Bugün, insanın kendisiyle kurduğu en zor ama en dürüst ilişkiye bakıyoruz. Kendinden söz etmenin kibir sayıldığı, susmanın erdem sanıldığı bir yerde, Montaigne bambaşka bir şey söylüyor: İnsanın en büyük görevi, kendini tanımak. Bu bölümde, onun Denemeler’inde kendini anlatma cesaretini, kusurlarla yüzleşmenin bilgeliğini ve “kendin olma”nın neden bir övünme değil, bir ihtiyaç olduğunu konuşacağız. Çünkü belki de başkasını anlamanın ilk şartı, insanın kendine bakmayı öğrenmesidir.