2000 տարի առաջ, կեանքի ընթացքը փոխուեցաւ եւ ատիկա առաջարկուեցաւ բոլորին:
Երբ Տէր Յիսուս խաչին վրայ մեռաւ, Ան Իր մարմինին զոհաբերութեամբը (տե՛ս Եբր 10.20) պատռեց վարագոյրը եւ այդ պատճառով մինչ կը կարդանք խաչելութիւնը պատմող աստուածաշնչական այդ հատուածները, պարզ պատմութիւն մը չենք կարդար, այլ՝ Իր մարմինով գրուած պատմութիւնը կը կարդանք:
Մենք այսօր պէտք չունինք կատարեալ ըլլալու, հապա՝ պէտք ունինք Կատարեալը ընդունելու եւ պէտք ունինք Անոր խաչին նայելու: Երբ դժուարութիւններուն մէջ Թագաւորին նայինք, Տիրոջ զօրութիւնը մեր կողքին պիտի ըլլայ:
Վեր. Գէորգ Չափարեան
(منذ ٢٠٠٠ سنة، تغيّر مسار الحياة فصارت متاحة للجميع. عندما مات الرب يسوع على الصليب، شقّ الحجاب بذبيحة جسده (أنظر عبرانيين ١٠: ٢٠)، ولذلك حين نقرأ المقاطع الكتابيّة التي تخبر عن الصلب، نحن لا نقرأ رواية عاديّة، بل نقرأ الرواية التي كتبها هو بجسده.
نحن لا نحتاج اليوم لأن نكون كاملين، بل نحتاج لأن نقبل الكامل ولأن ننظر الى صليبه. عندما ننظر الى الملك في وسط الصِعاب، نجد قدرة الرب الى جانبنا.
القس كيفورك جاباريان)