In deze aflevering gaat Typhoon met ons in gesprek over zijn mentale gezondheid, de periodes waarin het minder ging en de stilte die daar lange tijd omheen hing. Hij vertelt hoe schaamte en beeldvorming hem tegenhielden om eerder te spreken, en hoe groot het verschil had kunnen zijn als die drempel er niet was geweest.

We praten over het taboe dat nog steeds rust op mentale kwetsbaarheid, zeker wanneer je zichtbaar bent of een voorbeeldfunctie hebt. Wanneer ben je sterk? En wanneer durf je te laten zien dat het schuurt?

Schrijven blijkt voor hem een essentiële uitlaatklep. Woorden geven richting aan wat van binnen ongrijpbaar voelt. Het helpt om chaos te ordenen en gevoelens die eerst alleen maar zwaar waren, concreet te maken.

Ook hebben we het over prikkelvrij leven in een wereld die nooit stilstaat. Over de impact van constante informatie, telefoons en verwachtingen. En over hoe belangrijk het is om bewust momenten van rust te creëren, zonder scherm en zonder ruis, om weer te kunnen voelen wat er echt speelt.

Tot slot deelt hij iets eenvoudigs maar wezenlijks: probeer woorden te vinden voor wat je voelt en reik uit. Soms is één woord al genoeg om een gesprek te openen.

Een open, eerlijk en hoopvol gesprek over schaamte, herstel, creativiteit en de kracht van delen. 

Liefs Caatje en Marie

Deze podcast is gemaakt in samenwerking met @ons.mindus.

Soms zit je hoofd te vol en weet je even niet waar je het moet zoeken.

Check dan ⁠www.injebol.nl⁠.