึ่งสอคล้องกับพระวจนะซึ่งเป็นดุจแสงสว่างนำท่างชีวิตของเรา

ดังเช่นคำแนะนำที่ว่า

1).อะไรที่ยุ่ง~ ค่อยๆแก้

2).อะไรที่แย่ ~ค่อยๆสะสาง

3).อะไรที่หนัก ~ค่อยๆปล่อยวาง

4).อะไรที่คั่งค้าง~ ค่อยๆคลี่คลาย

5).อะไรที่ยาก ~ค่อยๆทำเดี๋ยวก็ง่าย

6).อะไรที่ง่าย ~อย่าประมาทเผลอไผล

7).อะไรที่ควรเงียบ ~อย่าโวยวายเป็นเรื่องใหญ่

8).อะไรที่ควรเด็ดขาด ~อย่าอืดอาดนิ่งดูดาย!

…จะดีไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 25กรกฎาคม2026(ตอนที่116ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี