พระธรรมนำชีวิต

ตอน ฟังก่อนจะสายไป Ep.1699

คำเตือนเป็นสิ่งที่เราไม่ค่อยอยากฟัง โดยเฉพาะเมื่อเราคิดว่า เรารู้แล้ว หรือเมื่อคิดว่าสิ่งที่เราทำนั้นถูกต้อง แต่บางครั้งคำเตือนที่เราไม่อยากฟังมากที่สุด อาจเป็นคำเตือนที่เราจำเป็นต้องฟังมากที่สุด หลังจากที่พระเจ้าทรงใช้ภาพผ้าคาดเอวและไหเหล้าองุ่นเพื่อเตือนคนยูดาห์ ในเยเรมีย์ 13:15–17 เยเรมีย์เรียกร้องให้พวกเขาถ่อมใจและกลับมาฟังพระเจ้า เยเรมีย์ยังคงร้องไห้ด้วยความห่วงใยหากพวกเขายังไม่ฟัง เพราะผลของการไม่เชื่อฟังกำลังใกล้เข้ามาแล้ว

'จงฟังและตั้งใจฟัง อย่ายโสไปเลย เพราะพระยาห์เวห์ได้ตรัสแล้ว ' เยเรมีย์ 13:15

ในข้อ 12 เมื่อพระเจ้าทรงให้เยเรมีย์กล่าวถึงไหที่เต็มด้วยเหล้าองุ่น คนยูดาห์กลับตอบว่า ‘เราไม่รู้หรือ?’ คำตอบนี้ทำให้เห็นท่าทีของคนที่คิดว่า ตัวเองรู้แล้ว แต่ในข้อ 15 พระเจ้าฃทรงเรียกร้องอย่างตรงไปตรงมาว่า ‘อย่ายโสไปเลย “จงฟังและตั้งใจฟัง” คำว่า ฟังเราจะพบบ่อยมาในพระธรรมเยเรมีย์ ซึ่งเป็นการเน้นย้ำว่าเป็นการฟังอย่างเอาใจใส่ และเป็นการตอบสนองสิ่งที่ได้ยินด้วยการเชื่อฟัง ที่ต้องฟังก็เพราะนี่คือ สิ่งที่พระเจ้าได้ตรัสแล้ว หลายครั้งสิ่งที่เข้ามาในชีวิตของเราไม่ยอมทำให้เราเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เพราะว่าเราไม่รู้ว่าพระวจนะสอนอะไร แต่เพราะเรามั่นใจในตัวเองมากเกินไปจนไม่ยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเข้ามาแก้ไขและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา

'จงถวายพระสิริแด่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย ก่อนที่พระองค์จะทรงนำความมืดมา ก่อนที่เท้าของเจ้าจะสะดุด บนภูเขาที่มีแสงสลัว และขณะเมื่อพวกเจ้ามองหาความสว่าง พระองค์ทรงกลับให้เป็นความมืดคลุ้ม และทรงทำให้เป็นความมืดทึบ ' เยเรมีย์ 13:16

คำว่า “ถวายพระสิริแด่พระยาห์เวห์” ในบริบทนี้ไม่ใช่เพียงการร้องเพลงสรรเสริญหรือนมัสการพระเจ้า แต่เป็นความถ่อมใจ ยอมรับว่าพระเจ้าทรงชอบธรรม ถูกต้อง และ ยอมรับความผิดของตัวเอง และหันกลับมาหาพระเจ้า คำที่สำคัญในข้อนี้คือ “ก่อนที่” ซึ่งย้ำถึงความเร่งด่วนของการกลับใจ ก่อนที่ความมืดจะมา ก่อนที่เท้าจะสะดุด และก่อนที่ความสว่างที่พวกเขาหวังและรอคอยจะกลับกลายเป็นความมืด ภาพของคนที่กำลังเดินอยู่บนภูเขาในยามพลบค่ำช่วยให้เราเห็นความเร่งด่วนว่า ตราบใดที่ยังมีแสง พวกเขาก็ยังมองเห็นทางและสามารถเปลี่ยนทิศทางได้ แต่เมื่อความมืดมาปกคลุมจนมองไม่เห็นทาง การเดินต่อก็เต็มไปด้วยอันตราย พระเจ้ากำลังบอกว่า ตอนนี้ยังมีเวลาที่จะฟังอย่างตั้งใจ ยังพอมีเวลาที่จะกลับใจหันจากบาปและหันกลับมาหาพระเจ้า

'แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟัง จิตใจของข้าพเจ้าก็จะร้องไห้ในที่ลับ เพราะความหยิ่งของเจ้า ตาของข้าพเจ้าจะร้องไห้อย่างหนักและมีน้ำตาอาบหน้า เพราะฝูงแกะของพระยาห์เวห์ถูกต้อนไปเป็นเชลย ' เยเรมีย์ 13:17

เยเรมีย์ไม่ได้ประกาศเรื่องราวนี้ด้วยความสะใจ แต่เขาเสียใจ้พราะคนยูดาห์ไม่ยอมฟัง เยเรมีย์จึงไปร้องไห้ในที่ลับ การร้องไห้ถ้าพูดตามภาษาของเราในวันนี้ก็คือ เยเรมีย์ร้องไห้หนักมาก เขาร้องไห้ในที่ลับ เพราะเขาไม่ได้แสดงเพื่อให้คนเห็น แต่ร้องไห้เพราะเสียใจที่คนยูดาห์หยิ่งยโส ไม่ยอมฟัง ไม่ยอมกลับใจ และเขาเสียใจเพราะว่า ความทุกข์แสนสาหัสที่กำลังเข้ามาคือการถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย นี่คือหัวใจของผู้รับใช้ที่้ราต้องมี เราต้องไม่ลดทอนความจริงเพียงเพื่อให้ดูเหมือนมีความรัก แต่เราต้องพูดความจริงนั้นด้วยความรักต่อคนที่กำลังหลงผิด พระเยซูเองก็ทรงมีพระทัยเช่นนี้ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงทราบว่าการพิพากษาจะมาถึง พระเยซูไม่ได้สะใจแต่พระองค์ทรงร้องไห้ เพราะประชาชนไม่ยอมกลับใจมาหาพระองค์

'เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้และทอดพระเนตรเห็นกรุงแล้ว ก็ทรงกันแสงสงสารกรุงนั้น ' ลูกา 19:41

หากพระเจ้ากำลังใช้พระวจนะของพระองค์เตือนเรา อย่าให้ความหยิ่งยโสทำให้เราพูดว่า รู้แล้ว แล้วเราก็ใช้ชีวิตแบบเดิม แต่ขอให้เราถ่อมใจฟัง และยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา เพราะคำเตือนของพระเจ้าเป็นการสำแดงความรัก ความเมตตาของพระองค์ พระเจ้าไม่ปล่อยให้เราเดินหลงผิดโดยไม่ทรงเรียกให้เรากลับใจมาหาพระองค์ ขอพวกเราย่ารอจนความมืดมาถึง ขอให้เราฟังและตั้งใจฟังเสียงของพระเจ้า และขอให้เราถ่อมใจหันกลับจากทางที่ผิด และมรแสวงหาพระเจ้าในขณะที่เรายังมีโอกาส

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่116)

ตะเกียงและแสงสว่าง!

“พระวจนะของพระองค์เป็นตะเกียงแก่เท้าของข้าพระองค์

และเป็นความสว่างแก่ทางของข้าพระองค์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭119‬:‭105‬ ‭THSV11‬‬

“Your word is a lamp for my feet,

a light on my path.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭119‬:‭105‬ ‭NIV‬‬

พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) เปรียบเหมือนกับ

1. ​ “ตะเกียง” และ
2. ​ “ความสว่าง”

ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้เดินทางอยู่ในความมืด

บ่อยครั้งที่ ชีวิตของเราเหมือนอยู่ในความมืด

เราจึงต้องการ“ความสว่าง”ติดตัวไว้เสมอ

บทเรียนจากพระธรรมข้อนี้ก็คือ

1. ​ พระวจนะของพระเจ้าเป็น “ตะเกียงแก่เท้า”

คำว่า “ตะเกียง” (Lamp) ในสมัยพระคัมภีร์นั้น

เป็นตะเกียงน้ำมันขนาดเล็ก ให้แสงสว่างเพียงไม่กี่ก้าวข้างหน้า

พระเจ้าไม่ได้ทรงเปิดเผยทุกอย่างในอนาคตให้เราเห็นภายในคราวเดียว

แต่ทรงประทานแสงสว่างที่เพียงพอสำหรับก้าวต่อไปโดยความเชื่อและความเชื่อฟัง

อะไรจะเกิดขึ้น เมื่อเราเดินติดตามพระเจ้าด้วยความไว้วางใจในพระวจนะของพระองค์?

1).เมื่อเราไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไร~พระวจนะจะช่วยชี้ทาง

2).เมื่อเราเผชิญการทดลอง ~พระวจนะจะช่วยเตือนใจ

3).เมื่อเราท้อแท้ ~พระวจนะจะช่วยปลอบโยน

4).เมื่อเราหลงทางหรือหลงผิด~ พระวจนะจะนำเรากลับมา

ใช่ครับ พระเจ้าทรงนำเรา “ทีละก้าว” มากกว่าจะทรงเปิดเผยหมด “ทั้งเส้นทาง”

ความเชื่อจึงไม่ใช่การมองเห็นหมดทุกอย่างบนเส้นทางถึงปลายทาง

แต่เป็นการก้าวเดินตามแสงสว่างที่ส่องนำทางในแต่ละวัน!

1. ​ พระวจนะเป็น “ความสว่างแก่ทาง”

คำว่า “ความสว่าง” (Light) มีความหมายกว้างกว่าตะเกียง

พระวจนะไม่ได้เพียงช่วยให้เรามองเห็นก้าวที่จะเดินต่อไป แต่ยังทำให้เห็นว่า

1).เป้าหมายชีวิตของเราคืออะไร?

2).สิ่งใดถูกและผิดที่ควรเลือกหรือปฏิเสธ?

3).อะไรมีคุณค่าถาวรที่ควรยึด และอะไรคือชั่วคราวไม่ควรยึดติด?

4).อะไรคือวิถีชีวิตที่เราควรดำเนินตามเพื่อถวายถวายเกียรติแด่พระเจ้า?

พระวจนะจึงเป็นดุจ เข็มทิศของชีวิต ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ไฟฉายชั่วคราว!

ดังนั้น ขอให้ เราดำเนินชีวิตตามคำแนะนำของ

1. ​พระวจนะของพระเจ้าโดยตรงจากพระคริสตธรรมคัมภีร์ และ
2. ​พระวจนะของพระเจ้าโดยอ้อม ที่มาทางถ้อยคำอันประกอบด้วยสติปัญญา

ของปราชญ์ทั้งหลายซึ่งสอคล้องกับพระวจนะซึ่งเป็นดุจแสงสว่างนำท่างชีวิตของเรา

ดังเช่นคำแนะนำที่ว่า

1).อะไรที่ยุ่ง~ ค่อยๆแก้

2).อะไรที่แย่ ~ค่อยๆสะสาง

3).อะไรที่หนัก ~ค่อยๆปล่อยวาง

4).อะไรที่คั่งค้าง~ ค่อยๆคลี่คลาย

5).อะไรที่ยาก ~ค่อยๆทำเดี๋ยวก็ง่าย

6).อะไรที่ง่าย ~อย่าประมาทเผลอไผล

7).อะไรที่ควรเงียบ ~อย่าโวยวายเป็นเรื่องใหญ่

8).อะไรที่ควรเด็ดขาด ~อย่าอืดอาดนิ่งดูดาย!

…จะดีไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 25กรกฎาคม2026(ตอนที่116ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน อย่ามั่นใจจนไม่ฟัง Ep.1698

อันตรายที่สุดในชีวิตไม่ใช่การที่เราไม่รู้ แต่คือการที่เราคิดว่า เรารู้แล้วจนไม่เปิดใจรับฟังคำเตือน หลักจากที่พระเจ้าเปรียบคนยูดาห์เป็นเหมือนผ้าคาดเอวที่เปื่อยใช้การไม่ได้แล้ว เยเรมีย์ 13:12–14 พระเจ้าทรงใช้ภาพของไหที่เต็มด้วยเหล้าองุ่น เพื่อเตือนว่า เมื่อมนุษย์ปฏิเสธพระวจนะของพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง หัวใจก็จะค่อย ๆ แข็งกระด้าง จนแยกแยะความจริงไม่ได้ และนำชีวิตไปสู่ความพินาศ

'“ฉะนั้น เจ้าจงกล่าวถ้อยคำนี้แก่พวกเขา ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เหล้าองุ่นจะเต็มไหทุกลูก’ และเขาทั้งหลายจะพูดกับเจ้าว่า ‘เราไม่รู้หรือว่าเหล้าองุ่นจะต้องเต็มไหทุกลูก?’ ' เยเรมีย์ 13:12

พระเจ้าทรงใช้ให้เยเรมีย์กล่าวคำอุปมานี้ ประชาชนกลับตอบด้วยความมั่นใจว่า ใคร ๆ ก็รู้ แม้พวกเขาจะได้ยินพระวจนะของพระเจ้า แต่กลับไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง และไม่ตระหนักว่าพระเจ้ากำลังเตือนถึงการพิพากษาที่กำลังจะมาถึง ความรู้ทางศาสนาเพียงอย่างเดียว ไม่ได้หมายความว่า เราเข้าใจพระประสงค์ของพระเจ้า หากหัวใจไม่ยอมเชื่อฟัง พระวจนะก็อาจกลายเป็นเพียงสิ่งที่เราได้ยิน แต่ไม่เคยเปลี่ยนชีวิตของเราเลย

'แล้วเจ้าจงพูดกับพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราจะให้ชาวแผ่นดินนี้ทั้งสิ้นเต็มไปด้วยความมึนเมา คือกษัตริย์ทั้งหลายผู้ประทับบนบัลลังก์ของดาวิด พวกปุโรหิต พวกผู้เผยพระวจนะ และชาวกรุงเยรูซาเล็มทั้งสิ้น ' เยเรมีย์ 13:13

ความมึนเมา ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการดื่มสุรา แต่เป็นภาพของความสับสนและความหลงผิดฝ่ายวิญญาณ เมื่อผู้คนปฏิเสธพระเจ้า พระองค์ทรงปล่อยให้พวกเขาเดินตามความคิดของตนเอง จนตัดสินใจผิดครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งนั่นเป็นการพิพากษารูปแบบหนึ่ง ไม่มีใครพ้นการพิพากษาไปได้ กษัตริย์ ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ ประชาชนทุกคนต่างต้องรับผิดชอบต่อการไม่สนใจเสียงของพระเจ้า

'และพระยาห์เวห์ตรัสว่า เราจะเหวี่ยงพวกเขาให้ชนกัน พวกพ่อกับพวกลูก เราจะไม่สงสารหรือไว้ชีวิต หรือมีความเมตตาที่จะไม่ทำลายเขา’ ” ' เยเรมีย์ 13:14

ผลของความหลงผิดไม่ได้ทำลายเพียงคนคนเดียว แต่ลุกลามไปถึงครอบครัวและสังคม เมื่อมนุษย์ไม่ยอมให้พระเจ้าทรงนำ ความสัมพันธ์ก็เริ่มแตกสลาย ครอบครัวและสังคมก็ได้รับผลกระทบ และท้ายที่สุดความพังทลายภายนอกก็สะท้อนถึงหัวใจที่ห่างจากพระเจ้า การพิพากษาที่น่ากลัวนั้นไม่ใช่เพียงความทุกข์ที่เกิดขึ้นภายนอก แต่คือการที่มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นว่า ตนเองกำลังเดินผิดทาง

'แต่จงเป็นผู้ประพฤติตามพระวจนะ ไม่ใช่เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น มิฉะนั้นจะเป็นการหลอกตัวเอง ' ยากอบ 1:22

วันนี้พระเจ้าทรงเรียกเราไม่ได้ให้เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น แต่พระเจ้าทรงเรียกเราให้ฟังเพื่อพระวจนะของพระเจ้าจะเปลี่ยนความคิดและการใช้ชีวิตของเรา ขอให้เรามีหัวใจที่ถ่อมลง พร้อมรับการตักเตือนจากพระเจ้า เพราะคนที่ยอมฟังพระเจ้านั้นจะไม่ไปผิดทาง แล้วจะมีชีวิตอยู่ในความจริง เพราะพระเยซูคริสต์ทรงเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่115)

ถ้าขาดฟืน ไฟก็ดับ!

“เพราะขาดฟืน ไฟก็ดับ และที่ไหนไม่มีคนซุบซิบนินทา

การทะเลาะวิวาทก็หยุดไป”

~สุภาษิต 26:20 (THSV11)

“Without wood a fire goes out;

without a gossip a quarrel dies down.”

‭‭ ~Proverbs‬ ‭26‬:‭20‬ ‭NIV‬‬

พระธรรมข้อนี้เป็นคำสอนที่เรียบง่าย

แต่ลึกซึ้งมากเกี่ยวกับ

1. ​ อำนาจของคำพูด และ
2. ​การยุติความขัดแย้ง

พระธรรมตอนนี้ ใช้ภาพเปรียบเทียบที่ทุกคนเข้าใจได้ คือ

1. ​ฟืน เป็นเชื้อเพลิงของไฟ

เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ไม่สามารถลุกลามต่อไปได้

1. ​คำซุบซิบนินทา เป็นเชื้อเพลิงของความขัดแย้ง

เมื่อไม่มีคนพูดต่อเติม ขยายความ หรือยุยง ความขัดแย้งก็จะค่อย ๆ สงบลง

พระธรรมข้อนี้ไม่ได้บอกว่า “ไฟจะดับเอง”

แต่บอกว่า เมื่อหยุดเติมเชื้อ ไฟก็ต้องดับ!

เช่นเดียวกัน หลายครั้งการทะเลาะกันไม่ได้เกิดจากปัญหาเพียงอย่างเดียว

แต่บ่อยครั้งมักเกิดจาก

~การแนะนำแบบผิดๆ

~การพูดลับหลัง

~การเล่าต่อโดยไม่ตรวจสอบ

~การเติมหรือกระพืออารมณ์

~การตีความเอาเอง

~การยุยงให้เกิดความไม่พอใจ

คำพูดเหล่านี้ ได้ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่!

อะไรคือหลักการฝ่ายจิตวิญญาณที่เราเรียนรู้?

1. ​การพูดซุบซิบนินทา คือการเติมเชื้อไฟ

คนซุบซิบอาจไม่ได้โกหกทั้งหมด

แต่เลือกเล่าเฉพาะบางส่วน

เติมความคิดเห็น

หรือเล่าด้วยอารมณ์เกินจริง

ผลที่ตามมาก็คือ

~ความไว้ใจถูกทำลาย

~ความสัมพันธ์แตกสลาย

~คริสตจักรแตกแยก

~ครอบครัวเกิดความบาดหมาง

คำพูดอย่างนี้ สามารถสร้างสงครามให้เกิดขึ้นได้!

1. ​การไม่พูดต่อ คือการดับไฟ

หลายคนคิดว่าการจะหยุดปัญหาต้องเข้าไปพูดโต้เถียง

แต่พระคัมภีร์บอกว่าบางครั้งวิธีที่ดีที่สุดคือ

“อย่าเติมเชื้อเพลิง” นั่นคือ

~ไม่พูดหรือส่งต่อข่าวลือ

~ไม่พูดในสิ่งที่ไม่แน่ใจ

~ไม่เติมความคิดเห็นด้านลบ

~ไม่นำเรื่องของคนหนึ่งไปเล่าให้อีกคนฟัง

และแน่นอนว่า เมื่อไม่มีผู้ส่งต่อข้อความใดๆที่เป็นดุจเชื่อเพลิง

ลงไปในความไม่เข้าใจ ความเข้าใจผิด หรือความขัดแย้งที่เกิดขึ้น

ปัญหาต่างๆก็จะค่อย ๆ จบลงไปเอง!

1. ​การสร้างสันติ เกิดขึ้นเมื่อมีการควบคุมลิ้นของทุกคนที่ได้ยินเรื่องราว

คนสร้างสันติไม่ได้หมายถึงคนที่พูดเก่งที่สุด แต่คือคนที่รู้ว่า

~เมื่อใดควรพูด

~เมื่อใดควรเงียบ

~เมื่อต้องพูด จะพูดอะไร หรือ พูดอย่างไร

เหมือนดังที่ยากอบ 1:19 แนะนำไว้ว่า

“จงไวในการฟัง ช้าในการพูด ช้าในการโกรธ”

พี่น้องที่รัก

คริสตจักรจำนวนมากไม่ได้แตกแยกเพราะหลักคำสอน

แต่แตกแยกเพราะ

1. ​การสื่อสารที่ผิด บกพร่อง บิดเบี้ยวหรือบิดเบือน
2. ​การตีความสาร หรือเจตนา ผิดพลาดไป
3. ​การรับและส่งต่อข่าวสาร อย่างขาดการตรวจเช็ค
4. ​การเชื่อในคำซุบซิบนินทาและข่าวลือ

ด้วยเหตุนี้เอง

ขอให้เราอย่าเข้าไปร่วมในการทะเลาะวิวาทใดๆด้วยสาเหตุดังกล่าว

ขอให้เรามีวิจารณญาณ และหยุดเป็น “ผู้ส่งต่อ”เชื้อเพลิงแห่งความขัดแย้ง

ขอให้เราช่วยกันเก็บฟืนเพื่อไฟนั้นจะได้ดับ และ

ขอให้พระเจ้าทรงฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราให้กลับคืนดีกันให้เร็วที่สุด

…จะดีไหม?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 24กรกฎาคม2026(ตอนที่115ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน ติดพระองค์ไว้ Ep.1697

ของบางอย่างไม่ได้เสียคุณค่า เพราะถูกสร้างมาไม่ดี แต่เสียคุณค่าเพราะไม่ได้อยู่ในที่ที่ควรอยู่ เช่นเดียวกับชีวิตของเรา พระเจ้าทรงใช้ ผ้าป่านคาดเอว จากเยเรมีย์ 13:1–11 สอนเราว่า พระเจ้าทรงสร้างเรามาเพื่อให้ติดสนิทกับพระองค์ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้านั้นขาดออกไปชีวิตก็ไม่สามารถทำหน้าที่ตามที่พระองค์ทรงประสงค์ได้

'พระยาห์เวห์ตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “จงไปซื้อผ้าป่านคาดเอวมาผืนหนึ่ง คาดเอวของเจ้าไว้และอย่าจุ่มน้ำ” ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้าคาดเอวผืนหนึ่งตามพระวจนะของพระยาห์เวห์ และคาดเอวของข้าพเจ้าไว้ ' เยเรมีย์ 13:1-2

สิ่งแรกที่เราเห็นในตอนนี้ คือ เยเรมีย์เชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้าในทุกขั้นตอน แม้ยังไม่เข้าใจในเหตุผลก็ตาม ผ้าคาดเอวเป็นเครื่องแต่งกายที่แนบชิดกับผู้สวมใส่ที่สุด พระเจ้าทรงใช้ผ้าคาดเอวนี้อธิบายว่า พระเจ้าทรงเลือกอิสราเอลให้ติดสนิทกับพระเจ้าเพื่อสำแดงพระเกียรติของพระองค์ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย ความสัมพันธ์นี้ไม่ใช่เพียงการนับถือศาสนา แต่เป็นการใช้ชีวิตอย่างใกล้ชิดอยู่ในพระเจ้าทุกวัน เหมือนผ้าคาดเอวที่อยู่แนบกับผู้สวมใส่ตลอดเวลา ต่อมาในข้อ 3-6 พระเจ้าตรัสกับเยเรมีย์ว่า ให้เยเรมีย์นำผ้าคาดเอวไปซ่อนไว้ในซอกหินที่แม่น้ำยูเฟรติส และหลายวันต่อมาจึงให้กลับไปนำออกมา ซึ่งเยเรมีย์ก็เชื่อฟังทุกประการ

'แล้วข้าพเจ้าก็ไปที่แม่น้ำยูเฟรติส และขุดเอาผ้าคาดเอวมาจากที่ซึ่งข้าพเจ้าได้ซ่อนไว้ นี่แน่ะ ผ้าคาดเอวนั้นเสียหมด จะใช้การอะไรก็ไม่ได้ ' เยเรมีย์ 13:7

เมื่อเยเรมีย์ไปถึงก็พบว่า ผ้าผืนนั้นเปื่อยเสียจนใช้การไม่ได้ นี่เป็นการเตือนและการสอนจากพระเจ้าว่า ยูดาห์ก็เป็นเหมือนผ้านี้ที่ใช้การไม่ได้แล้ว เพราะเขาดื้อรั้น ทำตามใจตนเอง และติดตามพระอื่น ความเสื่อมนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว แต่ค่อย ๆ เกิดขึ้นเมื่อใจของเราห่างจากพระเจ้า และในที่สุดชีวิตก็ไม่สามารถทำตามพระประสงค์ที่พระองค์ตั้งพระทัยไว้ได้

'แล้วพระวจนะของพระยาห์เวห์ก็มายังข้าพเจ้าว่า “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า เราจะทำลายความทะนงใจของยูดาห์และความทะนงใจใหญ่หลวงของเยรูซาเล็มเสียอย่างนั้นแหละ คือชนชาติชั่วร้ายนี้ ผู้ปฏิเสธไม่ฟังถ้อยคำของเรา ผู้ดื้อที่ทำตามใจของตนเอง และได้ติดตามพระอื่นๆ ไป เพื่อจะปรนนิบัติและนมัสการพระเหล่านั้น จะเป็นเหมือนผ้าคาดเอวนี้ซึ่งจะใช้การอะไรก็ไม่ได้ ' เยเรมีย์ 13:8-10

จากที่เราศึกษากันมาเราจะพบว่า คนยูดาห์เองภูมิใจว่าเขาเป็นคนของพระเจ้า และภูมิใจที่เขามีพระวิหารอยู่กับเขา พวกเขาคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้เขารอดปลอดภัย ความบาปไม่ใช่การมีพระวิหารหรือการเป็นประชากรของพระเจ้า แต่คือการวางใจในสิ่งเหล่านั้น และดื้อรั้นไม่ยอมฟังพระเจ้า และหันไปติดตามพระอื่น

'เพราะผ้าคาดเอวติดอยู่ที่เอวของมนุษย์ฉันใด เราก็ได้ทำให้ประชาชนทั้งสิ้นของอิสราเอลและประชาชนทั้งสิ้นของยูดาห์ติดอยู่กับเราฉันนั้น พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพื่อเขาทั้งหลายจะเป็นประชากร ชื่อเสียง คำสรรเสริญ และความภูมิใจของเรา แต่พวกเขาก็ไม่ฟัง ' เยเรมีย์ 13:11

ผ้าคาดเอวไม่ได้สูญเสียคุณค่าเพราะถูกสร้างไม่ดี แต่มันเสียใช้งานไม่ได้เพราะมันไม่ได้อยู่ในที่ที่ควรอยู่ เช่นเดียวกับชีวิตของเรา พระเจ้าไม่ได้ทรงสร้างเรามาเพื่อให้เราใช้ชีวิตออกห่างจากพระองค์ แต่ทรงสร้างให้เราอยู่ในพระองค์ เพื่อเราจะสะท้อนถึงพระลักษณะและพระสิริของพระเจ้า เมื่อเราออกห่างจากพระองค์ ชีวิตของเราก็ยังดำเนินต่อไปแน่นอน แต่เราจะค่อย ๆ สูญเสียทิศทาง พลัง และผลฝ่ายวิญญาณที่พระองค์ทรงตั้งใจที่จะให้เกิดขึ้นในชีวิตของเรา

'จงติดสนิทอยู่กับเราและเราติดสนิทอยู่กับพวกท่าน แขนงจะออกผลเองไม่ได้นอกจากจะติดสนิทอยู่กับเถา พวกท่านก็เช่นเดียวกันจะเกิดผลไม่ได้นอกจากจะติดสนิทอยู่กับเรา เราเป็นเถาองุ่น พวกท่านเป็นแขนง คนที่ติดสนิทอยู่กับเราและเราติดสนิทอยู่กับเขา คนนั้นจะเกิดผลมาก เพราะว่าถ้าแยกจากเราแล้วพวกท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย ' ยอห์น 15:4-5

วันนี้พระเจ้าไม่ได้เรียกให้เราไปเป็นคริสเตียนเท่านั้น แต่พระเจ้าทรงเรียกให้เราใช้ชีวิตที่ติดสนิทอยู่ในพระองค์ทุกวัน เพราะเมื่อเราอยู่ในพระองค์ ชีวิตจะเกิดผลตามพระประสงค์และสะท้อนพระสิริของพระองค์แก่ทุกคนที่อยู่รอบข้างเรา แต่ถ้าแยกจากพระองค์แล้ว ชีวิตของเราก็ไม่สามารถเกิดผลและทำตามพระประสงค์ที่พระเจ้าทรงตั้งพระทัยไว้ได้ เราจะเปรียบเหมือนผ้าคาดเอวที่ใช้การไม่ได้ ขอพระเจ้าเมตตาเราทุกคนนะครับ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่114)

วัฒนธรรมที่คริสตจักรควรมี!

“เพราะฉะนั้นจงหนุนใจกัน และต่างคนต่างจงเสริมสร้างกันขึ้น

ตามอย่างที่พวกท่านกำลังทำอยู่นั้น”

‭‭ ~1 เธสะโลนิกา‬ ‭5‬:‭11‬ ‭THSV11‬‬

“Therefore encourage one another and build each other up,

just as in fact you are doing.”

‭‭~1 Thessalonians‬ ‭5‬:‭11‬ ‭NIV‬‬

ใน วัฒนธรรมของคริสตจักร พระเจ้าไม่ได้ทรงเรียกเราให้เติบโตขึ้นเพียงลำพัง

แต่ให้เติบโตไปพร้อมกับพี่น้องในเรื่องความเชื่อ ความหวังและความรัก

โดยการ เตือนสติ ตักเตือน หนุนใจ และเสริมสร้างกันและกันอยู่เสมอ

คำว่า “หนุนใจ” (Encourage) ในภาษากรีกคือ Parakaleo มีความหมายว่า

1. ​ให้กำลังใจผู้ที่กำลังอ่อนแรง
2. ​ปลอบโยนผู้ที่กำลังท้อแท้
3. ​เชิญชวนให้เดินหน้าต่อไป
4. ​ยืนเคียงข้าง ไม่ทอดทิ้งกัน

“การหนุนใจ”จึงไม่ใช่เพียงการพูดว่า “สู้ๆ” แล้วจบ

แต่คือ “การทำให้คนที่เกือบจะหยุดเดิน

กลับมามีกำลังเดินต่อไปกับพระเจ้า(และกับกันและกัน)!“

พระเยซูคริสต์ทรงเป็นแบบอย่างในเรื่องนี้

เพราะพระองค์ทรงหนุนใจเหล่าสาวกเสมอ

แม้แต่ในเวลาที่พวกเขาล้มเหลวหรือทำตัวน่าผิดหวัง

ส่วนคำว่า “เสริมสร้าง” (Build up หรือ Edify)

เปรียบได้เหมือนกับการก่อสร้างบ้านให้เป็นรูปเป็นร่างแข็งแรงตามมาตรฐานเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย จึงหมายถึง

1).ช่วยให้กันและกันให้เติบโตขึ้นในฝ่ายจิตวิญญาณ

2).ทำให้ความเชื่อของกันและกันมั่นคงขึ้น

3).สร้างชีวิตไม่ใช่ทำลายชีวิตชองกันและกัน

4).ใช้คำพูด การกระทำ และแบบอย่าง เพื่อทำหรือช่วยให้ผู้อื่นเข้าใกล้ชิดติดสนิทพระเจ้ามากยิ่งขึ้น

(ตรงกันข้ามกับการวิพากษ์ วิจารณ์ การนินทาว่าร้าย หรือการตำหนิที่บ่อนทำลายกำลังใจ และทำลายชืวิตคน)

อาจารย๋ เปาโล จึงกล่าวกำชับไว้ว่า

“อย่าให้คำหยาบคายออกจากปากของท่าน แต่

จงกล่าวคำที่ดี มีประโยชน์

เพื่อเสริมสร้างตามความจำเป็น

เพื่อจะเป็นพระคุณแก่คนที่ได้ยิน”

~เอเฟซัส 4:29

“เพราะฉะนั้นจงหนุนใจกันและ

ต่างคนต่างจงเสริมสร้างกันขึ้น

ตามอย่างที่พวกท่านกำลังทำอยู่นั้น”

~ 1 เธสะโลนิกา 5:11

ดังนั้น ขอให้คริสตจักรของเรา เป็นคริสตจักรที่มีวัฒนธรรมแห่งการหนุนใจ การรักษาและการส่งต่อวัฒนธรรมนี้อย่างยั่งยืนโดย

“ทำต่อไป ไม่มีวันหยุด!”

ขอให้เราตระหนักว่า

“คริสตจักรที่แข็งแรง ไม่ใช่คริสตจักรที่ไม่มีปัญหา

แต่คือคริสตจักรที่สมาชิกไม่หยุดหนุนใจและเสริมสร้างกันและกัน!”

(A healthy church is not one without problems,

but one where people never stop encouraging

and building one another up.)

พี่น้องที่รัก

วันนี้ ขอให้เรามาทำให้คริสตจักรของเราเป็นหนึ่งในคริสตจักรที่มี

การหนุนใจและเสริมสร้างซึ่งกันและกัน

เป็นทั้งนิสัยและวัฒนธรรมที่พระเจ้าและมนุษย์ล้วนโปรดปราน

…จะดีไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 23กรกฎาคม2026(ตอนที่114ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่113)

คำแนะนำที่ควรทำตาม!

“เราจะแนะนำและสอนเจ้าถึงทางที่เจ้าควรจะเดินไป

เราจะให้คำปรึกษาแก่เจ้าและเฝ้าดูเจ้าอยู่”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭32‬:‭8‬ ‭THSV11‬‬

“I will instruct you and teach you in the way you should go;

I will counsel you with my loving eye on you.”

‭‭ ~Psalms‬ ‭32‬:‭8‬ ‭NIV‬‬

มีคำกล่าวที่น่ารับฟัง ดังนี้

“คำแนะนำที่ดีที่สุด ไม่ใช่คำที่เราชอบฟัง

แต่คือคำที่นำเราให้เข้าใกล้พระเจ้ามากขึ้น!”

(The best counsel is not what pleases us,

but what draws us closer to God.)

ต่อไปนี้คือคำแนะนำที่เราควรทำตาม

1. ​Retreat ~จากตารางเวลายุ่งๆไปสงบทบทวนชีวิต

“พระองค์จึงเสด็จลงเรือกับพวกสาวกไปยังที่สงบตามลำพัง”

‭‭ ~มาระโก‬ ‭6‬:‭32‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Relax~หาเวลาปลีกตัวไปผ่อนคลายพักเหนื่อย

“บรรดาผู้เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลายได้หยุดพัก”

‭‭ ~มัทธิว‬ ‭11‬:‭28‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Refresh~มีโอกาสสร้างความสดชื่นให้แก่ชีวิต

“พระองค์ทรงคืนความสดชื่นแก่ชีวิตข้าพเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปในทางชอบธรรม

เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์”

‭‭ ~สดุดี‬ ‭23‬:‭3‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Repent~สำรวจชีวิตว่ามีบาปผิดใดและรีบกลับใจ

“เพราะฉะนั้นจงระลึกถึงสภาพเดิมที่เจ้าตกลงมาแล้วนั้น จงกลับใจใหม่และทำตามที่ประพฤติในตอนแรก มิฉะนั้นเราจะมาหาเจ้า และจะย้ายคันประทีปของเจ้าออกจากที่ของมัน นอกจากว่าเจ้าจะกลับใจใหม่”

‭‭ ~วิวรณ์‬ ‭2‬:‭5‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Reconcile~คืนดีกับคู่กรณีโดยเร็ว ถ้าทำได้

“จงวางเครื่องบูชาไว้ที่หน้าแท่นบูชา และกลับไปคืนดีกับพี่น้องผู้นั้นเสียก่อน

แล้วจึงค่อยมาถวายเครื่องบูชาของท่าน”

‭‭ ~มัทธิว‬ ‭5‬:‭24‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Restore ~ทำให้สัมพันธภาพหวนคืนมาดีดังเดิม

“หากพี่น้องของท่านคนหนึ่งทำผิดต่อท่าน จงไปหาและชี้ความผิดต่อเขาสองต่อสองเท่านั้น

ถ้าเขาฟังท่าน ท่านจะได้พี่น้องคืนมา”

‭‭ ~มัทธิว‬ ‭18‬:‭15‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Revive~ฟื้นฟูจิตใจโดยพระวิญญาณและพระวจนะ

“องค์ผู้สูงเด่นและสูงส่ง ผู้ทรงดำรงอยู่นิรันดร์ ทรงพระนามว่าบริสุทธิ์ ตรัสดังนี้ว่า

“เราดำรงอยู่ในที่สูงและบริสุทธิ์ และอยู่กับผู้สำนึกผิดและมีวิญญาณจิตที่ถ่อม

เพื่อฟื้นฟูวิญญาณจิตของผู้ที่ถ่อม และฟื้นฟูใจของผู้สำนึกผิด”

‭‭ ~อิสยาห์‬ ‭57‬:‭15‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Return~กลับไปสู่สามัคคีธรรมและการรับใช้ที่โบสถ์

“สุดท้ายนี้ พี่น้องทั้งหลาย ขอลาก่อน จงกลับสู่สภาพดีดังเดิม จงฟังคำขอร้องของข้าพเจ้า

จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน จงอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และพระเจ้าแห่งความรัก

และสันติสุขจะสถิตกับท่านทั้งหลาย”

~‭‭2 โครินธ์‬ ‭13‬:‭11‬ ‭THSV11‬‬

1. ​Relate~สร้างและพัฒนาความสัมพันธ์กับคนใหม่ๆ

“อย่าละเลยที่จะต้อนรับแขกแปลกหน้า เพราะว่าโดยการทำเช่นนั้น

บางคนก็ได้ต้อนรับทูตสวรรค์โดยไม่รู้ตัว”

‭‭ ~ฮีบรู‬ ‭13‬:‭2‬ ‭THSV11‬‬

พี่น้องที่รัก

ขอให้เราทำตามคำแนะนำดังที่กล่าวมา แล้วในข้างต้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จงให้พระเจ้าทรงเป็นที่ปรึกษาผู้ให้คำแนะนำทางดีที่ถูกต้องแก่เรา

1. ​ในทุกเรื่อง และ
2. ​ในทุกวัน ตั้งแต่เราตื่นนอนขึ้นมา

เพราะมีคำกล่าวไว้ว่า

“ผู้ที่ให้พระเจ้าเป็นที่ปรึกษา จะไม่เพียงเลือกทางที่ถูกต้อง

แต่จะกลายเป็นบุคคลอย่างที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะให้เขาเป็น!“

(Those who make God their Counselor will not only choose the right path,

but also become the person God desires them to be.)

…เห็นด้วยใช่ไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 22กรกฎาคม2026(ตอนที่113ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน เพราะรักจึงตีสอน Ep.1695

หลายครั้งเมื่อเราอ่านเรื่องราวการพิพากษาของพระเจ้า เราอาจจะคิดว่าพระเจ้าทรงพิพากษาเพราะความโกรธเพียงอย่างเดียว แต่ในเยเรมีย์ 12:7–13 ทำให้เราเห็นอีกด้าน คือพระเจ้าทรงเจ็บปวดอย่างมากด้วย เมื่อพระองค์ลงโทษคนของพระองค์ เบื้องหลังการพิพากษานั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของพระเจ้า พระเจ้าไม่ได้ทรงทอดทิ้งคนของพระองค์เพราะเลิกรัก แต่เพราะพวกเขาปฏิเสธความรักของพระเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า พระองค์จึงทรงพิพากษาตามพันธสัญญาและตามพระลักษณะอันบริสุทธิ์ของพระเจ้า

'“เราได้ละทิ้งนิเวศของเรา เราได้เหวี่ยงมรดกของเราทิ้ง เราได้มอบผู้เป็นที่รักแห่งจิตใจเรา ไว้ในมือศัตรูของเธอ ' เยเรมีย์ 12:7

ในตอนนี้ยังเป็นคำตอบที่ต้องเนื่องมาจากการที่พระเจ้าบอกให้เยเรมีย์เตรียมใจรับสิ่งที่จะหนักยิ่งกว่า พระเจ้าทรงเปิดเผยถึงความเจ็บปวดของพระองค์ พระเจ้าทรงเรียกยูดาห์ว่า นิเวศของเรา มรดกของเรา และผู้เป็นที่รักแห่งจิตใจเรา คำเหล่านี้สะท้อนถึง ความรัก ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างพระเจ้ากับผู้คนของพระองค์ แต่ในข้อ 8-9 ความบาปได้เปลี่ยนคนที่พระองค์ทรงรักให้กลายเป็นผู้ต่อต้านพระองค์ จากผู้เป็นที่รัก กลับกลายเป็นเหมือนสิงห์ป่าที่คำรามใส่พระองค์ พระเจ้าจึงทรงถอนการทรงปกป้องและยอมให้ศัตรูเข้ามา ไม่ใช่เพราะพระองค์เลิกรัก แต่เพราะพระเจ้าทรงสัตย์จริงต่อความบริสุทธิ์และพันธสัญญาของพระองค์

'ผู้เลี้ยงแกะเป็นอันมากได้ทำลายสวนองุ่นของเรา เขาทั้งหลายได้เหยียบย่ำส่วนของเรา เขาได้ทำให้ส่วนที่เราพอใจ กลายเป็นถิ่นทุรกันดารที่ร้างเปล่า เขาได้ทำส่วนของเราให้ร้างเปล่า ที่ร้างเปล่านั้นก็คร่ำครวญต่อเรา แผ่นดินทั้งสิ้นก็ถูกทิ้งให้ร้างเปล่า แต่ไม่มีใครเอาใจใส่เรื่องนั้น ' เยเรมีย์ 12:10-11

โดยส่วนใหญ่แล้ว ผู้เลี้ยงมักหมายถึงผู้รับใช้ของพระเจ้า แต่ตรงนี้นักวิชาการพระคัมภีร์จำนวนมากเห็นว่า ผู้เลี้ยงแกะตรงนี้ หมายถึงกษัตริย์และกองทัพบาบิโลน พระเจ้าทรงคำว่าร้างเปล่าถึง 3 ครั้ง สิ่งนี้คือการย้ำว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นผลของการละทิ้่งพระเจ้าและการละเมิดพันธสัญญา แม้ว่าความพินาศจะเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา แต่พวกเขาก็ไม่สำนึกและไม่ยอมหันกลับมาหาพระเจ้า หัวใจที่แข็งกระด้างของพวกเขาทำให้พวกเขาเห็นผลของความบาป แต่ไม่ยอมเรียนรู้ที่จะกลับใจ ในข้อ 12 สิ่งที่พวกเขาต้องสูญเสีย คือ ชาโลม หมายถึง สวัสดิภาพ สันติสุข ความอุดมสมบูรณ์ ความปลอดภัย พระแสงดาบของพระยาห์เวห์มาถึงแล้ว เพราะพระเจ้าทรงถอนการปกป้องออกจากพวกเขา สภาพของพวกเขาจึงเหมือนในข้อ 9 คือถูกรุมกินโต๊ะจากประเทศรอบด้าน

'เขาทั้งหลายหว่านข้าวสาลีแต่ได้เกี่ยวหนาม เขาทำให้ตัวเหน็ดเหนื่อยแต่ไม่ได้กำไรอะไร เจ้าทั้งหลายจงอับอายด้วยผลการเกี่ยวของเจ้า ด้วยเหตุพระพิโรธร้อนแรงของพระยาห์เวห์” ' เยเรมีย์ 12:13

ชีวิตที่แยกจากพระเจ้าอาจดูเหมือนประสบความสำเร็จอยู่ในช่วงเวลานึง แต่สุดท้ายสิ่งที่จะเก็บเกี่ยวได้คือความว่างเปล่าและความอับอาย พระพรที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากความสามารถของมนุษย์เพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่เราใช้ชีวิตอยู่ในพระองค์ การพิพากษาของพระเจ้าไม่ใช่การทำลายอย่างไม่มีเหตุผล แต่เป็นการยืนยันว่า พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ต่อพระวจนะของพระองค์ ทั้งในพระสัญญาและในคำเตือน

'เรารักใครเราก็ตักเตือนและตีสอนเขา เพราะฉะนั้นจงมีความกระตือรือร้น และกลับใจใหม่ ' วิวรณ์ 3:19

เมื่อชีวิตของเราเริ่มสูญเสียชาโลม คือ สวัสดิภาพ สันติสุขเพราะผลของการไม่เชื่อฟังพระเจ้า อย่าไปโทษสถานการณ์หรือคนอื่น ๆ แต่ขอให้เราใช้โอกาสนั้นสำรวจใจของตัวเองว่า เรายังใช้ชีวิตอยู่ในพระเจ้าหรือเปล่า พระเจ้าทรงตีสอนคนที่พระองค์รัก ไม่ใช่เพื่อผลักไส แต่เพื่อเรียกคนที่พระองค์ทรงรักให้กลับมาหาพระองค์อีกครั้ง

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คอลัมน์ “สดแต่เช้า”ปีที่6(ตอนที่112)

จงชนะความชั่วด้วยความดี!

“อย่าให้ความชั่วชนะเราได้

แต่จงชนะความชั่วด้วยความดี”

‭‭ ~โรม‬ ‭12‬:‭21‬ ‭THSV11‬‬

“Do not be overcome by evil,

but overcome evil with good.”

‭‭ ~Romans‬ ‭12‬:‭21‬ ‭NIV‬‬

มีคำกล่าวว่า

“ความชั่วสูญเสียอำนาจของมัน

เมื่อใครบางคนเลือกความดี!

(Evil loses its power

when someone chooses goodness.)

อ.เปาโลกำชับให้เราเลือกความดีเหนือความชั่ว ไว้ดังนี้

1. ​“อย่าให้ความชั่วชนะเราได้”

(Do not be overcome by evil)

ความชั่วชนะเรา

1).เมื่อมันทำร้ายเรา และ

2).เมื่อมันเปลี่ยนเราให้กลายเป็นเหมือนมัน

ก.เมื่อมีคนโกหกเรา ~แล้วเราโกหกตอบ

ข.เมื่อมีคนเกลียดเรา ~แล้วเราเกลียดกลับ

ค.เมื่อมีคนโกรธเรา~แล้วเราโกรธตอบ

ง.เมื่อมีคนทำร้ายเรา ~แล้วเราแก้แค้นทำร้ายกลับ

จ.เมื่อมีคนโกงเรา~แล้วเราโกงกลับ ฯลฯ

ในนาทีที่เราจะคิดว่า “เราเอาคืนได้สำเร็จ”

ความชั่วได้ชนะใจเราในนาทีนั้นแล้ว!

เวลาที่มารซาตานใช้ความชั่วชนะเรา

มันไม่ได้เพียงต้องการแค่ทำให้เราเจ็บปวด แต่

มันยังต้องการทำให้เรา สูญเสียพระลักษณะของพระคริสต์ในชีวิตของเราไป

ดังนั้นทความชั่วที่อันตรายที่สุด ไม่ใช่ความชั่วที่อยู่รอบตัวเรา

แต่คือความชั่วที่เริ่มเติบโตขึ้นภายในใจของเรา!

1. ​“แต่จงชนะความชั่วด้วยความดี”

( but overcome evil with good.)

พระเจ้ามิได้สอนให้เรายอมแพ้ต่อความชั่ว

แต่ทรงสอนให้ เอาชนะด้วยอาวุธที่สูงล้ำกว่า

แล้วอะไร คือ อาวุธที่เลิศล้ำกว่า?

เปาโลเรียกอาวุธทรงพลังนั้นว่า “ความดี!”

“ความดี”

1).ในความหมายทั่วไป คือ

“การกระทำ คำพูด หรือความคิดที่ถูกต้อง ดีงาม เป็นประโยชน์ และไม่เบียดเบียนผู้อื่น”

2).ตามคัมภีร์ไบเบิล หมายถึง ผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ที่สำแดงพระลักษณะของพระ

คริสต์ ได้แก่

ก.รักแทนความเกลียด

ข.ให้อภัยแทนการแก้แค้น

ค.อวยพรแทนการสาปแช่ง

ง.เมตตาแทนความโกรธ

จ.พูดความจริงด้วยความรัก

ฉ.ทำสิ่งถูกต้อง ดีงาม แม้ไม่มีใครเห็น

“ความดี”เช่นนี้มีพลัง เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเป็นผู้สร้างขึ้นในชีวิตเรา

พระเยซูคริสต์เองทรงเป็นแบบอย่างให้เห็นในยามที่ความดีอยู่กับพระองค์ ดังนี้

1).เมื่อถูกดูหมิ่น พระองค์ไม่ทรงด่าตอบ

2).เมื่อถูกทำร้าย พระองค์ทรงอธิษฐานเผื่อผู้ที่ตรึงพระองค์

3).เมื่อถูกเกลียดชัง พระองค์กลับยังทรงรักเหมือนเดิม

ดูเหมือนที่ไม้กางเขน พระเยซูพ่ายแพ้ แต่

~ความรักของพระเจ้า ชนะความเกลียดชัง

~การให้อภัยชนะการแก้แค้น

~ชีวิตใหม่ชนะความตาย

นี่คือชัยชนะโดยความดีที่พระเจ้าทรงประทานให้!

และความดีที่กระทำด้วยความรักสามารถหยุดวงจรแห่งความชั่วได้!

สรุป

ขอให้เราชนะความชั่วร้ายด้วยความดีอยู่เสมอ ดังนี้

1. ​เมื่อเราถูกนินทา…จงรับมือด้วยความจริง
2. ​เมื่อเราถูกทำร้าย…จงเมตตาให้อภัย
3. ​เมื่อเราถูกปฏิเสธ…จงตอบสนองด้วยความรัก

4.เมื่อเราถูกเข้าใจผิด…จงยังคงรักษาหัวใจให้สะอาด

เพราะชัยชนะของเรานั้น

ไม่ใช่การทำให้อีกฝ่ายหนึ่งแพ้

แต่คือการไม่ยอมให้ความบาปชั่วเข้าครอบครองหัวใจของเรา

เป็นอันขาด!

…เห็นด้วยไหมครับ?

……………………………………

ธงชัย ประดับชนานุรัตน์ 21กรกฎาคม2026(ตอนที่112ปีที่6) #YoutubeCJCONNECT#คริสตจักรแห่งความรัก#Churchoflove #ShareTheLoveForward #ChurchOfJoy #คริสตจักรแห่งความสุข#NimitmaiChristianChurch #คริสตจักรนิมิตใหม่#ฮักกัยประเทศไทย #อัลฟ่า#หนึ่งล้านความดี

พระธรรมนำชีวิต

ตอน เมื่อพระเจ้าไม่ตอบทุกคำถาม Ep.1694

เมื่อเราเห็นคนที่ไม่ยำเกรงพระเจ้ากลับประสบความสำเร็จ ในขณะที่คนที่ใช้ชีวิตยำเกรงพระเจ้ากลับต้องเผชิญความทุกข์ยาก เราก็อดถามไม่ได้ว่า "ทำไม?" เยเรมีย์ 12:1-4 เยเรมีย์เองก็เคยมีคำถามแบบนี้เหมือนกัน เขาไม่ได้หันหลังให้พระเจ้า แต่เขานำความสงสัยนั้นมาทูลถามต่อพระเจ้าด้วยความเชื่อในพระเจ้าว่าพระองค์ยังทรงยุติธรรม นักวิชาการพระคัมภีร์หลายท่านอธิบายว่า เยเรมีย์มาร้องทูลไม่ใช่เพราะไม่เชื่อว่าพระเจ้าไม่ยุติธรรม เขาเพียงต้องการเข้าใจว่า ทำไมพระเจ้าจึงอนุญาตให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น แต่ใน เยเรมีย์ 12:5-6 พระเจ้าทรงตอบเขา แต่พระองค์ไม่ได้อธิบายในความสงสัย พระเจ้าทรงบอกให้เยเรมีย์เตรียมใจให้พร้อมสำหรับสิ่งที่หนักยิ่งกว่า

'ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงชอบธรรม เมื่อข้าพระองค์สู้คดีกับพระองค์ แต่ข้าพระองค์ยังขอทูลเสนอมูลคดีต่อพระองค์ ทำไมทางของคนอธรรมจึงเจริญขึ้น ทำไมทุกคนที่ทรยศก็อยู่เย็นเป็นสุข ' เยเรมีย์ 12:1

เยเรมีย์เริ่มต้นด้วยการยอมรับว่า พระเจ้าทรงชอบธรรม ก่อนจะทูลถามถึงสิ่งที่เขาไม่เข้าใจ เขาไม่ได้กล่าวหาพระเจ้า แต่เขากำลังแสวงหาความเข้าใจจากพระเจ้าว่า เพราะอะไรคนอธรรมจึงดูเหมือนเจริญรุ่งเรือง ความเชื่อที่แท้จริงจึงไม่ใช่ไม่มีความสงสัย แต่คือการนำความสงสัยนั้นมาหาพระเจ้าด้วยความไว้วางใจ ในข้อ 2 เยเรมีย์ได้ชี้ให้เห็นว่า คนเหล่านั้นเอ่ยพระนามของพระเจ้าด้วยริมฝีปาก แต่หัวใจกลับอยู่ห่างไกลจากพระเจ้า

'ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่พระองค์ทรงรู้จักข้าพระองค์ พระองค์ทรงเห็นข้าพระองค์ และทรงทดลองความคิดของข้าพระองค์ที่มีต่อพระองค์ ขอทรงฉุดพวกเขาออกมาเหมือนแกะสำหรับการฆ่า และแยกเขาไว้ต่างหากเพื่อวันประหาร ' เยเรมีย์ 12:3

ในข้อนี้เยเรมีย์กลับมาพูดถึงตัวเอง คำว่ารู้จัก ไม่ได้หมายถึงเพียงแค่มีข้อมูล แต่หมายถึงการมีความสัมพันธ์ต่อกัน และคำว่า "ทดลอง" มีความหมายถึงการทดสอบเพื่อพิสูจน์ความแท้จริง เปรียบเหมือนการหลอมโลหะให้เห็นว่าเป็นของแท้หรือเปล่า

'“ถ้าเจ้าวิ่งแข่งกับมนุษย์ และเขาทำให้เจ้าเหน็ดเหนื่อย เจ้าจะแข่งกับม้าได้อย่างไร? และถ้าเจ้ายังล้มลงในแผ่นดินที่ปลอดภัยเจ้าจะทำอย่างไรในดงลุ่มแม่น้ำจอร์แดน? ' เยเรมีย์ 12:5

ในข้อ 5-6 นี้พระเจ้าทรงตอบความสงสัยของเยเรมีย์ แต่พระองค์ไม่ได้ทรงตอบคำถามว่า ทำไมคนอธรรมจึงเจริญรุ่งเรืองขึ้น แต่พระเจ้าทรงบอกผู้รับใช้ของพระองค์ด้วยด้วยสุภาษิตเปรียบเทียบแลัในข้อ 5 ที่ผมอ่านไปแล้ว ซี่งแปลความได้ว่า หากอุปสรรคในวันนี้ยังทำให้หมดแรง แล้วเมื่อพันธกิจที่หนักกว่านี้มาถึงจะทำอย่างไร พระเจ้ากำลังสร้างความอดทน ความเข้มแข็ง และความไว้วางใจในชีวิตของเยเรมีย์ เพื่อให้เขาพร้อมสำหรับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

'เพราะว่าแม้แต่พี่น้องของเจ้าและเชื้อสายของบิดาเจ้า ก็ได้ทำการทรยศต่อเจ้า เขายังร้องไล่ตามเจ้าไปอย่างเต็มเสียง แม้ว่าเขาพูดถ้อยคำอย่างดีกับเจ้า ก็อย่าเชื่อเขาเลย ' เยเรมีย์ 12:6

พระเจ้ายังทรงเตือนเยเรมีย์ว่า สิ่งที่เขาต้องเจอนั่นยังไม่จบ แม้แต่คนในครอบครัวก็อาจกลายเป็นผู้ต่อต้าน ความเจ็บปวดจากการรับใช้พระเจ้าอาจจะไม่ได้เกิดจากคนอื่น แต่จะมาจากคนใกล้ตัวที่สุด สิ่งที่พระเจ้าตรัสนี่ไม่ได้ตรัสให้เยเรมีย์ท้อใจ แต่เพื่อเตรียมเยเรมีย์ให้พร้อมเผชิญทุกสิ่งด้วยความเชื่อและความอดทน เรา

อาจจะสงสัยว่า ทำไมพระเจ้าไม่จัดการคนเหล่านั้น แม้ว่าเราจะมีความสงสัย ขอให้เราอย่าขาดความเชื่อว่าพระเจ้าทรงยุติธรรม และอย่าหยุดที่จะไว้วางใจในพระเจ้านะครับ

'พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกท่านพบกับการทดลองใจต่างๆ ก็จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง เพราะพวกท่านรู้ว่าการทดสอบความเชื่อของท่านนั้น ทำให้เกิดความทรหดอดทน ' ยากอบ 1:2-3

หลายครั้งเราอาจรอคำอธิบายจากพระเจ้า แต่ในความเป็นจริง พระเจ้ากำลังทรงสร้างชีวิตของเรามากกว่าที่จะอธิบายทุกอย่าง ขอให้เรากล้านำคำถาม ความสงสัย ความอัดอั้นในใจทั้งหมดมาทูลต่อพระเจ้า และให้เราไว้วางใจว่า แม้ว่าพระเจ้าจะยังไม่ตอบคำถามของเราในเวลาที่เราต้องการ นัานเป็นเพราะว่า พระเจ้ากำลังสร้างเราให้เข้มแข็ง ให้พร้อมสำหรับทุกสิ่งที่พระองค์กำลังนำเราให้ไปพบเจอ

วุฒิ วงศ์สรรเสริญ