't Gesprek

Renée Theyssens werkt al een hele tijd voor UP en heeft de werking doorheen de jaren zien evolueren. Maar de essentie bleef: een breed publiek aan studenten op zoek naar zingeving en verbondenheid een warme thuis aanbieden. Studenten Reimond Ngaikpu en Pieter Anseeuw bevestigen dat het werkt: ze vinden zin en gemeenschap bij UP. De parochie heeft bovendien voor elk wat wils, van laagdrempelige tot meer diepgaande activiteiten: kotmaaltijden, Taizévieringen, wandelingen, pelgrimstochten, bijzondere vieringen, noem maar op. Belangrijk is dat iedereen zich bij UP welkom voelt, met bijzondere aandacht voor kwetsbare mensen. Kortom: UP is een plaats waar je ‘vaste grond’ kan vinden.

Lydia Van Calster volgt in Leuven theologie in het Engels. Daarbij leert ze internationale studenten vanuit heel wat verschillende contexten kennen, en dat is verrijkend, want het helpt je te leren luisteren. Precies die laatste houding is belangrijk wanneer het gaat over de ‘historische schuld van de kerk’, die tot op vandaag doorwerkt: je dient op de eerste plaats te leren en te luisteren, en niet meteen in de verdediging te gaan. Dat is ook het verschil met het fundamentalisme in levensbeschouwingen: niet naar anderen willen luisteren en intolerant zijn is nooit vruchtbaar. Tegelijk is Lydia optimistisch: God blijft altijd liefdevol werkzaam onder ons, en hopelijk mag de kerk daar ook in blijven groeien.

(afbeelding: -c- Lydia Van Calster)

Elisabeth Wouters en Giacomo Van Craen studeren en zijn geëngageerde gelovigen. Voor hen hangt katholieke hoop samen met het streven naar een betere wereld, respect, vrede, vriendschap en een open kerk. Elisabeth Wouters draagt hiertoe een steentje bij door een kritische studie van de Bijbel en andere oude teksten, Giacomo Van Craen zet zich in als lector en kijkt uit naar een Kaminobedevaart naar Rome tijdens de zomer. Elisabeth vertelt dan weer over de activiteiten die de Kathedraal van Antwerpen organiseert in het kader van het Jubeljaar; een getuigenis van haar eigen moeder in dat verband heeft haar sterk getroffen. Beide jongeren dromen van een kerk die open is voor iedereen. Paus Franciscus is daarbij een voorbeeld en een bron van inspiratie, al is er nog heel wat werk aan de winkel.

(afbeelding: Elisabeth Wouters en Giacomo Van Craen -c- Matteo Cillo en Giacomo Van Craen - compilatie Piet Van Hoyweghen)

Glenn ter Veer is sinds twee jaar directeur van het Platform voor Ignatiaanse Spiritualiteit: een naam voor een werk dat eigenlijk al veel langer bestaat. Een bijzondere ervaring van onze gespreksgast met de geestelijke oefeningen bestendigde de centrale rol die ze in zijn leven al speelden. Het team achter het Platform is veelzijdig en richt zich tot zowel Vlaanderen als Nederland. Geestelijke begeleiding, gebedspodcasts en vorming zijn daarbij de pijlers. Het Platform voor Ignatiaanse Spiritualiteit viert dit jaar zijn tienjarig bestaan met een jubileumviering, een boek over geestelijke begeleiding, een reis naar Parijs en andere initiatieven.

(foto: Glenn ter Veer -c- Wim Corbeel)

Charlotte Poppe studeert aan de Faculteit Kerkelijk Recht van de KU Leuven. Ze vertelt over de internationale uitstraling die de opleiding heeft. De Spaanse student Johannes Heymans is daarvan een levend voorbeeld. Met veel enthousiasme legt hij uit wat hem bijzonder aanspreekt in de opleiding, en wat kerkelijk recht voor hem in wezen onderscheidt van burgerlijk recht. Dat de Faculteit kleinschalig is, zien beide gespreksgasten als een voordeel. Johannes denkt nog na over zijn toekomst, maar heeft toch een zeker idee over wat hij met zijn diploma Kerkelijk Recht wil aanvangen. En Charlotte getuigt over hoe haar kritische loyauteit tegenover kerk en geloof uitstekend samengaat met de positief-wetenschappelijke insteek van haar opleiding.

