TBC 206

در شصتمین سالگرد بنیانگذاری کانون و با حضور دکتر ماندانا زندیان برگزار شد. «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» که در ۲۴ آذر ۱۳۴۴ (۱۵ دسامبر ۱۹۶۵) تأسیس شد یکی از مهمترین مراکز آموزشی، فرهنگی و هنری در تاریخ معاصر ایران است. «مرغ آفتاب» روایتی است از سیزده‌ سالِ نخستِ بالیدن این نهاد فرهنگی در قالب گفت‌وگودر دو بخش: بخش یکم، گفت‌وگوی بلند ماندانا زندیان با لیلی امیرارجمند (بنیان گذار کانون) است. زندیان دراین گفتگو در جست‌وجوی درکِ شخصیت، جهان‌بینی و پرسش محوریِ زندگی‌ او و بازتاب آن‌ها در کانون است.بخش دوم، مجموعه‌ گفتگو هایی است با ۲۳ نفر از کسانی که در شکل‌گیری و پایداری مراکز فرهنگی رو به رشد کانون نقش موثر داشته اند. مراکزی که در گستره‌های سینما، تئاتر، موسیقی، انیمیشن، و انواع هنرهای تجسّمی مانند نقاشی و سفال‌گری و کتابداری کودک (که اساس این نهاد بود) فعالیت داشتند.

«به نام عدالت» مجموعه‌ روایت‌هایی از بازماندگان پرواز پی‌اس۷۵۲ ست که در ایران و سایر نقاط جهان برای یافتن حقیقت و اجرای عدالت مبارزه کرده‌اند. این روایت‌ها اغلب به دادگاهی نمایشی برمی‌گردند که در ایران پشت درهای بسته شکل گرفت و خانواده‌ها در فضایی رعب‌آوردر برابر دستگاه قضاییِ خودکامگان ایستادگی کردند و در نهایت شکایت خود را در ایران پس گرفتند. در این کتاب همچنین روایت‌های دیگری وجود دارد که به دادگاه‌های دیگر در کانادا و به سرکوب خانواده‌ها در ایران می‌پردازد. این روایت‌ها اسنادی دست اول هستند که می‌توانند روزی در دادگاهی بی‌طرف در ایران و یا در دادگاه‌های بین‌المللی مورد استناد قرار بگیرند. «به نام عدالت» چهارمین کتابی‌ست که نشر انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز پی‌اس۷۵۲ منتشر می‌کند.

نشست ۲۰۳ ساعت ۷ شب جمعه ۱۲ سپتامبرپس از سقوط شاهنشاهی صفوی و دهه ها تخریب، دودمان قاجار وارث کشوری ضعیف شد که مدام درخطر تهاجم قدرت های امپریالیستی اروپایی قرار داشت.از سوی دیگر در همین دوران، ایران نخستین تماسهای جدی با اروپاییان در زمینه های سیاسی، نظامی و اقتصادی را تجربه کرد و از پیشرفتهای جوامع اروپایی و درماندگی خود در برخورد با تمدن "عصر جدید" دچار بحران اعتماد به نفس شد. اعتماد به نفس "ممالک محروسه" و "ام القرای شیعه" بخصوص پس از شکست در دو جنگ با روسیه که در نهایت به امضای قرارداد های گلستان و ترکمن چای و واگذاری بخشهای مهمی از خاک ایران انجامید، دچار بحران جدی شددر این کتاب، مازیار بهروز تاریخ دودمان قاجار در این دوران پر چالش را بررسی می کند. این پژوهش با سلطنت آقا محمد شاه آغاز و با پایان سلطنت فتحعلی شاه پایان می گیرد و به بررسی تصمیم های کلیدی بازیگرانی چون دربار قاجار، روحانیون شیعه، روسیه، بریتانیا و دیگران می پردازدمازیار بهروز استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو در آمریکا است. از او تا کنون مقالات متعددی در تاریخ ابران در قرنهای ۱۹ و ۲۰ به چاپ رسیده است. کتاب اول او با عنوان شورشیان آرمان خواه: نا کامی چپ در ایران (ققنوس، ۱۳۸۰) در ژوییه ۲۰۱۱ در نشست ۵۵ کانون کتاب معرفی شد. کتاب دوم او تاملاتی پیرامون تاریخ شورشیان آرمان خواه در ایران (اختران، ۱۳۸۵) استکتاب «ایران در جنگ، تعامل با جهان مدرن و کشاکش با امپراطوری روسیه» با ترجمه شهریار خواجیان را انتشارات اختران در ایران منتشر کرده است

