This is definitely not a song about the Ukraine, now. Nope. It’s just a History Song about the Olden Days of the Czars, when Russia used to draft men into the military to fight and die in pointless foreign wars, only to serve as a distraction from the incompetence and corruption of the regime at home. One might note that these losing wars ultimately led to the end of the Czars. Historically speaking.
The story of the Russian 2nd Pacific Fleet in the Russo-Japanese War of 1905 is one of epic and brutally tragicomic foolishness, a military adventure that was set up to fail from the beginning, by the delusions of the Czar. Which is totally not like now.
I asked Michael Wex to write a song in Yiddish about these historical and not current events just for no reason and not because anyone right now today is so much like Nicholas II in his callous and deluded adventurism.
Instead of writing one song, he wrote six!
So now we have a brilliant Yiddish operetta song cycle, ready for production.
I hope you enjoy this new historical song curiosity with absolutely no connection to current events so there’s absolutely no reason for anyone to throw any accordion players out the window.
די גאַנצע װעלט איז נאָר אַ שיף,
מיר אַלע זענען מאַטראָסן,
װאָס עס שיקט אונדזער האַר, דער ליבער צאַר,
אין די פּיסקעס אַרײַן בײַם לויתן.
עס גײט די זון אין פּעטערבורג אויף
נאָך קישינעװ קױם מיט אַ יאָר.
עס זאָגט דעם קײסער זײַן יועץ אָן,
"די צרה איז קליפּ, דער אויסװעג גאַנץ קלאָר,
"אַ קריג, מאַיעסטעט, אַ קריג מיט אַ זיג,
לעשט מרידה אויס װי אַ ליכט.
אַ קורצע מלחמה, לאַנג װי אַ פֿליג,
גיט מלכות צוריק גלײַכגעװיכט.
"מלחמה פֿירן מיט אַ פֿײַנדל אַ שװאַכס,
אַ שונא װאָס שרעקט זיך לײַכט,
װאָס מאַכט ויבֿרח, צעגײט װי װאַקס.
פּאָװיעדע זאַ נאַמי, די זיג דערגרײַכט."
די גאַנצע װעלט איז נאָר אַ שיף,
מיר אַלע זענען מאַטראָסן,
װאָס עס שיקט אונדזער האַר, דער ליבער צאַר,
אין די פּיסקעס אַרײַן בײַם לויתן.
עס שאָקלט דער צאַר מיטן קאָפּ אויף יאָ––
ער האָט גאָר פֿײַנט די יאַפּאַנער.
סע קומט אים איצט די געבענקטע שעה׃
"נעמט, שלאָגט זײ אין קאָפּ מיט אַ האַמער”
"אַ פֿלאָט גרײט צו אַן אומצעשטערלעכן
און שיקט אים קײן װלאַדיװאָסטאָק;
זעט אַז איר שיקט גאָר אַ הערלעכן,
דער אַדמיראַל זאָל נישט זײַן קײן כניאָק."
פֿון דערפֿער נעמט מען ייִדן,
און פּױערים פֿונעם לאַנד.
מע' װעט נישט זײַן צופֿרידן
ביז סע קומט דער שלאַכט צו שטאַנד.
מלחמה, מלחמה,
אוי, שטראַף־זשע, גאָט, ניפּאָן.
און איבערן גאַנצן מיזרח
זאָל פֿאָכן אונדזער פֿאָן.
און איבערן גאַנצן מיזרח
זאָל פֿאָכן אונדזער פֿאָן.
די גאַנצע װעלט איז נאָר אַ שיף,
מיר אַלע זענען מאַטראָסן,
װאָס עס שיקט אונדזער האַר, דער ליבער צאַר,
אין די פּיסקעס אַרײַן בײַם לויתן.
The whole world is just a ship,
And all of us are sailors
Whom our lord, the beloved czar,
Sends into Leviathan’s jaws.
The sun rises in St. Petersburg
Barely a year after Kishinev [i.e., the pogrom].
The emperor’s adviser gives counsel:
“The problem is obvious and so’s the way out,
“A war, your majesty, a victorious war,
Will snuff rebellion out like a candle.
A short little war, as long as a fly,
Will restore the government to equilibrium.
“Waging war on a weak little enemy,
One that’s easily frightened,
That runs away, melts like wax––
Victory is ours, our goal is attained.”
The whole world is just a ship,
And all of us are sailors
Whom our lord, the beloved czar,
Sends into Leviathan’s jaws.
The Czar nods his assent––
He has nothing but hate for the Japanese.
And now the hour for which he’s yearned has arrived:
“Go ahead and hit them with a hammer.”
“Prepare an invincible fleet
And send it to Vladivostok.
Be sure to send a magnificent one,
With an admiral who isn’t an incompetent jerk.”
They take Jews from the villages
And peasants from the land.
They won’t be happy
Until battle has been engaged.
God, punish Japan.
And let our flag fly
Over the whole of the east.
And let our flag fly
Over the whole of the east.
The whole world is just a ship,
And all of us are sailors
Whom our lord, the beloved czar,
Sends into Leviathan’s jaws.
