நம் அனைவருக்கும் மறதி தவிர்க்க முடியாத ஒன்று தான். வீட்டில் உள்ள கேஸ், லைட் சுவிட்ச் போன்றவற்றை மறக்காமல் ஆஃப் செய்தோமா? என்று அனைவருக்கும் சந்தேகம் வரும். இந்த கதையையும் அதை மையச்சரடாக வைத்தே பூமி பாலகன் எழுதியுள்ளார்.

ஏழு முனிக்கும் இளைய முனி - சி.எம்.முத்து

தாத்தாவிற்கும் பேரனுக்குமான உறவினை மிக அழகாக பதிவுசெய்துள்ளார் நரேன். அதுவும் அந்த கடிதம், அஞ்சலகம், அனைத்தின் ஊடாக நம்மையும் பயணிக்க வைக்கிறது. 

மலேசியாவில் நடக்கும் கதை. சீனாவில் முடிகிறது. மறக்க முடியாத காதல் கதை. தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை மிக அழகாக எழுத்தில் வடித்துள்ளார் இரா.சின்னத்துரை

கடிதம் என்ன செய்யும். அதுவும் 100 கடிதங்கள் எழுதும் ஒரு பெண் தனது குடும்பத்தினை எப்படி இணைக்கிறார் என்பதே கதை.

1967-ஆம் ஆண்டில் பிரமிள் எழுதிய ‘கோடாரி’ கதையும் ஈழத்துப் பிரச்சினையை  மூலமாகக் கொண்டது. அறுபதுகளில் ஆயுதமேந்திய போராட்டம் நடைபெறவில்லை. இரு  பக்கத்து அரசியல்களும் மொழியின்வழியே முரண்பாட்டினைக் கூர்மையடையச் செய்திட  முயன்று கொண்டிருந்தனர். இது பிரமிளுக்கு உறுத்தலாக இருந்திருக்கின்றது.  எனவே தான் பெரும்பான்மையினருக்குக் கடவுளின் உருவாகத் தோன்றும் அரசமரம்.  சிறுபான்மையினருக்கு ராட்சதனாகத் தோன்றுவதைப் படைப்பாக்கியுள்ளார். நாடு, இனம், சாதி, மதம், மொழி போன்றன மக்களுக்குப் போதைப் பொருளாக உள்ளன.  தமிழர்கள் அதிகம் வசிக்கும் கிராமத்தில் அரச மரத்தினை வெட்டுவதற்கான  காரணங்கள் நிரம்ப உள்ளன. உண்மையில் வெட்டப்படுவது மரம் மட்டும் அல்ல.   காலந்தோறும் இரு பிரிவினரிடையே நிலவிய நம்பிக்கையும்தான். வெட்டி  வீழ்த்தப்பட்ட மரத்தில் கூடு கட்டியிருந்த காகம் போல, மனிதனும் தனமற்று  அலைவதுடன் பிரச்சனைகளும் தொடங்குகின்றன. இது அதிகாரத்தின் மையத்தினைக்  கட்டமைக்கிறவர்களுக்குக் கொண்டாட்டம் தரும் விஷயம். ‘கோடாரி’ கதை மூலம்  சமூக அவலத்தின் கோரத்தினைப் பிரமிள் நுட்பமாகப் பதிவாக்கியுள்ளார். (நன்றி- ந.முருகேசபாண்டியன்)

சிபிகள் - மேலான்மை பொன்னுசாமி

பாவனைகள் - ச.தமிழ்செல்வன்

சேதாரம் - தனுஷ்போடி

நைந்த ஆடையும் நாற்சந்தியும் - காவேரி