در این نشست که با همکاری پژوهشکده ایران شناسی الهه امیدیار-میرجلالی برگزار شد با دکتر مهستی افشارگفتگو داشتیمجشن هنر شیراز گفت وگویی بود پویا و خلاق بین ایران و دنیای بیرون به زبان هنر.موسیقی، رقص، تئاتر، و سینما و در چارچوب جشنوارهای بین المللی که به مدتکم وبیش یازده روز در اواخر هر تابستان برای یازده سال متوالی از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ درشیراز و تخت جمشید جریان داشت. با تأکید بر پیشبرد هنرهای ایرانی، هدف جشنهنر از یک سو بزرگداشت آثار سنتی و کلاسیک دنیا بود و از سوی دیگر معرفهنرهای معاصر و نو، به این امید که نمایش آنها در یک جا انگیزه ای شود برایبده بستانی آزاد و پوینده و سازنده بین مردم، فرای زمان و مرزها، فرای نسلها، فرایاقوام و زبانهای گوناگون، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب.ننویسنده در مقدمه کتاب می نویسد:"گزارش زیر در درجة اول مدیون سه نفر از مسئوالن جشن هنر است که کارنامةییازده سالة این جشنواره را به طور شفاهی برای نویسنده شرح دادند و سپس با مهر وحوصله و باریک بینی انعطاف ناپذیری مراقبت کردند که بدون اشتباه بازگو شود. ایناافراد عبارتند از رضا قطبی، مدیر عامل سازمان جشن هنر و رادیو تلویزیون ملیاایران؛ شهرزاد افشار، مسئول موسیقی، رقص، و نمایش در جشن هنر؛ و آربیاآوانسیان، مشاور جشن هنر که در گذشته مرا در تهیة مقاله های انگلیسی با همینممضمون راهنمایی کرده بود؛ آنچه از او در زمینة تئاتر و سینما در جشن هنر آموختهببودم در این نوشته نیز منعکس شده. "دکتر مهستی افشار ضیایی در تهران متولد شد. او در رشته درام و تولید موسیقی کلاسیک در BBC لندن و ORTF پاریس تحصیل کرد و به عنوان مدیر فنی در جشنواره هنر شیراز فعالیت داشت. او در سال ۱۹۸۸۸ دکترای خود را در رشته سانسکریت و فولکلور و اسطوره‌شناسی هندواروپایی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، او به مؤسسه گتی در لس‌آنجلس پیوست و در آنجا به تولید مستندهای ممتعدد و نمایشگاه‌های موزه‌ای در سراسر جهان درباره میراث فرهنگی بشر پرداخت.آآثار منتشرشده او شامل «هنر و جاودانگی: نقاشی‌های دیواری نفرتاری»، «بوم‌شناسی حفاظت»، ، «جشنواره هنر شیراز-پرسپولیس ۱۹۶۷-۱۹۷۷» و ترجمه‌هایی از آثار شاهرخ مسکوب ، مجید لشکری (تئاتر و سینمای آربی اوانسیان) و نسخه‌ای بازنگری‌شده از کتاب سعید حبشی (سکانس نهایی) درباره پپدر سینمای ایران، اسماعیل کوشان، است

