Το ΜηνΌρε του ΤΡΡ

Η μετατροπή της δημόσιας σφαίρες σε ριάλιτι με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα, και με μερικά ξενέρωτα διαλείμματα για καμιά είδηση όπως η ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού ή οι αλυσίδες του εργασιακού, προχωράει με βήμα ταχύ. Όπως με βήμα ταχύ αρχίζει ξανά να πλησιάζει ο τοίχος της τρομερά επιτυχημένης διαχείρισης της πανδημίας, που απ' ότι φαίνεται, δεν καταλαβαίνει από καλοκαίρια, ακρογιαλιές και αστέρια.

Μετά από τις τεράστιες επιτυχίες δύο ετών με τις εκκενώσεις καταλήψεων από οικογένειας προσφύγων, τον ξυλοδαρμό πολιτών με ποικίλες αφορμές, την επίδοση σε υγειονομική αστυνόμευση με κάθε κόστος και ένα σερί μηνών στην παρακολούθηση ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών της νύχτας, αστυνομία και γγ αντεγκληματικής πολιτικής ξεδιπλώνουν το ταλέντο του στης δημοσιογραφία, δηλώνοντας έτοιμοι και για δική τους εκπομπή στην τηλεόραση. Η δημόσια σφαίρα συνεχίζει να κατακλύζεται από ειδήσεις που επιβεβαιώνουν καθημερινά τους κινδύνους που αντιμετωπίζει μία γυναίκα και μόνο που βγαίνει από το σπίτι της, μια εξέλιξη ωστόσο που μάλλον δείχνει πως οι κεραίες της κοινωνίας δουλεύουν σήμερα καλύτερα, δυστυχώς ακόμα πολύ μακριά από το σήμα που έχει ανάγκη η κοινωνία.

Με την κυβέρνηση να προσεύχεται στην αγία εγκληματικότητα, που εάν σήμερα δεν ήταν σε έξαρση θα έπρεπε να την κατασκευάσει, παρακολουθούμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να πανηγυρίζει για το ένα νομοσχέδιο ανά τέσσερις ημέρες που έχει καταφέρει μέσα στη διάρκεια μίας διετίας, με την απορία για το πόσα θα είχε καταφέρει χωρίς πανδημία να μένει αναπάντητη, αλλά όχι ορφανή. Η επιτυχής αντιμετώπιση της πανδημίας παραμένει ένα ρούχο αδειανό, το οποίο δυστυχώς όταν θα πρέπει να φορέσουμε θα κάνει λίγο κρύο, όμως δεν πειράζει, διότι η ανάπτυξη έρχεται και κρατάει τσάπα και φτυάρι.

Τραμπαλιζόμενοι μέσα σε μία μηντιακή επικαιρότητα που πασχίζει να βγάλει στην επιφάνεια το χειρότερο πρόσωπο της «κοινής γνώμης», μέσα από συνεχείς πλύσεις ενός ειδεχθούς εγκλήματος, «πρωτοφανούς» μόνο για χρυσόψαρα με ασθενή μνήμη, χειροκροτάμε την κυβέρνηση και τον υπουργό της Γκόθαμ, και καταγράφουμε την καταφανή λαθροχειρία και απόπειρα σπίλωσης ενός ακόμα θύματος της πατριαρχίας, σε βάρος μίας ακόμα γυναικοκτονίας. Η συντήρηση στα... χειρότερά της, στο δικό της «all lives matter», βγάζει από μόνη της την κουκούλα, και μας καλεί να ανοίξουμε απλώς τα μάτια. Οι μάσκες πέφτουν, πολύ νωρίτερα από τις εισηγήσεις των επιστημόνων, την ώρα που η ανάπτυξη βζιιιιιιν περνάει από μπροστά μας, με τον υπουργό της στην πλάτη μας.

Λίγο πριν η μηντιακή επικαιρότητα παραδοθεί στα σενάρια και τα πλυντήρια της γυναικοκτονίας των Γλυκών Νερών και την επιχείρηση προστασίας του δολοφόνου συζύγου της «Μπάμπη» Αναγνωστόπουλου, συζητούσαμε ακόμα λίγο για το εργασιακό νομοσχέδιο, για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και την ανάπτυξη που έρχεται. Bonus track, τα πραγματικά Νέα της Αλεξάνδρας.

