Στο 5ο podcast συζητάμε για τον Στέφαν Τσβάιχ, μια προσωπικότητα που κατά κάποιον τρόπο εμπεριέχει τις προηγούμενες μας αναφορές. Έχει κάτι από τον άγχος, τον δισταγμό και την ευγένεια του Γούντι Άλεν, κάτι από τα πάθη και τον διχασμό του Ντοστογιέφσκι, κάτι από την κομψή πολλαπλότητα των οπτικών του Έσερ και κάτι από το σασπένς του Χίτσκοκ. Αυτό που δεν περιμέναμε, όταν ήδη από την προηγούμενη πανσέληνο επιλέξαμε τη ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗ ΝΟΥΒΕΛΑ ως ιδανικό θέμα της σημερινής, είναι ότι με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία θα εξελισσόταν και σε ανατριχιαστικά επίκαιρο. Και έτσι τώρα πέρα από τις πολλές αρετές του κειμένου, μπορούμε να υποψιαστούμε πιο ευκολά, το σκοτάδι που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της αφήγησης. Πάνω σε αυτό το σκιερό φόντο αναπτύσσεται ένα παιχνίδι σκάκι ή πιο σωστά μια σκακιστική μάχη.