در نشست ۲۰۱ کانون کتاب تورنتو کتاب تازه منتشر شده مهندسان انقلابی: آموزش، سیاست و کنشگری در دانشگاه صنعتی آریامهر (انتشارات دانشگاه ماساچوست، ۲۰۲۵) معرفی شد. در این نشست که در ساعت ۲ بعد از ظهر یکشنبه ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵در پلاتفرم زوم برگزار شد با دوتن از نویسندگان کتاب، دکتر مهدی گنجوی و دکتر سپهر وکیل گفتکو کردیمدر سال ۱۳۴۵، محمد رضا شاه پهلوی دانشگاه صنعتی آریامهر را به عنوان بخشی از طرحی گسترده برای مدرن‌سازی کشور تأسیس کرد. در سال ۱۳۵۷، دانشجویان مهندسی این دانشگاه نقش پررنگی در انقلابی ایفا کردند که به سرنگونی شاه انجامید. در کتاب مهندسان انقلابی، سپهر وکیل، مهدی گنجوی و مینا خانلرزاده نشان می‌دهند که چگونه مفاهیم غربی درباره دقت علمی و فنی، به شیوه‌هایی غیرمنتظره با ارزش‌های ایرانی و اسلامی در دانشگاه صنعتی آریامهر تلفیق شد. آنان همچنین استدلال می‌کنند که دیدگاه‌های جهانی، به‌ویژه از جهان جنوب، می‌توانند گفت‌وگوهای معاصر درباره اخلاق، معرفت‌شناسی و تولید دانش در حوزه‌های علوم و مهندسی را عمیق‌تر و پیچیده‌تر سازند. این کتاب به تاریخ فرهنگی، سیاسی و آموزشی دانشگاه صنعتی آریامهر از زمان تأسیس آن در سال ۱۳۴۵ تا نقش تعیین‌کننده‌اش در انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد و در عین حال، پیچیدگی‌های ارزش‌های جهانی، ملی و اسلامی در آموزش علوم و مهندسی را بررسی می‌کند.‎این پژوهش بر پایه مصاحبه های تاریخ شفاهی با دانشجویان، اساتید و مدیران سابق این مؤسسه و همچنین پژوهش‌های گسترده آرشیوی انجام شده است. منابع اسنادی این کتاب شامل اسناد آرشیو مؤسسه فناوری ماساچوست، مرکز اسناد تاریخی گنجینه دانشگاه شریف، کتابخانه ملی ایران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی و دیگر مراکز تحقیقاتی است. این منابع متنوع، دیدگاهی غنی و چندلایه درباره‌ی پیوند میان آموزش صنعتی، سیاست و کنشگری انقلابی در ایران ارائه می‌دهند.

در نمایشگاه کتاب بدون سانسور تورنتو در روز شنبه ۳۱ ماه می ۲۰۲۵با دو پژوهشگر دانشگاه تورنتو به گفتگو مینشینیملیلا مسلمی در باره نقش کاریکاتور در جنبش زن - زندگی - آزادیواستر زابو درباره شاعران زن ایران در دهه ۱۳۵۰با دو پژوهشگر دانشگاه تورنتو به گفتگو مینشینیم