Τα μέτρα προφύλαξης και η πρόοδος της ιατρικής αποδεικνύουν πως με την πανδημία μπορεί και να τα βγάλουμε πέρα, τα ελληνικά πράματα και η κεντρική πολιτική σκηνή αποδεικνύουν όλο και πιο καθαρά πως με τις πολιτικές και επιχειρηματικές οικογένειες που ταλανίζουν διαχρονικά τον τόπο θα είναι λίγο πιο δύσκολο, σίγουρα ένα εμβόλιο δεν αρκεί. Το εργασιακό φτάνει στη Βουλή και ο κόσμος παίρνει τον δρόμο, εκεί που πάντα δίνονται οι μάχες.

Ταξιδεύοντας στην παράλληλα πραγματικότητα της κυβέρνησης, μεταξύ εγκληματοφοβίας, φοιτητοφοβίας και δημοσιοφοβίας του Κυριάκου Μητσοτάκη και των ομογάλακτών του.

Την ώρα που η πανδημία υποχωρεί κατ' εντολήν της κυβέρνησης και υπό τον φόβο των ειδικών φρουρών που αλωνίζουν στους δρόμους της Αθήνας και της υπόλοιπης Ελλάδας, μία άλλη αρρώστια, αυτή της «εγκληματοφοβίας» επελαύνει, με τον γιατρό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να εγκαλεί τους πολίτες που είναι φοβιτσιάρηδες και δεν εμπιστεύονται το οργανωμένο έγκλημα, που ως γνωστόν έχει καλό σημάδι και άμα δεν το πειράξεις θέλει μόνο να σε μυρίσει. Όλη η χώρα γιορτάζει γιατί η ύφεση ήταν μόνο του 2,5% το πρώτο τρίμηνο, και λαμβάνοντας υπόψιν πως και το δεύτερο τρίμηνο η χώρα ήταν κλειστή, ενώ το τρίτο το καλοκαιρινό έχουμε εξαπολύσει τον υπουργό με του θεού τη χάρη να κυνηγάει τουρίστες για να έρθουν και από εδώ μια βόλτα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως το επόμενο διάστημα θα έχουμε τρομερή ανάπτυξη. Αλλά και ύφεση να έχουμε πάλι, και πάλι λίστα Πέτσα, φίλοι δηλαδή καρδιακοί. Γκεστ σταρ, τα δέντρα του Μπακογιάννη που φυτεύτηκαν στην Ομόνοια, που άμα πάνε καλά θα έχουμε και δάσος Μπακογιάννη, και γιατί όχι, και περιοχή Νατούρα Μπακογιάννη.

Στα πρότυπα της γνωστής «συλλογικότητας» με επιχειρηματικές πλάτες που εμφανίστηκε στην πρόσφατη συζήτηση για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, η κυβέρνηση των ενεργών κλεφτοκοτάδων καταφέρνει την πιο επιτυχημένη υποχρεωτική συνεπιμέλεια του κράτους, την οποία μοιράζεται με τους καλύτερους και πιο πλούσιους φίλους της, με το σύστημα υγείας να βρίσκεται στο χειρουργικό κρεβάτι, αλλά και με την δημόσια εκπαίδευση, τις κρατικές υπηρεσίες, κάτι ξεπερασμένα δημόσια αγαθά και άλλα χρυσοφόρα πράγματα να βρίσκονται στην αίθουσα αναμονής. Η χώρα οδεύει σε μία ακόμα πετυχημένη τουριστική περίοδο «θωρακισμένη» με 20% εμβολιασμένων, θυμίζοντας μάλλον την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή παρά απόρθητο κάστρο.

Αφού δεν έχουμε με κάτι άλλο να ασχοληθούμε, ας αναλύσουμε τρίχες, κυτταρίτιδες, μακιγιάζ, επιλογές ένδυσης, και με το καλό, με τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού, με τις σεξουαλικές επιλογές του καθενός και της καθεμιάς, και γενικότερα, με κάθε τι θα επιλέξει κάποιος λογαριασμός στα κοινωνικά δίκτυα. Το σχέδιο είναι να αναδείξουμε κάθε αδωνοειδές, μπογδανοειδές, κυρανακοειδές και σία, και στην επόμενη κυβέρνηση να μην βρίσκει ο Κυριάκος Μητσοτάκης Σταϊκούρες και Πιερρακκάκηδες για να στελεχώσει την επόμενη κυβέρνησή του.