ศูนย์ตามรอยพระตถาคต

‘กายของเรานี้ คุมกันเป็นรูปร่าง ประกอบขึ้นจาก มหาภูตรูป ๔ เกิดจากมารดาบิดา เจริญวัย เพราะข้าวสุก และขนมกุมมาส ไม่เที่ยงแท้ ต้องอบ ต้องนวดเฟ้น มีอันแตกกระจัดกระจายไป เป็น ธรรมดา วิญญาณของเรา อาศัย และเนื่องอยู่ในกายนี้’

สังขตธรรมทั้งปวง ปฏิจจสมุปปันนธรรมทั้งปวง นี้แลคือทุกข์

พระศาสดา เมตตา จำแนก สังขตธรรม ปฏิจจสมุปปันนธรรม

ที่ควรกำหนดรู้ไว้แล้ว

ขอเราทั้งหลายจงใส่ใจ กำหนดรู้ ให้แจ่มแจ้ง ในธรรมนั้น

เมื่อมนสิการโดยแยบคายในขันธ์ห้าอยู่

ย่อมเห็นแจ้งในปฏิจจสมุปบาท

เพราะเห็นปฏิจจสมุปบาท จึงรู้ชัดใน อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

อริยสาวก ย่อมมนสิการโดยแยบคาย ในปฏิจจสมุปบาท

เพราะนี้คือ การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม

ความสำคัญสูงสุดของพุทธศาสนา คือ ปฏิจจสมุปบาท

ไม่รู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท ไม่สมควรกล่าวธรรม

ไม่รู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท จะปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมไม่ได้

การปฏิบัติธรรม ที่ชื่อว่า กรรมทั้งไม่ดำและไม่ขาว หรือ อริยมรรค

พระศาสดาของเราเป็นผู้แรกที่ค้นพบและปฏิบัติให้เกิดขึ้นในโลก

ขอเราจงตั้งใจฟัง เพื่อปฏิบัติตาม อย่างพระศาสดาได้ปฏิบัติมาเถิด

อริยสาวกผู้มีองค์คุณสี่ประการ ย่อมไม่สะดุ้งกลัว ต่อความตายที่จะมาถึง

“ธรรมที่เราได้บรรลุแล้วนี้ ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก สงบ ประณีต ไม่เป็นวิสัยแห่งตรรก ละเอียด บัณฑิตจึงจะรู้ได้ สำหรับหมู่ประชาผู้รื่นรมย์ด้วยอาลัย ยินดีในอาลัย เพลิดเพลินในอาลัย

ฐานะอันนี้ย่อมเป็นสิ่งที่เห็นได้ยาก กล่าวคือหลักอิทัปปัจจยตา หลักปฏิจจสมุปบาท

แม้ฐานะอันนี้ก็เป็นสิ่งที่เห็นได้ยากนัก กล่าวคือความสงบแห่งสังขารทั้งปวง ความสลัดอุปธิทั้งปวง ความสิ้นตัณหา วิราคะ นิโรธ นิพพาน ก็ถ้าเราจะพึงแสดงธรรม และผู้อื่นจะไม่เข้าใจซึ้งต่อเรา ข้อนั้นก็จะพึงเป็นความเหน็ดเหนื่อยเปล่าแก่เรา จะพึงเป็นความลำบากเปล่าแก่เรา”

ว่าด้วยเรื่องสำคัญตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า การจะเข้าถึงแก่นคำสอน การจะเข้าถึงความเป็นอริยสาวก ต้องรู้ชัด ต้องเข้าใจในเรื่องอะไร เป็นต้น

พระมหาสมณะ ผู้เลิศ ผู้ประเสริฐ ได้บัญญัติหลักการเจริญสติปัฏฐาน

ไว้สมบูรณ์ดีแล้ว

ขอเราผู้มีศรัทธา มีปัญญาดี เดินตามรอยพระบาทพระศาสดาเถิด