نشست ۱۹۹ کانون کتاب تورنتو جمعه، ۹ ماه می ۲۰۲۵ برگزار شد سه کتاب از دو نویسنده، رضا نجفی و داود نایب پاشایی، معرفی شد کتاب رویاها و جستارهااآمیزه ای از دو قالب، یکی جستارهای روزانه و دیگری ثبت خواب نوشته هایی که گاه ویژگی داستانی می‌یابند. آنچه این قالبها را به هم پیوند می دهد خواب ها به مثابه ایده هایی ادبی، پرسش هایی فلسفی درباره مرگ، جاودانگی، معنای زندگی، پوچی، فرآیند نوشتن، ادبیات، بحران های وجودی و روانشناختی آدمی در زندگی است. در این مجموعه نویسنده که دستی در عکاسی نیز دارد متن و عکس را درهم می آمیزد.مجموعه داستان هفت گام معلق مرد خوابگرددر سه بخش تدوین شده است. بخش نخست، داستان های دیروز با ساختار فراواقعی از جنس آثار نویسندگانی چون آلن پو و بورخس است، بخش دوم داستان هایی با الگوی نویسندگان واقعگرای مدرن و بخش سوم هفت خواب نوشته داستانی را دربرمی گیرد. آنچه این قالب ها و گوناگونی فرم های ادبی را به هم متصل می کند درونمایه هایی مشترک مانند خواب، مرگ، عشق، جدایی، تنهایی و هنر است.مجموعه داستان رنگ ها و روایتها مجموعه ۱۰ داستان کوتاه، هرکدام شکل گرفته بر اساس رویداد ها و روابط درونی یک قوم، ملیت با اقلیت دینی در کانادا، از جمله اقوام نخستین، اسپانیایی ها، ایرلندی ها، اهالی جزایر کاراییب، یهودی ها و ایرانی ها، تنظیم شده است.این کتاب مجموعه چند روایت کوتاه است از اقلیتهای جمعیتی جامعه رنگارنگ کانادا، روایتهایی از پدیده ها، رسوم وویژگی های فرهنگی-اجتماعی آنها.

کتاب خاطرات هارون صدیقی، روزنامه نگار برجسته کانادا و سردبیر پیشین روزنامه تورنتو استار، که با عنوان 'اسم من هری نیست' و به زبان انگلیسی منتشر شده است در نشست ۱۹۸ کانون کتاب تورنتومعرفی شد. صدیقی در این کتاب با لنز یک روزنامه نگارحرفه ای نگاهی همه جانبه دارد به کانادا در ۵۰ سال گذشته. او همچنین از گزارشهای دست اولی که از حوادث مهم نیم قرن گذشته از جمله انقلاب ایران، گروگانگیری در سفارت امریکا در تهران، جنگ ایران و عراق و نیز زندگی ایرانیان ساکن کانادا و بخصوص تورنتو برای روزنامه های کانادایی فرستاده روایت می کند.در این نشست که به زبان انگلیسی و در ساعت ۷ بعد از ظهر روز جمعه ۴ آوریل ۲۰۲۵ در اتاق ۱۰۱ کتابخانه نورت یورک برگزار شد, با هارون صدیقی از تجربه ۵۰ ساله اش در روزنامه های کانادا، گزارشهایش از ایران پس از انقلاب، سیاستمداران کانادایی، چند فرهنگی در کانادا، سانسور در کانادا و گزارشگری در عصر دیچیتال گفتگو کردیم#کانون کتاب تورنتو#Haroon Siddiqui#My Name Is Not Harry#Toronto Book Club

در این نشست نیکفر با نگاه به تجربه‌های پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به بررسی وضعیت کنونی می پردازد و با اشاره به راه حل های معمول ۱) اصلاح‌طلبی و حل شدن در سیستم ۲) تقابل مکانیکی با سیستم به اسم «براندازی»، در چستجوی راه سومی بر می آید که با توجه به وضع کنونی مردم و کشور نهایتا به آزادی و عدالت راه برد. با نگاهی به ترکیب Problem-solving strategy با Critical Thinking او توضیح میدهد که چگونه می‌توان چاره‌جو بود، یعنی از خط مشی حل مسئله پیروی کرد، همزمان موضعی ضد سیستمی داشت. درشرایطی که فضای سیاسی جهان آلوده به اقتدارگرایی و گرایش به فاشیسم است گفتگو در باره این راه سوم در بافتار مسائل ایران و جهان اهمیتی دوچندان دارد. جستار ایشان در همین زمینه در لینک زیر در دسترس استhttps://www.radiozamaneh.com/850861 #کانون کتاب تورنتو#کتاب #Toronto Book Club#Book