هما سرشار، نویسنده، روزنامه‌نگار و شهروند ایرانی-یهودی، در این برنامه در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی پژوهشگر فلسفه، به بازگویی برخی خاطرات خانوادگی درباره برخورد با یهودیان و یهودی‌ستیزی در ایران می‌گوید.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

این بخشی از قسمت اول برنامه‌ی گفت‌وگو با هما سرشار به عنوان یک یهودی است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402

«جنگ مسلمانان با مسلمانان برای آن‌ها اینقدر اهمیت ندارد که جنگ و دعوای مسلمان با یهودی اهمیت دارد. هرگز کشورهای مسلمان برای آپارتاید آفریقای جنوبی به نشان اعتراض به خیابان نرفتند؛ برای کشته‌شدن مسلمانان ایغور در چین اعتراضی نکردند، برای کشته‌شدن مسلمانان در موصل عراق هم همینطور. این را مقایسه کنید با اعتراضات چندصدهزار نفری که مشخص نیست علیه اسراییل است، علیه صهیونیسم به عنوان یک ایدئولوژی است یا علیه یهودیت؟ این انسان‌دوستی نیست. و من فکر می‌کنم یهودی‌ستیزی است».

این بخشی از سخنان هما سرشار، است در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی، پژوهشگر فلسفه، در قسمت اول مجموعه برنامه گفت‌وگو با «دیگری»ها.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

در قسمت اول، «هما سرشار» به عنوان یک ایرانی یهودی سخن گفته است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402

«برای ما یهودیان که قرن‌ها به عنوان اقلیت در کشورهای مسلمان زندگی کردیم، باورش کمی سخت است که ببینیم حدود ۲میلیون فلسطینی در اسراییل زندگی می‌کنند و در حالی که اقلیت هستند، اما به‌راحتی از همه حقوق شهروندی برخوردارند».

این بخشی از سخنان هما سرشار، است در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی، پژوهشگر فلسفه، در قسمت اول مجموعه برنامه گفت‌وگو با «دیگری»ها.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

در قسمت اول، «هما سرشار» به عنوان یک ایرانی یهودی سخن گفته است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402

«در این چهل و اندی سالی که در آمریکا زندگی می‌کردم، به عنوان یک ایرانی مدام تلاش می‌کردیم تا در هر دانشگاهی یک مرکز مطالعات ایرانی را به هر قیمتی که شده باز کنیم. اما بعد خودمان با چشم خودمان دیدیم که از حدود ۱۵-۲۰ سال پیش تا به حال، دانشگاه‌های بزرگ مراکز ایران‌شناسی‌شان را بستند و آن را با مرکز اسلام‌شناسی جایگزین کردند».

این بخشی از سخنان هما سرشار، است در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی، پژوهشگر فلسفه، در قسمت اول مجموعه برنامه گفت‌وگو با «دیگری»ها.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

در قسمت اول، «هما سرشار» به عنوان یک ایرانی یهودی سخن گفته است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402

هما سرشار، نویسنده و روزنامه‌نگار و شهروند ایرانی-یهودی، در این برنامه می‌گوید: «وقتی ]پس از انقلاب ۵۷[ در ایران از کار ]به دلیل یهودی‌بودن[ اخراج شدم، خیلی ناراحت بودم. به دوست نزدیکی که خودش نویسنده روشنفکری بود و شور حسینی او را گرفته بود ]جو انقلاب گرفته بود[، گفتم چطور شد که من را اخراج کردند؟ گفت برایت بهتر است از ایران بروی به کشور خودت. گفتم کشور خودم کجاست؟ گفت اسراییل. گفتم من که ۲۵۰۰ سال است به ایران آمده‌ام. این تویی که ۱۴۰۰ سال است به ایران آمدی، تو از ایران برو ... و برخوردهای اینگونه هم با ما می‌شد.

رهبران جمهوری اسلامی به دلیلی ستیزی که با اسراییل داشتند، همواره در تمام این چهل‌وخورده‌ای سال هیچ وقت نتوانستند صهیونیزم، کشور اسراییل و یهودیان را از هم جدا کنند و هر سه آن‌ها را با هم یکی کرده‌اند.»

این بخشی از سخنان هما سرشار، است در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی، پژوهشگر فلسفه، در قسمت اول مجموعه

برنامه گفت‌وگو با «دیگری»ها.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

در قسمت اول، «هما سرشار» به عنوان یک ایرانی یهودی سخن گفته است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402

«بیش‌تر از بیست‌و‌دو سال گذشته...

در طول این سال‌ها از اعزام به مرخصی محروم بوده‌ام و هرگز به مرخصی نرفته‌ام ...

خاطرات بیرون از زندان به کلی از ذهنم محو شده...