(foto: Wim Corbeel)

Filip Hacour is verantwoordelijk priester in de Sint-Romboutskathedraal. In deze podcast wandelen we met hem rond in het majestueuze kerkgebouw en ontdekken we heel wat bijzondere plekken die niet alleen de rijke geschiedenis, maar ook een levendige geloofsgemeenschap onthullen. De kapittelzaal bijvoorbeeld, waar mensen elkaar ongedwongen ontmoeten, ook na de zondagsviering; een internationaal welkombord; het graf van kardinaal Mercier en de stemmige crypte waar heel wat aartsbisschoppen begraven liggen; plaatsen waar je een gebed of Bijbelversje kan meepikken; en noem maar op. Tegelijk heeft onze gids het over initiatieven als de Alphacursus of de curieuzeneuzenmis, waarmee hij ook vandaag een warme en gastvrije geloofsgemeenschap mogelijk wil maken. Ook voor de Syrische vluchteling die we onderweg ontmoeten.

(foto: Filip Hacour bovenop de Sint-Romboutstoren in Mechelen)

Na de School voor Geloofsverdieping gevolgd te hebben, schreef Anne Deconinck zich in aan het Hoger Instituut Godsdienstwetenschappen in Leuven, en daar heeft ze nog geen seconde spijt van gehad. Ze heeft het in deze podcast over cursussen die haar bijzonder inspireren, over haar persoonlijke geloofsvorming aan het HIGW, over de vreugde van ontmoetingen met docenten en medestudenten, over omkadering, theorie en praktijk, over spiritualiteitsavonden en begeleiding in haar onderscheiding. Kortom: je hele mens-zijn wordt gevormd aan het HIGW.

(foto: Anne Deconinck)

‘Gaandeweg. De weg naar binnen’ is dit jaar het thema van de Week van de Spirituele Zorg. Gevangenisaalmoezenier Ilse Van Gorp vertelt hoe gevangenen, hoe sterk ze zich naar buiten toe ook tonen, altijd weer met zichzelf geconfronteerd worden. In die weg naar binnen tracht zij voor hen in een vertrouwelijke sfeer een luisterend oor te zijn. Dat werpt zijn vruchten af, ook bij haar: dankbaarheid en geduld, bijvoorbeeld. En dan is er ook het geslaagde initiatief Tralies uit de weg. 

Tijdens de Week van de Spirituele Zorg staan in de gevangenis van Brugge enkele activiteiten, onder andere gespreksgroepen, in het kader van het thema.

(foto: Wim Corbeel)

Elisabeth Wouters is net afgestudeerd in Leuven en trekt naar Oxford met grote dromen over het bestuderen van het Oude Testament en de rol van vrouwen daarin, onder andere via de studie van oude talen. Sam De Belder en Laurens Maurissen blijven nog even in Leuven hangen, maar dat belet hen niet te dromen van de toekomst. Die dromen zijn al vrij concreet, origineel en ook hoopgevend. Voor het komend jaar hebben zij één groot verlangen gemeen: de studentenkring Katechetika behouden, ook al is dat niet vanzelfsprekend. Voor hen is en blijft onthaal erg belangrijk.  

Een nieuw schooljaar is begonnen, ook voor Bart Willemen. Hij wil jongeren uit het zesde leerjaar weer helpen bij het zoeken naar zin, naar hun levensbeschouwing. Het christelijk geloof kan daarbij een inspiratiebron zijn. Wat onze gespreksgast boeit is dat elke godsdienstleerkracht een eigen verhaal heeft gemaakt met het christendom. Precies daarom is een teamgeest onder godsdienstleraren zo belangrijk: hierover uitwisselen verrijkt iedereen. Anders dan catechese kent godsdienstonderricht leerdoelen en wil het kennis evalueren. Maar tegelijk wil het net als catechese helpen om te groeien in (zelf)kennis en (zelf)vertrouwen. Opvallend is verder dat Bart Willemen een godsdienstleerkracht vergelijkt met een boom. Hij eindigt met een oproep in verband met de Hope Happening eind september.