جلسه با رفیق محمد امیدوار دربارۀ سیمای امروزین چپ by حزب توده ایران

با گذشت ۱۰۰ روز از آغاز دورۀ ریاست‌جمهوری ابراهیم رئیسی نه‌تنها تغییری در شرایط اقتصادی کشور و زندگی اکثر مردم حاصل نشده است، بلکه وضعیت بدتر هم شده و فقط تعداد وعده‌ها، سفرهای استانی، و شعارها افزایش یافته‌اند. واقعیت این است که بود یا نبود رئیسی و یا برفرض اگر کاندیدای موردنظر اصلاح‌طلبان یعنی عبدالناصر همتی در نمایش انتخابات خرداد ۱۴۰۰ به‌ریاست‌جمهوی انتصاب می‌شد یا هنوز هم حسن روحانی بر سرکار باقی می‌ماند، تغییری چندان در وضعیت کشور و معیشت مردم به‌‌وجود نمی‌آمد.

بحران‌هایی چندوجهی که رژیم ولایت فقیه در کشور را با آن روبرو کرده است هر روز با چالش‌هایی عمیق‌تر دولت ولایی ابراهیم رئیسی را با خود روبرو می‌کنند. این دولت نیز ‌مانند دولت قبلی که منصوب ولی فقیه بود راه‌حلی اساسی برای بحران‌های کنونی کشور ندارد.

درحالی‌ که وضعیت معیشتی اکثریت قریب به‌اتفاق مردم یعنی کارگران و لایه‌های دیگر زحمتکشان و فرودستان به‌وخامت بیشتر می‌گراید، ابراهیم رئیسی، یکشنبه ۹ آبان‌ ۱۴۰۰ ، در واکنش به سقوط شدید ارزش سهام در بازار بورس تهران و فشار سرمایه‌داران، گفت: “تدبیری شود تا نوسانات بورس باعث نگرانی مردم نشود.” روز بعد هم محسن رضایی، معاون اقتصادی رئیسی‌، اعلام کرد: “به‌احتمال زیاد در آذر[ماه] خبرهای خوبی به مردم خواهد رسید” [!]. این‌ خالی‌بندی‌های فریبکارانه یادآور ادعاهای دروغین حسن روحانی است که در شرایط اوج‌گیری واگیری کرونا در هماهنگی با دستورهای ولی فقیه “عادی شدن شرايط را از روز «شنبه»”ای موهوم وعده می‌داد.

برگزاری شکوهمند جشن هشتاد سالگی حزب تودۀ ایران که با استقبال گسترده‌ای در داخل و خارج کشور روبه‌رو شد، انتشار پیام‌ها و سخنرانی‌های پرشور رهبران ده‌ها حزب کمونیست و کارگری جهان به حزب ما که نشان از اعتبار و احترام بی‌سابقۀ حزب ما در جنبش کارگری و کمونیستی جهان دارد، و دریافت پیام‌های پُرشور تبریک از توده‌ای‌ها در ایران و جهان، نمی‌توانست از یک سو با خشنودی و استقبال وسیع توده‌ای‌ها در سراسر جهان و از سوی دیگر با خشم و عصبانیت شدید دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران، همکاران آنها در ایران و خارج از کشور، و مخالفان و بدخواهان حزب روبه‌رو نشود.

در هفته‌های اخیر افزایش تنش بین رژیم ولایت فقیه و سران دولت جمهوری آذربایجان با انجام مانورهای نظامی از جانب دو طرف و ترکیه آغازگر فرایندی نگران کننده برای مردم کشورما بوده است که خود می‌تواند وضعیت متزلزل صلح در منطقۀ قفقاز جنوبی را با خطرهایی فزاینده‌تر روبرو سازد.

با فرارسیدن دهم مهر ۱۴۰۰، هشتاد سال از بنیان‌گذاری حزب تودهٔ‌ ایران، حزب مدافع منافع طبقۀ کارگر و زحمتکشان کشورمان می‌گذرد. هشتاد سال پرفرازونشیب از حیات حزبی سپری می‌شود که برگ‌برگ تاریخ معاصر میهن ما با تلاش و مبارزۀ آن گره خورده است و در این راه هزاران انسان مبارز و فرهیخته جان‌باخته‌اند تا حیات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه ما به‌گونه‌ای تاریخی دگرگون شود. حزب تودۀ ایران در یکی از مهم‌ترین مقطع‌‌های زمانی تاریخ معاصر کشورمان و در حالی که استقلال و حفظ حاکمیت ملی‌مان دستخوش دخالت‌های خارجی بود تولد یافت و از همان نخستین سال حیاتش به‌اعتراف دوست و دشمن تأثیری شگرف بر شکل‌گیری جامعهٔ مدرن ایران داشت.

هشتادمین سالگرد ‌بنیان‌گذاری حزب تودهٔ ایران برای بازنگری عملکرد حزب در ارتباط با دیگر نیروهای سیاسی کشورمان و ضرورت همکاری با یکدیگر در پرتو تغییرها و رخدادهای ایران و جهان فرصتی مناسب است. نگاه حزب تودهٔ ایران رو به‌جلو و درس‌آموزی مؤثر از گذشته است، و تلاشش زدودن جوّ و ذهنیّت بدبینی و تشکل‌گریزیِ مخربی است که امکان همکاری نیروهای مترقی در مبارزه با دیکتاتوری ولایی را تا کنون با چالش‌هایی بسیار روبرو کرده است. تأکید حزب ما بر همکاری‌های مؤثر بین نیروهای مترقی بر اساس تحلیلی دقیق از شرایط مشخص کنونی و ارائۀ نقشۀ راه برای تدارک نیرو در راستای گذار از حاکمیت مطلق ولایت فقیه و ارائه دادن برنامه‌ای جامع به‌منظور حل مسئله‌های کلیدی کشورمان در دوره پسادیکتاتوری کنونی است.

با اتمام پروژهٔ واگذاری کامل افغانستان به نیروهای اسلام‌گرای طالبان، سیاست‌های راهبردی آمریکا در قبال کشورهای منطقۀ جنوب‌غربی آسیا و هماهنگ با برنامه‌های سیاسی- نظامی‌اش در خاور دور به مرحله‌ای تازه وارد شده‌اند. سیاست‌های این مرحلهٔ تازه تأثیرهایی تعیین کننده‌ بر تحول‌‌های آتی جهان و همین‌طور کشور ما خواهد داشت. تجربه ناموفق آمریکا در بیست سال گذشته به‌منظور قوام دادن و پایدار ساختن دولت دست نشانده‌اش در افغانستان از طریق اشغال نظامی این کشور، در تصمیم‌های مرحلهٔ تازهٔ سیاست‌های راهبردی آمریکا مسلماً دخیل بوده‌اند.

روز چهارشنبۀ هفتۀ گذشته با سخنوری‌های ابراهیم رئیسی و اعضای کابینه‌اش برای کسب رأی اعتماد آخرین پردۀ نمایش‌های انتخابات فرمایشی ریاست‌جمهوری در مجلس شورای اسلامی اجرا شد. بنا به‌سفارش اکید ولی فقیه، به ۱۸ وزیر سریعاً رأی اعتماد داده شد و مجلس بی‌خاصیت فقط برای حفظ ظاهر به وزیر پیشنهادی وزارت آموزش پرورش رأی نداد. در این نمایش، رئیس‌جمهور و اعضای گمارده شدۀ سیزدهمین دولت ولی فقیه در”دفاعیات” شان برای احراز صلاحیت، به‌جز شعار و وعده‌های خیال‌پردازانۀ غیرعملی، حتی قادر نبودند طرحی جامع در مورد مشکلات درهم‌تنیدۀ کشورمان ارائه دهند.

وضعیت زندگی مردم و همچنین منافع ملی کشورمان با گذشت هرروز با تهدیدهایی خطرناک‌تر روبرو می‌شوند. از بلایای طبیعی مانند خشک‌سالی یا واگیری دهشتناک بیماری کرونا گرفته تا ضربه‌های بسیار سنگین تحریم‌های آمریکا که همگی درمجموع عامل‌هایی مهم در تصمیم‌های حکومتی‌اند دربردارندهٔ قمار با زندگی و منافع ملی در راستای “تداوم نظام” بر محور ولایت فقیه بوده و خواهد بود.