امروز به‌سختی برخی از وقایع زندان را به خاطر میارم ...

زمانی که گذشته را مرور می‌کنم... از خودم می‌پرسم ده سال اول بود؟ ... یا ده سال دوم... . سومین دهه‌ام که اضافه شد.

این روزها در خواب و رویا هم چیزی جز زندان نمی‌بینم ... زیباترین خواب و رویای شبانه‌ام شده یک سلول بهتر ... یک سلول با یک پنجره و نرده‌های کمتر...».

این بخشی از نامه‌ سعید ماسوری، زندانی سیاسی، است از پشت میله‌های زندان.

سعید ماسوری، زندانی سیاسی بسیار قدیمی محبوس در زندان جمهوری اسلامی است که طی نامه‌ای به مناسبت ورود به بیست‌و‌دومین سال حبس خود در سال ۱۴۰۰ نوشته که در آن به مسئله تاثیر زندان بر مقاومت و زندگی زندانیان سیاسی پرداخته است.

او از زمان دستگیری، ۱۴ ماه را در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز سپری کرد و پس از آن به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. این زندانی سیاسی در سال ۱۳۸۱، در دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد ولی در نهایت حکم وی به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. سعید در حال حاضر (سال ۱۴۰۲) در بند زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر کرج بیست‌وسومین سال حبس خود را سپری می‌کند.

در این ویدیو اجرا و روایت زیبا شیرازی، خواننده و ترانه‌سرا، را می‌بینید که بر اساس نامه‌‌ای است که او نوشته بود.

نسخه نوشتاری:

https://tavaana.org/from-prison-2-saeed-masoori/

صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا:

http://instagram.com/tavaana

کانال تلگرام آموزشکده توانا:

https://t.me/Tavaana_TavaanaTech

زندانی یا بازداشتی در همان محلی دوران حبس یا بازداشت خود را می‌گذراند که حکم یا قرار بازداشت او در آنجا صادر شده است. بنابراین در صورتی که مثلا قرار بازداشت متهمی در تهران صادر شده باشد، اعزام او به بازداشتگاه یا زندانی خارج از تهران قانوناً مجاز نیست؛ مگر در مورد زندانیانی که مقام قضائی مربوطه بر اساس قانون محل دیگری را برای تحمل کیفر آن‌ها تعیین کند. مثلا ممکن است کسی در تهران محاکمه و به حبس محکوم شده باشد که خانواده‌اش در خوزستان زندگی می‌کنند.

در این صورت قاضی می‌تواند حکم کند که محل تحمل کیفر حبس او در خوزستان باشد تا خانواده‌اش بتوانند راحت‌تر با او ملاقات داشته باشند. بنا بر ماده ۵۱۳ قانون آئین دادرسی کیفری، و مواد ۲۴۴ ،۲۴۵ و ۲۴۷ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندانها، زندانی خودش هم می‌تواند درخواست کند که برای راحتی خانواده‌اش و برای استفاده از حق ملاقات هفتگی، او را به زندانی در نزدیک‌ترین محل زندگی خانواده‌اش منتقل کنند. طبق ماده ۲۵۰ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندانها، ممکن است در مدتی که زندانی دوران حبس خود را می‌گذراند، علیه او پرونده دیگری در شهر دیگری تشکیل شود و طبق دستور مقام قضائی قرار باشد که زندانی برای مدتی به عنوان متهم به آن شهر منتقل شود. در این صورت مدیر زندان نمی‌تواند از اعزام او خودداری کند؛ اما ضمن اعزام زندانی به محل مورد نظر، مدیر زندان مکلف است که موضوع انتقال او را به مرجع قضائی مربوط - یعنی دادگاه صادرکننده حکم حبس زندانی - گزارش کند.

امور مربوط به اعزام، بدرقه، نقل و انتقال زندانیان و بازداشتی‌ها به خارج از بازداشتگاه و زندان، به عهده نیروهای مسلحِ یگان انتظامی سازمان زندان‌ها است. در این موارد طبق ماده ۲۵۱ آئیننامه اجرایی سازمان زندانها، استفاده از دستبند ضروری است و بازکردن دستبند زندانی در مواقع حضور در مرجع قضائی، باید به دستور مقام قضائی باشد. ولی استفاده از پابند برای انتقال زندانی به بیرون از زندان یا موسسه ممنوع است؛ مگر اینکه رئیس زندان تشخیص دهد که استفاده از پابند ضرورت دارد، یا جرمی که زندانی به آن محکوم شده یا متهم به آن اتهام در بازداشت است از جرایم خشن باشد که به تشخیص رئیس موسسه یا معاونش و فرمانده یگان حفاظت، استفاده از پابند ضروری باشد.

صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا:

http://instagram.com/tavaana

کانال تلگرام آموزشکده توانا:

https://t.me/Tavaana_TavaanaTech

آیا زندانیان یا بازداشتی‌های خارجی - که قوم و خویشی در ایران ندارند - تمام مدت حبس یا بازداشت خود را بدون ملاقات می‌گذرانند؟

خانواده‌های این زندانیان می‌توانند با سفر به ایران با آن‌ها ملاقات داشته باشند. ملاقات بستگان زندانی غیرایرانی باید با حضور مترجم صورت بگیرد، مگر اینکه آن‌ها در زمان ملاقات با هم به زبان فارسی صحبت کنند. این زندانیان علاوه بر خانواده‌شان، می‌توانند با نماینده سیاسی و کنسولی کشور متبوع خود نیز ملاقات داشته باشند. در این صورت این مقامات باید با معرفی‌نامه وزارت امور خارجه و تصمیم دادستان کل کشور ملاقات کنند. زندانیانی که کشورشان در ایران نماینده سیاسی یا کنسولی ندارد، می‌توانند با نماینده سیاسی یا کنسولی کشوری که حافظ منافع کشور متبوع آن‌ها است، ملاقات داشته باشند.

طبق ماده ۲۱۷ و تبصره ماده ۲۱۸ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندانها، در صورتی که محکومیت زندانی خارجی منجر به حکم قطعی نشده باشد، برای ملاقات با نماینده کنسولی، علاوه بر نظر دادستان کل کشور باید موافقت قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده را هم جلب کنند. ملاقات زندانی خارجی محکوم به جرم امنیتی، یا باید با حضور یک نفر از کارکنان زندان و آشنا به زبان زندانی انجام گیرد، یا با حضور نماینده حفاظت و اطلاعات زندان و مترجم مورد اطمینان انجام شود؛ مگر اینکه مکالمه به زبان فارسی باشد.

بر اساس ماده ۲۱۸ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، زندانی وظیفه‌ای برای پرداخت حق‌الزحمه مترجم ندارد و این هزینه به عهده سازمان زندان‌ها است.

صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا:

http://instagram.com/tavaana

کانال تلگرام آموزشکده توانا:

https://t.me/Tavaana_TavaanaTech

«ما با قصه‌گویی زندگی را آموخته‌ایم و با قصه‌گویی هم آن را به دیگران می‌آموزیم. قصه‌گویی و قصه‌شیدن نخستین شیوه آموزش و پرورش در جوامع انسانی است. بنابراین یکی از المان‌هایی که تفاوت فرهنگی ایجاد می‌کند، نوع قصه‌گویی جوامع است. بنابراین این میل‌ به قصه‌گویی و بیان خود راهی برای درک و مفاهمه بین افراد خواهد بود.»

این بخشی از سخنان محمدرضا سرگلزایی، روان‌پزشک، است در برنامه‌ای زنده با عنوان «روایت تجربه‌ها؛ ترویج رواداری از راه مفاهمه؛ با نگاه به روز جهانی داستان‌های موفق».

این برنامه ۷ آذر ۱۴۰۱ از صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود برگزار شده است.

لینک کامل برنامه:

https://on.soundcloud.com/Fx4bj

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402 #

«ادبیات و هنر سفارشی در جمهوری اسلامی، یک مانع بسیار مهم در مسیر دست‌یابی به دموکراسی است. از آنجایی که ظرفیت دموکراسی در یک جامعه را آموزش‌و‌پرورش، هنر و ادبیات آن تعیین می‌کند، این اتفاق در جمهوری اسلامی نمی‌افتد. برای مثال در هنر سینماییِ فرمایشی و سفارشی در صداو سیما وجود جامعه LGBTQ+ به تمسخر گرفته می‌شود یا از کسی که از روی ایمان و اعتقاد به جبهه‌های جنگ نرفته و به اجبار سر از آنجا درآورده، یک شخصیت‌خنده‌دار ساخته می‌شود و روایت افرادی که به‌اجبار به جبهه برده شده‌اند، نادیده گرفته می‌شود.

به همین دلیل و در نتیجه‌ی کلیشه‌ای فکرکردن به این مسائل، دموکراسی تحقق نمی‌یابد و بستر فرهنگی را در جامعه ما پیدا نمی‌کند؟» این بخشی از سخنان محمدرضا سرگلزایی، روان‌پزشک است در برنامه‌ای زنده با عنوان «روایت تجربه‌ها؛ ترویج رواداری از راه مفاهمه؛ با نگاه به روز جهانی داستان‌های موفق».

به راستی چرا جمهوری اسلامی علیه رواداری و دموکراسی عمل می‌کند؟

این برنامه ۷ آذر ۱۴۰۱ از صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود برگزار شده است.

لینک کامل برنامه:

https://on.soundcloud.com/Fx4bj

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402 #